ayodhyakaanda

7.2.218

चौपाई
ਬਚਨ ਸੁਨਤ ਸੁਰਗੁਰੁ ਮੁਸਕਾਨੇ। ਸਹਸਨਯਨ ਬਿਨੁ ਲੋਚਨ ਜਾਨੇ।।
ਮਾਯਾਪਤਿ ਸੇਵਕ ਸਨ ਮਾਯਾ। ਕਰਇ ਤ ਉਲਟਿ ਪਰਇ ਸੁਰਰਾਯਾ।।
ਤਬ ਕਿਛੁ ਕੀਨ੍ਹ ਰਾਮ ਰੁਖ ਜਾਨੀ। ਅਬ ਕੁਚਾਲਿ ਕਰਿ ਹੋਇਹਿ ਹਾਨੀ।।
ਸੁਨੁ ਸੁਰੇਸ ਰਘੁਨਾਥ ਸੁਭਾਊ। ਨਿਜ ਅਪਰਾਧ ਰਿਸਾਹਿਂ ਨ ਕਾਊ।।
ਜੋ ਅਪਰਾਧੁ ਭਗਤ ਕਰ ਕਰਈ। ਰਾਮ ਰੋਸ਼ ਪਾਵਕ ਸੋ ਜਰਈ।।
ਲੋਕਹੁਬੇਦ ਬਿਦਿਤ ਇਤਿਹਾਸਾ। ਯਹ ਮਹਿਮਾ ਜਾਨਹਿਂ ਦੁਰਬਾਸਾ।।
ਭਰਤ ਸਰਿਸ ਕੋ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ। ਜਗੁ ਜਪ ਰਾਮ ਰਾਮੁ ਜਪ ਜੇਹੀ।।

दोहा/सोरठा
ਮਨਹੁਨ ਆਨਿਅ ਅਮਰਪਤਿ ਰਘੁਬਰ ਭਗਤ ਅਕਾਜੁ।
ਅਜਸੁ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਦੁਖ ਦਿਨ ਦਿਨ ਸੋਕ ਸਮਾਜੁ।।218।।

7.2.217

चौपाई
ਜਡ਼ ਚੇਤਨ ਮਗ ਜੀਵ ਘਨੇਰੇ। ਜੇ ਚਿਤਏ ਪ੍ਰਭੁ ਜਿਨ੍ਹ ਪ੍ਰਭੁ ਹੇਰੇ।।
ਤੇ ਸਬ ਭਏ ਪਰਮ ਪਦ ਜੋਗੂ। ਭਰਤ ਦਰਸ ਮੇਟਾ ਭਵ ਰੋਗੂ।।
ਯਹ ਬਡ਼ਿ ਬਾਤ ਭਰਤ ਕਇ ਨਾਹੀਂ। ਸੁਮਿਰਤ ਜਿਨਹਿ ਰਾਮੁ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਬਾਰਕ ਰਾਮ ਕਹਤ ਜਗ ਜੇਊ। ਹੋਤ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਨਰ ਤੇਊ।।
ਭਰਤੁ ਰਾਮ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁਨਿ ਲਘੁ ਭ੍ਰਾਤਾ। ਕਸ ਨ ਹੋਇ ਮਗੁ ਮਂਗਲਦਾਤਾ।।
ਸਿਦ੍ਧ ਸਾਧੁ ਮੁਨਿਬਰ ਅਸ ਕਹਹੀਂ। ਭਰਤਹਿ ਨਿਰਖਿ ਹਰਸ਼ੁ ਹਿਯਲਹਹੀਂ।।
ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਭਾਉ ਸੁਰੇਸਹਿ ਸੋਚੂ। ਜਗੁ ਭਲ ਭਲੇਹਿ ਪੋਚ ਕਹੁਪੋਚੂ।।
ਗੁਰ ਸਨ ਕਹੇਉ ਕਰਿਅ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ। ਰਾਮਹਿ ਭਰਤਹਿ ਭੇਂਟ ਨ ਹੋਈ।।

7.2.216

चौपाई
ਕੀਨ੍ਹ ਨਿਮਜ੍ਜਨੁ ਤੀਰਥਰਾਜਾ। ਨਾਇ ਮੁਨਿਹਿ ਸਿਰੁ ਸਹਿਤ ਸਮਾਜਾ।।
ਰਿਸ਼ਿ ਆਯਸੁ ਅਸੀਸ ਸਿਰ ਰਾਖੀ। ਕਰਿ ਦਂਡਵਤ ਬਿਨਯ ਬਹੁ ਭਾਸ਼ੀ।।
ਪਥ ਗਤਿ ਕੁਸਲ ਸਾਥ ਸਬ ਲੀਨ੍ਹੇ। ਚਲੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਹਿਂ ਚਿਤੁ ਦੀਨ੍ਹੇਂ।।
ਰਾਮਸਖਾ ਕਰ ਦੀਨ੍ਹੇਂ ਲਾਗੂ। ਚਲਤ ਦੇਹ ਧਰਿ ਜਨੁ ਅਨੁਰਾਗੂ।।
ਨਹਿਂ ਪਦ ਤ੍ਰਾਨ ਸੀਸ ਨਹਿਂ ਛਾਯਾ। ਪੇਮੁ ਨੇਮੁ ਬ੍ਰਤੁ ਧਰਮੁ ਅਮਾਯਾ।।
ਲਖਨ ਰਾਮ ਸਿਯ ਪਂਥ ਕਹਾਨੀ। ਪੂਤ ਸਖਹਿ ਕਹਤ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਰਾਮ ਬਾਸ ਥਲ ਬਿਟਪ ਬਿਲੋਕੇਂ। ਉਰ ਅਨੁਰਾਗ ਰਹਤ ਨਹਿਂ ਰੋਕੈਂ।।
ਦੈਖਿ ਦਸਾ ਸੁਰ ਬਰਿਸਹਿਂ ਫੂਲਾ। ਭਇ ਮਰਿਦੁ ਮਹਿ ਮਗੁ ਮਂਗਲ ਮੂਲਾ।।

7.2.215

चौपाई
ਮੁਨਿ ਪ੍ਰਭਾਉ ਜਬ ਭਰਤ ਬਿਲੋਕਾ। ਸਬ ਲਘੁ ਲਗੇ ਲੋਕਪਤਿ ਲੋਕਾ।।
ਸੁਖ ਸਮਾਜੁ ਨਹਿਂ ਜਾਇ ਬਖਾਨੀ। ਦੇਖਤ ਬਿਰਤਿ ਬਿਸਾਰਹੀਂ ਗ੍ਯਾਨੀ।।
ਆਸਨ ਸਯਨ ਸੁਬਸਨ ਬਿਤਾਨਾ। ਬਨ ਬਾਟਿਕਾ ਬਿਹਗ ਮਰਿਗ ਨਾਨਾ।।
ਸੁਰਭਿ ਫੂਲ ਫਲ ਅਮਿਅ ਸਮਾਨਾ। ਬਿਮਲ ਜਲਾਸਯ ਬਿਬਿਧ ਬਿਧਾਨਾ।
ਅਸਨ ਪਾਨ ਸੁਚ ਅਮਿਅ ਅਮੀ ਸੇ। ਦੇਖਿ ਲੋਗ ਸਕੁਚਾਤ ਜਮੀ ਸੇ।।
ਸੁਰ ਸੁਰਭੀ ਸੁਰਤਰੁ ਸਬਹੀ ਕੇਂ। ਲਖਿ ਅਭਿਲਾਸ਼ੁ ਸੁਰੇਸ ਸਚੀ ਕੇਂ।।
ਰਿਤੁ ਬਸਂਤ ਬਹ ਤ੍ਰਿਬਿਧ ਬਯਾਰੀ। ਸਬ ਕਹਸੁਲਭ ਪਦਾਰਥ ਚਾਰੀ।।
ਸ੍ਤ੍ਰਕ ਚਂਦਨ ਬਨਿਤਾਦਿਕ ਭੋਗਾ। ਦੇਖਿ ਹਰਸ਼ ਬਿਸਮਯ ਬਸ ਲੋਗਾ।।

7.2.214

चौपाई
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਿਰ ਧਰਿ ਮੁਨਿਬਰ ਬਾਨੀ। ਬਡ਼ਭਾਗਿਨਿ ਆਪੁਹਿ ਅਨੁਮਾਨੀ।।
ਕਹਹਿਂ ਪਰਸਪਰ ਸਿਧਿ ਸਮੁਦਾਈ। ਅਤੁਲਿਤ ਅਤਿਥਿ ਰਾਮ ਲਘੁ ਭਾਈ।।
ਮੁਨਿ ਪਦ ਬਂਦਿ ਕਰਿਅ ਸੋਇ ਆਜੂ। ਹੋਇ ਸੁਖੀ ਸਬ ਰਾਜ ਸਮਾਜੂ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਰਚੇਉ ਰੁਚਿਰ ਗਰਿਹ ਨਾਨਾ। ਜੇਹਿ ਬਿਲੋਕਿ ਬਿਲਖਾਹਿਂ ਬਿਮਾਨਾ।।
ਭੋਗ ਬਿਭੂਤਿ ਭੂਰਿ ਭਰਿ ਰਾਖੇ। ਦੇਖਤ ਜਿਨ੍ਹਹਿ ਅਮਰ ਅਭਿਲਾਸ਼ੇ।।
ਦਾਸੀਂ ਦਾਸ ਸਾਜੁ ਸਬ ਲੀਨ੍ਹੇਂ। ਜੋਗਵਤ ਰਹਹਿਂ ਮਨਹਿ ਮਨੁ ਦੀਨ੍ਹੇਂ।।
ਸਬ ਸਮਾਜੁ ਸਜਿ ਸਿਧਿ ਪਲ ਮਾਹੀਂ। ਜੇ ਸੁਖ ਸੁਰਪੁਰ ਸਪਨੇਹੁਨਾਹੀਂ।।
ਪ੍ਰਥਮਹਿਂ ਬਾਸ ਦਿਏ ਸਬ ਕੇਹੀ। ਸੁਂਦਰ ਸੁਖਦ ਜਥਾ ਰੁਚਿ ਜੇਹੀ।।

7.2.213

चौपाई
ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਬਚਨ ਭਰਤ ਹਿਂਯ ਸੋਚੂ। ਭਯਉ ਕੁਅਵਸਰ ਕਠਿਨ ਸੋਚੂ।।
ਜਾਨਿ ਗਰੁਇ ਗੁਰ ਗਿਰਾ ਬਹੋਰੀ। ਚਰਨ ਬਂਦਿ ਬੋਲੇ ਕਰ ਜੋਰੀ।।
ਸਿਰ ਧਰਿ ਆਯਸੁ ਕਰਿਅ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ। ਪਰਮ ਧਰਮ ਯਹੁ ਨਾਥ ਹਮਾਰਾ।।
ਭਰਤ ਬਚਨ ਮੁਨਿਬਰ ਮਨ ਭਾਏ। ਸੁਚਿ ਸੇਵਕ ਸਿਸ਼ ਨਿਕਟ ਬੋਲਾਏ।।
ਚਾਹਿਏ ਕੀਨ੍ਹ ਭਰਤ ਪਹੁਨਾਈ। ਕਂਦ ਮੂਲ ਫਲ ਆਨਹੁ ਜਾਈ।।
ਭਲੇਹੀਂ ਨਾਥ ਕਹਿ ਤਿਨ੍ਹ ਸਿਰ ਨਾਏ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਨਿਜ ਨਿਜ ਕਾਜ ਸਿਧਾਏ।।
ਮੁਨਿਹਿ ਸੋਚ ਪਾਹੁਨ ਬਡ਼ ਨੇਵਤਾ। ਤਸਿ ਪੂਜਾ ਚਾਹਿਅ ਜਸ ਦੇਵਤਾ।।
ਸੁਨਿ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਅਨਿਮਾਦਿਕ ਆਈ। ਆਯਸੁ ਹੋਇ ਸੋ ਕਰਹਿਂ ਗੋਸਾਈ।।

7.2.212

चौपाई
ਏਹਿ ਦੁਖ ਦਾਹਦਹਇ ਦਿਨ ਛਾਤੀ। ਭੂਖ ਨ ਬਾਸਰ ਨੀਦ ਨ ਰਾਤੀ।।
ਏਹਿ ਕੁਰੋਗ ਕਰ ਔਸ਼ਧੁ ਨਾਹੀਂ। ਸੋਧੇਉਸਕਲ ਬਿਸ੍ਵ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਮਾਤੁ ਕੁਮਤ ਬਢ਼ਈ ਅਘ ਮੂਲਾ। ਤੇਹਿਂ ਹਮਾਰ ਹਿਤ ਕੀਨ੍ਹ ਬੂਲਾ।।
ਕਲਿ ਕੁਕਾਠ ਕਰ ਕੀਨ੍ਹ ਕੁਜਂਤ੍ਰੂ। ਗਾਡ਼ਿ ਅਵਧਿ ਪਢ਼ਿ ਕਠਿਨ ਕੁਮਂਤ੍ਰੁ।।
ਮੋਹਿ ਲਗਿ ਯਹੁ ਕੁਠਾਟੁ ਤੇਹਿਂ ਠਾਟਾ। ਘਾਲੇਸਿ ਸਬ ਜਗੁ ਬਾਰਹਬਾਟਾ।।
ਮਿਟਇ ਕੁਜੋਗੁ ਰਾਮ ਫਿਰਿ ਆਏ ਬਸਇ ਅਵਧ ਨਹਿਂ ਆਨ ਉਪਾਏ।
ਭਰਤ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ। ਸਬਹਿਂ ਕੀਨ੍ਹ ਬਹੁ ਭਾਿ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਤਾਤ ਕਰਹੁ ਜਨਿ ਸੋਚੁ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਸਬ ਦੁਖੁ ਮਿਟਹਿ ਰਾਮ ਪਗ ਦੇਖੀ।।

7.2.211

चौपाई
ਮੁਨਿ ਸਮਾਜੁ ਅਰੁ ਤੀਰਥਰਾਜੂ। ਸਾਿਹੁਸਪਥ ਅਘਾਇ ਅਕਾਜੂ।।
ਏਹਿਂ ਥਲ ਜੌਂ ਕਿਛੁ ਕਹਿਅ ਬਨਾਈ। ਏਹਿ ਸਮ ਅਧਿਕ ਨ ਅਘ ਅਧਮਾਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਸਰ੍ਬਗ੍ਯ ਕਹਉਸਤਿਭਾਊ। ਉਰ ਅਂਤਰਜਾਮੀ ਰਘੁਰਾਊ।।
ਮੋਹਿ ਨ ਮਾਤੁ ਕਰਤਬ ਕਰ ਸੋਚੂ। ਨਹਿਂ ਦੁਖੁ ਜਿਯਜਗੁ ਜਾਨਿਹਿ ਪੋਚੂ।।
ਨਾਹਿਨ ਡਰੁ ਬਿਗਰਿਹਿ ਪਰਲੋਕੂ। ਪਿਤਹੁ ਮਰਨ ਕਰ ਮੋਹਿ ਨ ਸੋਕੂ।।
ਸੁਕਰਿਤ ਸੁਜਸ ਭਰਿ ਭੁਅਨ ਸੁਹਾਏ। ਲਛਿਮਨ ਰਾਮ ਸਰਿਸ ਸੁਤ ਪਾਏ।।
ਰਾਮ ਬਿਰਹਤਜਿ ਤਨੁ ਛਨਭਂਗੂ। ਭੂਪ ਸੋਚ ਕਰ ਕਵਨ ਪ੍ਰਸਂਗੂ।।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸਿਯ ਬਿਨੁ ਪਗ ਪਨਹੀਂ। ਕਰਿ ਮੁਨਿ ਬੇਸ਼ ਫਿਰਹਿਂ ਬਨ ਬਨਹੀ।।

7.2.210

चौपाई
ਕੀਰਤਿ ਬਿਧੁ ਤੁਮ੍ਹ ਕੀਨ੍ਹ ਅਨੂਪਾ। ਜਹਬਸ ਰਾਮ ਪੇਮ ਮਰਿਗਰੂਪਾ।।
ਤਾਤ ਗਲਾਨਿ ਕਰਹੁ ਜਿਯਜਾਏ ਡਰਹੁ ਦਰਿਦ੍ਰਹਿ ਪਾਰਸੁ ਪਾਏ।।।
ਸੁਨਹੁ ਭਰਤ ਹਮ ਝੂਠ ਨ ਕਹਹੀਂ। ਉਦਾਸੀਨ ਤਾਪਸ ਬਨ ਰਹਹੀਂ।।
ਸਬ ਸਾਧਨ ਕਰ ਸੁਫਲ ਸੁਹਾਵਾ। ਲਖਨ ਰਾਮ ਸਿਯ ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਾ।।
ਤੇਹਿ ਫਲ ਕਰ ਫਲੁ ਦਰਸ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ। ਸਹਿਤ ਪਯਾਗ ਸੁਭਾਗ ਹਮਾਰਾ।।
ਭਰਤ ਧਨ੍ਯ ਤੁਮ੍ਹ ਜਸੁ ਜਗੁ ਜਯਊ। ਕਹਿ ਅਸ ਪੇਮ ਮਗਨ ਪੁਨਿ ਭਯਊ।।
ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਬਚਨ ਸਭਾਸਦ ਹਰਸ਼ੇ। ਸਾਧੁ ਸਰਾਹਿ ਸੁਮਨ ਸੁਰ ਬਰਸ਼ੇ।।
ਧਨ੍ਯ ਧਨ੍ਯ ਧੁਨਿ ਗਗਨ ਪਯਾਗਾ। ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਭਰਤੁ ਮਗਨ ਅਨੁਰਾਗਾ।।

7.2.209

चौपाई
ਨਵ ਬਿਧੁ ਬਿਮਲ ਤਾਤ ਜਸੁ ਤੋਰਾ। ਰਘੁਬਰ ਕਿਂਕਰ ਕੁਮੁਦ ਚਕੋਰਾ।।
ਉਦਿਤ ਸਦਾ ਅਇਹਿ ਕਬਹੂਨਾ। ਘਟਿਹਿ ਨ ਜਗ ਨਭ ਦਿਨ ਦਿਨ ਦੂਨਾ।।
ਕੋਕ ਤਿਲੋਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਤਿ ਕਰਿਹੀ। ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਤਾਪ ਰਬਿ ਛਬਿਹਿ ਨ ਹਰਿਹੀ।।
ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਸੁਖਦ ਸਦਾ ਸਬ ਕਾਹੂ। ਗ੍ਰਸਿਹਿ ਨ ਕੈਕਇ ਕਰਤਬੁ ਰਾਹੂ।।
ਪੂਰਨ ਰਾਮ ਸੁਪੇਮ ਪਿਯੂਸ਼ਾ। ਗੁਰ ਅਵਮਾਨ ਦੋਸ਼ ਨਹਿਂ ਦੂਸ਼ਾ।।
ਰਾਮ ਭਗਤ ਅਬ ਅਮਿਅਅਘਾਹੂ ਕੀਨ੍ਹੇਹੁ ਸੁਲਭ ਸੁਧਾ ਬਸੁਧਾਹੂ।
ਭੂਪ ਭਗੀਰਥ ਸੁਰਸਰਿ ਆਨੀ। ਸੁਮਿਰਤ ਸਕਲ ਸੁਂਮਗਲ ਖਾਨੀ।।
ਦਸਰਥ ਗੁਨ ਗਨ ਬਰਨਿ ਨ ਜਾਹੀਂ। ਅਧਿਕੁ ਕਹਾ ਜੇਹਿ ਸਮ ਜਗ ਨਾਹੀਂ।।

Pages

Subscribe to RSS - ayodhyakaanda