verse

3.1.52

चौपाई
જૌં તુમ્હરેં મન અતિ સંદેહૂ। તૌ કિન જાઇ પરીછા લેહૂ।।
તબ લગિ બૈઠ અહઉબટછાહિં। જબ લગિ તુમ્હ ઐહહુ મોહિ પાહી।।
જૈસેં જાઇ મોહ ભ્રમ ભારી। કરેહુ સો જતનુ બિબેક બિચારી।।
ચલીં સતી સિવ આયસુ પાઈ। કરહિં બિચારુ કરૌં કા ભાઈ।।
ઇહાસંભુ અસ મન અનુમાના। દચ્છસુતા કહુનહિં કલ્યાના।।
મોરેહુ કહેં ન સંસય જાહીં। બિધી બિપરીત ભલાઈ નાહીં।।
હોઇહિ સોઇ જો રામ રચિ રાખા। કો કરિ તર્ક બઢ઼ાવૈ સાખા।।
અસ કહિ લગે જપન હરિનામા। ગઈ સતી જહપ્રભુ સુખધામા।।

3.1.51

चौपाई
બિષ્નુ જો સુર હિત નરતનુ ધારી। સોઉ સર્બગ્ય જથા ત્રિપુરારી।।
ખોજઇ સો કિ અગ્ય ઇવ નારી। ગ્યાનધામ શ્રીપતિ અસુરારી।।
સંભુગિરા પુનિ મૃષા ન હોઈ। સિવ સર્બગ્ય જાન સબુ કોઈ।।
અસ સંસય મન ભયઉ અપારા। હોઈ ન હૃદયપ્રબોધ પ્રચારા।।
જદ્યપિ પ્રગટ ન કહેઉ ભવાની। હર અંતરજામી સબ જાની।।
સુનહિ સતી તવ નારિ સુભાઊ। સંસય અસ ન ધરિઅ ઉર કાઊ।।
જાસુ કથા કુભંજ રિષિ ગાઈ। ભગતિ જાસુ મૈં મુનિહિ સુનાઈ।।
સોઉ મમ ઇષ્ટદેવ રઘુબીરા। સેવત જાહિ સદા મુનિ ધીરા।।

3.1.50

चौपाई
સંભુ સમય તેહિ રામહિ દેખા। ઉપજા હિયઅતિ હરપુ બિસેષા।।
ભરિ લોચન છબિસિંધુ નિહારી। કુસમય જાનિન કીન્હિ ચિન્હારી।।
જય સચ્ચિદાનંદ જગ પાવન। અસ કહિ ચલેઉ મનોજ નસાવન।।
ચલે જાત સિવ સતી સમેતા। પુનિ પુનિ પુલકત કૃપાનિકેતા।।
સતીં સો દસા સંભુ કૈ દેખી। ઉર ઉપજા સંદેહુ બિસેષી।।
સંકરુ જગતબંદ્ય જગદીસા। સુર નર મુનિ સબ નાવત સીસા।।
તિન્હ નૃપસુતહિ નહ પરનામા। કહિ સચ્ચિદાનંદ પરધમા।।
ભએ મગન છબિ તાસુ બિલોકી। અજહુપ્રીતિ ઉર રહતિ ન રોકી।।

3.1.49

चौपाई
રાવન મરન મનુજ કર જાચા। પ્રભુ બિધિ બચનુ કીન્હ ચહ સાચા।।
જૌં નહિં જાઉરહઇ પછિતાવા। કરત બિચારુ ન બનત બનાવા।।
એહિ બિધિ ભએ સોચબસ ઈસા। તેહિ સમય જાઇ દસસીસા।।
લીન્હ નીચ મારીચહિ સંગા। ભયઉ તુરત સોઇ કપટ કુરંગા।।
કરિ છલુ મૂઢ઼ હરી બૈદેહી। પ્રભુ પ્રભાઉ તસ બિદિત ન તેહી।।
મૃગ બધિ બન્ધુ સહિત હરિ આએ। આશ્રમુ દેખિ નયન જલ છાએ।।
બિરહ બિકલ નર ઇવ રઘુરાઈ। ખોજત બિપિન ફિરત દોઉ ભાઈ।।
કબહૂજોગ બિયોગ ન જાકેં। દેખા પ્રગટ બિરહ દુખ તાકેં।।

3.1.48

चौपाई
એક બાર ત્રેતા જુગ માહીં। સંભુ ગએ કુંભજ રિષિ પાહીં।।
સંગ સતી જગજનનિ ભવાની। પૂજે રિષિ અખિલેસ્વર જાની।।
રામકથા મુનીબર્જ બખાની। સુની મહેસ પરમ સુખુ માની।।
રિષિ પૂછી હરિભગતિ સુહાઈ। કહી સંભુ અધિકારી પાઈ।।
કહત સુનત રઘુપતિ ગુન ગાથા। કછુ દિન તહારહે ગિરિનાથા।।
મુનિ સન બિદા માગિ ત્રિપુરારી। ચલે ભવન સ દચ્છકુમારી।।
તેહિ અવસર ભંજન મહિભારા। હરિ રઘુબંસ લીન્હ અવતારા।।
પિતા બચન તજિ રાજુ ઉદાસી। દંડક બન બિચરત અબિનાસી।।

3.1.47

चौपाई
જૈસે મિટૈ મોર ભ્રમ ભારી। કહહુ સો કથા નાથ બિસ્તારી।।
જાગબલિક બોલે મુસુકાઈ। તુમ્હહિ બિદિત રઘુપતિ પ્રભુતાઈ।।
રામમગત તુમ્હ મન ક્રમ બાની। ચતુરાઈ તુમ્હારી મૈં જાની।।
ચાહહુ સુનૈ રામ ગુન ગૂઢ઼ા। કીન્હિહુ પ્રસ્ન મનહુઅતિ મૂઢ઼ા।।
તાત સુનહુ સાદર મનુ લાઈ। કહઉરામ કૈ કથા સુહાઈ।।
મહામોહુ મહિષેસુ બિસાલા। રામકથા કાલિકા કરાલા।।
રામકથા સસિ કિરન સમાના। સંત ચકોર કરહિં જેહિ પાના।।
ઐસેઇ સંસય કીન્હ ભવાની। મહાદેવ તબ કહા બખાની।।

3.1.46

चौपाई
અસ બિચારિ પ્રગટઉનિજ મોહૂ। હરહુ નાથ કરિ જન પર છોહૂ।।
રાસ નામ કર અમિત પ્રભાવા। સંત પુરાન ઉપનિષદ ગાવા।।
સંતત જપત સંભુ અબિનાસી। સિવ ભગવાન ગ્યાન ગુન રાસી।।
આકર ચારિ જીવ જગ અહહીં। કાસીં મરત પરમ પદ લહહીં।।
સોપિ રામ મહિમા મુનિરાયા। સિવ ઉપદેસુ કરત કરિ દાયા।।
રામુ કવન પ્રભુ પૂછઉતોહી। કહિઅ બુઝાઇ કૃપાનિધિ મોહી।।
એક રામ અવધેસ કુમારા। તિન્હ કર ચરિત બિદિત સંસારા।।
નારિ બિરહદુખુ લહેઉ અપારા। ભયહુ રોષુ રન રાવનુ મારા।।

3.1.45

चौपाई
નાથ એક સંસઉ બડ઼ મોરેં। કરગત બેદતત્વ સબુ તોરેં।।
કહત સો મોહિ લાગત ભય લાજા। જૌ ન કહઉબડ઼ હોઇ અકાજા।।
એહિ પ્રકાર ભરિ માઘ નહાહીં। પુનિ સબ નિજ નિજ આશ્રમ જાહીં।।
પ્રતિ સંબત અતિ હોઇ અનંદા। મકર મજ્જિ ગવનહિં મુનિબૃંદા।।
એક બાર ભરિ મકર નહાએ। સબ મુનીસ આશ્રમન્હ સિધાએ।।
જગબાલિક મુનિ પરમ બિબેકી। ભરવ્દાજ રાખે પદ ટેકી।।
સાદર ચરન સરોજ પખારે। અતિ પુનીત આસન બૈઠારે।।
કરિ પૂજા મુનિ સુજસ બખાની। બોલે અતિ પુનીત મૃદુ બાની।।

3.1.44

चौपाई
ભરદ્વાજ મુનિ બસહિં પ્રયાગા। તિન્હહિ રામ પદ અતિ અનુરાગા।।
તાપસ સમ દમ દયા નિધાના। પરમારથ પથ પરમ સુજાના।।
માઘ મકરગત રબિ જબ હોઈ। તીરથપતિહિં આવ સબ કોઈ।।
દેવ દનુજ કિંનર નર શ્રેની। સાદર મજ્જહિં સકલ ત્રિબેનીં।।
પૂજહિ માધવ પદ જલજાતા। પરસિ અખય બટુ હરષહિં ગાતા।।
ભરદ્વાજ આશ્રમ અતિ પાવન। પરમ રમ્ય મુનિબર મન ભાવન।।
તહાહોઇ મુનિ રિષય સમાજા। જાહિં જે મજ્જન તીરથરાજા।।
મજ્જહિં પ્રાત સમેત ઉછાહા। કહહિં પરસપર હરિ ગુન ગાહા।।

3.1.43

चौपाई
આરતિ બિનય દીનતા મોરી। લઘુતા લલિત સુબારિ ન થોરી।।
અદભુત સલિલ સુનત ગુનકારી। આસ પિઆસ મનોમલ હારી।।
રામ સુપ્રેમહિ પોષત પાની। હરત સકલ કલિ કલુષ ગલાનૌ।।
ભવ શ્રમ સોષક તોષક તોષા। સમન દુરિત દુખ દારિદ દોષા।।
કામ કોહ મદ મોહ નસાવન। બિમલ બિબેક બિરાગ બઢ઼ાવન।।
સાદર મજ્જન પાન કિએ તેં। મિટહિં પાપ પરિતાપ હિએ તેં।।
જિન્હ એહિ બારિ ન માનસ ધોએ। તે કાયર કલિકાલ બિગોએ।।
તૃષિત નિરખિ રબિ કર ભવ બારી। ફિરિહહિ મૃગ જિમિ જીવ દુખારી।।

Pages

Subscribe to RSS - verse