verse

7.1.116

चौपाई
ਸਗੁਨਹਿ ਅਗੁਨਹਿ ਨਹਿਂ ਕਛੁ ਭੇਦਾ। ਗਾਵਹਿਂ ਮੁਨਿ ਪੁਰਾਨ ਬੁਧ ਬੇਦਾ।।
ਅਗੁਨ ਅਰੁਪ ਅਲਖ ਅਜ ਜੋਈ। ਭਗਤ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਸਗੁਨ ਸੋ ਹੋਈ।।
ਜੋ ਗੁਨ ਰਹਿਤ ਸਗੁਨ ਸੋਇ ਕੈਸੇਂ। ਜਲੁ ਹਿਮ ਉਪਲ ਬਿਲਗ ਨਹਿਂ ਜੈਸੇਂ।।
ਜਾਸੁ ਨਾਮ ਭ੍ਰਮ ਤਿਮਿਰ ਪਤਂਗਾ। ਤੇਹਿ ਕਿਮਿ ਕਹਿਅ ਬਿਮੋਹ ਪ੍ਰਸਂਗਾ।।
ਰਾਮ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦ ਦਿਨੇਸਾ। ਨਹਿਂ ਤਹਮੋਹ ਨਿਸਾ ਲਵਲੇਸਾ।।
ਸਹਜ ਪ੍ਰਕਾਸਰੁਪ ਭਗਵਾਨਾ। ਨਹਿਂ ਤਹਪੁਨਿ ਬਿਗ੍ਯਾਨ ਬਿਹਾਨਾ।।
ਹਰਸ਼ ਬਿਸ਼ਾਦ ਗ੍ਯਾਨ ਅਗ੍ਯਾਨਾ। ਜੀਵ ਧਰ੍ਮ ਅਹਮਿਤਿ ਅਭਿਮਾਨਾ।।
ਰਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਯਾਪਕ ਜਗ ਜਾਨਾ। ਪਰਮਾਨਨ੍ਦ ਪਰੇਸ ਪੁਰਾਨਾ।।

7.1.115

चौपाई
ਅਗ੍ਯ ਅਕੋਬਿਦ ਅਂਧ ਅਭਾਗੀ। ਕਾਈ ਬਿਸ਼ਯ ਮੁਕਰ ਮਨ ਲਾਗੀ।।
ਲਂਪਟ ਕਪਟੀ ਕੁਟਿਲ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਸਪਨੇਹੁਸਂਤਸਭਾ ਨਹਿਂ ਦੇਖੀ।।
ਕਹਹਿਂ ਤੇ ਬੇਦ ਅਸਂਮਤ ਬਾਨੀ। ਜਿਨ੍ਹ ਕੇਂ ਸੂਝ ਲਾਭੁ ਨਹਿਂ ਹਾਨੀ।।
ਮੁਕਰ ਮਲਿਨ ਅਰੁ ਨਯਨ ਬਿਹੀਨਾ। ਰਾਮ ਰੂਪ ਦੇਖਹਿਂ ਕਿਮਿ ਦੀਨਾ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਕੇਂ ਅਗੁਨ ਨ ਸਗੁਨ ਬਿਬੇਕਾ। ਜਲ੍ਪਹਿਂ ਕਲ੍ਪਿਤ ਬਚਨ ਅਨੇਕਾ।।
ਹਰਿਮਾਯਾ ਬਸ ਜਗਤ ਭ੍ਰਮਾਹੀਂ। ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਕਹਤ ਕਛੁ ਅਘਟਿਤ ਨਾਹੀਂ।।
ਬਾਤੁਲ ਭੂਤ ਬਿਬਸ ਮਤਵਾਰੇ। ਤੇ ਨਹਿਂ ਬੋਲਹਿਂ ਬਚਨ ਬਿਚਾਰੇ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਕਰਿਤ ਮਹਾਮੋਹ ਮਦ ਪਾਨਾ। ਤਿਨ੍ ਕਰ ਕਹਾ ਕਰਿਅ ਨਹਿਂ ਕਾਨਾ।।

7.1.114

चौपाई
ਰਾਮਕਥਾ ਸੁਂਦਰ ਕਰ ਤਾਰੀ। ਸਂਸਯ ਬਿਹਗ ਉਡਾਵਨਿਹਾਰੀ।।
ਰਾਮਕਥਾ ਕਲਿ ਬਿਟਪ ਕੁਠਾਰੀ। ਸਾਦਰ ਸੁਨੁ ਗਿਰਿਰਾਜਕੁਮਾਰੀ।।
ਰਾਮ ਨਾਮ ਗੁਨ ਚਰਿਤ ਸੁਹਾਏ। ਜਨਮ ਕਰਮ ਅਗਨਿਤ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਗਾਏ।।
ਜਥਾ ਅਨਂਤ ਰਾਮ ਭਗਵਾਨਾ। ਤਥਾ ਕਥਾ ਕੀਰਤਿ ਗੁਨ ਨਾਨਾ।।
ਤਦਪਿ ਜਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤ ਜਸਿ ਮਤਿ ਮੋਰੀ। ਕਹਿਹਉਦੇਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਤਿ ਤੋਰੀ।।
ਉਮਾ ਪ੍ਰਸ੍ਨ ਤਵ ਸਹਜ ਸੁਹਾਈ। ਸੁਖਦ ਸਂਤਸਂਮਤ ਮੋਹਿ ਭਾਈ।।
ਏਕ ਬਾਤ ਨਹਿ ਮੋਹਿ ਸੋਹਾਨੀ। ਜਦਪਿ ਮੋਹ ਬਸ ਕਹੇਹੁ ਭਵਾਨੀ।।
ਤੁਮ ਜੋ ਕਹਾ ਰਾਮ ਕੋਉ ਆਨਾ। ਜੇਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਗਾਵ ਧਰਹਿਂ ਮੁਨਿ ਧ੍ਯਾਨਾ।।

7.1.113

चौपाई
ਤਦਪਿ ਅਸਂਕਾ ਕੀਨ੍ਹਿਹੁ ਸੋਈ। ਕਹਤ ਸੁਨਤ ਸਬ ਕਰ ਹਿਤ ਹੋਈ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨੀ ਨਹਿਂ ਕਾਨਾ। ਸ਼੍ਰਵਨ ਰਂਧ੍ਰ ਅਹਿਭਵਨ ਸਮਾਨਾ।।
ਨਯਨਨ੍ਹਿ ਸਂਤ ਦਰਸ ਨਹਿਂ ਦੇਖਾ। ਲੋਚਨ ਮੋਰਪਂਖ ਕਰ ਲੇਖਾ।।
ਤੇ ਸਿਰ ਕਟੁ ਤੁਂਬਰਿ ਸਮਤੂਲਾ। ਜੇ ਨ ਨਮਤ ਹਰਿ ਗੁਰ ਪਦ ਮੂਲਾ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਹਰਿਭਗਤਿ ਹਰਿਦਯਨਹਿਂ ਆਨੀ। ਜੀਵਤ ਸਵ ਸਮਾਨ ਤੇਇ ਪ੍ਰਾਨੀ।।
ਜੋ ਨਹਿਂ ਕਰਇ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਨਾ। ਜੀਹ ਸੋ ਦਾਦੁਰ ਜੀਹ ਸਮਾਨਾ।।
ਕੁਲਿਸ ਕਠੋਰ ਨਿਠੁਰ ਸੋਇ ਛਾਤੀ। ਸੁਨਿ ਹਰਿਚਰਿਤ ਨ ਜੋ ਹਰਸ਼ਾਤੀ।।
ਗਿਰਿਜਾ ਸੁਨਹੁ ਰਾਮ ਕੈ ਲੀਲਾ। ਸੁਰ ਹਿਤ ਦਨੁਜ ਬਿਮੋਹਨਸੀਲਾ।।

7.1.112

चौपाई
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਰਾਮਹਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ। ਹਰਸ਼ਿ ਸੁਧਾ ਸਮ ਗਿਰਾ ਉਚਾਰੀ।।
ਧਨ੍ਯ ਧਨ੍ਯ ਗਿਰਿਰਾਜਕੁਮਾਰੀ। ਤੁਮ੍ਹ ਸਮਾਨ ਨਹਿਂ ਕੋਉ ਉਪਕਾਰੀ।।
ਪੂੇਹੁ ਰਘੁਪਤਿ ਕਥਾ ਪ੍ਰਸਂਗਾ। ਸਕਲ ਲੋਕ ਜਗ ਪਾਵਨਿ ਗਂਗਾ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਰਘੁਬੀਰ ਚਰਨ ਅਨੁਰਾਗੀ। ਕੀਨ੍ਹਹੁ ਪ੍ਰਸ੍ਨ ਜਗਤ ਹਿਤ ਲਾਗੀ।।
ਝੂਠੇਉ ਸਤ੍ਯ ਜਾਹਿ ਬਿਨੁ ਜਾਨੇਂ। ਜਿਮਿ ਭੁਜਂਗ ਬਿਨੁ ਰਜੁ ਪਹਿਚਾਨੇਂ।।
ਜੇਹਿ ਜਾਨੇਂ ਜਗ ਜਾਇ ਹੇਰਾਈ। ਜਾਗੇਂ ਜਥਾ ਸਪਨ ਭ੍ਰਮ ਜਾਈ।।
ਬਂਦਉਬਾਲਰੂਪ ਸੋਈ ਰਾਮੂ। ਸਬ ਸਿਧਿ ਸੁਲਭ ਜਪਤ ਜਿਸੁ ਨਾਮੂ।।
ਮਂਗਲ ਭਵਨ ਅਮਂਗਲ ਹਾਰੀ। ਦ੍ਰਵਉ ਸੋ ਦਸਰਥ ਅਜਿਰ ਬਿਹਾਰੀ।।

7.1.111

चौपाई
ਪੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਹਹੁ ਸੋ ਤਤ੍ਵ ਬਖਾਨੀ। ਜੇਹਿਂ ਬਿਗ੍ਯਾਨ ਮਗਨ ਮੁਨਿ ਗ੍ਯਾਨੀ।।
ਭਗਤਿ ਗ੍ਯਾਨ ਬਿਗ੍ਯਾਨ ਬਿਰਾਗਾ। ਪੁਨਿ ਸਬ ਬਰਨਹੁ ਸਹਿਤ ਬਿਭਾਗਾ।।
ਔਰਉ ਰਾਮ ਰਹਸ੍ਯ ਅਨੇਕਾ। ਕਹਹੁ ਨਾਥ ਅਤਿ ਬਿਮਲ ਬਿਬੇਕਾ।।
ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੈਂ ਪੂਛਾ ਨਹਿ ਹੋਈ। ਸੋਉ ਦਯਾਲ ਰਾਖਹੁ ਜਨਿ ਗੋਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਗੁਰ ਬੇਦ ਬਖਾਨਾ। ਆਨ ਜੀਵ ਪਾਰ ਕਾ ਜਾਨਾ।।
ਪ੍ਰਸ੍ਨ ਉਮਾ ਕੈ ਸਹਜ ਸੁਹਾਈ। ਛਲ ਬਿਹੀਨ ਸੁਨਿ ਸਿਵ ਮਨ ਭਾਈ।।
ਹਰ ਹਿਯਰਾਮਚਰਿਤ ਸਬ ਆਏ। ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਲਕ ਲੋਚਨ ਜਲ ਛਾਏ।।
ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਨਾਥ ਰੂਪ ਉਰ ਆਵਾ। ਪਰਮਾਨਂਦ ਅਮਿਤ ਸੁਖ ਪਾਵਾ।।

7.1.110

चौपाई
ਜਦਪਿ ਜੋਸ਼ਿਤਾ ਨਹਿਂ ਅਧਿਕਾਰੀ। ਦਾਸੀ ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ।।
ਗੂਢ਼ਉ ਤਤ੍ਵ ਨ ਸਾਧੁ ਦੁਰਾਵਹਿਂ। ਆਰਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਹਪਾਵਹਿਂ।।
ਅਤਿ ਆਰਤਿ ਪੂਛਉਸੁਰਰਾਯਾ। ਰਘੁਪਤਿ ਕਥਾ ਕਹਹੁ ਕਰਿ ਦਾਯਾ।।
ਪ੍ਰਥਮ ਸੋ ਕਾਰਨ ਕਹਹੁ ਬਿਚਾਰੀ। ਨਿਰ੍ਗੁਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਗੁਨ ਬਪੁ ਧਾਰੀ।।
ਪੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਹਹੁ ਰਾਮ ਅਵਤਾਰਾ। ਬਾਲਚਰਿਤ ਪੁਨਿ ਕਹਹੁ ਉਦਾਰਾ।।
ਕਹਹੁ ਜਥਾ ਜਾਨਕੀ ਬਿਬਾਹੀਂ। ਰਾਜ ਤਜਾ ਸੋ ਦੂਸ਼ਨ ਕਾਹੀਂ।।
ਬਨ ਬਸਿ ਕੀਨ੍ਹੇ ਚਰਿਤ ਅਪਾਰਾ। ਕਹਹੁ ਨਾਥ ਜਿਮਿ ਰਾਵਨ ਮਾਰਾ।।
ਰਾਜ ਬੈਠਿ ਕੀਨ੍ਹੀਂ ਬਹੁ ਲੀਲਾ। ਸਕਲ ਕਹਹੁ ਸਂਕਰ ਸੁਖਲੀਲਾ।।

7.1.109

चौपाई
ਜੌਂ ਅਨੀਹ ਬ੍ਯਾਪਕ ਬਿਭੁ ਕੋਊ। ਕਬਹੁ ਬੁਝਾਇ ਨਾਥ ਮੋਹਿ ਸੋਊ।।
ਅਗ੍ਯ ਜਾਨਿ ਰਿਸ ਉਰ ਜਨਿ ਧਰਹੂ। ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਮੋਹ ਮਿਟੈ ਸੋਇ ਕਰਹੂ।।
ਮੈ ਬਨ ਦੀਖਿ ਰਾਮ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ। ਅਤਿ ਭਯ ਬਿਕਲ ਨ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਸੁਨਾਈ।।
ਤਦਪਿ ਮਲਿਨ ਮਨ ਬੋਧੁ ਨ ਆਵਾ। ਸੋ ਫਲੁ ਭਲੀ ਭਾਿ ਹਮ ਪਾਵਾ।।
ਅਜਹੂਕਛੁ ਸਂਸਉ ਮਨ ਮੋਰੇ। ਕਰਹੁ ਕਰਿਪਾ ਬਿਨਵਉਕਰ ਜੋਰੇਂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਤਬ ਮੋਹਿ ਬਹੁ ਭਾਿ ਪ੍ਰਬੋਧਾ। ਨਾਥ ਸੋ ਸਮੁਝਿ ਕਰਹੁ ਜਨਿ ਕ੍ਰੋਧਾ।।
ਤਬ ਕਰ ਅਸ ਬਿਮੋਹ ਅਬ ਨਾਹੀਂ। ਰਾਮਕਥਾ ਪਰ ਰੁਚਿ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਕਹਹੁ ਪੁਨੀਤ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਥਾ। ਭੁਜਗਰਾਜ ਭੂਸ਼ਨ ਸੁਰਨਾਥਾ।।

7.1.108

चौपाई
ਜੌਂ ਮੋ ਪਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਸੁਖਰਾਸੀ। ਜਾਨਿਅ ਸਤ੍ਯ ਮੋਹਿ ਨਿਜ ਦਾਸੀ।।
ਤੌਂ ਪ੍ਰਭੁ ਹਰਹੁ ਮੋਰ ਅਗ੍ਯਾਨਾ। ਕਹਿ ਰਘੁਨਾਥ ਕਥਾ ਬਿਧਿ ਨਾਨਾ।।
ਜਾਸੁ ਭਵਨੁ ਸੁਰਤਰੁ ਤਰ ਹੋਈ। ਸਹਿ ਕਿ ਦਰਿਦ੍ਰ ਜਨਿਤ ਦੁਖੁ ਸੋਈ।।
ਸਸਿਭੂਸ਼ਨ ਅਸ ਹਰਿਦਯਬਿਚਾਰੀ। ਹਰਹੁ ਨਾਥ ਮਮ ਮਤਿ ਭ੍ਰਮ ਭਾਰੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਜੇ ਮੁਨਿ ਪਰਮਾਰਥਬਾਦੀ। ਕਹਹਿਂ ਰਾਮ ਕਹੁਬ੍ਰਹ੍ਮ ਅਨਾਦੀ।।
ਸੇਸ ਸਾਰਦਾ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ। ਸਕਲ ਕਰਹਿਂ ਰਘੁਪਤਿ ਗੁਨ ਗਾਨਾ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਪੁਨਿ ਰਾਮ ਰਾਮ ਦਿਨ ਰਾਤੀ। ਸਾਦਰ ਜਪਹੁ ਅਨ ਆਰਾਤੀ।।
ਰਾਮੁ ਸੋ ਅਵਧ ਨਰਿਪਤਿ ਸੁਤ ਸੋਈ। ਕੀ ਅਜ ਅਗੁਨ ਅਲਖਗਤਿ ਕੋਈ।।

7.1.107

चौपाई
ਬੈਠੇ ਸੋਹ ਕਾਮਰਿਪੁ ਕੈਸੇਂ। ਧਰੇਂ ਸਰੀਰੁ ਸਾਂਤਰਸੁ ਜੈਸੇਂ।।
ਪਾਰਬਤੀ ਭਲ ਅਵਸਰੁ ਜਾਨੀ। ਗਈ ਸਂਭੁ ਪਹਿਂ ਮਾਤੁ ਭਵਾਨੀ।।
ਜਾਨਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਆਦਰੁ ਅਤਿ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਬਾਮ ਭਾਗ ਆਸਨੁ ਹਰ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਬੈਠੀਂ ਸਿਵ ਸਮੀਪ ਹਰਸ਼ਾਈ। ਪੂਰੁਬ ਜਨ੍ਮ ਕਥਾ ਚਿਤ ਆਈ।।
ਪਤਿ ਹਿਯਹੇਤੁ ਅਧਿਕ ਅਨੁਮਾਨੀ। ਬਿਹਸਿ ਉਮਾ ਬੋਲੀਂ ਪ੍ਰਿਯ ਬਾਨੀ।।
ਕਥਾ ਜੋ ਸਕਲ ਲੋਕ ਹਿਤਕਾਰੀ। ਸੋਇ ਪੂਛਨ ਚਹ ਸੈਲਕੁਮਾਰੀ।।
ਬਿਸ੍ਵਨਾਥ ਮਮ ਨਾਥ ਪੁਰਾਰੀ। ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਮਹਿਮਾ ਬਿਦਿਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ।।
ਚਰ ਅਰੁ ਅਚਰ ਨਾਗ ਨਰ ਦੇਵਾ। ਸਕਲ ਕਰਹਿਂ ਪਦ ਪਂਕਜ ਸੇਵਾ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse