verse

3.2.241

चौपाई
મિલનિ પ્રીતિ કિમિ જાઇ બખાની। કબિકુલ અગમ કરમ મન બાની।।
પરમ પેમ પૂરન દોઉ ભાઈ। મન બુધિ ચિત અહમિતિ બિસરાઈ।।
કહહુ સુપેમ પ્રગટ કો કરઈ। કેહિ છાયા કબિ મતિ અનુસરઈ।।
કબિહિ અરથ આખર બલુ સાા। અનુહરિ તાલ ગતિહિ નટુ નાચા।।
અગમ સનેહ ભરત રઘુબર કો। જહન જાઇ મનુ બિધિ હરિ હર કો।।
સો મૈં કુમતિ કહૌં કેહિ ભાી। બાજ સુરાગ કિ ગાર તાી।।
મિલનિ બિલોકિ ભરત રઘુબર કી। સુરગન સભય ધકધકી ધરકી।।
સમુઝાએ સુરગુરુ જડ઼ જાગે। બરષિ પ્રસૂન પ્રસંસન લાગે।।

3.2.240

चौपाई
સાનુજ સખા સમેત મગન મન। બિસરે હરષ સોક સુખ દુખ ગન।।
પાહિ નાથ કહિ પાહિ ગોસાઈ। ભૂતલ પરે લકુટ કી નાઈ।।
બચન સપેમ લખન પહિચાને। કરત પ્રનામુ ભરત જિયજાને।।
બંધુ સનેહ સરસ એહિ ઓરા। ઉત સાહિબ સેવા બસ જોરા।।
મિલિ ન જાઇ નહિં ગુદરત બનઈ। સુકબિ લખન મન કી ગતિ ભનઈ।।
રહે રાખિ સેવા પર ભારૂ। ચઢ઼ી ચંગ જનુ ખૈંચ ખેલારૂ।।
કહત સપ્રેમ નાઇ મહિ માથા। ભરત પ્રનામ કરત રઘુનાથા।।
ઉઠે રામુ સુનિ પેમ અધીરા। કહુપટ કહુનિષંગ ધનુ તીરા।।

3.2.239

चौपाई
સખા સમેત મનોહર જોટા। લખેઉ ન લખન સઘન બન ઓટા।।
ભરત દીખ પ્રભુ આશ્રમુ પાવન। સકલ સુમંગલ સદનુ સુહાવન।।
કરત પ્રબેસ મિટે દુખ દાવા। જનુ જોગીં પરમારથુ પાવા।।
દેખે ભરત લખન પ્રભુ આગે। પૂે બચન કહત અનુરાગે।।
સીસ જટા કટિ મુનિ પટ બાેં। તૂન કસેં કર સરુ ધનુ કાેં।।
બેદી પર મુનિ સાધુ સમાજૂ। સીય સહિત રાજત રઘુરાજૂ।।
બલકલ બસન જટિલ તનુ સ્યામા। જનુ મુનિ બેષ કીન્હ રતિ કામા।।
કર કમલનિ ધનુ સાયકુ ફેરત। જિય કી જરનિ હરત હિ હેરત।।

3.2.238

चौपाई
સખા બચન સુનિ બિટપ નિહારી। ઉમગે ભરત બિલોચન બારી।।
કરત પ્રનામ ચલે દોઉ ભાઈ। કહત પ્રીતિ સારદ સકુચાઈ।।
હરષહિં નિરખિ રામ પદ અંકા। માનહુપારસુ પાયઉ રંકા।।
રજ સિર ધરિ હિયનયનન્હિ લાવહિં। રઘુબર મિલન સરિસ સુખ પાવહિં।।
દેખિ ભરત ગતિ અકથ અતીવા। પ્રેમ મગન મૃગ ખગ જડ઼ જીવા।।
સખહિ સનેહ બિબસ મગ ભૂલા। કહિ સુપંથ સુર બરષહિં ફૂલા।।
નિરખિ સિદ્ધ સાધક અનુરાગે। સહજ સનેહુ સરાહન લાગે।।
હોત ન ભૂતલ ભાઉ ભરત કો। અચર સચર ચર અચર કરત કો।।

3.2.237

चौपाई
તબ કેવટ ઊેં ચઢ઼િ ધાઈ। કહેઉ ભરત સન ભુજા ઉઠાઈ।।
નાથ દેખિઅહિં બિટપ બિસાલા। પાકરિ જંબુ રસાલ તમાલા।।
જિન્હ તરુબરન્હ મધ્ય બટુ સોહા। મંજુ બિસાલ દેખિ મનુ મોહા।।
નીલ સઘન પલ્લ્વ ફલ લાલા। અબિરલ છાહસુખદ સબ કાલા।।
માનહુતિમિર અરુનમય રાસી। બિરચી બિધિ સેલિ સુષમા સી।।
એ તરુ સરિત સમીપ ગોસા। રઘુબર પરનકુટી જહછાઈ।।
તુલસી તરુબર બિબિધ સુહાએ। કહુકહુસિયકહુલખન લગાએ।।
બટ છાયાબેદિકા બનાઈ। સિયનિજ પાનિ સરોજ સુહાઈ।।

3.2.236

चौपाई
બન પ્રદેસ મુનિ બાસ ઘનેરે। જનુ પુર નગર ગાઉગન ખેરે।।
બિપુલ બિચિત્ર બિહગ મૃગ નાના। પ્રજા સમાજુ ન જાઇ બખાના।।
ખગહા કરિ હરિ બાઘ બરાહા। દેખિ મહિષ બૃષ સાજુ સરાહા।।
બયરુ બિહાઇ ચરહિં એક સંગા। જહતહમનહુસેન ચતુરંગા।।
ઝરના ઝરહિં મત્ત ગજ ગાજહિં। મનહુનિસાન બિબિધિ બિધિ બાજહિં।।
ચક ચકોર ચાતક સુક પિક ગન। કૂજત મંજુ મરાલ મુદિત મન।।
અલિગન ગાવત નાચત મોરા। જનુ સુરાજ મંગલ ચહુ ઓરા।।
બેલિ બિટપ તૃન સફલ સફૂલા। સબ સમાજુ મુદ મંગલ મૂલા।।

3.2.235

चौपाई
સેવક બચન સત્ય સબ જાને। આશ્રમ નિકટ જાઇ નિઅરાને।।
ભરત દીખ બન સૈલ સમાજૂ। મુદિત છુધિત જનુ પાઇ સુનાજૂ।।
ઈતિ ભીતિ જનુ પ્રજા દુખારી। ત્રિબિધ તાપ પીડ઼િત ગ્રહ મારી।।
જાઇ સુરાજ સુદેસ સુખારી। હોહિં ભરત ગતિ તેહિ અનુહારી।।
રામ બાસ બન સંપતિ ભ્રાજા। સુખી પ્રજા જનુ પાઇ સુરાજા।।
સચિવ બિરાગુ બિબેકુ નરેસૂ। બિપિન સુહાવન પાવન દેસૂ।।
ભટ જમ નિયમ સૈલ રજધાની। સાંતિ સુમતિ સુચિ સુંદર રાની।।
સકલ અંગ સંપન્ન સુરાઊ। રામ ચરન આશ્રિત ચિત ચાઊ।।

3.2.234

चौपाई
જૌં પરિહરહિં મલિન મનુ જાની। જૌ સનમાનહિં સેવકુ માની।।
મોરેં સરન રામહિ કી પનહી। રામ સુસ્વામિ દોસુ સબ જનહી।।
જગ જસ ભાજન ચાતક મીના। નેમ પેમ નિજ નિપુન નબીના।।
અસ મન ગુનત ચલે મગ જાતા। સકુચ સનેહસિથિલ સબ ગાતા।।
ફેરત મનહુમાતુ કૃત ખોરી। ચલત ભગતિ બલ ધીરજ ધોરી।।
જબ સમુઝત રઘુનાથ સુભાઊ। તબ પથ પરત ઉતાઇલ પાઊ।।
ભરત દસા તેહિ અવસર કૈસી। જલ પ્રબાહજલ અલિ ગતિ જૈસી।।
દેખિ ભરત કર સોચુ સનેહૂ। ભા નિષાદ તેહિ સમયબિદેહૂ।।

3.2.233

चौपाई
જૌં ન હોત જગ જનમ ભરત કો। સકલ ધરમ ધુર ધરનિ ધરત કો।।
કબિ કુલ અગમ ભરત ગુન ગાથા। કો જાનઇ તુમ્હ બિનુ રઘુનાથા।।
લખન રામ સિયસુનિ સુર બાની। અતિ સુખુ લહેઉ ન જાઇ બખાની।।
ઇહાભરતુ સબ સહિત સહાએ। મંદાકિનીં પુનીત નહાએ।।
સરિત સમીપ રાખિ સબ લોગા। માગિ માતુ ગુર સચિવ નિયોગા।।
ચલે ભરતુ જહસિય રઘુરાઈ। સાથ નિષાદનાથુ લઘુ ભાઈ।।
સમુઝિ માતુ કરતબ સકુચાહીં। કરત કુતરક કોટિ મન માહીં।।
રામુ લખનુ સિય સુનિ મમ નાઊ ઉઠિ જનિ અનત જાહિં તજિ ઠાઊ।

3.2.232

चौपाई
તિમિરુ તરુન તરનિહિ મકુ ગિલઈ। ગગનુ મગન મકુ મેઘહિં મિલઈ।।
ગોપદ જલ બૂડ઼હિં ઘટજોની। સહજ છમા બરુ છાડ઼ૈ છોની।।
મસક ફૂ મકુ મેરુ ઉડ઼ાઈ। હોઇ ન નૃપમદુ ભરતહિ ભાઈ।।
લખન તુમ્હાર સપથ પિતુ આના। સુચિ સુબંધુ નહિં ભરત સમાના।।
સગુન ખીરુ અવગુન જલુ તાતા। મિલઇ રચઇ પરપંચુ બિધાતા।।
ભરતુ હંસ રબિબંસ તડ઼ાગા। જનમિ કીન્હ ગુન દોષ બિભાગા।।
ગહિ ગુન પય તજિ અવગુન બારી। નિજ જસ જગત કીન્હિ ઉજિઆરી।।
કહત ભરત ગુન સીલુ સુભાઊ। પેમ પયોધિ મગન રઘુરાઊ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse