चौपाई
સકલ સનેહ સિથિલ રઘુબર કેં। ગએ કોસ દુઇ દિનકર ઢરકેં।।
જલુ થલુ દેખિ બસે નિસિ બીતેં। કીન્હ ગવન રઘુનાથ પિરીતેં।।
ઉહારામુ રજની અવસેષા। જાગે સીયસપન અસ દેખા।।
સહિત સમાજ ભરત જનુ આએ। નાથ બિયોગ તાપ તન તાએ।।
સકલ મલિન મન દીન દુખારી। દેખીં સાસુ આન અનુહારી।।
સુનિ સિય સપન ભરે જલ લોચન। ભએ સોચબસ સોચ બિમોચન।।
લખન સપન યહ નીક ન હોઈ। કઠિન કુચાહ સુનાઇહિ કોઈ।।
અસ કહિ બંધુ સમેત નહાને। પૂજિ પુરારિ સાધુ સનમાને।।

चौपाई
નિજ ગુન સહિત રામ ગુન ગાથા। સુનત જાહિં સુમિરત રઘુનાથા।।
તીરથ મુનિ આશ્રમ સુરધામા। નિરખિ નિમજ્જહિં કરહિં પ્રનામા।।
મનહીં મન માગહિં બરુ એહૂ। સીય રામ પદ પદુમ સનેહૂ।।
મિલહિં કિરાત કોલ બનબાસી। બૈખાનસ બટુ જતી ઉદાસી।।
કરિ પ્રનામુ પૂહિં જેહિં તેહી। કેહિ બન લખનુ રામુ બૈદેહી।।
તે પ્રભુ સમાચાર સબ કહહીં। ભરતહિ દેખિ જનમ ફલુ લહહીં।।
જે જન કહહિં કુસલ હમ દેખે। તે પ્રિય રામ લખન સમ લેખે।।
એહિ બિધિ બૂઝત સબહિ સુબાની। સુનત રામ બનબાસ કહાની।।

चौपाई
કહહિં સપેમ એક એક પાહીં। રામુ લખનુ સખિ હોહિં કિ નાહીં।।
બય બપુ બરન રૂપ સોઇ આલી। સીલુ સનેહુ સરિસ સમ ચાલી।।
બેષુ ન સો સખિ સીય ન સંગા। આગેં અની ચલી ચતુરંગા।।
નહિં પ્રસન્ન મુખ માનસ ખેદા। સખિ સંદેહુ હોઇ એહિં ભેદા।।
તાસુ તરક તિયગન મન માની। કહહિં સકલ તેહિ સમ ન સયાની।।
તેહિ સરાહિ બાની ફુરિ પૂજી। બોલી મધુર બચન તિય દૂજી।।
કહિ સપેમ સબ કથાપ્રસંગૂ। જેહિ બિધિ રામ રાજ રસ ભંગૂ।।
ભરતહિ બહુરિ સરાહન લાગી। સીલ સનેહ સુભાય સુભાગી।।

चौपाई
સત્યસંધ પ્રભુ સુર હિતકારી। ભરત રામ આયસ અનુસારી।।
સ્વારથ બિબસ બિકલ તુમ્હ હોહૂ। ભરત દોસુ નહિં રાઉર મોહૂ।।
સુનિ સુરબર સુરગુર બર બાની। ભા પ્રમોદુ મન મિટી ગલાની।।
બરષિ પ્રસૂન હરષિ સુરરાઊ। લગે સરાહન ભરત સુભાઊ।।
એહિ બિધિ ભરત ચલે મગ જાહીં। દસા દેખિ મુનિ સિદ્ધ સિહાહીં।।
જબહિં રામુ કહિ લેહિં ઉસાસા। ઉમગત પેમુ મનહચહુ પાસા।।
દ્રવહિં બચન સુનિ કુલિસ પષાના। પુરજન પેમુ ન જાઇ બખાના।।
બીચ બાસ કરિ જમુનહિં આએ। નિરખિ નીરુ લોચન જલ છાએ।।

चौपाई
બચન સુનત સુરગુરુ મુસકાને। સહસનયન બિનુ લોચન જાને।।
માયાપતિ સેવક સન માયા। કરઇ ત ઉલટિ પરઇ સુરરાયા।।
તબ કિછુ કીન્હ રામ રુખ જાની। અબ કુચાલિ કરિ હોઇહિ હાની।।
સુનુ સુરેસ રઘુનાથ સુભાઊ। નિજ અપરાધ રિસાહિં ન કાઊ।।
જો અપરાધુ ભગત કર કરઈ। રામ રોષ પાવક સો જરઈ।।
લોકહુબેદ બિદિત ઇતિહાસા। યહ મહિમા જાનહિં દુરબાસા।।
ભરત સરિસ કો રામ સનેહી। જગુ જપ રામ રામુ જપ જેહી।।

दोहा/सोरठा
મનહુન આનિઅ અમરપતિ રઘુબર ભગત અકાજુ।
અજસુ લોક પરલોક દુખ દિન દિન સોક સમાજુ।।218।।