verse

7.1.186

छंद
ਜਯ ਜਯ ਸੁਰਨਾਯਕ ਜਨ ਸੁਖਦਾਯਕ ਪ੍ਰਨਤਪਾਲ ਭਗਵਂਤਾ।
ਗੋ ਦ੍ਵਿਜ ਹਿਤਕਾਰੀ ਜਯ ਅਸੁਰਾਰੀ ਸਿਧੁਂਸੁਤਾ ਪ੍ਰਿਯ ਕਂਤਾ।।
ਪਾਲਨ ਸੁਰ ਧਰਨੀ ਅਦ੍ਭੁਤ ਕਰਨੀ ਮਰਮ ਨ ਜਾਨਇ ਕੋਈ।
ਜੋ ਸਹਜ ਕਰਿਪਾਲਾ ਦੀਨਦਯਾਲਾ ਕਰਉ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਸੋਈ।।
ਜਯ ਜਯ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਬ ਘਟ ਬਾਸੀ ਬ੍ਯਾਪਕ ਪਰਮਾਨਂਦਾ।
ਅਬਿਗਤ ਗੋਤੀਤਂ ਚਰਿਤ ਪੁਨੀਤਂ ਮਾਯਾਰਹਿਤ ਮੁਕੁਂਦਾ।।
ਜੇਹਿ ਲਾਗਿ ਬਿਰਾਗੀ ਅਤਿ ਅਨੁਰਾਗੀ ਬਿਗਤਮੋਹ ਮੁਨਿਬਰਿਂਦਾ।
ਨਿਸਿ ਬਾਸਰ ਧ੍ਯਾਵਹਿਂ ਗੁਨ ਗਨ ਗਾਵਹਿਂ ਜਯਤਿ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਾ।।
ਜੇਹਿਂ ਸਰਿਸ਼੍ਟਿ ਉਪਾਈ ਤ੍ਰਿਬਿਧ ਬਨਾਈ ਸਂਗ ਸਹਾਯ ਨ ਦੂਜਾ।
ਸੋ ਕਰਉ ਅਘਾਰੀ ਚਿਂਤ ਹਮਾਰੀ ਜਾਨਿਅ ਭਗਤਿ ਨ ਪੂਜਾ।।

7.1.185

चौपाई
ਬੈਠੇ ਸੁਰ ਸਬ ਕਰਹਿਂ ਬਿਚਾਰਾ। ਕਹਪਾਇਅ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਿਅ ਪੁਕਾਰਾ।।
ਪੁਰ ਬੈਕੁਂਠ ਜਾਨ ਕਹ ਕੋਈ। ਕੋਉ ਕਹ ਪਯਨਿਧਿ ਬਸ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ।।
ਜਾਕੇ ਹਰਿਦਯਭਗਤਿ ਜਸਿ ਪ੍ਰੀਤਿ। ਪ੍ਰਭੁ ਤਹਪ੍ਰਗਟ ਸਦਾ ਤੇਹਿਂ ਰੀਤੀ।।
ਤੇਹਿ ਸਮਾਜ ਗਿਰਿਜਾ ਮੈਂ ਰਹੇਊ ਅਵਸਰ ਪਾਇ ਬਚਨ ਏਕ ਕਹੇਊ।
ਹਰਿ ਬ੍ਯਾਪਕ ਸਰ੍ਬਤ੍ਰ ਸਮਾਨਾ। ਪ੍ਰੇਮ ਤੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਹਿਂ ਮੈਂ ਜਾਨਾ।।
ਦੇਸ ਕਾਲ ਦਿਸਿ ਬਿਦਿਸਿਹੁ ਮਾਹੀਂ। ਕਹਹੁ ਸੋ ਕਹਾਜਹਾਪ੍ਰਭੁ ਨਾਹੀਂ।।
ਅਗ ਜਗਮਯ ਸਬ ਰਹਿਤ ਬਿਰਾਗੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਤੇਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਗਟਇ ਜਿਮਿ ਆਗੀ।।
ਮੋਰ ਬਚਨ ਸਬ ਕੇ ਮਨ ਮਾਨਾ। ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਕਰਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬਖਾਨਾ।।

7.1.184

चौपाई
ਬਾਢ਼ੇ ਖਲ ਬਹੁ ਚੋਰ ਜੁਆਰਾ। ਜੇ ਲਂਪਟ ਪਰਧਨ ਪਰਦਾਰਾ।।
ਮਾਨਹਿਂ ਮਾਤੁ ਪਿਤਾ ਨਹਿਂ ਦੇਵਾ। ਸਾਧੁਨ੍ਹ ਸਨ ਕਰਵਾਵਹਿਂ ਸੇਵਾ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਕੇ ਯਹ ਆਚਰਨ ਭਵਾਨੀ। ਤੇ ਜਾਨੇਹੁ ਨਿਸਿਚਰ ਸਬ ਪ੍ਰਾਨੀ।।
ਅਤਿਸਯ ਦੇਖਿ ਧਰ੍ਮ ਕੈ ਗ੍ਲਾਨੀ। ਪਰਮ ਸਭੀਤ ਧਰਾ ਅਕੁਲਾਨੀ।।
ਗਿਰਿ ਸਰਿ ਸਿਂਧੁ ਭਾਰ ਨਹਿਂ ਮੋਹੀ। ਜਸ ਮੋਹਿ ਗਰੁਅ ਏਕ ਪਰਦ੍ਰੋਹੀ।।
ਸਕਲ ਧਰ੍ਮ ਦੇਖਇ ਬਿਪਰੀਤਾ। ਕਹਿ ਨ ਸਕਇ ਰਾਵਨ ਭਯ ਭੀਤਾ।।
ਧੇਨੁ ਰੂਪ ਧਰਿ ਹਰਿਦਯਬਿਚਾਰੀ। ਗਈ ਤਹਾਜਹਸੁਰ ਮੁਨਿ ਝਾਰੀ।।
ਨਿਜ ਸਂਤਾਪ ਸੁਨਾਏਸਿ ਰੋਈ। ਕਾਹੂ ਤੇਂ ਕਛੁ ਕਾਜ ਨ ਹੋਈ।।

7.1.183

चौपाई
ਇਂਦ੍ਰਜੀਤ ਸਨ ਜੋ ਕਛੁ ਕਹੇਊ। ਸੋ ਸਬ ਜਨੁ ਪਹਿਲੇਹਿਂ ਕਰਿ ਰਹੇਊ।।
ਪ੍ਰਥਮਹਿਂ ਜਿਨ੍ਹ ਕਹੁਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਤਿਨ੍ਹ ਕਰ ਚਰਿਤ ਸੁਨਹੁ ਜੋ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਦੇਖਤ ਭੀਮਰੂਪ ਸਬ ਪਾਪੀ। ਨਿਸਿਚਰ ਨਿਕਰ ਦੇਵ ਪਰਿਤਾਪੀ।।
ਕਰਹਿ ਉਪਦ੍ਰਵ ਅਸੁਰ ਨਿਕਾਯਾ। ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਧਰਹਿਂ ਕਰਿ ਮਾਯਾ।।
ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਹੋਇ ਧਰ੍ਮ ਨਿਰ੍ਮੂਲਾ। ਸੋ ਸਬ ਕਰਹਿਂ ਬੇਦ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾ।।
ਜੇਹਿਂ ਜੇਹਿਂ ਦੇਸ ਧੇਨੁ ਦ੍ਵਿਜ ਪਾਵਹਿਂ। ਨਗਰ ਗਾਉਪੁਰ ਆਗਿ ਲਗਾਵਹਿਂ।।
ਸੁਭ ਆਚਰਨ ਕਤਹੁਨਹਿਂ ਹੋਈ। ਦੇਵ ਬਿਪ੍ਰ ਗੁਰੂ ਮਾਨ ਨ ਕੋਈ।।
ਨਹਿਂ ਹਰਿਭਗਤਿ ਜਗ੍ਯ ਤਪ ਗ੍ਯਾਨਾ। ਸਪਨੇਹੁਸੁਨਿਅ ਨ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ।।

7.1.182

चौपाई
ਮੇਘਨਾਦ ਕਹੁਪੁਨਿ ਹਰਾਵਾ। ਦੀਨ੍ਹੀ ਸਿਖ ਬਲੁ ਬਯਰੁ ਬਢ਼ਾਵਾ।।
ਜੇ ਸੁਰ ਸਮਰ ਧੀਰ ਬਲਵਾਨਾ। ਜਿਨ੍ਹ ਕੇਂ ਲਰਿਬੇ ਕਰ ਅਭਿਮਾਨਾ।।
ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਜੀਤਿ ਰਨ ਆਨੇਸੁ ਬਾੀ। ਉਠਿ ਸੁਤ ਪਿਤੁ ਅਨੁਸਾਸਨ ਕਾੀ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਸਬਹੀ ਅਗ੍ਯਾ ਦੀਨ੍ਹੀ। ਆਪੁਨੁ ਚਲੇਉ ਗਦਾ ਕਰ ਲੀਨ੍ਹੀ।।
ਚਲਤ ਦਸਾਨਨ ਡੋਲਤਿ ਅਵਨੀ। ਗਰ੍ਜਤ ਗਰ੍ਭ ਸ੍ਤ੍ਰਵਹਿਂ ਸੁਰ ਰਵਨੀ।।
ਰਾਵਨ ਆਵਤ ਸੁਨੇਉ ਸਕੋਹਾ। ਦੇਵਨ੍ਹ ਤਕੇ ਮੇਰੁ ਗਿਰਿ ਖੋਹਾ।।
ਦਿਗਪਾਲਨ੍ਹ ਕੇ ਲੋਕ ਸੁਹਾਏ। ਸੂਨੇ ਸਕਲ ਦਸਾਨਨ ਪਾਏ।।
ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਸਿਂਘਨਾਦ ਕਰਿ ਭਾਰੀ। ਦੇਇ ਦੇਵਤਨ੍ਹ ਗਾਰਿ ਪਚਾਰੀ।।
ਰਨ ਮਦ ਮਤ੍ਤ ਫਿਰਇ ਜਗ ਧਾਵਾ। ਪ੍ਰਤਿਭਟ ਖੌਜਤ ਕਤਹੁਨ ਪਾਵਾ।।

7.1.181

चौपाई
ਸੁਨਹੁ ਸਕਲ ਰਜਨੀਚਰ ਜੂਥਾ। ਹਮਰੇ ਬੈਰੀ ਬਿਬੁਧ ਬਰੂਥਾ।।
ਤੇ ਸਨਮੁਖ ਨਹਿਂ ਕਰਹੀ ਲਰਾਈ। ਦੇਖਿ ਸਬਲ ਰਿਪੁ ਜਾਹਿਂ ਪਰਾਈ।।
ਤੇਨ੍ਹ ਕਰ ਮਰਨ ਏਕ ਬਿਧਿ ਹੋਈ। ਕਹਉਬੁਝਾਇ ਸੁਨਹੁ ਅਬ ਸੋਈ।।
ਦ੍ਵਿਜਭੋਜਨ ਮਖ ਹੋਮ ਸਰਾਧਾ।।ਸਬ ਕੈ ਜਾਇ ਕਰਹੁ ਤੁਮ੍ਹ ਬਾਧਾ।।
ਕਾਮਰੂਪ ਜਾਨਹਿਂ ਸਬ ਮਾਯਾ। ਸਪਨੇਹੁਜਿਨ੍ਹ ਕੇਂ ਧਰਮ ਨ ਦਾਯਾ।।
ਦਸਮੁਖ ਬੈਠ ਸਭਾਏਕ ਬਾਰਾ। ਦੇਖਿ ਅਮਿਤ ਆਪਨ ਪਰਿਵਾਰਾ।।
ਸੁਤ ਸਮੂਹ ਜਨ ਪਰਿਜਨ ਨਾਤੀ। ਗੇ ਕੋ ਪਾਰ ਨਿਸਾਚਰ ਜਾਤੀ।।
ਸੇਨ ਬਿਲੋਕਿ ਸਹਜ ਅਭਿਮਾਨੀ। ਬੋਲਾ ਬਚਨ ਕ੍ਰੋਧ ਮਦ ਸਾਨੀ।।

7.1.180

चौपाई
ਸੁਖ ਸਂਪਤਿ ਸੁਤ ਸੇਨ ਸਹਾਈ। ਜਯ ਪ੍ਰਤਾਪ ਬਲ ਬੁਦ੍ਧਿ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਨਿਤ ਨੂਤਨ ਸਬ ਬਾਢ਼ਤ ਜਾਈ। ਜਿਮਿ ਪ੍ਰਤਿਲਾਭ ਲੋਭ ਅਧਿਕਾਈ।।
ਅਤਿਬਲ ਕੁਂਭਕਰਨ ਅਸ ਭ੍ਰਾਤਾ। ਜੇਹਿ ਕਹੁਨਹਿਂ ਪ੍ਰਤਿਭਟ ਜਗ ਜਾਤਾ।।
ਕਰਇ ਪਾਨ ਸੋਵਇ ਸ਼ਟ ਮਾਸਾ। ਜਾਗਤ ਹੋਇ ਤਿਹੁਪੁਰ ਤ੍ਰਾਸਾ।।
ਜੌਂ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਅਹਾਰ ਕਰ ਸੋਈ। ਬਿਸ੍ਵ ਬੇਗਿ ਸਬ ਚੌਪਟ ਹੋਈ।।
ਸਮਰ ਧੀਰ ਨਹਿਂ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ। ਤੇਹਿ ਸਮ ਅਮਿਤ ਬੀਰ ਬਲਵਾਨਾ।।
ਬਾਰਿਦਨਾਦ ਜੇਠ ਸੁਤ ਤਾਸੂ। ਭਟ ਮਹੁਪ੍ਰਥਮ ਲੀਕ ਜਗ ਜਾਸੂ।।
ਜੇਹਿ ਨ ਹੋਇ ਰਨ ਸਨਮੁਖ ਕੋਈ। ਸੁਰਪੁਰ ਨਿਤਹਿਂ ਪਰਾਵਨ ਹੋਈ।।

7.1.179

चौपाई
ਰਹੇ ਤਹਾਨਿਸਿਚਰ ਭਟ ਭਾਰੇ। ਤੇ ਸਬ ਸੁਰਨ੍ਹ ਸਮਰ ਸਂਘਾਰੇ।।
ਅਬ ਤਹਰਹਹਿਂ ਸਕ੍ਰ ਕੇ ਪ੍ਰੇਰੇ। ਰਚ੍ਛਕ ਕੋਟਿ ਜਚ੍ਛਪਤਿ ਕੇਰੇ।।
ਦਸਮੁਖ ਕਤਹੁਖਬਰਿ ਅਸਿ ਪਾਈ। ਸੇਨ ਸਾਜਿ ਗਢ਼ ਘੇਰੇਸਿ ਜਾਈ।।
ਦੇਖਿ ਬਿਕਟ ਭਟ ਬਡ਼ਿ ਕਟਕਾਈ। ਜਚ੍ਛ ਜੀਵ ਲੈ ਗਏ ਪਰਾਈ।।
ਫਿਰਿ ਸਬ ਨਗਰ ਦਸਾਨਨ ਦੇਖਾ। ਗਯਉ ਸੋਚ ਸੁਖ ਭਯਉ ਬਿਸੇਸ਼ਾ।।
ਸੁਂਦਰ ਸਹਜ ਅਗਮ ਅਨੁਮਾਨੀ। ਕੀਨ੍ਹਿ ਤਹਾਰਾਵਨ ਰਜਧਾਨੀ।।
ਜੇਹਿ ਜਸ ਜੋਗ ਬਾਿ ਗਰਿਹ ਦੀਨ੍ਹੇ। ਸੁਖੀ ਸਕਲ ਰਜਨੀਚਰ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਏਕ ਬਾਰ ਕੁਬੇਰ ਪਰ ਧਾਵਾ। ਪੁਸ਼੍ਪਕ ਜਾਨ ਜੀਤਿ ਲੈ ਆਵਾ।।

7.1.178

चौपाई
ਤਿਨ੍ਹਿ ਦੇਇ ਬਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਿਧਾਏ। ਹਰਸ਼ਿਤ ਤੇ ਅਪਨੇ ਗਰਿਹ ਆਏ।।
ਮਯ ਤਨੁਜਾ ਮਂਦੋਦਰਿ ਨਾਮਾ। ਪਰਮ ਸੁਂਦਰੀ ਨਾਰਿ ਲਲਾਮਾ।।
ਸੋਇ ਮਯਦੀਨ੍ਹਿ ਰਾਵਨਹਿ ਆਨੀ। ਹੋਇਹਿ ਜਾਤੁਧਾਨਪਤਿ ਜਾਨੀ।।
ਹਰਸ਼ਿਤ ਭਯਉ ਨਾਰਿ ਭਲਿ ਪਾਈ। ਪੁਨਿ ਦੋਉ ਬਂਧੁ ਬਿਆਹੇਸਿ ਜਾਈ।।
ਗਿਰਿ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਏਕ ਸਿਂਧੁ ਮਝਾਰੀ। ਬਿਧਿ ਨਿਰ੍ਮਿਤ ਦੁਰ੍ਗਮ ਅਤਿ ਭਾਰੀ।।
ਸੋਇ ਮਯ ਦਾਨਵਬਹੁਰਿ ਸਾਰਾ। ਕਨਕ ਰਚਿਤ ਮਨਿਭਵਨ ਅਪਾਰਾ।।
ਭੋਗਾਵਤਿ ਜਸਿ ਅਹਿਕੁਲ ਬਾਸਾ। ਅਮਰਾਵਤਿ ਜਸਿ ਸਕ੍ਰਨਿਵਾਸਾ।।
ਤਿਨ੍ਹ ਤੇਂ ਅਧਿਕ ਰਮ੍ਯ ਅਤਿ ਬਂਕਾ। ਜਗ ਬਿਖ੍ਯਾਤ ਨਾਮ ਤੇਹਿ ਲਂਕਾ।।

7.1.177

चौपाई
ਕੀਨ੍ਹ ਬਿਬਿਧ ਤਪ ਤੀਨਿਹੁਭਾਈ। ਪਰਮ ਉਗ੍ਰ ਨਹਿਂ ਬਰਨਿ ਸੋ ਜਾਈ।।
ਗਯਉ ਨਿਕਟ ਤਪ ਦੇਖਿ ਬਿਧਾਤਾ। ਮਾਗਹੁ ਬਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਮੈਂ ਤਾਤਾ।।
ਕਰਿ ਬਿਨਤੀ ਪਦ ਗਹਿ ਦਸਸੀਸਾ। ਬੋਲੇਉ ਬਚਨ ਸੁਨਹੁ ਜਗਦੀਸਾ।।
ਹਮ ਕਾਹੂ ਕੇ ਮਰਹਿਂ ਨ ਮਾਰੇਂ। ਬਾਨਰ ਮਨੁਜ ਜਾਤਿ ਦੁਇ ਬਾਰੇਂ।।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਤੁਮ੍ਹ ਬਡ਼ ਤਪ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਮਿਲਿ ਤੇਹਿ ਬਰ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਪੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕੁਂਭਕਰਨ ਪਹਿਂ ਗਯਊ। ਤੇਹਿ ਬਿਲੋਕਿ ਮਨ ਬਿਸਮਯ ਭਯਊ।।
ਜੌਂ ਏਹਿਂ ਖਲ ਨਿਤ ਕਰਬ ਅਹਾਰੂ। ਹੋਇਹਿ ਸਬ ਉਜਾਰਿ ਸਂਸਾਰੂ।।
ਸਾਰਦ ਪ੍ਰੇਰਿ ਤਾਸੁ ਮਤਿ ਫੇਰੀ। ਮਾਗੇਸਿ ਨੀਦ ਮਾਸ ਸ਼ਟ ਕੇਰੀ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse