verse

7.1.226

चौपाई
ਨਿਸਿ ਪ੍ਰਬੇਸ ਮੁਨਿ ਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਸਬਹੀਂ ਸਂਧ੍ਯਾਬਂਦਨੁ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਕਹਤ ਕਥਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੁਰਾਨੀ। ਰੁਚਿਰ ਰਜਨਿ ਜੁਗ ਜਾਮ ਸਿਰਾਨੀ।।
ਮੁਨਿਬਰ ਸਯਨ ਕੀਨ੍ਹਿ ਤਬ ਜਾਈ। ਲਗੇ ਚਰਨ ਚਾਪਨ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਕੇ ਚਰਨ ਸਰੋਰੁਹ ਲਾਗੀ। ਕਰਤ ਬਿਬਿਧ ਜਪ ਜੋਗ ਬਿਰਾਗੀ।।
ਤੇਇ ਦੋਉ ਬਂਧੁ ਪ੍ਰੇਮ ਜਨੁ ਜੀਤੇ। ਗੁਰ ਪਦ ਕਮਲ ਪਲੋਟਤ ਪ੍ਰੀਤੇ।।
ਬਾਰਬਾਰ ਮੁਨਿ ਅਗ੍ਯਾ ਦੀਨ੍ਹੀ। ਰਘੁਬਰ ਜਾਇ ਸਯਨ ਤਬ ਕੀਨ੍ਹੀ।।
ਚਾਪਤ ਚਰਨ ਲਖਨੁ ਉਰ ਲਾਏ ਸਭਯ ਸਪ੍ਰੇਮ ਪਰਮ ਸਚੁ ਪਾਏ।
ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਹ ਸੋਵਹੁ ਤਾਤਾ। ਪੌਢ਼ੇ ਧਰਿ ਉਰ ਪਦ ਜਲਜਾਤਾ।।

7.1.225

चौपाई
ਸਿਸੁ ਸਬ ਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮਬਸ ਜਾਨੇ। ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਮੇਤ ਨਿਕੇਤ ਬਖਾਨੇ।।
ਨਿਜ ਨਿਜ ਰੁਚਿ ਸਬ ਲੇਂਹਿਂ ਬੋਲਾਈ। ਸਹਿਤ ਸਨੇਹ ਜਾਹਿਂ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਰਾਮ ਦੇਖਾਵਹਿਂ ਅਨੁਜਹਿ ਰਚਨਾ। ਕਹਿ ਮਰਿਦੁ ਮਧੁਰ ਮਨੋਹਰ ਬਚਨਾ।।
ਲਵ ਨਿਮੇਸ਼ ਮਹਭੁਵਨ ਨਿਕਾਯਾ। ਰਚਇ ਜਾਸੁ ਅਨੁਸਾਸਨ ਮਾਯਾ।।
ਭਗਤਿ ਹੇਤੁ ਸੋਇ ਦੀਨਦਯਾਲਾ। ਚਿਤਵਤ ਚਕਿਤ ਧਨੁਸ਼ ਮਖਸਾਲਾ।।
ਕੌਤੁਕ ਦੇਖਿ ਚਲੇ ਗੁਰੁ ਪਾਹੀਂ। ਜਾਨਿ ਬਿਲਂਬੁ ਤ੍ਰਾਸ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਜਾਸੁ ਤ੍ਰਾਸ ਡਰ ਕਹੁਡਰ ਹੋਈ। ਭਜਨ ਪ੍ਰਭਾਉ ਦੇਖਾਵਤ ਸੋਈ।।
ਕਹਿ ਬਾਤੇਂ ਮਰਿਦੁ ਮਧੁਰ ਸੁਹਾਈਂ। ਕਿਏ ਬਿਦਾ ਬਾਲਕ ਬਰਿਆਈ।।

7.1.224

चौपाई
ਪੁਰ ਪੂਰਬ ਦਿਸਿ ਗੇ ਦੋਉ ਭਾਈ। ਜਹਧਨੁਮਖ ਹਿਤ ਭੂਮਿ ਬਨਾਈ।।
ਅਤਿ ਬਿਸ੍ਤਾਰ ਚਾਰੁ ਗਚ ਢਾਰੀ। ਬਿਮਲ ਬੇਦਿਕਾ ਰੁਚਿਰ ਸਾਰੀ।।
ਚਹੁਦਿਸਿ ਕਂਚਨ ਮਂਚ ਬਿਸਾਲਾ। ਰਚੇ ਜਹਾਬੇਠਹਿਂ ਮਹਿਪਾਲਾ।।
ਤੇਹਿ ਪਾਛੇਂ ਸਮੀਪ ਚਹੁਪਾਸਾ। ਅਪਰ ਮਂਚ ਮਂਡਲੀ ਬਿਲਾਸਾ।।
ਕਛੁਕ ਊਿ ਸਬ ਭਾਿ ਸੁਹਾਈ। ਬੈਠਹਿਂ ਨਗਰ ਲੋਗ ਜਹਜਾਈ।।
ਤਿਨ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਟ ਬਿਸਾਲ ਸੁਹਾਏ। ਧਵਲ ਧਾਮ ਬਹੁਬਰਨ ਬਨਾਏ।।
ਜਹਬੈਂਠੈਂ ਦੇਖਹਿਂ ਸਬ ਨਾਰੀ। ਜਥਾ ਜੋਗੁ ਨਿਜ ਕੁਲ ਅਨੁਹਾਰੀ।।
ਪੁਰ ਬਾਲਕ ਕਹਿ ਕਹਿ ਮਰਿਦੁ ਬਚਨਾ। ਸਾਦਰ ਪ੍ਰਭੁਹਿ ਦੇਖਾਵਹਿਂ ਰਚਨਾ।।

7.1.223

चौपाई
ਬੋਲੀ ਅਪਰ ਕਹੇਹੁ ਸਖਿ ਨੀਕਾ। ਏਹਿਂ ਬਿਆਹ ਅਤਿ ਹਿਤ ਸਬਹੀਂ ਕਾ।।
ਕੋਉ ਕਹ ਸਂਕਰ ਚਾਪ ਕਠੋਰਾ। ਏ ਸ੍ਯਾਮਲ ਮਰਿਦੁਗਾਤ ਕਿਸੋਰਾ।।
ਸਬੁ ਅਸਮਂਜਸ ਅਹਇ ਸਯਾਨੀ। ਯਹ ਸੁਨਿ ਅਪਰ ਕਹਇ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਸਖਿ ਇਨ੍ਹ ਕਹਕੋਉ ਕੋਉ ਅਸ ਕਹਹੀਂ। ਬਡ਼ ਪ੍ਰਭਾਉ ਦੇਖਤ ਲਘੁ ਅਹਹੀਂ।।
ਪਰਸਿ ਜਾਸੁ ਪਦ ਪਂਕਜ ਧੂਰੀ। ਤਰੀ ਅਹਲ੍ਯਾ ਕਰਿਤ ਅਘ ਭੂਰੀ।।
ਸੋ ਕਿ ਰਹਿਹਿ ਬਿਨੁ ਸਿਵਧਨੁ ਤੋਰੇਂ। ਯਹ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਪਰਿਹਰਿਅ ਨ ਭੋਰੇਂ।।
ਜੇਹਿਂ ਬਿਰਂਚਿ ਰਚਿ ਸੀਯ ਸਾਰੀ। ਤੇਹਿਂ ਸ੍ਯਾਮਲ ਬਰੁ ਰਚੇਉ ਬਿਚਾਰੀ।।
ਤਾਸੁ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਸਬ ਹਰਸ਼ਾਨੀਂ। ਐਸੇਇ ਹੋਉ ਕਹਹਿਂ ਮੁਦੁ ਬਾਨੀ।।

7.1.222

चौपाई
ਦੇਖਿ ਰਾਮ ਛਬਿ ਕੋਉ ਏਕ ਕਹਈ। ਜੋਗੁ ਜਾਨਕਿਹਿ ਯਹ ਬਰੁ ਅਹਈ।।
ਜੌ ਸਖਿ ਇਨ੍ਹਹਿ ਦੇਖ ਨਰਨਾਹੂ। ਪਨ ਪਰਿਹਰਿ ਹਠਿ ਕਰਇ ਬਿਬਾਹੂ।।
ਕੋਉ ਕਹ ਏ ਭੂਪਤਿ ਪਹਿਚਾਨੇ। ਮੁਨਿ ਸਮੇਤ ਸਾਦਰ ਸਨਮਾਨੇ।।
ਸਖਿ ਪਰਂਤੁ ਪਨੁ ਰਾਉ ਨ ਤਜਈ। ਬਿਧਿ ਬਸ ਹਠਿ ਅਬਿਬੇਕਹਿ ਭਜਈ।।
ਕੋਉ ਕਹ ਜੌਂ ਭਲ ਅਹਇ ਬਿਧਾਤਾ। ਸਬ ਕਹਸੁਨਿਅ ਉਚਿਤ ਫਲਦਾਤਾ।।
ਤੌ ਜਾਨਕਿਹਿ ਮਿਲਿਹਿ ਬਰੁ ਏਹੂ। ਨਾਹਿਨ ਆਲਿ ਇਹਾਸਂਦੇਹੂ।।
ਜੌ ਬਿਧਿ ਬਸ ਅਸ ਬਨੈ ਸੋਗੂ। ਤੌ ਕਰਿਤਕਰਿਤ੍ਯ ਹੋਇ ਸਬ ਲੋਗੂ।।
ਸਖਿ ਹਮਰੇਂ ਆਰਤਿ ਅਤਿ ਤਾਤੇਂ। ਕਬਹੁ ਏ ਆਵਹਿਂ ਏਹਿ ਨਾਤੇਂ।।

7.1.221

चौपाई
ਕਹਹੁ ਸਖੀ ਅਸ ਕੋ ਤਨੁਧਾਰੀ। ਜੋ ਨ ਮੋਹ ਯਹ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰੀ।।
ਕੋਉ ਸਪ੍ਰੇਮ ਬੋਲੀ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ। ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਨਾ ਸੋ ਸੁਨਹੁ ਸਯਾਨੀ।।
ਏ ਦੋਊ ਦਸਰਥ ਕੇ ਢੋਟਾ। ਬਾਲ ਮਰਾਲਨ੍ਹਿ ਕੇ ਕਲ ਜੋਟਾ।।
ਮੁਨਿ ਕੌਸਿਕ ਮਖ ਕੇ ਰਖਵਾਰੇ। ਜਿਨ੍ਹ ਰਨ ਅਜਿਰ ਨਿਸਾਚਰ ਮਾਰੇ।।
ਸ੍ਯਾਮ ਗਾਤ ਕਲ ਕਂਜ ਬਿਲੋਚਨ। ਜੋ ਮਾਰੀਚ ਸੁਭੁਜ ਮਦੁ ਮੋਚਨ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸੁਤ ਸੋ ਸੁਖ ਖਾਨੀ। ਨਾਮੁ ਰਾਮੁ ਧਨੁ ਸਾਯਕ ਪਾਨੀ।।
ਗੌਰ ਕਿਸੋਰ ਬੇਸ਼ੁ ਬਰ ਕਾਛੇਂ। ਕਰ ਸਰ ਚਾਪ ਰਾਮ ਕੇ ਪਾਛੇਂ।।
ਲਛਿਮਨੁ ਨਾਮੁ ਰਾਮ ਲਘੁ ਭ੍ਰਾਤਾ। ਸੁਨੁ ਸਖਿ ਤਾਸੁ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤਾ।।

7.1.220

चौपाई
ਦੇਖਨ ਨਗਰੁ ਭੂਪਸੁਤ ਆਏ। ਸਮਾਚਾਰ ਪੁਰਬਾਸਿਨ੍ਹ ਪਾਏ।।
ਧਾਏ ਧਾਮ ਕਾਮ ਸਬ ਤ੍ਯਾਗੀ। ਮਨਹੁ ਰਂਕ ਨਿਧਿ ਲੂਟਨ ਲਾਗੀ।।
ਨਿਰਖਿ ਸਹਜ ਸੁਂਦਰ ਦੋਉ ਭਾਈ। ਹੋਹਿਂ ਸੁਖੀ ਲੋਚਨ ਫਲ ਪਾਈ।।
ਜੁਬਤੀਂ ਭਵਨ ਝਰੋਖਨ੍ਹਿ ਲਾਗੀਂ। ਨਿਰਖਹਿਂ ਰਾਮ ਰੂਪ ਅਨੁਰਾਗੀਂ।।
ਕਹਹਿਂ ਪਰਸਪਰ ਬਚਨ ਸਪ੍ਰੀਤੀ। ਸਖਿ ਇਨ੍ਹ ਕੋਟਿ ਕਾਮ ਛਬਿ ਜੀਤੀ।।
ਸੁਰ ਨਰ ਅਸੁਰ ਨਾਗ ਮੁਨਿ ਮਾਹੀਂ। ਸੋਭਾ ਅਸਿ ਕਹੁਸੁਨਿਅਤਿ ਨਾਹੀਂ।।
ਬਿਸ਼੍ਨੁ ਚਾਰਿ ਭੁਜ ਬਿਘਿ ਮੁਖ ਚਾਰੀ। ਬਿਕਟ ਬੇਸ਼ ਮੁਖ ਪਂਚ ਪੁਰਾਰੀ।।
ਅਪਰ ਦੇਉ ਅਸ ਕੋਉ ਨ ਆਹੀ। ਯਹ ਛਬਿ ਸਖਿ ਪਟਤਰਿਅ ਜਾਹੀ।।

दोहा/सोरठा
ਬਯ ਕਿਸੋਰ ਸੁਸ਼ਮਾ ਸਦਨ ਸ੍ਯਾਮ ਗੌਰ ਸੁਖ ਘਾਮ ।

7.1.219

चौपाई
ਮੁਨਿ ਪਦ ਕਮਲ ਬਂਦਿ ਦੋਉ ਭ੍ਰਾਤਾ। ਚਲੇ ਲੋਕ ਲੋਚਨ ਸੁਖ ਦਾਤਾ।।
ਬਾਲਕ ਬਰਿਂਦਿ ਦੇਖਿ ਅਤਿ ਸੋਭਾ। ਲਗੇ ਸਂਗ ਲੋਚਨ ਮਨੁ ਲੋਭਾ।।
ਪੀਤ ਬਸਨ ਪਰਿਕਰ ਕਟਿ ਭਾਥਾ। ਚਾਰੁ ਚਾਪ ਸਰ ਸੋਹਤ ਹਾਥਾ।।
ਤਨ ਅਨੁਹਰਤ ਸੁਚਂਦਨ ਖੋਰੀ। ਸ੍ਯਾਮਲ ਗੌਰ ਮਨੋਹਰ ਜੋਰੀ।।
ਕੇਹਰਿ ਕਂਧਰ ਬਾਹੁ ਬਿਸਾਲਾ। ਉਰ ਅਤਿ ਰੁਚਿਰ ਨਾਗਮਨਿ ਮਾਲਾ।।
ਸੁਭਗ ਸੋਨ ਸਰਸੀਰੁਹ ਲੋਚਨ। ਬਦਨ ਮਯਂਕ ਤਾਪਤ੍ਰਯ ਮੋਚਨ।।
ਕਾਨਨ੍ਹਿ ਕਨਕ ਫੂਲ ਛਬਿ ਦੇਹੀਂ। ਚਿਤਵਤ ਚਿਤਹਿ ਚੋਰਿ ਜਨੁ ਲੇਹੀਂ।।
ਚਿਤਵਨਿ ਚਾਰੁ ਭਰਿਕੁਟਿ ਬਰ ਬਾੀ। ਤਿਲਕ ਰੇਖਾ ਸੋਭਾ ਜਨੁ ਚਾੀ।।

7.1.218

चौपाई
ਲਖਨ ਹਰਿਦਯਲਾਲਸਾ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਜਾਇ ਜਨਕਪੁਰ ਆਇਅ ਦੇਖੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਭਯ ਬਹੁਰਿ ਮੁਨਿਹਿ ਸਕੁਚਾਹੀਂ। ਪ੍ਰਗਟ ਨ ਕਹਹਿਂ ਮਨਹਿਂ ਮੁਸੁਕਾਹੀਂ।।
ਰਾਮ ਅਨੁਜ ਮਨ ਕੀ ਗਤਿ ਜਾਨੀ। ਭਗਤ ਬਛਲਤਾ ਹਿਂਯਹੁਲਸਾਨੀ।।
ਪਰਮ ਬਿਨੀਤ ਸਕੁਚਿ ਮੁਸੁਕਾਈ। ਬੋਲੇ ਗੁਰ ਅਨੁਸਾਸਨ ਪਾਈ।।
ਨਾਥ ਲਖਨੁ ਪੁਰੁ ਦੇਖਨ ਚਹਹੀਂ। ਪ੍ਰਭੁ ਸਕੋਚ ਡਰ ਪ੍ਰਗਟ ਨ ਕਹਹੀਂ।।
ਜੌਂ ਰਾਉਰ ਆਯਸੁ ਮੈਂ ਪਾਵੌਂ। ਨਗਰ ਦੇਖਾਇ ਤੁਰਤ ਲੈ ਆਵੌ।।
ਸੁਨਿ ਮੁਨੀਸੁ ਕਹ ਬਚਨ ਸਪ੍ਰੀਤੀ। ਕਸ ਨ ਰਾਮ ਤੁਮ੍ਹ ਰਾਖਹੁ ਨੀਤੀ।।
ਧਰਮ ਸੇਤੁ ਪਾਲਕ ਤੁਮ੍ਹ ਤਾਤਾ। ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਬਸ ਸੇਵਕ ਸੁਖਦਾਤਾ।।

7.1.217

चौपाई
ਮੁਨਿ ਤਵ ਚਰਨ ਦੇਖਿ ਕਹ ਰਾਊ। ਕਹਿ ਨ ਸਕਉਨਿਜ ਪੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਾਭਾਊ।।
ਸੁਂਦਰ ਸ੍ਯਾਮ ਗੌਰ ਦੋਉ ਭ੍ਰਾਤਾ। ਆਨਹੂ ਕੇ ਆਨ ਦਾਤਾ।।
ਇਨ੍ਹ ਕੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਰਸਪਰ ਪਾਵਨਿ। ਕਹਿ ਨ ਜਾਇ ਮਨ ਭਾਵ ਸੁਹਾਵਨਿ।।
ਸੁਨਹੁ ਨਾਥ ਕਹ ਮੁਦਿਤ ਬਿਦੇਹੂ। ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜੀਵ ਇਵ ਸਹਜ ਸਨੇਹੂ।।
ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁਹਿ ਚਿਤਵ ਨਰਨਾਹੂ। ਪੁਲਕ ਗਾਤ ਉਰ ਅਧਿਕ ਉਛਾਹੂ।।
ਮ੍ਰੁਨਿਹਿ ਪ੍ਰਸਂਸਿ ਨਾਇ ਪਦ ਸੀਸੂ। ਚਲੇਉ ਲਵਾਇ ਨਗਰ ਅਵਨੀਸੂ।।
ਸੁਂਦਰ ਸਦਨੁ ਸੁਖਦ ਸਬ ਕਾਲਾ। ਤਹਾਬਾਸੁ ਲੈ ਦੀਨ੍ਹ ਭੁਆਲਾ।।
ਕਰਿ ਪੂਜਾ ਸਬ ਬਿਧਿ ਸੇਵਕਾਈ। ਗਯਉ ਰਾਉ ਗਰਿਹ ਬਿਦਾ ਕਰਾਈ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse