चौपाई
ਸੁਨੁ ਸੇਵਕ ਸੁਰਤਰੁ ਸੁਰਧੇਨੁ। ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਹਰ ਬਂਦਿਤ ਪਦ ਰੇਨੂ।।
ਸੇਵਤ ਸੁਲਭ ਸਕਲ ਸੁਖ ਦਾਯਕ। ਪ੍ਰਨਤਪਾਲ ਸਚਰਾਚਰ ਨਾਯਕ।।
ਜੌਂ ਅਨਾਥ ਹਿਤ ਹਮ ਪਰ ਨੇਹੂ। ਤੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਹੋਇ ਯਹ ਬਰ ਦੇਹੂ।।
ਜੋ ਸਰੂਪ ਬਸ ਸਿਵ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਜੇਹਿ ਕਾਰਨ ਮੁਨਿ ਜਤਨ ਕਰਾਹੀਂ।।
ਜੋ ਭੁਸੁਂਡਿ ਮਨ ਮਾਨਸ ਹਂਸਾ। ਸਗੁਨ ਅਗੁਨ ਜੇਹਿ ਨਿਗਮ ਪ੍ਰਸਂਸਾ।।
ਦੇਖਹਿਂ ਹਮ ਸੋ ਰੂਪ ਭਰਿ ਲੋਚਨ। ਕਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਨਤਾਰਤਿ ਮੋਚਨ।।
ਦਂਪਤਿ ਬਚਨ ਪਰਮ ਪ੍ਰਿਯ ਲਾਗੇ। ਮੁਦੁਲ ਬਿਨੀਤ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਪਾਗੇ।।
ਭਗਤ ਬਛਲ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਿਪਾਨਿਧਾਨਾ। ਬਿਸ੍ਵਬਾਸ ਪ੍ਰਗਟੇ ਭਗਵਾਨਾ।।

चौपाई
ਕਰਹਿਂ ਅਹਾਰ ਸਾਕ ਫਲ ਕਂਦਾ। ਸੁਮਿਰਹਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਾ।।
ਪੁਨਿ ਹਰਿ ਹੇਤੁ ਕਰਨ ਤਪ ਲਾਗੇ। ਬਾਰਿ ਅਧਾਰ ਮੂਲ ਫਲ ਤ੍ਯਾਗੇ।।
ਉਰ ਅਭਿਲਾਸ਼ ਨਿਂਰਂਤਰ ਹੋਈ। ਦੇਖਅ ਨਯਨ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ।।
ਅਗੁਨ ਅਖਂਡ ਅਨਂਤ ਅਨਾਦੀ। ਜੇਹਿ ਚਿਂਤਹਿਂ ਪਰਮਾਰਥਬਾਦੀ।।
ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਜੇਹਿ ਬੇਦ ਨਿਰੂਪਾ। ਨਿਜਾਨਂਦ ਨਿਰੁਪਾਧਿ ਅਨੂਪਾ।।
ਸਂਭੁ ਬਿਰਂਚਿ ਬਿਸ਼੍ਨੁ ਭਗਵਾਨਾ। ਉਪਜਹਿਂ ਜਾਸੁ ਅਂਸ ਤੇਂ ਨਾਨਾ।।
ਐਸੇਉ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਕ ਬਸ ਅਹਈ। ਭਗਤ ਹੇਤੁ ਲੀਲਾਤਨੁ ਗਹਈ।।
ਜੌਂ ਯਹ ਬਚਨ ਸਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਭਾਸ਼ਾ। ਤੌ ਹਮਾਰ ਪੂਜਹਿ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ।।

चौपाई
ਸ੍ਵਾਯਂਭੂ ਮਨੁ ਅਰੁ ਸਤਰੂਪਾ। ਜਿਨ੍ਹ ਤੇਂ ਭੈ ਨਰਸਰਿਸ਼੍ਟਿ ਅਨੂਪਾ।।
ਦਂਪਤਿ ਧਰਮ ਆਚਰਨ ਨੀਕਾ। ਅਜਹੁਗਾਵ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਜਿਨ੍ਹ ਕੈ ਲੀਕਾ।।
ਨਰਿਪ ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦ ਸੁਤ ਤਾਸੂ। ਧ੍ਰੁਵ ਹਰਿ ਭਗਤ ਭਯਉ ਸੁਤ ਜਾਸੂ।।
ਲਘੁ ਸੁਤ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਯ੍ਰਬ੍ਰਤ ਤਾਹੀ। ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਪ੍ਰਸਂਸਹਿ ਜਾਹੀ।।
ਦੇਵਹੂਤਿ ਪੁਨਿ ਤਾਸੁ ਕੁਮਾਰੀ। ਜੋ ਮੁਨਿ ਕਰ੍ਦਮ ਕੈ ਪ੍ਰਿਯ ਨਾਰੀ।।
ਆਦਿਦੇਵ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਨਦਯਾਲਾ। ਜਠਰ ਧਰੇਉ ਜੇਹਿਂ ਕਪਿਲ ਕਰਿਪਾਲਾ।।
ਸਾਂਖ੍ਯ ਸਾਸ੍ਤ੍ਰ ਜਿਨ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟ ਬਖਾਨਾ। ਤਤ੍ਵ ਬਿਚਾਰ ਨਿਪੁਨ ਭਗਵਾਨਾ।।
ਤੇਹਿਂ ਮਨੁ ਰਾਜ ਕੀਨ੍ਹ ਬਹੁ ਕਾਲਾ। ਪ੍ਰਭੁ ਆਯਸੁ ਸਬ ਬਿਧਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ।।

चौपाई
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਜਨਮ ਕਰਮ ਹਰਿ ਕੇਰੇ। ਸੁਂਦਰ ਸੁਖਦ ਬਿਚਿਤ੍ਰ ਘਨੇਰੇ।।
ਕਲਪ ਕਲਪ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਵਤਰਹੀਂ। ਚਾਰੁ ਚਰਿਤ ਨਾਨਾਬਿਧਿ ਕਰਹੀਂ।।
ਤਬ ਤਬ ਕਥਾ ਮੁਨੀਸਨ੍ਹ ਗਾਈ। ਪਰਮ ਪੁਨੀਤ ਪ੍ਰਬਂਧ ਬਨਾਈ।।
ਬਿਬਿਧ ਪ੍ਰਸਂਗ ਅਨੂਪ ਬਖਾਨੇ। ਕਰਹਿਂ ਨ ਸੁਨਿ ਆਚਰਜੁ ਸਯਾਨੇ।।
ਹਰਿ ਅਨਂਤ ਹਰਿਕਥਾ ਅਨਂਤਾ। ਕਹਹਿਂ ਸੁਨਹਿਂ ਬਹੁਬਿਧਿ ਸਬ ਸਂਤਾ।।
ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਕੇ ਚਰਿਤ ਸੁਹਾਏ। ਕਲਪ ਕੋਟਿ ਲਗਿ ਜਾਹਿਂ ਨ ਗਾਏ।।
ਯਹ ਪ੍ਰਸਂਗ ਮੈਂ ਕਹਾ ਭਵਾਨੀ। ਹਰਿਮਾਯਾਮੋਹਹਿਂ ਮੁਨਿ ਗ੍ਯਾਨੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਕੌਤੁਕੀ ਪ੍ਰਨਤ ਹਿਤਕਾਰੀ।।ਸੇਵਤ ਸੁਲਭ ਸਕਲ ਦੁਖ ਹਾਰੀ।।

चौपाई
ਜਬ ਹਰਿ ਮਾਯਾ ਦੂਰਿ ਨਿਵਾਰੀ। ਨਹਿਂ ਤਹਰਮਾ ਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ।।
ਤਬ ਮੁਨਿ ਅਤਿ ਸਭੀਤ ਹਰਿ ਚਰਨਾ। ਗਹੇ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਨਤਾਰਤਿ ਹਰਨਾ।।
ਮਰਿਸ਼ਾ ਹੋਉ ਮਮ ਸ਼੍ਰਾਪ ਕਰਿਪਾਲਾ। ਮਮ ਇਚ੍ਛਾ ਕਹ ਦੀਨਦਯਾਲਾ।।
ਮੈਂ ਦੁਰ੍ਬਚਨ ਕਹੇ ਬਹੁਤੇਰੇ। ਕਹ ਮੁਨਿ ਪਾਪ ਮਿਟਿਹਿਂ ਕਿਮਿ ਮੇਰੇ।।
ਜਪਹੁ ਜਾਇ ਸਂਕਰ ਸਤ ਨਾਮਾ। ਹੋਇਹਿ ਹਰਿਦਯਤੁਰਂਤ ਬਿਸ਼੍ਰਾਮਾ।।
ਕੋਉ ਨਹਿਂ ਸਿਵ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਿਯ ਮੋਰੇਂ। ਅਸਿ ਪਰਤੀਤਿ ਤਜਹੁ ਜਨਿ ਭੋਰੇਂ।।
ਜੇਹਿ ਪਰ ਕਰਿਪਾ ਨ ਕਰਹਿਂ ਪੁਰਾਰੀ। ਸੋ ਨ ਪਾਵ ਮੁਨਿ ਭਗਤਿ ਹਮਾਰੀ।।
ਅਸ ਉਰ ਧਰਿ ਮਹਿ ਬਿਚਰਹੁ ਜਾਈ। ਅਬ ਨ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਮਾਯਾ ਨਿਅਰਾਈ।।