चौपाई
અવસિ નરેસ બચન ફુર કરહૂ। પાલહુ પ્રજા સોકુ પરિહરહૂ।।
સુરપુર નૃપ પાઇહિ પરિતોષૂ। તુમ્હ કહુસુકૃત સુજસુ નહિં દોષૂ।।
બેદ બિદિત સંમત સબહી કા। જેહિ પિતુ દેઇ સો પાવઇ ટીકા।।
કરહુ રાજુ પરિહરહુ ગલાની। માનહુ મોર બચન હિત જાની।।
સુનિ સુખુ લહબ રામ બૈદેહીં। અનુચિત કહબ ન પંડિત કેહીં।।
કૌસલ્યાદિ સકલ મહતારીં। તેઉ પ્રજા સુખ હોહિં સુખારીં।।
પરમ તુમ્હાર રામ કર જાનિહિ। સો સબ બિધિ તુમ્હ સન ભલ માનિહિ।।
સૌંપેહુ રાજુ રામ કૈ આએ સેવા કરેહુ સનેહ સુહાએ।

चौपाई
બૈખાનસ સોઇ સોચૈ જોગુ। તપુ બિહાઇ જેહિ ભાવઇ ભોગૂ।।
સોચિઅ પિસુન અકારન ક્રોધી। જનનિ જનક ગુર બંધુ બિરોધી।।
સબ બિધિ સોચિઅ પર અપકારી। નિજ તનુ પોષક નિરદય ભારી।।
સોચનીય સબહિ બિધિ સોઈ। જો ન છાડ઼િ છલુ હરિ જન હોઈ।।
સોચનીય નહિં કોસલરાઊ। ભુવન ચારિદસ પ્રગટ પ્રભાઊ।।
ભયઉ ન અહઇ ન અબ હોનિહારા। ભૂપ ભરત જસ પિતા તુમ્હારા।।
બિધિ હરિ હરુ સુરપતિ દિસિનાથા। બરનહિં સબ દસરથ ગુન ગાથા।।

दोहा/सोरठा
કહહુ તાત કેહિ ભાિ કોઉ કરિહિ બડ઼ાઈ તાસુ।
રામ લખન તુમ્હ સત્રુહન સરિસ સુઅન સુચિ જાસુ।।173।।

चौपाई
પિતુ હિત ભરત કીન્હિ જસિ કરની। સો મુખ લાખ જાઇ નહિં બરની।।
સુદિનુ સોધિ મુનિબર તબ આએ। સચિવ મહાજન સકલ બોલાએ।।
બૈઠે રાજસભાસબ જાઈ। પઠએ બોલિ ભરત દોઉ ભાઈ।।
ભરતુ બસિષ્ઠ નિકટ બૈઠારે। નીતિ ધરમમય બચન ઉચારે।।
પ્રથમ કથા સબ મુનિબર બરની। કૈકઇ કુટિલ કીન્હિ જસિ કરની।।
ભૂપ ધરમબ્રતુ સત્ય સરાહા। જેહિં તનુ પરિહરિ પ્રેમુ નિબાહા।।
કહત રામ ગુન સીલ સુભાઊ। સજલ નયન પુલકેઉ મુનિરાઊ।।
બહુરિ લખન સિય પ્રીતિ બખાની। સોક સનેહ મગન મુનિ ગ્યાની।।

चौपाई
રામ પ્રાનહુ તેં પ્રાન તુમ્હારે। તુમ્હ રઘુપતિહિ પ્રાનહુ તેં પ્યારે।।
બિધુ બિષ ચવૈ સ્ત્રવૈ હિમુ આગી। હોઇ બારિચર બારિ બિરાગી।।
ભએગ્યાનુ બરુ મિટૈ ન મોહૂ। તુમ્હ રામહિ પ્રતિકૂલ ન હોહૂ।।
મત તુમ્હાર યહુ જો જગ કહહીં। સો સપનેહુસુખ સુગતિ ન લહહીં।।
અસ કહિ માતુ ભરતુ હિયલાએ। થન પય સ્ત્રવહિં નયન જલ છાએ।।
કરત બિલાપ બહુત યહિ ભાી। બૈઠેહિં બીતિ ગઇ સબ રાતી।।
બામદેઉ બસિષ્ઠ તબ આએ। સચિવ મહાજન સકલ બોલાએ।।
મુનિ બહુ ભાિ ભરત ઉપદેસે। કહિ પરમારથ બચન સુદેસે।।

चौपाई
બિલપહિં બિકલ ભરત દોઉ ભાઈ। કૌસલ્યાલિએ હૃદયલગાઈ।।
ભાિ અનેક ભરતુ સમુઝાએ। કહિ બિબેકમય બચન સુનાએ।।
ભરતહુમાતુ સકલ સમુઝાઈં। કહિ પુરાન શ્રુતિ કથા સુહાઈં।।
છલ બિહીન સુચિ સરલ સુબાની। બોલે ભરત જોરિ જુગ પાની।।
જે અઘ માતુ પિતા સુત મારેં। ગાઇ ગોઠ મહિસુર પુર જારેં।।
જે અઘ તિય બાલક બધ કીન્હેં। મીત મહીપતિ માહુર દીન્હેં।।
જે પાતક ઉપપાતક અહહીં। કરમ બચન મન ભવ કબિ કહહીં।।
તે પાતક મોહિ હોહુબિધાતા। જૌં યહુ હોઇ મોર મત માતા।।