verse

3.2.51

चौपाई
ઉતરુ ન દેઇ દુસહ રિસ રૂખી। મૃગિન્હ ચિતવ જનુ બાઘિનિ ભૂખી।।
બ્યાધિ અસાધિ જાનિ તિન્હ ત્યાગી। ચલીં કહત મતિમંદ અભાગી।।
રાજુ કરત યહ દૈઅબિગોઈ। કીન્હેસિ અસ જસ કરઇ ન કોઈ।।
એહિ બિધિ બિલપહિં પુર નર નારીં। દેહિં કુચાલિહિ કોટિક ગારીં।।
જરહિં બિષમ જર લેહિં ઉસાસા। કવનિ રામ બિનુ જીવન આસા।।
બિપુલ બિયોગ પ્રજા અકુલાની। જનુ જલચર ગન સૂખત પાની।।
અતિ બિષાદ બસ લોગ લોગાઈ। ગએ માતુ પહિં રામુ ગોસાઈ।।
મુખ પ્રસન્ન ચિત ચૌગુન ચાઊ। મિટા સોચુ જનિ રાખૈ રાઊ।।

3.2.50

चौपाई
અસ બિચારિ ઉર છાડ઼હુ કોહૂ। સોક કલંક કોઠિ જનિ હોહૂ।।
ભરતહિ અવસિ દેહુ જુબરાજૂ। કાનન કાહ રામ કર કાજૂ।।
નાહિન રામુ રાજ કે ભૂખે। ધરમ ધુરીન બિષય રસ રૂખે।।
ગુર ગૃહ બસહુરામુ તજિ ગેહૂ। નૃપ સન અસ બરુ દૂસર લેહૂ।।
જૌં નહિં લગિહહુ કહેં હમારે। નહિં લાગિહિ કછુ હાથ તુમ્હારે।।
જૌં પરિહાસ કીન્હિ કછુ હોઈ। તૌ કહિ પ્રગટ જનાવહુ સોઈ।।
રામ સરિસ સુત કાનન જોગૂ। કાહ કહિહિ સુનિ તુમ્હ કહુલોગૂ।।
ઉઠહુ બેગિ સોઇ કરહુ ઉપાઈ। જેહિ બિધિ સોકુ કલંકુ નસાઈ।।

3.2.49

चौपाई
એક બિધાતહિં દૂષનુ દેંહીં। સુધા દેખાઇ દીન્હ બિષુ જેહીં।।
ખરભરુ નગર સોચુ સબ કાહૂ। દુસહ દાહુ ઉર મિટા ઉછાહૂ।।
બિપ્રબધૂ કુલમાન્ય જઠેરી। જે પ્રિય પરમ કૈકેઈ કેરી।।
લગીં દેન સિખ સીલુ સરાહી। બચન બાનસમ લાગહિં તાહી।।
ભરતુ ન મોહિ પ્રિય રામ સમાના। સદા કહહુ યહુ સબુ જગુ જાના।।
કરહુ રામ પર સહજ સનેહૂ। કેહિં અપરાધ આજુ બનુ દેહૂ।।
કબહુન કિયહુ સવતિ આરેસૂ। પ્રીતિ પ્રતીતિ જાન સબુ દેસૂ।।
કૌસલ્યાઅબ કાહ બિગારા। તુમ્હ જેહિ લાગિ બજ્ર પુર પારા।।

3.2.48

चौपाई
કા સુનાઇ બિધિ કાહ સુનાવા। કા દેખાઇ ચહ કાહ દેખાવા।।
એક કહહિં ભલ ભૂપ ન કીન્હા। બરુ બિચારિ નહિં કુમતિહિ દીન્હા।।
જો હઠિ ભયઉ સકલ દુખ ભાજનુ। અબલા બિબસ ગ્યાનુ ગુનુ ગા જનુ।।
એક ધરમ પરમિતિ પહિચાને। નૃપહિ દોસુ નહિં દેહિં સયાને।।
સિબિ દધીચિ હરિચંદ કહાની। એક એક સન કહહિં બખાની।।
એક ભરત કર સંમત કહહીં। એક ઉદાસ ભાયસુનિ રહહીં।।
કાન મૂદિ કર રદ ગહિ જીહા। એક કહહિં યહ બાત અલીહા।।
સુકૃત જાહિં અસ કહત તુમ્હારે। રામુ ભરત કહુપ્રાનપિઆરે।।

3.2.47

चौपाई
મિલેહિ માઝ બિધિ બાત બેગારી। જહતહદેહિં કૈકેઇહિ ગારી।।
એહિ પાપિનિહિ બૂઝિ કા પરેઊ। છાઇ ભવન પર પાવકુ ધરેઊ।।
નિજ કર નયન કાઢ઼િ ચહ દીખા। ડારિ સુધા બિષુ ચાહત ચીખા।।
કુટિલ કઠોર કુબુદ્ધિ અભાગી। ભઇ રઘુબંસ બેનુ બન આગી।।
પાલવ બૈઠિ પેડ઼ુ એહિં કાટા। સુખ મહુસોક ઠાટુ ધરિ ઠાટા।।
સદા રામુ એહિ પ્રાન સમાના। કારન કવન કુટિલપનુ ઠાના।।
સત્ય કહહિં કબિ નારિ સુભાઊ। સબ બિધિ અગહુ અગાધ દુરાઊ।।
નિજ પ્રતિબિંબુ બરુકુ ગહિ જાઈ। જાનિ ન જાઇ નારિ ગતિ ભાઈ।।

3.2.46

चौपाई
ધન્ય જનમુ જગતીતલ તાસૂ। પિતહિ પ્રમોદુ ચરિત સુનિ જાસૂ।।
ચારિ પદારથ કરતલ તાકેં। પ્રિય પિતુ માતુ પ્રાન સમ જાકેં।।
આયસુ પાલિ જનમ ફલુ પાઈ। ઐહઉબેગિહિં હોઉ રજાઈ।।
બિદા માતુ સન આવઉમાગી। ચલિહઉબનહિ બહુરિ પગ લાગી।।
અસ કહિ રામ ગવનુ તબ કીન્હા। ભૂપ સોક બસુ ઉતરુ ન દીન્હા।।
નગર બ્યાપિ ગઇ બાત સુતીછી। છુઅત ચઢ઼ી જનુ સબ તન બીછી।।
સુનિ ભએ બિકલ સકલ નર નારી। બેલિ બિટપ જિમિ દેખિ દવારી।।
જો જહસુનઇ ધુનઇ સિરુ સોઈ। બડ઼ બિષાદુ નહિં ધીરજુ હોઈ।।

3.2.45

चौपाई
અજસુ હોઉ જગ સુજસુ નસાઊ। નરક પરૌ બરુ સુરપુરુ જાઊ।।
સબ દુખ દુસહ સહાવહુ મોહી। લોચન ઓટ રામુ જનિ હોંહી।।
અસ મન ગુનઇ રાઉ નહિં બોલા। પીપર પાત સરિસ મનુ ડોલા।।
રઘુપતિ પિતહિ પ્રેમબસ જાની। પુનિ કછુ કહિહિ માતુ અનુમાની।।
દેસ કાલ અવસર અનુસારી। બોલે બચન બિનીત બિચારી।।
તાત કહઉકછુ કરઉઢિઠાઈ। અનુચિતુ છમબ જાનિ લરિકાઈ।।
અતિ લઘુ બાત લાગિ દુખુ પાવા। કાહુન મોહિ કહિ પ્રથમ જનાવા।।
દેખિ ગોસાઇિ પૂિઉમાતા। સુનિ પ્રસંગુ ભએ સીતલ ગાતા।।

3.2.44

चौपाई
અવનિપ અકનિ રામુ પગુ ધારે। ધરિ ધીરજુ તબ નયન ઉઘારે।।
સચિવસારિ રાઉ બૈઠારે। ચરન પરત નૃપ રામુ નિહારે।।
લિએ સનેહ બિકલ ઉર લાઈ। ગૈ મનિ મનહુફનિક ફિરિ પાઈ।।
રામહિ ચિતઇ રહેઉ નરનાહૂ। ચલા બિલોચન બારિ પ્રબાહૂ।।
સોક બિબસ કછુ કહૈ ન પારા। હૃદયલગાવત બારહિં બારા।।
બિધિહિ મનાવ રાઉ મન માહીં। જેહિં રઘુનાથ ન કાનન જાહીં।।
સુમિરિ મહેસહિ કહઇ નિહોરી। બિનતી સુનહુ સદાસિવ મોરી।।
આસુતોષ તુમ્હ અવઢર દાની। આરતિ હરહુ દીન જનુ જાની।।

3.2.43

चौपाई
રહસી રાનિ રામ રુખ પાઈ। બોલી કપટ સનેહુ જનાઈ।।
સપથ તુમ્હાર ભરત કૈ આના। હેતુ ન દૂસર મૈ કછુ જાના।।
તુમ્હ અપરાધ જોગુ નહિં તાતા। જનની જનક બંધુ સુખદાતા।।
રામ સત્ય સબુ જો કછુ કહહૂ। તુમ્હ પિતુ માતુ બચન રત અહહૂ।।
પિતહિ બુઝાઇ કહહુ બલિ સોઈ। ચૌથેંપન જેહિં અજસુ ન હોઈ।।
તુમ્હ સમ સુઅન સુકૃત જેહિં દીન્હે। ઉચિત ન તાસુ નિરાદરુ કીન્હે।।
લાગહિં કુમુખ બચન સુભ કૈસે। મગહગયાદિક તીરથ જૈસે।।
રામહિ માતુ બચન સબ ભાએ। જિમિ સુરસરિ ગત સલિલ સુહાએ।।

3.2.42

चौपाई
ભરત પ્રાનપ્રિય પાવહિં રાજૂ। બિધિ સબ બિધિ મોહિ સનમુખ આજુ।
જોં ન જાઉબન ઐસેહુ કાજા। પ્રથમ ગનિઅ મોહિ મૂઢ઼ સમાજા।।
સેવહિં અરુ કલપતરુ ત્યાગી। પરિહરિ અમૃત લેહિં બિષુ માગી।।
તેઉ ન પાઇ અસ સમઉ ચુકાહીં। દેખુ બિચારિ માતુ મન માહીં।।
અંબ એક દુખુ મોહિ બિસેષી। નિપટ બિકલ નરનાયકુ દેખી।।
થોરિહિં બાત પિતહિ દુખ ભારી। હોતિ પ્રતીતિ ન મોહિ મહતારી।।
રાઉ ધીર ગુન ઉદધિ અગાધૂ। ભા મોહિ તે કછુ બડ઼ અપરાધૂ।।
જાતેં મોહિ ન કહત કછુ રાઊ। મોરિ સપથ તોહિ કહુ સતિભાઊ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse