चौपाई
ਭੂਪ ਭਵਨ ਤੇਹਿ ਅਵਸਰ ਸੋਹਾ। ਰਚਨਾ ਦੇਖਿ ਮਦਨ ਮਨੁ ਮੋਹਾ।।
ਮਂਗਲ ਸਗੁਨ ਮਨੋਹਰਤਾਈ। ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸੁਖ ਸਂਪਦਾ ਸੁਹਾਈ।।
ਜਨੁ ਉਛਾਹ ਸਬ ਸਹਜ ਸੁਹਾਏ। ਤਨੁ ਧਰਿ ਧਰਿ ਦਸਰਥ ਦਸਰਥ ਗਰਿਹਛਾਏ।।
ਦੇਖਨ ਹੇਤੁ ਰਾਮ ਬੈਦੇਹੀ। ਕਹਹੁ ਲਾਲਸਾ ਹੋਹਿ ਨ ਕੇਹੀ।।
ਜੁਥ ਜੂਥ ਮਿਲਿ ਚਲੀਂ ਸੁਆਸਿਨਿ। ਨਿਜ ਛਬਿ ਨਿਦਰਹਿਂ ਮਦਨ ਬਿਲਾਸਨਿ।।
ਸਕਲ ਸੁਮਂਗਲ ਸਜੇਂ ਆਰਤੀ। ਗਾਵਹਿਂ ਜਨੁ ਬਹੁ ਬੇਸ਼ ਭਾਰਤੀ।।
ਭੂਪਤਿ ਭਵਨ ਕੋਲਾਹਲੁ ਹੋਈ। ਜਾਇ ਨ ਬਰਨਿ ਸਮਉ ਸੁਖੁ ਸੋਈ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਦਿ ਰਾਮ ਮਹਤਾਰੀਂ। ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਬਸ ਤਨ ਦਸਾ ਬਿਸਾਰੀਂ।।

चौपाई
ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਿ ਬਿਨਯ ਬਡ਼ਾਈ। ਰਘੁਪਤਿ ਚਲੇ ਸਂਗ ਸਬ ਭਾਈ।।
ਜਨਕ ਗਹੇ ਕੌਸਿਕ ਪਦ ਜਾਈ। ਚਰਨ ਰੇਨੁ ਸਿਰ ਨਯਨਨ੍ਹ ਲਾਈ।।
ਸੁਨੁ ਮੁਨੀਸ ਬਰ ਦਰਸਨ ਤੋਰੇਂ। ਅਗਮੁ ਨ ਕਛੁ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਮਨ ਮੋਰੇਂ।।
ਜੋ ਸੁਖੁ ਸੁਜਸੁ ਲੋਕਪਤਿ ਚਹਹੀਂ। ਕਰਤ ਮਨੋਰਥ ਸਕੁਚਤ ਅਹਹੀਂ।।
ਸੋ ਸੁਖੁ ਸੁਜਸੁ ਸੁਲਭ ਮੋਹਿ ਸ੍ਵਾਮੀ। ਸਬ ਸਿਧਿ ਤਵ ਦਰਸਨ ਅਨੁਗਾਮੀ।।
ਕੀਨ੍ਹਿ ਬਿਨਯ ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਫਿਰੇ ਮਹੀਸੁ ਆਸਿਸ਼ਾ ਪਾਈ।।
ਚਲੀ ਬਰਾਤ ਨਿਸਾਨ ਬਜਾਈ। ਮੁਦਿਤ ਛੋਟ ਬਡ਼ ਸਬ ਸਮੁਦਾਈ।।
ਰਾਮਹਿ ਨਿਰਖਿ ਗ੍ਰਾਮ ਨਰ ਨਾਰੀ। ਪਾਇ ਨਯਨ ਫਲੁ ਹੋਹਿਂ ਸੁਖਾਰੀ।।

चौपाई
ਮੁਨਿ ਮਂਡਲਿਹਿ ਜਨਕ ਸਿਰੁ ਨਾਵਾ। ਆਸਿਰਬਾਦੁ ਸਬਹਿ ਸਨ ਪਾਵਾ।।
ਸਾਦਰ ਪੁਨਿ ਭੇਂਟੇ ਜਾਮਾਤਾ। ਰੂਪ ਸੀਲ ਗੁਨ ਨਿਧਿ ਸਬ ਭ੍ਰਾਤਾ।।
ਜੋਰਿ ਪਂਕਰੁਹ ਪਾਨਿ ਸੁਹਾਏ। ਬੋਲੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰੇਮ ਜਨੁ ਜਾਏ।।
ਰਾਮ ਕਰੌ ਕੇਹਿ ਭਾਿ ਪ੍ਰਸਂਸਾ। ਮੁਨਿ ਮਹੇਸ ਮਨ ਮਾਨਸ ਹਂਸਾ।।
ਕਰਹਿਂ ਜੋਗ ਜੋਗੀ ਜੇਹਿ ਲਾਗੀ। ਕੋਹੁ ਮੋਹੁ ਮਮਤਾ ਮਦੁ ਤ੍ਯਾਗੀ।।
ਬ੍ਯਾਪਕੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮੁ ਅਲਖੁ ਅਬਿਨਾਸੀ। ਚਿਦਾਨਂਦੁ ਨਿਰਗੁਨ ਗੁਨਰਾਸੀ।।
ਮਨ ਸਮੇਤ ਜੇਹਿ ਜਾਨ ਨ ਬਾਨੀ। ਤਰਕਿ ਨ ਸਕਹਿਂ ਸਕਲ ਅਨੁਮਾਨੀ।।
ਮਹਿਮਾ ਨਿਗਮੁ ਨੇਤਿ ਕਹਿ ਕਹਈ। ਜੋ ਤਿਹੁਕਾਲ ਏਕਰਸ ਰਹਈ।।

चौपाई
ਬਹੁਬਿਧਿ ਭੂਪ ਸੁਤਾ ਸਮੁਝਾਈ। ਨਾਰਿਧਰਮੁ ਕੁਲਰੀਤਿ ਸਿਖਾਈ।।
ਦਾਸੀਂ ਦਾਸ ਦਿਏ ਬਹੁਤੇਰੇ। ਸੁਚਿ ਸੇਵਕ ਜੇ ਪ੍ਰਿਯ ਸਿਯ ਕੇਰੇ।।
ਸੀਯ ਚਲਤ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਪੁਰਬਾਸੀ। ਹੋਹਿਂ ਸਗੁਨ ਸੁਭ ਮਂਗਲ ਰਾਸੀ।।
ਭੂਸੁਰ ਸਚਿਵ ਸਮੇਤ ਸਮਾਜਾ। ਸਂਗ ਚਲੇ ਪਹੁਾਵਨ ਰਾਜਾ।।
ਸਮਯ ਬਿਲੋਕਿ ਬਾਜਨੇ ਬਾਜੇ। ਰਥ ਗਜ ਬਾਜਿ ਬਰਾਤਿਨ੍ਹ ਸਾਜੇ।।
ਦਸਰਥ ਬਿਪ੍ਰ ਬੋਲਿ ਸਬ ਲੀਨ੍ਹੇ। ਦਾਨ ਮਾਨ ਪਰਿਪੂਰਨ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਚਰਨ ਸਰੋਜ ਧੂਰਿ ਧਰਿ ਸੀਸਾ। ਮੁਦਿਤ ਮਹੀਪਤਿ ਪਾਇ ਅਸੀਸਾ।।
ਸੁਮਿਰਿ ਗਜਾਨਨੁ ਕੀਨ੍ਹ ਪਯਾਨਾ। ਮਂਗਲਮੂਲ ਸਗੁਨ ਭਏ ਨਾਨਾ।।

चौपाई
ਅਸ ਕਹਿ ਰਹੀ ਚਰਨ ਗਹਿ ਰਾਨੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਪਂਕ ਜਨੁ ਗਿਰਾ ਸਮਾਨੀ।।
ਸੁਨਿ ਸਨੇਹਸਾਨੀ ਬਰ ਬਾਨੀ। ਬਹੁਬਿਧਿ ਰਾਮ ਸਾਸੁ ਸਨਮਾਨੀ।।
ਰਾਮ ਬਿਦਾ ਮਾਗਤ ਕਰ ਜੋਰੀ। ਕੀਨ੍ਹ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਬਹੋਰਿ ਬਹੋਰੀ।।
ਪਾਇ ਅਸੀਸ ਬਹੁਰਿ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਭਾਇਨ੍ਹ ਸਹਿਤ ਚਲੇ ਰਘੁਰਾਈ।।
ਮਂਜੁ ਮਧੁਰ ਮੂਰਤਿ ਉਰ ਆਨੀ। ਭਈ ਸਨੇਹ ਸਿਥਿਲ ਸਬ ਰਾਨੀ।।
ਪੁਨਿ ਧੀਰਜੁ ਧਰਿ ਕੁਅਿ ਹਾਰੀ। ਬਾਰ ਬਾਰ ਭੇਟਹਿਂ ਮਹਤਾਰੀਂ।।
ਪਹੁਾਵਹਿਂ ਫਿਰਿ ਮਿਲਹਿਂ ਬਹੋਰੀ। ਬਢ਼ੀ ਪਰਸ੍ਪਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਥੋਰੀ।।
ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਮਿਲਤ ਸਖਿਨ੍ਹ ਬਿਲਗਾਈ। ਬਾਲ ਬਚ੍ਛ ਜਿਮਿ ਧੇਨੁ ਲਵਾਈ।।