चौपाई
સીય સકુચ બસ ઉતરુ ન દેઈ। સો સુનિ તમકિ ઉઠી કૈકેઈ।।
મુનિ પટ ભૂષન ભાજન આની। આગેં ધરિ બોલી મૃદુ બાની।।
નૃપહિ પ્રાન પ્રિય તુમ્હ રઘુબીરા। સીલ સનેહ ન છાડ઼િહિ ભીરા।।
સુકૃત સુજસુ પરલોકુ નસાઊ। તુમ્હહિ જાન બન કહિહિ ન કાઊ।।
અસ બિચારિ સોઇ કરહુ જો ભાવા। રામ જનનિ સિખ સુનિ સુખુ પાવા।।
ભૂપહિ બચન બાનસમ લાગે। કરહિં ન પ્રાન પયાન અભાગે।।
લોગ બિકલ મુરુછિત નરનાહૂ। કાહ કરિઅ કછુ સૂઝ ન કાહૂ।।
રામુ તુરત મુનિ બેષુ બનાઈ। ચલે જનક જનનિહિ સિરુ નાઈ।।

चौपाई
સકઇ ન બોલિ બિકલ નરનાહૂ। સોક જનિત ઉર દારુન દાહૂ।।
નાઇ સીસુ પદ અતિ અનુરાગા। ઉઠિ રઘુબીર બિદા તબ માગા।।
પિતુ અસીસ આયસુ મોહિ દીજૈ। હરષ સમય બિસમઉ કત કીજૈ।।
તાત કિએપ્રિય પ્રેમ પ્રમાદૂ। જસુ જગ જાઇ હોઇ અપબાદૂ।।
સુનિ સનેહ બસ ઉઠિ નરનાહા બૈઠારે રઘુપતિ ગહિ બાહા।
સુનહુ તાત તુમ્હ કહુમુનિ કહહીં। રામુ ચરાચર નાયક અહહીં।।
સુભ અરુ અસુભ કરમ અનુહારી। ઈસ દેઇ ફલુ હ્દયબિચારી।।
કરઇ જો કરમ પાવ ફલ સોઈ। નિગમ નીતિ અસિ કહ સબુ કોઈ।।

चौपाई
પુત્રવતી જુબતી જગ સોઈ। રઘુપતિ ભગતુ જાસુ સુતુ હોઈ।।
નતરુ બા ભલિ બાદિ બિઆની। રામ બિમુખ સુત તેં હિત જાની।।
તુમ્હરેહિં ભાગ રામુ બન જાહીં। દૂસર હેતુ તાત કછુ નાહીં।।
સકલ સુકૃત કર બડ઼ ફલુ એહૂ। રામ સીય પદ સહજ સનેહૂ।।
રાગ રોષુ ઇરિષા મદુ મોહૂ। જનિ સપનેહુઇન્હ કે બસ હોહૂ।।
સકલ પ્રકાર બિકાર બિહાઈ। મન ક્રમ બચન કરેહુ સેવકાઈ।।
તુમ્હ કહુબન સબ ભાિ સુપાસૂ। સ પિતુ માતુ રામુ સિય જાસૂ।।
જેહિં ન રામુ બન લહહિં કલેસૂ। સુત સોઇ કરેહુ ઇહઇ ઉપદેસૂ।।

चौपाई
માગહુ બિદા માતુ સન જાઈ। આવહુ બેગિ ચલહુ બન ભાઈ।।
મુદિત ભએ સુનિ રઘુબર બાની। ભયઉ લાભ બડ઼ ગઇ બડ઼િ હાની।।
હરષિત હ્દયમાતુ પહિં આએ। મનહુઅંધ ફિરિ લોચન પાએ।
જાઇ જનનિ પગ નાયઉ માથા। મનુ રઘુનંદન જાનકિ સાથા।।
પૂે માતુ મલિન મન દેખી। લખન કહી સબ કથા બિસેષી।।
ગઈ સહમિ સુનિ બચન કઠોરા। મૃગી દેખિ દવ જનુ ચહુ ઓરા।।
લખન લખેઉ ભા અનરથ આજૂ। એહિં સનેહ બસ કરબ અકાજૂ।।
માગત બિદા સભય સકુચાહીં। જાઇ સંગ બિધિ કહિહિ કિ નાહી।।

चौपाई
અસ જિયજાનિ સુનહુ સિખ ભાઈ। કરહુ માતુ પિતુ પદ સેવકાઈ।।
ભવન ભરતુ રિપુસૂદન નાહીં। રાઉ બૃદ્ધ મમ દુખુ મન માહીં।।
મૈં બન જાઉતુમ્હહિ લેઇ સાથા। હોઇ સબહિ બિધિ અવધ અનાથા।।
ગુરુ પિતુ માતુ પ્રજા પરિવારૂ। સબ કહુપરઇ દુસહ દુખ ભારૂ।।
રહહુ કરહુ સબ કર પરિતોષૂ। નતરુ તાત હોઇહિ બડ઼ દોષૂ।।
જાસુ રાજ પ્રિય પ્રજા દુખારી। સો નૃપુ અવસિ નરક અધિકારી।।
રહહુ તાત અસિ નીતિ બિચારી। સુનત લખનુ ભએ બ્યાકુલ ભારી।।
સિઅરેં બચન સૂખિ ગએ કૈંસેં। પરસત તુહિન તામરસુ જૈસેં।।