चौपाई
ઉઠે લખનુ પ્રભુ સોવત જાની। કહિ સચિવહિ સોવન મૃદુ બાની।।
કછુક દૂર સજિ બાન સરાસન। જાગન લગે બૈઠિ બીરાસન।।
ગુ બોલાઇ પાહરૂ પ્રતીતી। ઠાવઠા રાખે અતિ પ્રીતી।।
આપુ લખન પહિં બૈઠેઉ જાઈ। કટિ ભાથી સર ચાપ ચઢ઼ાઈ।।
સોવત પ્રભુહિ નિહારિ નિષાદૂ। ભયઉ પ્રેમ બસ હ્દયબિષાદૂ।।
તનુ પુલકિત જલુ લોચન બહઈ। બચન સપ્રેમ લખન સન કહઈ।।
ભૂપતિ ભવન સુભાયસુહાવા। સુરપતિ સદનુ ન પટતર પાવા।।
મનિમય રચિત ચારુ ચૌબારે। જનુ રતિપતિ નિજ હાથ સારે।।

चौपाई
યહ સુધિ ગુહનિષાદ જબ પાઈ। મુદિત લિએ પ્રિય બંધુ બોલાઈ।।
લિએ ફલ મૂલ ભેંટ ભરિ ભારા। મિલન ચલેઉ હિંયહરષુ અપારા।।
કરિ દંડવત ભેંટ ધરિ આગેં। પ્રભુહિ બિલોકત અતિ અનુરાગેં।।
સહજ સનેહ બિબસ રઘુરાઈ। પૂી કુસલ નિકટ બૈઠાઈ।।
નાથ કુસલ પદ પંકજ દેખેં। ભયઉભાગભાજન જન લેખેં।।
દેવ ધરનિ ધનુ ધામુ તુમ્હારા। મૈં જનુ નીચુ સહિત પરિવારા।।
કૃપા કરિઅ પુર ધારિઅ પાઊ। થાપિય જનુ સબુ લોગુ સિહાઊ।।
કહેહુ સત્ય સબુ સખા સુજાના। મોહિ દીન્હ પિતુ આયસુ આના।।

चौपाई
જાગે સકલ લોગ ભએભોરૂ। ગે રઘુનાથ ભયઉ અતિ સોરૂ।।
રથ કર ખોજ કતહહુનહિં પાવહિં। રામ રામ કહિ ચહુ દિસિ ધાવહિં।।
મનહુબારિનિધિ બૂડ઼ જહાજૂ। ભયઉ બિકલ બડ઼ બનિક સમાજૂ।।
એકહિ એક દેંહિં ઉપદેસૂ। તજે રામ હમ જાનિ કલેસૂ।।
નિંદહિં આપુ સરાહહિં મીના। ધિગ જીવનુ રઘુબીર બિહીના।।
જૌં પૈ પ્રિય બિયોગુ બિધિ કીન્હા। તૌ કસ મરનુ ન માગેં દીન્હા।।
એહિ બિધિ કરત પ્રલાપ કલાપા। આએ અવધ ભરે પરિતાપા।।
બિષમ બિયોગુ ન જાઇ બખાના। અવધિ આસ સબ રાખહિં પ્રાના।।

चौपाई
રામ બિયોગ બિકલ સબ ઠાઢ઼ે। જહતહમનહુચિત્ર લિખિ કાઢ઼ે।।
નગરુ સફલ બનુ ગહબર ભારી। ખગ મૃગ બિપુલ સકલ નર નારી।।
બિધિ કૈકેઈ કિરાતિનિ કીન્હી। જેંહિ દવ દુસહ દસહુદિસિ દીન્હી।।
સહિ ન સકે રઘુબર બિરહાગી। ચલે લોગ સબ બ્યાકુલ ભાગી।।
સબહિં બિચાર કીન્હ મન માહીં। રામ લખન સિય બિનુ સુખુ નાહીં।।
જહારામુ તહસબુઇ સમાજૂ। બિનુ રઘુબીર અવધ નહિં કાજૂ।।
ચલે સાથ અસ મંત્રુ દૃઢ઼ાઈ। સુર દુર્લભ સુખ સદન બિહાઈ।।
રામ ચરન પંકજ પ્રિય જિન્હહી। બિષય ભોગ બસ કરહિં કિ તિન્હહી।।

चौपाई
જૌ નહિં ફિરહિં ધીર દોઉ ભાઈ। સત્યસંધ દૃઢ઼બ્રત રઘુરાઈ।।
તૌ તુમ્હ બિનય કરેહુ કર જોરી। ફેરિઅ પ્રભુ મિથિલેસકિસોરી।।
જબ સિય કાનન દેખિ ડેરાઈ। કહેહુ મોરિ સિખ અવસરુ પાઈ।।
સાસુ સસુર અસ કહેઉ સેસૂ। પુત્રિ ફિરિઅ બન બહુત કલેસૂ।।
પિતૃગૃહ કબહુકબહુસસુરારી। રહેહુ જહારુચિ હોઇ તુમ્હારી।।
એહિ બિધિ કરેહુ ઉપાય કદંબા। ફિરઇ ત હોઇ પ્રાન અવલંબા।।
નાહિં ત મોર મરનુ પરિનામા। કછુ ન બસાઇ ભએબિધિ બામા।।
અસ કહિ મુરુછિ પરા મહિ રાઊ। રામુ લખનુ સિય આનિ દેખાઊ।।