चौपाई
બોરતિ ગ્યાન બિરાગ કરારે। બચન સસોક મિલત નદ નારે।।
સોચ ઉસાસ સમીર તંરગા। ધીરજ તટ તરુબર કર ભંગા।।
બિષમ બિષાદ તોરાવતિ ધારા। ભય ભ્રમ ભવ અબર્ત અપારા।।
કેવટ બુધ બિદ્યા બડ઼િ નાવા। સકહિં ન ખેઇ ઐક નહિં આવા।।
બનચર કોલ કિરાત બિચારે। થકે બિલોકિ પથિક હિયહારે।।
આશ્રમ ઉદધિ મિલી જબ જાઈ। મનહુઉઠેઉ અંબુધિ અકુલાઈ।।
સોક બિકલ દોઉ રાજ સમાજા। રહા ન ગ્યાનુ ન ધીરજુ લાજા।।
ભૂપ રૂપ ગુન સીલ સરાહી। રોવહિં સોક સિંધુ અવગાહી।।

चौपाई
સુનિ સનેહમય પુરજન બાની। નિંદહિં જોગ બિરતિ મુનિ ગ્યાની।।
એહિ બિધિ નિત્યકરમ કરિ પુરજન। રામહિ કરહિં પ્રનામ પુલકિ તન।।
ઊ નીચ મધ્યમ નર નારી। લહહિં દરસુ નિજ નિજ અનુહારી।।
સાવધાન સબહી સનમાનહિં। સકલ સરાહત કૃપાનિધાનહિં।।
લરિકાઇહિ તે રઘુબર બાની। પાલત નીતિ પ્રીતિ પહિચાની।।
સીલ સકોચ સિંધુ રઘુરાઊ। સુમુખ સુલોચન સરલ સુભાઊ।।
કહત રામ ગુન ગન અનુરાગે। સબ નિજ ભાગ સરાહન લાગે।।
હમ સમ પુન્ય પુંજ જગ થોરે। જિન્હહિ રામુ જાનત કરિ મોરે।।

चौपाई
દૂતન્હ આઇ ભરત કઇ કરની। જનક સમાજ જથામતિ બરની।।
સુનિ ગુર પરિજન સચિવ મહીપતિ। ભે સબ સોચ સનેહબિકલ અતિ।।
ધરિ ધીરજુ કરિ ભરત બડ઼ાઈ। લિએ સુભટ સાહની બોલાઈ।।
ઘર પુર દેસ રાખિ રખવારે। હય ગય રથ બહુ જાન સારે।।
દુઘરી સાધિ ચલે તતકાલા। કિએ બિશ્રામુ ન મગ મહીપાલા।।
ભોરહિં આજુ નહાઇ પ્રયાગા। ચલે જમુન ઉતરન સબુ લાગા।।
ખબરિ લેન હમ પઠએ નાથા। તિન્હ કહિ અસ મહિ નાયઉ માથા।।
સાથ કિરાત છ સાતક દીન્હે। મુનિબર તુરત બિદા ચર કીન્હે।।

चौपाई
ભરત બચન સુચિ સુનિ સુર હરષે। સાધુ સરાહિ સુમન સુર બરષે।।
અસમંજસ બસ અવધ નેવાસી। પ્રમુદિત મન તાપસ બનબાસી।।
ચુપહિં રહે રઘુનાથ સોચી। પ્રભુ ગતિ દેખિ સભા સબ સોચી।।
જનક દૂત તેહિ અવસર આએ। મુનિ બસિષ્ઠસુનિ બેગિ બોલાએ।।
કરિ પ્રનામ તિન્હ રામુ નિહારે। બેષુ દેખિ ભએ નિપટ દુખારે।।
દૂતન્હ મુનિબર બૂઝી બાતા। કહહુ બિદેહ ભૂપ કુસલાતા।।
સુનિ સકુચાઇ નાઇ મહિ માથા। બોલે ચર બર જોરેં હાથા।।
બૂઝબ રાઉર સાદર સાઈં। કુસલ હેતુ સો ભયઉ ગોસાઈં।।

चौपाई
લખિ સબ બિધિ ગુર સ્વામિ સનેહૂ। મિટેઉ છોભુ નહિં મન સંદેહૂ।।
અબ કરુનાકર કીજિઅ સોઈ। જન હિત પ્રભુ ચિત છોભુ ન હોઈ।।
જો સેવકુ સાહિબહિ સોચી। નિજ હિત ચહઇ તાસુ મતિ પોચી।।
સેવક હિત સાહિબ સેવકાઈ। કરૈ સકલ સુખ લોભ બિહાઈ।।
સ્વારથુ નાથ ફિરેં સબહી કા। કિએરજાઇ કોટિ બિધિ નીકા।।
યહ સ્વારથ પરમારથ સારુ। સકલ સુકૃત ફલ સુગતિ સિંગારુ।।
દેવ એક બિનતી સુનિ મોરી। ઉચિત હોઇ તસ કરબ બહોરી।।
તિલક સમાજુ સાજિ સબુ આના। કરિઅ સુફલ પ્રભુ જૌં મનુ માના।।