verse

3.6.79

चौपाई
ચલેઉ નિસાચર કટકુ અપારા। ચતુરંગિની અની બહુ ધારા।।
બિબિધ ભાિ બાહન રથ જાના। બિપુલ બરન પતાક ધ્વજ નાના।।
ચલે મત્ત ગજ જૂથ ઘનેરે। પ્રાબિટ જલદ મરુત જનુ પ્રેરે।।
બરન બરદ બિરદૈત નિકાયા। સમર સૂર જાનહિં બહુ માયા।।
અતિ બિચિત્ર બાહિની બિરાજી। બીર બસંત સેન જનુ સાજી।।
ચલત કટક દિગસિધુંર ડગહીં। છુભિત પયોધિ કુધર ડગમગહીં।।
ઉઠી રેનુ રબિ ગયઉ છપાઈ। મરુત થકિત બસુધા અકુલાઈ।।
પનવ નિસાન ઘોર રવ બાજહિં। પ્રલય સમય કે ઘન જનુ ગાજહિં।।
ભેરિ નફીરિ બાજ સહનાઈ। મારૂ રાગ સુભટ સુખદાઈ।।

3.6.78

चौपाई
તિન્હહિ ગ્યાન ઉપદેસા રાવન। આપુન મંદ કથા સુભ પાવન।।
પર ઉપદેસ કુસલ બહુતેરે। જે આચરહિં તે નર ન ઘનેરે।।
નિસા સિરાનિ ભયઉ ભિનુસારા। લગે ભાલુ કપિ ચારિહુદ્વારા।।
સુભટ બોલાઇ દસાનન બોલા। રન સન્મુખ જા કર મન ડોલા।।
સો અબહીં બરુ જાઉ પરાઈ। સંજુગ બિમુખ ભએન ભલાઈ।।
નિજ ભુજ બલ મૈં બયરુ બઢ઼ાવા। દેહઉઉતરુ જો રિપુ ચઢ઼િ આવા।।
અસ કહિ મરુત બેગ રથ સાજા। બાજે સકલ જુઝાઊ બાજા।।
ચલે બીર સબ અતુલિત બલી। જનુ કજ્જલ કૈ આી ચલી।।
અસગુન અમિત હોહિં તેહિ કાલા। ગનઇ ન ભુજબલ ગર્બ બિસાલા।।

3.6.77

चौपाई
બિનુ પ્રયાસ હનુમાન ઉઠાયો। લંકા દ્વાર રાખિ પુનિ આયો।।
તાસુ મરન સુનિ સુર ગંધર્બા। ચઢ઼િ બિમાન આએ નભ સર્બા।।
બરષિ સુમન દુંદુભીં બજાવહિં। શ્રીરઘુનાથ બિમલ જસુ ગાવહિં।।
જય અનંત જય જગદાધારા। તુમ્હ પ્રભુ સબ દેવન્હિ નિસ્તારા।।
અસ્તુતિ કરિ સુર સિદ્ધ સિધાએ। લછિમન કૃપાસિન્ધુ પહિં આએ।।
સુત બધ સુના દસાનન જબહીં। મુરુછિત ભયઉ પરેઉ મહિ તબહીં।।
મંદોદરી રુદન કર ભારી। ઉર તાડ઼ન બહુ ભાિ પુકારી।।
નગર લોગ સબ બ્યાકુલ સોચા। સકલ કહહિં દસકંધર પોચા।।

3.6.76

चौपाई
જાઇ કપિન્હ સો દેખા બૈસા। આહુતિ દેત રુધિર અરુ ભૈંસા।।
કીન્હ કપિન્હ સબ જગ્ય બિધંસા। જબ ન ઉઠઇ તબ કરહિં પ્રસંસા।।
તદપિ ન ઉઠઇ ધરેન્હિ કચ જાઈ। લાતન્હિ હતિ હતિ ચલે પરાઈ।।
લૈ ત્રિસુલ ધાવા કપિ ભાગે। આએ જહરામાનુજ આગે।।
આવા પરમ ક્રોધ કર મારા। ગર્જ ઘોર રવ બારહિં બારા।।
કોપિ મરુતસુત અંગદ ધાએ। હતિ ત્રિસૂલ ઉર ધરનિ ગિરાએ।।
પ્રભુ કહછા઼ેસિ સૂલ પ્રચંડા। સર હતિ કૃત અનંત જુગ ખંડા।।
ઉઠિ બહોરિ મારુતિ જુબરાજા। હતહિં કોપિ તેહિ ઘાઉ ન બાજા।।
ફિરે બીર રિપુ મરઇ ન મારા। તબ ધાવા કરિ ઘોર ચિકારા।।

3.6.75

चौपाई
મેઘનાદ કે મુરછા જાગી। પિતહિ બિલોકિ લાજ અતિ લાગી।।
તુરત ગયઉ ગિરિબર કંદરા। કરૌં અજય મખ અસ મન ધરા।।
ઇહાબિભીષન મંત્ર બિચારા। સુનહુ નાથ બલ અતુલ ઉદારા।।
મેઘનાદ મખ કરઇ અપાવન। ખલ માયાવી દેવ સતાવન।।
જૌં પ્રભુ સિદ્ધ હોઇ સો પાઇહિ। નાથ બેગિ પુનિ જીતિ ન જાઇહિ।।
સુનિ રઘુપતિ અતિસય સુખ માના। બોલે અંગદાદિ કપિ નાના।।
લછિમન સંગ જાહુ સબ ભાઈ। કરહુ બિધંસ જગ્ય કર જાઈ।।
તુમ્હ લછિમન મારેહુ રન ઓહી। દેખિ સભય સુર દુખ અતિ મોહી।।
મારેહુ તેહિ બલ બુદ્ધિ ઉપાઈ। જેહિં છીજૈ નિસિચર સુનુ ભાઈ।।

3.6.74

चौपाई
ચરિત રામ કે સગુન ભવાની। તર્કિ ન જાહિં બુદ્ધિ બલ બાની।।
અસ બિચારિ જે તગ્ય બિરાગી। રામહિ ભજહિં તર્ક સબ ત્યાગી।।
બ્યાકુલ કટકુ કીન્હ ઘનનાદા। પુનિ ભા પ્રગટ કહઇ દુર્બાદા।।
જામવંત કહ ખલ રહુ ઠાઢ઼ા। સુનિ કરિ તાહિ ક્રોધ અતિ બાઢ઼ા।।
બૂઢ઼ જાનિ સઠ છા઼ેઉતોહી। લાગેસિ અધમ પચારૈ મોહી।।
અસ કહિ તરલ ત્રિસૂલ ચલાયો। જામવંત કર ગહિ સોઇ ધાયો।।
મારિસિ મેઘનાદ કૈ છાતી। પરા ભૂમિ ઘુર્મિત સુરઘાતી।।
પુનિ રિસાન ગહિ ચરન ફિરાયૌ। મહિ પછારિ નિજ બલ દેખરાયો।।
બર પ્રસાદ સો મરઇ ન મારા। તબ ગહિ પદ લંકા પર ડારા।।

3.6.73

चौपाई
સક્તિ સૂલ તરવારિ કૃપાના। અસ્ત્ર સસ્ત્ર કુલિસાયુધ નાના।।
ડારહ પરસુ પરિઘ પાષાના। લાગેઉ બૃષ્ટિ કરૈ બહુ બાના।।
દસ દિસિ રહે બાન નભ છાઈ। માનહુમઘા મેઘ ઝરિ લાઈ।।
ધરુ ધરુ મારુ સુનિઅ ધુનિ કાના। જો મારઇ તેહિ કોઉ ન જાના।।
ગહિ ગિરિ તરુ અકાસ કપિ ધાવહિં। દેખહિ તેહિ ન દુખિત ફિરિ આવહિં।।
અવઘટ ઘાટ બાટ ગિરિ કંદર। માયા બલ કીન્હેસિ સર પંજર।।
જાહિં કહાબ્યાકુલ ભએ બંદર। સુરપતિ બંદિ પરે જનુ મંદર।।
મારુતસુત અંગદ નલ નીલા। કીન્હેસિ બિકલ સકલ બલસીલા।।
પુનિ લછિમન સુગ્રીવ બિભીષન। સરન્હિ મારિ કીન્હેસિ જર્જર તન।।

3.6.72

चौपाई
દિન કેં અંત ફિરીં દોઉ અની। સમર ભઈ સુભટન્હ શ્રમ ઘની।।
રામ કૃપાકપિ દલ બલ બાઢ઼ા। જિમિ તૃન પાઇ લાગ અતિ ડાઢ઼ા।।
છીજહિં નિસિચર દિનુ અરુ રાતી। નિજ મુખ કહેં સુકૃત જેહિ ભાી।।
બહુ બિલાપ દસકંધર કરઈ। બંધુ સીસ પુનિ પુનિ ઉર ધરઈ।।
રોવહિં નારિ હૃદય હતિ પાની। તાસુ તેજ બલ બિપુલ બખાની।।
મેઘનાદ તેહિ અવસર આયઉ। કહિ બહુ કથા પિતા સમુઝાયઉ।।
દેખેહુ કાલિ મોરિ મનુસાઈ। અબહિં બહુત કા કરૌં બડ઼ાઈ।।
ઇષ્ટદેવ સૈં બલ રથ પાયઉ સો બલ તાત ન તોહિ દેખાયઉ।
એહિ બિધિ જલ્પત ભયઉ બિહાના। ચહુદુઆર લાગે કપિ નાના।।

3.6.71

चौपाई
સભય દેવ કરુનાનિધિ જાન્યો। શ્રવન પ્રજંત સરાસનુ તાન્યો।।
બિસિખ નિકર નિસિચર મુખ ભરેઊ। તદપિ મહાબલ ભૂમિ ન પરેઊ।।
સરન્હિ ભરા મુખ સન્મુખ ધાવા। કાલ ત્રોન સજીવ જનુ આવા।।
તબ પ્રભુ કોપિ તીબ્ર સર લીન્હા। ધર તે ભિન્ન તાસુ સિર કીન્હા।।
સો સિર પરેઉ દસાનન આગેં। બિકલ ભયઉ જિમિ ફનિ મનિ ત્યાગેં।।
ધરનિ ધસઇ ધર ધાવ પ્રચંડા। તબ પ્રભુ કાટિ કીન્હ દુઇ ખંડા।।
પરે ભૂમિ જિમિ નભ તેં ભૂધર। હેઠ દાબિ કપિ ભાલુ નિસાચર।।
તાસુ તેજ પ્રભુ બદન સમાના। સુર મુનિ સબહિં અચંભવ માના।।
સુર દુંદુભીં બજાવહિં હરષહિં। અસ્તુતિ કરહિં સુમન બહુ બરષહિં।।

3.6.70

चौपाई
ભાગે ભાલુ બલીમુખ જૂથા। બૃકુ બિલોકિ જિમિ મેષ બરૂથા।।
ચલે ભાગિ કપિ ભાલુ ભવાની। બિકલ પુકારત આરત બાની।।
યહ નિસિચર દુકાલ સમ અહઈ। કપિકુલ દેસ પરન અબ ચહઈ।।
કૃપા બારિધર રામ ખરારી। પાહિ પાહિ પ્રનતારતિ હારી।।
સકરુન બચન સુનત ભગવાના। ચલે સુધારિ સરાસન બાના।।
રામ સેન નિજ પાછૈં ઘાલી। ચલે સકોપ મહા બલસાલી।।
ખૈંચિ ધનુષ સર સત સંધાને। છૂટે તીર સરીર સમાને।।
લાગત સર ધાવા રિસ ભરા। કુધર ડગમગત ડોલતિ ધરા।।
લીન્હ એક તેહિં સૈલ ઉપાટી। રઘુકુલ તિલક ભુજા સોઇ કાટી।।
ધાવા બામ બાહુ ગિરિ ધારી। પ્રભુ સોઉ ભુજા કાટિ મહિ પારી।।

Pages

Subscribe to RSS - verse