चौपाई
ਰਾਮ ਚਰਨ ਪਂਕਜ ਉਰ ਧਰਹੂ। ਲਂਕਾ ਅਚਲ ਰਾਜ ਤੁਮ੍ਹ ਕਰਹੂ।।
ਰਿਸ਼ਿ ਪੁਲਿਸ੍ਤ ਜਸੁ ਬਿਮਲ ਮਂਯਕਾ। ਤੇਹਿ ਸਸਿ ਮਹੁਜਨਿ ਹੋਹੁ ਕਲਂਕਾ।।
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਗਿਰਾ ਨ ਸੋਹਾ। ਦੇਖੁ ਬਿਚਾਰਿ ਤ੍ਯਾਗਿ ਮਦ ਮੋਹਾ।।
ਬਸਨ ਹੀਨ ਨਹਿਂ ਸੋਹ ਸੁਰਾਰੀ। ਸਬ ਭੂਸ਼ਣ ਭੂਸ਼ਿਤ ਬਰ ਨਾਰੀ।।
ਰਾਮ ਬਿਮੁਖ ਸਂਪਤਿ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ। ਜਾਇ ਰਹੀ ਪਾਈ ਬਿਨੁ ਪਾਈ।।
ਸਜਲ ਮੂਲ ਜਿਨ੍ਹ ਸਰਿਤਨ੍ਹ ਨਾਹੀਂ। ਬਰਸ਼ਿ ਗਏ ਪੁਨਿ ਤਬਹਿਂ ਸੁਖਾਹੀਂ।।
ਸੁਨੁ ਦਸਕਂਠ ਕਹਉਪਨ ਰੋਪੀ। ਬਿਮੁਖ ਰਾਮ ਤ੍ਰਾਤਾ ਨਹਿਂ ਕੋਪੀ।।
ਸਂਕਰ ਸਹਸ ਬਿਸ਼੍ਨੁ ਅਜ ਤੋਹੀ। ਸਕਹਿਂ ਨ ਰਾਖਿ ਰਾਮ ਕਰ ਦ੍ਰੋਹੀ।।

चौपाई
ਕਹ ਲਂਕੇਸ ਕਵਨ ਤੈਂ ਕੀਸਾ। ਕੇਹਿਂ ਕੇ ਬਲ ਘਾਲੇਹਿ ਬਨ ਖੀਸਾ।।
ਕੀ ਧੌਂ ਸ਼੍ਰਵਨ ਸੁਨੇਹਿ ਨਹਿਂ ਮੋਹੀ। ਦੇਖਉਅਤਿ ਅਸਂਕ ਸਠ ਤੋਹੀ।।
ਮਾਰੇ ਨਿਸਿਚਰ ਕੇਹਿਂ ਅਪਰਾਧਾ। ਕਹੁ ਸਠ ਤੋਹਿ ਨ ਪ੍ਰਾਨ ਕਇ ਬਾਧਾ।।
ਸੁਨ ਰਾਵਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡ ਨਿਕਾਯਾ। ਪਾਇ ਜਾਸੁ ਬਲ ਬਿਰਚਿਤ ਮਾਯਾ।।
ਜਾਕੇਂ ਬਲ ਬਿਰਂਚਿ ਹਰਿ ਈਸਾ। ਪਾਲਤ ਸਰਿਜਤ ਹਰਤ ਦਸਸੀਸਾ।
ਜਾ ਬਲ ਸੀਸ ਧਰਤ ਸਹਸਾਨਨ। ਅਂਡਕੋਸ ਸਮੇਤ ਗਿਰਿ ਕਾਨਨ।।
ਧਰਇ ਜੋ ਬਿਬਿਧ ਦੇਹ ਸੁਰਤ੍ਰਾਤਾ। ਤੁਮ੍ਹ ਤੇ ਸਠਨ੍ਹ ਸਿਖਾਵਨੁ ਦਾਤਾ।
ਹਰ ਕੋਦਂਡ ਕਠਿਨ ਜੇਹਿ ਭਂਜਾ। ਤੇਹਿ ਸਮੇਤ ਨਰਿਪ ਦਲ ਮਦ ਗਂਜਾ।।
ਖਰ ਦੂਸ਼ਨ ਤ੍ਰਿਸਿਰਾ ਅਰੁ ਬਾਲੀ। ਬਧੇ ਸਕਲ ਅਤੁਲਿਤ ਬਲਸਾਲੀ।।

चौपाई
ਸੁਨਿ ਸੁਤ ਬਧ ਲਂਕੇਸ ਰਿਸਾਨਾ। ਪਠਏਸਿ ਮੇਘਨਾਦ ਬਲਵਾਨਾ।।
ਮਾਰਸਿ ਜਨਿ ਸੁਤ ਬਾਂਧੇਸੁ ਤਾਹੀ। ਦੇਖਿਅ ਕਪਿਹਿ ਕਹਾਕਰ ਆਹੀ।।
ਚਲਾ ਇਂਦ੍ਰਜਿਤ ਅਤੁਲਿਤ ਜੋਧਾ। ਬਂਧੁ ਨਿਧਨ ਸੁਨਿ ਉਪਜਾ ਕ੍ਰੋਧਾ।।
ਕਪਿ ਦੇਖਾ ਦਾਰੁਨ ਭਟ ਆਵਾ। ਕਟਕਟਾਇ ਗਰ੍ਜਾ ਅਰੁ ਧਾਵਾ।।
ਅਤਿ ਬਿਸਾਲ ਤਰੁ ਏਕ ਉਪਾਰਾ। ਬਿਰਥ ਕੀਨ੍ਹ ਲਂਕੇਸ ਕੁਮਾਰਾ।।
ਰਹੇ ਮਹਾਭਟ ਤਾਕੇ ਸਂਗਾ। ਗਹਿ ਗਹਿ ਕਪਿ ਮਰ੍ਦਇ ਨਿਜ ਅਂਗਾ।।
ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਨਿਪਾਤਿ ਤਾਹਿ ਸਨ ਬਾਜਾ। ਭਿਰੇ ਜੁਗਲ ਮਾਨਹੁਗਜਰਾਜਾ।
ਮੁਠਿਕਾ ਮਾਰਿ ਚਢ਼ਾ ਤਰੁ ਜਾਈ। ਤਾਹਿ ਏਕ ਛਨ ਮੁਰੁਛਾ ਆਈ।।
ਉਠਿ ਬਹੋਰਿ ਕੀਨ੍ਹਿਸਿ ਬਹੁ ਮਾਯਾ। ਜੀਤਿ ਨ ਜਾਇ ਪ੍ਰਭਂਜਨ ਜਾਯਾ।।

चौपाई
ਮਨ ਸਂਤੋਸ਼ ਸੁਨਤ ਕਪਿ ਬਾਨੀ। ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਤਾਪ ਤੇਜ ਬਲ ਸਾਨੀ।।
ਆਸਿਸ਼ ਦੀਨ੍ਹਿ ਰਾਮਪ੍ਰਿਯ ਜਾਨਾ। ਹੋਹੁ ਤਾਤ ਬਲ ਸੀਲ ਨਿਧਾਨਾ।।
ਅਜਰ ਅਮਰ ਗੁਨਨਿਧਿ ਸੁਤ ਹੋਹੂ। ਕਰਹੁਬਹੁਤ ਰਘੁਨਾਯਕ ਛੋਹੂ।।
ਕਰਹੁਕਰਿਪਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਸ ਸੁਨਿ ਕਾਨਾ। ਨਿਰ੍ਭਰ ਪ੍ਰੇਮ ਮਗਨ ਹਨੁਮਾਨਾ।।
ਬਾਰ ਬਾਰ ਨਾਏਸਿ ਪਦ ਸੀਸਾ। ਬੋਲਾ ਬਚਨ ਜੋਰਿ ਕਰ ਕੀਸਾ।।
ਅਬ ਕਰਿਤਕਰਿਤ੍ਯ ਭਯਉਮੈਂ ਮਾਤਾ। ਆਸਿਸ਼ ਤਵ ਅਮੋਘ ਬਿਖ੍ਯਾਤਾ।।
ਸੁਨਹੁ ਮਾਤੁ ਮੋਹਿ ਅਤਿਸਯ ਭੂਖਾ। ਲਾਗਿ ਦੇਖਿ ਸੁਂਦਰ ਫਲ ਰੂਖਾ।।
ਸੁਨੁ ਸੁਤ ਕਰਹਿਂ ਬਿਪਿਨ ਰਖਵਾਰੀ। ਪਰਮ ਸੁਭਟ ਰਜਨੀਚਰ ਭਾਰੀ।।
ਤਿਨ੍ਹ ਕਰ ਭਯ ਮਾਤਾ ਮੋਹਿ ਨਾਹੀਂ। ਜੌਂ ਤੁਮ੍ਹ ਸੁਖ ਮਾਨਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।

चौपाई
ਕਹੇਉ ਰਾਮ ਬਿਯੋਗ ਤਵ ਸੀਤਾ। ਮੋ ਕਹੁਸਕਲ ਭਏ ਬਿਪਰੀਤਾ।।
ਨਵ ਤਰੁ ਕਿਸਲਯ ਮਨਹੁਕਰਿਸਾਨੂ। ਕਾਲਨਿਸਾ ਸਮ ਨਿਸਿ ਸਸਿ ਭਾਨੂ।।
ਕੁਬਲਯ ਬਿਪਿਨ ਕੁਂਤ ਬਨ ਸਰਿਸਾ। ਬਾਰਿਦ ਤਪਤ ਤੇਲ ਜਨੁ ਬਰਿਸਾ।।
ਜੇ ਹਿਤ ਰਹੇ ਕਰਤ ਤੇਇ ਪੀਰਾ। ਉਰਗ ਸ੍ਵਾਸ ਸਮ ਤ੍ਰਿਬਿਧ ਸਮੀਰਾ।।
ਕਹੇਹੂ ਤੇਂ ਕਛੁ ਦੁਖ ਘਟਿ ਹੋਈ। ਕਾਹਿ ਕਹੌਂ ਯਹ ਜਾਨ ਨ ਕੋਈ।।
ਤਤ੍ਵ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰ ਮਮ ਅਰੁ ਤੋਰਾ। ਜਾਨਤ ਪ੍ਰਿਯਾ ਏਕੁ ਮਨੁ ਮੋਰਾ।।
ਸੋ ਮਨੁ ਸਦਾ ਰਹਤ ਤੋਹਿ ਪਾਹੀਂ। ਜਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਸੁ ਏਤੇਨਹਿ ਮਾਹੀਂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਸਂਦੇਸੁ ਸੁਨਤ ਬੈਦੇਹੀ। ਮਗਨ ਪ੍ਰੇਮ ਤਨ ਸੁਧਿ ਨਹਿਂ ਤੇਹੀ।।
ਕਹ ਕਪਿ ਹਰਿਦਯਧੀਰ ਧਰੁ ਮਾਤਾ। ਸੁਮਿਰੁ ਰਾਮ ਸੇਵਕ ਸੁਖਦਾਤਾ।।