चौपाई
ભૂપ સહસ દસ એકહિ બારા। લગે ઉઠાવન ટરઇ ન ટારા।।
ડગઇ ન સંભુ સરાસન કૈસેં। કામી બચન સતી મનુ જૈસેં।।
સબ નૃપ ભએ જોગુ ઉપહાસી। જૈસેં બિનુ બિરાગ સંન્યાસી।।
કીરતિ બિજય બીરતા ભારી। ચલે ચાપ કર બરબસ હારી।।
શ્રીહત ભએ હારિ હિયરાજા। બૈઠે નિજ નિજ જાઇ સમાજા।।
નૃપન્હ બિલોકિ જનકુ અકુલાને। બોલે બચન રોષ જનુ સાને।।
દીપ દીપ કે ભૂપતિ નાના। આએ સુનિ હમ જો પનુ ઠાના।।
દેવ દનુજ ધરિ મનુજ સરીરા। બિપુલ બીર આએ રનધીરા।।

चौपाई
રામ રૂપુ અરુ સિય છબિ દેખેં। નર નારિન્હ પરિહરીં નિમેષેં।।
સોચહિં સકલ કહત સકુચાહીં। બિધિ સન બિનય કરહિં મન માહીં।।
હરુ બિધિ બેગિ જનક જડ઼તાઈ। મતિ હમારિ અસિ દેહિ સુહાઈ।।
બિનુ બિચાર પનુ તજિ નરનાહુ। સીય રામ કર કરૈ બિબાહૂ।।
જગ ભલ કહહિ ભાવ સબ કાહૂ। હઠ કીન્હે અંતહુઉર દાહૂ।।
એહિં લાલસામગન સબ લોગૂ। બરુ સારો જાનકી જોગૂ।।
તબ બંદીજન જનક બૌલાએ। બિરિદાવલી કહત ચલિ આએ।।
કહ નૃપ જાઇ કહહુ પન મોરા। ચલે ભાટ હિયહરષુ ન થોરા।।

चौपाई
સિય સોભા નહિં જાઇ બખાની। જગદંબિકા રૂપ ગુન ખાની।।
ઉપમા સકલ મોહિ લઘુ લાગીં। પ્રાકૃત નારિ અંગ અનુરાગીં।।
સિય બરનિઅ તેઇ ઉપમા દેઈ। કુકબિ કહાઇ અજસુ કો લેઈ।।
જૌ પટતરિઅ તીય સમ સીયા। જગ અસિ જુબતિ કહાકમનીયા।।
ગિરા મુખર તન અરધ ભવાની। રતિ અતિ દુખિત અતનુ પતિ જાની।।
બિષ બારુની બંધુ પ્રિય જેહી। કહિઅ રમાસમ કિમિ બૈદેહી।।
જૌ છબિ સુધા પયોનિધિ હોઈ। પરમ રૂપમય કચ્છપ સોઈ।।
સોભા રજુ મંદરુ સિંગારૂ। મથૈ પાનિ પંકજ નિજ મારૂ।।

चौपाई
પ્રભુહિ દેખિ સબ નૃપ હિંયહારે। જનુ રાકેસ ઉદય ભએતારે।।
અસિ પ્રતીતિ સબ કે મન માહીં। રામ ચાપ તોરબ સક નાહીં।।
બિનુ ભંજેહુભવ ધનુષુ બિસાલા। મેલિહિ સીય રામ ઉર માલા।।
અસ બિચારિ ગવનહુ ઘર ભાઈ। જસુ પ્રતાપુ બલુ તેજુ ગવા।।
બિહસે અપર ભૂપ સુનિ બાની। જે અબિબેક અંધ અભિમાની।।
તોરેહુધનુષુ બ્યાહુ અવગાહા। બિનુ તોરેં કો કુઅિ બિઆહા।।
એક બાર કાલઉ કિન હોઊ। સિય હિત સમર જિતબ હમ સોઊ।।
યહ સુનિ અવર મહિપ મુસકાને। ધરમસીલ હરિભગત સયાને।।

चौपाई
સહજ મનોહર મૂરતિ દોઊ। કોટિ કામ ઉપમા લઘુ સોઊ।।
સરદ ચંદ નિંદક મુખ નીકે। નીરજ નયન ભાવતે જી કે।।
ચિતવત ચારુ માર મનુ હરની। ભાવતિ હૃદય જાતિ નહીં બરની।।
કલ કપોલ શ્રુતિ કુંડલ લોલા। ચિબુક અધર સુંદર મૃદુ બોલા।।
કુમુદબંધુ કર નિંદક હાા। ભૃકુટી બિકટ મનોહર નાસા।।
ભાલ બિસાલ તિલક ઝલકાહીં। કચ બિલોકિ અલિ અવલિ લજાહીં।।
પીત ચૌતનીં સિરન્હિ સુહાઈ। કુસુમ કલીં બિચ બીચ બનાઈં।।
રેખેં રુચિર કંબુ કલ ગીવા જનુ ત્રિભુવન સુષમા કી સીવા।