चौपाई
નારિ બચન સુનિ બિસિખ સમાના। સભાગયઉ ઉઠિ હોત બિહાના।।
બૈઠ જાઇ સિંઘાસન ફૂલી। અતિ અભિમાન ત્રાસ સબ ભૂલી।।
ઇહારામ અંગદહિ બોલાવા। આઇ ચરન પંકજ સિરુ નાવા।।
અતિ આદર સપીપ બૈઠારી। બોલે બિહિ કૃપાલ ખરારી।।
બાલિતનય કૌતુક અતિ મોહી। તાત સત્ય કહુ પૂછઉતોહી।।।
રાવનુ જાતુધાન કુલ ટીકા। ભુજ બલ અતુલ જાસુ જગ લીકા।।
તાસુ મુકુટ તુમ્હ ચારિ ચલાએ। કહહુ તાત કવની બિધિ પાએ।।
સુનુ સર્બગ્ય પ્રનત સુખકારી। મુકુટ ન હોહિં ભૂપ ગુન ચારી।।
સામ દાન અરુ દંડ બિભેદા। નૃપ ઉર બસહિં નાથ કહ બેદા।।
નીતિ ધર્મ કે ચરન સુહાએ। અસ જિયજાનિ નાથ પહિં આએ।।

चौपाई
કંત સમુઝિ મન તજહુ કુમતિહી। સોહ ન સમર તુમ્હહિ રઘુપતિહી।।
રામાનુજ લઘુ રેખ ખચાઈ। સોઉ નહિં નાઘેહુ અસિ મનુસાઈ।।
પિય તુમ્હ તાહિ જિતબ સંગ્રામા। જાકે દૂત કેર યહ કામા।।
કૌતુક સિંધુ નાઘી તવ લંકા। આયઉ કપિ કેહરી અસંકા।।
રખવારે હતિ બિપિન ઉજારા। દેખત તોહિ અચ્છ તેહિં મારા।।
જારિ સકલ પુર કીન્હેસિ છારા। કહારહા બલ ગર્બ તુમ્હારા।।
અબ પતિ મૃષા ગાલ જનિ મારહુ। મોર કહા કછુ હૃદયબિચારહુ।।
પતિ રઘુપતિહિ નૃપતિ જનિ માનહુ। અગ જગ નાથ અતુલ બલ જાનહુ।।
બાન પ્રતાપ જાન મારીચા। તાસુ કહા નહિં માનેહિ નીચા।।

चौपाई
મૈ તવ દસન તોરિબે લાયક। આયસુ મોહિ ન દીન્હ રઘુનાયક।।
અસિ રિસ હોતિ દસઉ મુખ તોરૌં। લંકા ગહિ સમુદ્ર મહબોરૌં।।
ગૂલરિ ફલ સમાન તવ લંકા। બસહુ મધ્ય તુમ્હ જંતુ અસંકા।।
મૈં બાનર ફલ ખાત ન બારા। આયસુ દીન્હ ન રામ ઉદારા।।
જુગતિ સુનત રાવન મુસુકાઈ। મૂઢ઼ સિખિહિ કહબહુત ઝુઠાઈ।।
બાલિ ન કબહુગાલ અસ મારા। મિલિ તપસિન્હ તૈં ભએસિ લબારા।।
સાેહુમૈં લબાર ભુજ બીહા। જૌં ન ઉપારિઉતવ દસ જીહા।।
સમુઝિ રામ પ્રતાપ કપિ કોપા। સભા માઝ પન કરિ પદ રોપા।।
જૌં મમ ચરન સકસિ સઠ ટારી। ફિરહિં રામુ સીતા મૈં હારી।।

चौपाई
જબ તેહિં કીન્હ રામ કૈ નિંદા। ક્રોધવંત અતિ ભયઉ કપિંદા।।
હરિ હર નિંદા સુનઇ જો કાના। હોઇ પાપ ગોઘાત સમાના।।
કટકટાન કપિકુંજર ભારી। દુહુ ભુજદંડ તમકિ મહિ મારી।।
ડોલત ધરનિ સભાસદ ખસે। ચલે ભાજિ ભય મારુત ગ્રસે।।
ગિરત સારિ ઉઠા દસકંધર। ભૂતલ પરે મુકુટ અતિ સુંદર।।
કછુ તેહિં લૈ નિજ સિરન્હિ સારે। કછુ અંગદ પ્રભુ પાસ પબારે।।
આવત મુકુટ દેખિ કપિ ભાગે। દિનહીં લૂક પરન બિધિ લાગે।।
કી રાવન કરિ કોપ ચલાએ। કુલિસ ચારિ આવત અતિ ધાએ।।
કહ પ્રભુ હિ જનિ હૃદયડેરાહૂ। લૂક ન અસનિ કેતુ નહિં રાહૂ।।

चौपाई
અબ જનિ બતબઢ઼ાવ ખલ કરહી। સુનુ મમ બચન માન પરિહરહી।।
દસમુખ મૈં ન બસીઠીં આયઉ અસ બિચારિ રઘુબીષ પઠાયઉ।
બાર બાર અસ કહઇ કૃપાલા। નહિં ગજારિ જસુ બધેં સૃકાલા।।
મન મહુસમુઝિ બચન પ્રભુ કેરે। સહેઉકઠોર બચન સઠ તેરે।।
નાહિં ત કરિ મુખ ભંજન તોરા। લૈ જાતેઉસીતહિ બરજોરા।।
જાનેઉતવ બલ અધમ સુરારી। સૂનેં હરિ આનિહિ પરનારી।।
તૈં નિસિચર પતિ ગર્બ બહૂતા। મૈં રઘુપતિ સેવક કર દૂતા।।
જૌં ન રામ અપમાનહિ ડરઉ તોહિ દેખત અસ કૌતુક કરઊ।