चौपाई
ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਲੋਕਿ ਸਰ ਸਕਹਿਂ ਨ ਡਾਰੀ। ਥਕਿਤ ਭਈ ਰਜਨੀਚਰ ਧਾਰੀ।।
ਸਚਿਵ ਬੋਲਿ ਬੋਲੇ ਖਰ ਦੂਸ਼ਨ। ਯਹ ਕੋਉ ਨਰਿਪਬਾਲਕ ਨਰ ਭੂਸ਼ਨ।।
ਨਾਗ ਅਸੁਰ ਸੁਰ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜੇਤੇ। ਦੇਖੇ ਜਿਤੇ ਹਤੇ ਹਮ ਕੇਤੇ।।
ਹਮ ਭਰਿ ਜਨ੍ਮ ਸੁਨਹੁ ਸਬ ਭਾਈ। ਦੇਖੀ ਨਹਿਂ ਅਸਿ ਸੁਂਦਰਤਾਈ।।
ਜਦ੍ਯਪਿ ਭਗਿਨੀ ਕੀਨ੍ਹ ਕੁਰੂਪਾ। ਬਧ ਲਾਯਕ ਨਹਿਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਅਨੂਪਾ।।
ਦੇਹੁ ਤੁਰਤ ਨਿਜ ਨਾਰਿ ਦੁਰਾਈ। ਜੀਅਤ ਭਵਨ ਜਾਹੁ ਦ੍ਵੌ ਭਾਈ।।
ਮੋਰ ਕਹਾ ਤੁਮ੍ਹ ਤਾਹਿ ਸੁਨਾਵਹੁ। ਤਾਸੁ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਆਤੁਰ ਆਵਹੁ।।
ਦੂਤਨ੍ਹ ਕਹਾ ਰਾਮ ਸਨ ਜਾਈ। ਸੁਨਤ ਰਾਮ ਬੋਲੇ ਮੁਸਕਾਈ।।
ਹਮ ਛਤ੍ਰੀ ਮਰਿਗਯਾ ਬਨ ਕਰਹੀਂ। ਤੁਮ੍ਹ ਸੇ ਖਲ ਮਰਿਗ ਖੌਜਤ ਫਿਰਹੀਂ।।

चौपाई
ਭਗਤਿ ਜੋਗ ਸੁਨਿ ਅਤਿ ਸੁਖ ਪਾਵਾ। ਲਛਿਮਨ ਪ੍ਰਭੁ ਚਰਨਨ੍ਹਿ ਸਿਰੁ ਨਾਵਾ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਗਏ ਕਛੁਕ ਦਿਨ ਬੀਤੀ। ਕਹਤ ਬਿਰਾਗ ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਨ ਨੀਤੀ।।
ਸੂਪਨਖਾ ਰਾਵਨ ਕੈ ਬਹਿਨੀ। ਦੁਸ਼੍ਟ ਹਰਿਦਯ ਦਾਰੁਨ ਜਸ ਅਹਿਨੀ।।
ਪਂਚਬਟੀ ਸੋ ਗਇ ਏਕ ਬਾਰਾ। ਦੇਖਿ ਬਿਕਲ ਭਇ ਜੁਗਲ ਕੁਮਾਰਾ।।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਉਰਗਾਰੀ। ਪੁਰੁਸ਼ ਮਨੋਹਰ ਨਿਰਖਤ ਨਾਰੀ।।
ਹੋਇ ਬਿਕਲ ਸਕ ਮਨਹਿ ਨ ਰੋਕੀ। ਜਿਮਿ ਰਬਿਮਨਿ ਦ੍ਰਵ ਰਬਿਹਿ ਬਿਲੋਕੀ।।
ਰੁਚਿਰ ਰੁਪ ਧਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਹਿਂ ਜਾਈ। ਬੋਲੀ ਬਚਨ ਬਹੁਤ ਮੁਸੁਕਾਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਸਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਨ ਮੋ ਸਮ ਨਾਰੀ। ਯਹ ਸੋਗ ਬਿਧਿ ਰਚਾ ਬਿਚਾਰੀ।।
ਮਮ ਅਨੁਰੂਪ ਪੁਰੁਸ਼ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਦੇਖੇਉਖੋਜਿ ਲੋਕ ਤਿਹੁ ਨਾਹੀਂ।।

चौपाई
ਥੋਰੇਹਿ ਮਹਸਬ ਕਹਉਬੁਝਾਈ। ਸੁਨਹੁ ਤਾਤ ਮਤਿ ਮਨ ਚਿਤ ਲਾਈ।।
ਮੈਂ ਅਰੁ ਮੋਰ ਤੋਰ ਤੈਂ ਮਾਯਾ। ਜੇਹਿਂ ਬਸ ਕੀਨ੍ਹੇ ਜੀਵ ਨਿਕਾਯਾ।।
ਗੋ ਗੋਚਰ ਜਹਲਗਿ ਮਨ ਜਾਈ। ਸੋ ਸਬ ਮਾਯਾ ਜਾਨੇਹੁ ਭਾਈ।।
ਤੇਹਿ ਕਰ ਭੇਦ ਸੁਨਹੁ ਤੁਮ੍ਹ ਸੋਊ। ਬਿਦ੍ਯਾ ਅਪਰ ਅਬਿਦ੍ਯਾ ਦੋਊ।।
ਏਕ ਦੁਸ਼੍ਟ ਅਤਿਸਯ ਦੁਖਰੂਪਾ। ਜਾ ਬਸ ਜੀਵ ਪਰਾ ਭਵਕੂਪਾ।।
ਏਕ ਰਚਇ ਜਗ ਗੁਨ ਬਸ ਜਾਕੇਂ। ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹਿਂ ਨਿਜ ਬਲ ਤਾਕੇਂ।।
ਗ੍ਯਾਨ ਮਾਨ ਜਹਏਕਉ ਨਾਹੀਂ। ਦੇਖ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਮਾਨ ਸਬ ਮਾਹੀ।।
ਕਹਿਅ ਤਾਤ ਸੋ ਪਰਮ ਬਿਰਾਗੀ। ਤਰਿਨ ਸਮ ਸਿਦ੍ਧਿ ਤੀਨਿ ਗੁਨ ਤ੍ਯਾਗੀ।।

चौपाई
ਤਬ ਰਘੁਬੀਰ ਕਹਾ ਮੁਨਿ ਪਾਹੀਂ। ਤੁਮ੍ਹ ਸਨ ਪ੍ਰਭੁ ਦੁਰਾਵ ਕਛੁ ਨਾਹੀ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਜਾਨਹੁ ਜੇਹਿ ਕਾਰਨ ਆਯਉ ਤਾਤੇ ਤਾਤ ਨ ਕਹਿ ਸਮੁਝਾਯਉ।
ਅਬ ਸੋ ਮਂਤ੍ਰ ਦੇਹੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮੋਹੀ। ਜੇਹਿ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਾਰੌਂ ਮੁਨਿਦ੍ਰੋਹੀ।।
ਮੁਨਿ ਮੁਸਕਾਨੇ ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਾਨੀ। ਪੂਛੇਹੁ ਨਾਥ ਮੋਹਿ ਕਾ ਜਾਨੀ।।
ਤੁਮ੍ਹਰੇਇਭਜਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਘਾਰੀ। ਜਾਨਉਮਹਿਮਾ ਕਛੁਕ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ।।
ਊਮਰਿ ਤਰੁ ਬਿਸਾਲ ਤਵ ਮਾਯਾ। ਫਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡ ਅਨੇਕ ਨਿਕਾਯਾ।।
ਜੀਵ ਚਰਾਚਰ ਜਂਤੁ ਸਮਾਨਾ। ਭੀਤਰ ਬਸਹਿ ਨ ਜਾਨਹਿਂ ਆਨਾ।।
ਤੇ ਫਲ ਭਚ੍ਛਕ ਕਠਿਨ ਕਰਾਲਾ। ਤਵ ਭਯਡਰਤ ਸਦਾ ਸੋਉ ਕਾਲਾ।।
ਤੇ ਤੁਮ੍ਹ ਸਕਲ ਲੋਕਪਤਿ ਸਾਈਂ। ਪੂੇਹੁ ਮੋਹਿ ਮਨੁਜ ਕੀ ਨਾਈਂ।।

चौपाई
ਕਹ ਮੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਨੁ ਬਿਨਤੀ ਮੋਰੀ। ਅਸ੍ਤੁਤਿ ਕਰੌਂ ਕਵਨ ਬਿਧਿ ਤੋਰੀ।।
ਮਹਿਮਾ ਅਮਿਤ ਮੋਰਿ ਮਤਿ ਥੋਰੀ। ਰਬਿ ਸਨ੍ਮੁਖ ਖਦ੍ਯੋਤ ਅੋਰੀ।।
ਸ਼੍ਯਾਮ ਤਾਮਰਸ ਦਾਮ ਸ਼ਰੀਰਂ। ਜਟਾ ਮੁਕੁਟ ਪਰਿਧਨ ਮੁਨਿਚੀਰਂ।।
ਪਾਣਿ ਚਾਪ ਸ਼ਰ ਕਟਿ ਤੂਣੀਰਂ। ਨੌਮਿ ਨਿਰਂਤਰ ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਵੀਰਂ।।
ਮੋਹ ਵਿਪਿਨ ਘਨ ਦਹਨ ਕਰਿਸ਼ਾਨੁ। ਸਂਤ ਸਰੋਰੁਹ ਕਾਨਨ ਭਾਨੁ।।
ਨਿਸ਼ਿਚਰ ਕਰਿ ਵਰੂਥ ਮਰਿਗਰਾਜ। ਤ੍ਰਾਤੁ ਸਦਾ ਨੋ ਭਵ ਖਗ ਬਾਜ।।
ਅਰੁਣ ਨਯਨ ਰਾਜੀਵ ਸੁਵੇਸ਼ਂ। ਸੀਤਾ ਨਯਨ ਚਕੋਰ ਨਿਸ਼ੇਸ਼ਂ।।
ਹਰ ਹ੍ਰਦਿ ਮਾਨਸ ਬਾਲ ਮਰਾਲਂ। ਨੌਮਿ ਰਾਮ ਉਰ ਬਾਹੁ ਵਿਸ਼ਾਲਂ।।
ਸਂਸ਼ਯ ਸਰ੍ਪ ਗ੍ਰਸਨ ਉਰਗਾਦ। ਸ਼ਮਨ ਸੁਕਰ੍ਕਸ਼ ਤਰ੍ਕ ਵਿਸ਼ਾਦ।।