verse

3.1.142

चौपाई
સ્વાયંભૂ મનુ અરુ સતરૂપા। જિન્હ તેં ભૈ નરસૃષ્ટિ અનૂપા।।
દંપતિ ધરમ આચરન નીકા। અજહુગાવ શ્રુતિ જિન્હ કૈ લીકા।।
નૃપ ઉત્તાનપાદ સુત તાસૂ। ધ્રુવ હરિ ભગત ભયઉ સુત જાસૂ।।
લઘુ સુત નામ પ્રિય્રબ્રત તાહી। બેદ પુરાન પ્રસંસહિ જાહી।।
દેવહૂતિ પુનિ તાસુ કુમારી। જો મુનિ કર્દમ કૈ પ્રિય નારી।।
આદિદેવ પ્રભુ દીનદયાલા। જઠર ધરેઉ જેહિં કપિલ કૃપાલા।।
સાંખ્ય સાસ્ત્ર જિન્હ પ્રગટ બખાના। તત્વ બિચાર નિપુન ભગવાના।।
તેહિં મનુ રાજ કીન્હ બહુ કાલા। પ્રભુ આયસુ સબ બિધિ પ્રતિપાલા।।

3.1.141

चौपाई
અપર હેતુ સુનુ સૈલકુમારી। કહઉબિચિત્ર કથા બિસ્તારી।।
જેહિ કારન અજ અગુન અરૂપા। બ્રહ્મ ભયઉ કોસલપુર ભૂપા।।
જો પ્રભુ બિપિન ફિરત તુમ્હ દેખા। બંધુ સમેત ધરેં મુનિબેષા।।
જાસુ ચરિત અવલોકિ ભવાની। સતી સરીર રહિહુ બૌરાની।।
અજહુન છાયા મિટતિ તુમ્હારી। તાસુ ચરિત સુનુ ભ્રમ રુજ હારી।।
લીલા કીન્હિ જો તેહિં અવતારા। સો સબ કહિહઉમતિ અનુસારા।।
ભરદ્વાજ સુનિ સંકર બાની। સકુચિ સપ્રેમ ઉમા મુસકાની।।
લગે બહુરિ બરને બૃષકેતૂ। સો અવતાર ભયઉ જેહિ હેતૂ।।

3.1.140

चौपाई
એહિ બિધિ જનમ કરમ હરિ કેરે। સુંદર સુખદ બિચિત્ર ઘનેરે।।
કલપ કલપ પ્રતિ પ્રભુ અવતરહીં। ચારુ ચરિત નાનાબિધિ કરહીં।।
તબ તબ કથા મુનીસન્હ ગાઈ। પરમ પુનીત પ્રબંધ બનાઈ।।
બિબિધ પ્રસંગ અનૂપ બખાને। કરહિં ન સુનિ આચરજુ સયાને।।
હરિ અનંત હરિકથા અનંતા। કહહિં સુનહિં બહુબિધિ સબ સંતા।।
રામચંદ્ર કે ચરિત સુહાએ। કલપ કોટિ લગિ જાહિં ન ગાએ।।
યહ પ્રસંગ મૈં કહા ભવાની। હરિમાયામોહહિં મુનિ ગ્યાની।।
પ્રભુ કૌતુકી પ્રનત હિતકારી।।સેવત સુલભ સકલ દુખ હારી।।

3.1.139

चौपाई
હર ગન મુનિહિ જાત પથ દેખી। બિગતમોહ મન હરષ બિસેષી।।
અતિ સભીત નારદ પહિં આએ। ગહિ પદ આરત બચન સુનાએ।।
હર ગન હમ ન બિપ્ર મુનિરાયા। બડ઼ અપરાધ કીન્હ ફલ પાયા।।
શ્રાપ અનુગ્રહ કરહુ કૃપાલા। બોલે નારદ દીનદયાલા।।
નિસિચર જાઇ હોહુ તુમ્હ દોઊ। બૈભવ બિપુલ તેજ બલ હોઊ।।
ભુજબલ બિસ્વ જિતબ તુમ્હ જહિઆ। ધરિહહિં બિષ્નુ મનુજ તનુ તહિઆ।
સમર મરન હરિ હાથ તુમ્હારા। હોઇહહુ મુકુત ન પુનિ સંસારા।।
ચલે જુગલ મુનિ પદ સિર નાઈ। ભએ નિસાચર કાલહિ પાઈ।।

3.1.138

चौपाई
જબ હરિ માયા દૂરિ નિવારી। નહિં તહરમા ન રાજકુમારી।।
તબ મુનિ અતિ સભીત હરિ ચરના। ગહે પાહિ પ્રનતારતિ હરના।।
મૃષા હોઉ મમ શ્રાપ કૃપાલા। મમ ઇચ્છા કહ દીનદયાલા।।
મૈં દુર્બચન કહે બહુતેરે। કહ મુનિ પાપ મિટિહિં કિમિ મેરે।।
જપહુ જાઇ સંકર સત નામા। હોઇહિ હૃદયતુરંત બિશ્રામા।।
કોઉ નહિં સિવ સમાન પ્રિય મોરેં। અસિ પરતીતિ તજહુ જનિ ભોરેં।।
જેહિ પર કૃપા ન કરહિં પુરારી। સો ન પાવ મુનિ ભગતિ હમારી।।
અસ ઉર ધરિ મહિ બિચરહુ જાઈ। અબ ન તુમ્હહિ માયા નિઅરાઈ।।

3.1.137

चौपाई
પરમ સ્વતંત્ર ન સિર પર કોઈ। ભાવઇ મનહિ કરહુ તુમ્હ સોઈ।।
ભલેહિ મંદ મંદેહિ ભલ કરહૂ। બિસમય હરષ ન હિયકછુ ધરહૂ।।
ડહકિ ડહકિ પરિચેહુ સબ કાહૂ। અતિ અસંક મન સદા ઉછાહૂ।।
કરમ સુભાસુભ તુમ્હહિ ન બાધા। અબ લગિ તુમ્હહિ ન કાહૂસાધા।।
ભલે ભવન અબ બાયન દીન્હા। પાવહુગે ફલ આપન કીન્હા।।
બંચેહુ મોહિ જવનિ ધરિ દેહા। સોઇ તનુ ધરહુ શ્રાપ મમ એહા।।
કપિ આકૃતિ તુમ્હ કીન્હિ હમારી। કરિહહિં કીસ સહાય તુમ્હારી।।
મમ અપકાર કીન્હી તુમ્હ ભારી। નારી બિરહતુમ્હ હોબ દુખારી।।

3.1.136

चौपाई
પુનિ જલ દીખ રૂપ નિજ પાવા। તદપિ હૃદયસંતોષ ન આવા।।
ફરકત અધર કોપ મન માહીં। સપદી ચલે કમલાપતિ પાહીં।।
દેહઉશ્રાપ કિ મરિહઉજાઈ। જગત મોર ઉપહાસ કરાઈ।।
બીચહિં પંથ મિલે દનુજારી। સંગ રમા સોઇ રાજકુમારી।।
બોલે મધુર બચન સુરસાઈં। મુનિ કહચલે બિકલ કી નાઈં।।
સુનત બચન ઉપજા અતિ ક્રોધા। માયા બસ ન રહા મન બોધા।।
પર સંપદા સકહુ નહિં દેખી। તુમ્હરેં ઇરિષા કપટ બિસેષી।।
મથત સિંધુ રુદ્રહિ બૌરાયહુ। સુરન્હ પ્રેરી બિષ પાન કરાયહુ।।

3.1.135

चौपाई
જેહિ દિસિ બૈઠે નારદ ફૂલી। સો દિસિ દેહિ ન બિલોકી ભૂલી।।
પુનિ પુનિ મુનિ ઉકસહિં અકુલાહીં। દેખિ દસા હર ગન મુસકાહીં।।
ધરિ નૃપતનુ તહગયઉ કૃપાલા। કુઅિ હરષિ મેલેઉ જયમાલા।।
દુલહિનિ લૈ ગે લચ્છિનિવાસા। નૃપસમાજ સબ ભયઉ નિરાસા।।
મુનિ અતિ બિકલ મોંહમતિ નાઠી। મનિ ગિરિ ગઈ છૂટિ જનુ ગાી।।
તબ હર ગન બોલે મુસુકાઈ। નિજ મુખ મુકુર બિલોકહુ જાઈ।।
અસ કહિ દોઉ ભાગે ભયભારી। બદન દીખ મુનિ બારિ નિહારી।।
બેષુ બિલોકિ ક્રોધ અતિ બાઢ઼ા। તિન્હહિ સરાપ દીન્હ અતિ ગાઢ઼ા।।

3.1.134

चौपाई
જેંહિ સમાજ બૈંઠે મુનિ જાઈ। હૃદયરૂપ અહમિતિ અધિકાઈ।।
તહબૈઠ મહેસ ગન દોઊ। બિપ્રબેષ ગતિ લખઇ ન કોઊ।।
કરહિં કૂટિ નારદહિ સુનાઈ। નીકિ દીન્હિ હરિ સુંદરતાઈ।।
રીઝહિ રાજકુઅિ છબિ દેખી। ઇન્હહિ બરિહિ હરિ જાનિ બિસેષી।।
મુનિહિ મોહ મન હાથ પરાએ હહિં સંભુ ગન અતિ સચુ પાએ।
જદપિ સુનહિં મુનિ અટપટિ બાની। સમુઝિ ન પરઇ બુદ્ધિ ભ્રમ સાની।।
કાહુન લખા સો ચરિત બિસેષા। સો સરૂપ નૃપકન્યાદેખા।।
મર્કટ બદન ભયંકર દેહી। દેખત હૃદયક્રોધ ભા તેહી।।

3.1.133

चौपाई
કુપથ માગ રુજ બ્યાકુલ રોગી। બૈદ ન દેઇ સુનહુ મુનિ જોગી।।
એહિ બિધિ હિત તુમ્હાર મૈં ઠયઊ। કહિ અસ અંતરહિત પ્રભુ ભયઊ।।
માયા બિબસ ભએ મુનિ મૂઢ઼ા। સમુઝી નહિં હરિ ગિરા નિગૂઢ઼ા।।
ગવને તુરત તહારિષિરાઈ। જહાસ્વયંબર ભૂમિ બનાઈ।।
નિજ નિજ આસન બૈઠે રાજા। બહુ બનાવ કરિ સહિત સમાજા।।
મુનિ મન હરષ રૂપ અતિ મોરેં। મોહિ તજિ આનહિ બારિહિ ન ભોરેં।।
મુનિ હિત કારન કૃપાનિધાના। દીન્હ કુરૂપ ન જાઇ બખાના।।
સો ચરિત્ર લખિ કાહુન પાવા। નારદ જાનિ સબહિં સિર નાવા।।

Pages

Subscribe to RSS - verse