ayodhyakaanda

7.2.178

चौपाई
ਹਿਤ ਹਮਾਰ ਸਿਯਪਤਿ ਸੇਵਕਾਈ। ਸੋ ਹਰਿ ਲੀਨ੍ਹ ਮਾਤੁ ਕੁਟਿਲਾਈ।।
ਮੈਂ ਅਨੁਮਾਨਿ ਦੀਖ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਆਨ ਉਪਾਯਮੋਰ ਹਿਤ ਨਾਹੀਂ।।
ਸੋਕ ਸਮਾਜੁ ਰਾਜੁ ਕੇਹਿ ਲੇਖੇਂ। ਲਖਨ ਰਾਮ ਸਿਯ ਬਿਨੁ ਪਦ ਦੇਖੇਂ।।
ਬਾਦਿ ਬਸਨ ਬਿਨੁ ਭੂਸ਼ਨ ਭਾਰੂ। ਬਾਦਿ ਬਿਰਤਿ ਬਿਨੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬਿਚਾਰੂ।।
ਸਰੁਜ ਸਰੀਰ ਬਾਦਿ ਬਹੁ ਭੋਗਾ। ਬਿਨੁ ਹਰਿਭਗਤਿ ਜਾਯਜਪ ਜੋਗਾ।।
ਜਾਯਜੀਵ ਬਿਨੁ ਦੇਹ ਸੁਹਾਈ। ਬਾਦਿ ਮੋਰ ਸਬੁ ਬਿਨੁ ਰਘੁਰਾਈ।।
ਜਾਉਰਾਮ ਪਹਿਂ ਆਯਸੁ ਦੇਹੂ। ਏਕਹਿਂ ਆ ਮੋਰ ਹਿਤ ਏਹੂ।।
ਮੋਹਿ ਨਰਿਪ ਕਰਿ ਭਲ ਆਪਨ ਚਹਹੂ। ਸੋਉ ਸਨੇਹ ਜਡ਼ਤਾ ਬਸ ਕਹਹੂ।।

7.2.177

चौपाई
ਮੋਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੀਨ੍ਹ ਗੁਰ ਨੀਕਾ। ਪ੍ਰਜਾ ਸਚਿਵ ਸਂਮਤ ਸਬਹੀ ਕਾ।।
ਮਾਤੁ ਉਚਿਤ ਧਰਿ ਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਅਵਸਿ ਸੀਸ ਧਰਿ ਚਾਹਉਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਗੁਰ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਸ੍ਵਾਮਿ ਹਿਤ ਬਾਨੀ। ਸੁਨਿ ਮਨ ਮੁਦਿਤ ਕਰਿਅ ਭਲਿ ਜਾਨੀ।।
ਉਚਿਤ ਕਿ ਅਨੁਚਿਤ ਕਿਏਬਿਚਾਰੂ। ਧਰਮੁ ਜਾਇ ਸਿਰ ਪਾਤਕ ਭਾਰੂ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਤੌ ਦੇਹੁ ਸਰਲ ਸਿਖ ਸੋਈ। ਜੋ ਆਚਰਤ ਮੋਰ ਭਲ ਹੋਈ।।
ਜਦ੍ਯਪਿ ਯਹ ਸਮੁਝਤ ਹਉਨੀਕੇਂ। ਤਦਪਿ ਹੋਤ ਪਰਿਤੋਸ਼ੁ ਨ ਜੀ ਕੇਂ।।
ਅਬ ਤੁਮ੍ਹ ਬਿਨਯ ਮੋਰਿ ਸੁਨਿ ਲੇਹੂ। ਮੋਹਿ ਅਨੁਹਰਤ ਸਿਖਾਵਨੁ ਦੇਹੂ।।
ਊਤਰੁ ਦੇਉਛਮਬ ਅਪਰਾਧੂ। ਦੁਖਿਤ ਦੋਸ਼ ਗੁਨ ਗਨਹਿਂ ਨ ਸਾਧੂ।।

7.2.176

चौपाई
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਕਹਈ। ਪੂਤ ਪਥ੍ਯ ਗੁਰ ਆਯਸੁ ਅਹਈ।।
ਸੋ ਆਦਰਿਅ ਕਰਿਅ ਹਿਤ ਮਾਨੀ। ਤਜਿਅ ਬਿਸ਼ਾਦੁ ਕਾਲ ਗਤਿ ਜਾਨੀ।।
ਬਨ ਰਘੁਪਤਿ ਸੁਰਪਤਿ ਨਰਨਾਹੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਏਹਿ ਭਾਿ ਤਾਤ ਕਦਰਾਹੂ।।
ਪਰਿਜਨ ਪ੍ਰਜਾ ਸਚਿਵ ਸਬ ਅਂਬਾ। ਤੁਮ੍ਹਹੀ ਸੁਤ ਸਬ ਕਹਅਵਲਂਬਾ।।
ਲਖਿ ਬਿਧਿ ਬਾਮ ਕਾਲੁ ਕਠਿਨਾਈ। ਧੀਰਜੁ ਧਰਹੁ ਮਾਤੁ ਬਲਿ ਜਾਈ।।
ਸਿਰ ਧਰਿ ਗੁਰ ਆਯਸੁ ਅਨੁਸਰਹੂ। ਪ੍ਰਜਾ ਪਾਲਿ ਪਰਿਜਨ ਦੁਖੁ ਹਰਹੂ।।
ਗੁਰ ਕੇ ਬਚਨ ਸਚਿਵ ਅਭਿਨਂਦਨੁ। ਸੁਨੇ ਭਰਤ ਹਿਯ ਹਿਤ ਜਨੁ ਚਂਦਨੁ।।
ਸੁਨੀ ਬਹੋਰਿ ਮਾਤੁ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ। ਸੀਲ ਸਨੇਹ ਸਰਲ ਰਸ ਸਾਨੀ।।

7.2.175

चौपाई
ਅਵਸਿ ਨਰੇਸ ਬਚਨ ਫੁਰ ਕਰਹੂ। ਪਾਲਹੁ ਪ੍ਰਜਾ ਸੋਕੁ ਪਰਿਹਰਹੂ।।
ਸੁਰਪੁਰ ਨਰਿਪ ਪਾਇਹਿ ਪਰਿਤੋਸ਼ੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਸੁਕਰਿਤ ਸੁਜਸੁ ਨਹਿਂ ਦੋਸ਼ੂ।।
ਬੇਦ ਬਿਦਿਤ ਸਂਮਤ ਸਬਹੀ ਕਾ। ਜੇਹਿ ਪਿਤੁ ਦੇਇ ਸੋ ਪਾਵਇ ਟੀਕਾ।।
ਕਰਹੁ ਰਾਜੁ ਪਰਿਹਰਹੁ ਗਲਾਨੀ। ਮਾਨਹੁ ਮੋਰ ਬਚਨ ਹਿਤ ਜਾਨੀ।।
ਸੁਨਿ ਸੁਖੁ ਲਹਬ ਰਾਮ ਬੈਦੇਹੀਂ। ਅਨੁਚਿਤ ਕਹਬ ਨ ਪਂਡਿਤ ਕੇਹੀਂ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਦਿ ਸਕਲ ਮਹਤਾਰੀਂ। ਤੇਉ ਪ੍ਰਜਾ ਸੁਖ ਹੋਹਿਂ ਸੁਖਾਰੀਂ।।
ਪਰਮ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਰਾਮ ਕਰ ਜਾਨਿਹਿ। ਸੋ ਸਬ ਬਿਧਿ ਤੁਮ੍ਹ ਸਨ ਭਲ ਮਾਨਿਹਿ।।
ਸੌਂਪੇਹੁ ਰਾਜੁ ਰਾਮ ਕੈ ਆਏ ਸੇਵਾ ਕਰੇਹੁ ਸਨੇਹ ਸੁਹਾਏ।

7.2.174

चौपाई
ਸਬ ਪ੍ਰਕਾਰ ਭੂਪਤਿ ਬਡ਼ਭਾਗੀ। ਬਾਦਿ ਬਿਸ਼ਾਦੁ ਕਰਿਅ ਤੇਹਿ ਲਾਗੀ।।
ਯਹੁ ਸੁਨਿ ਸਮੁਝਿ ਸੋਚੁ ਪਰਿਹਰਹੂ। ਸਿਰ ਧਰਿ ਰਾਜ ਰਜਾਯਸੁ ਕਰਹੂ।।
ਰਾ ਰਾਜਪਦੁ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਦੀਨ੍ਹਾ। ਪਿਤਾ ਬਚਨੁ ਫੁਰ ਚਾਹਿਅ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਤਜੇ ਰਾਮੁ ਜੇਹਿਂ ਬਚਨਹਿ ਲਾਗੀ। ਤਨੁ ਪਰਿਹਰੇਉ ਰਾਮ ਬਿਰਹਾਗੀ।।
ਨਰਿਪਹਿ ਬਚਨ ਪ੍ਰਿਯ ਨਹਿਂ ਪ੍ਰਿਯ ਪ੍ਰਾਨਾ। ਕਰਹੁ ਤਾਤ ਪਿਤੁ ਬਚਨ ਪ੍ਰਵਾਨਾ।।
ਕਰਹੁ ਸੀਸ ਧਰਿ ਭੂਪ ਰਜਾਈ। ਹਇ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹਸਬ ਭਾਿ ਭਲਾਈ।।
ਪਰਸੁਰਾਮ ਪਿਤੁ ਅਗ੍ਯਾ ਰਾਖੀ। ਮਾਰੀ ਮਾਤੁ ਲੋਕ ਸਬ ਸਾਖੀ।।
ਤਨਯ ਜਜਾਤਿਹਿ ਜੌਬਨੁ ਦਯਊ। ਪਿਤੁ ਅਗ੍ਯਾਅਘ ਅਜਸੁ ਨ ਭਯਊ।।

7.2.173

चौपाई
ਬੈਖਾਨਸ ਸੋਇ ਸੋਚੈ ਜੋਗੁ। ਤਪੁ ਬਿਹਾਇ ਜੇਹਿ ਭਾਵਇ ਭੋਗੂ।।
ਸੋਚਿਅ ਪਿਸੁਨ ਅਕਾਰਨ ਕ੍ਰੋਧੀ। ਜਨਨਿ ਜਨਕ ਗੁਰ ਬਂਧੁ ਬਿਰੋਧੀ।।
ਸਬ ਬਿਧਿ ਸੋਚਿਅ ਪਰ ਅਪਕਾਰੀ। ਨਿਜ ਤਨੁ ਪੋਸ਼ਕ ਨਿਰਦਯ ਭਾਰੀ।।
ਸੋਚਨੀਯ ਸਬਹਿ ਬਿਧਿ ਸੋਈ। ਜੋ ਨ ਛਾਡ਼ਿ ਛਲੁ ਹਰਿ ਜਨ ਹੋਈ।।
ਸੋਚਨੀਯ ਨਹਿਂ ਕੋਸਲਰਾਊ। ਭੁਵਨ ਚਾਰਿਦਸ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਭਯਉ ਨ ਅਹਇ ਨ ਅਬ ਹੋਨਿਹਾਰਾ। ਭੂਪ ਭਰਤ ਜਸ ਪਿਤਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।।
ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਹਰੁ ਸੁਰਪਤਿ ਦਿਸਿਨਾਥਾ। ਬਰਨਹਿਂ ਸਬ ਦਸਰਥ ਗੁਨ ਗਾਥਾ।।

दोहा/सोरठा
ਕਹਹੁ ਤਾਤ ਕੇਹਿ ਭਾਿ ਕੋਉ ਕਰਿਹਿ ਬਡ਼ਾਈ ਤਾਸੁ।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਤੁਮ੍ਹ ਸਤ੍ਰੁਹਨ ਸਰਿਸ ਸੁਅਨ ਸੁਚਿ ਜਾਸੁ।।173।।

7.2.172

चौपाई
ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਕੇਹਿ ਦੇਇਅ ਦੋਸੂ। ਬ੍ਯਰਥ ਕਾਹਿ ਪਰ ਕੀਜਿਅ ਰੋਸੂ।।
ਤਾਤ ਬਿਚਾਰੁ ਕੇਹਿ ਕਰਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਸੋਚ ਜੋਗੁ ਦਸਰਥੁ ਨਰਿਪੁ ਨਾਹੀਂ।।
ਸੋਚਿਅ ਬਿਪ੍ਰ ਜੋ ਬੇਦ ਬਿਹੀਨਾ। ਤਜਿ ਨਿਜ ਧਰਮੁ ਬਿਸ਼ਯ ਲਯਲੀਨਾ।।
ਸੋਚਿਅ ਨਰਿਪਤਿ ਜੋ ਨੀਤਿ ਨ ਜਾਨਾ। ਜੇਹਿ ਨ ਪ੍ਰਜਾ ਪ੍ਰਿਯ ਪ੍ਰਾਨ ਸਮਾਨਾ।।
ਸੋਚਿਅ ਬਯਸੁ ਕਰਿਪਨ ਧਨਵਾਨੂ। ਜੋ ਨ ਅਤਿਥਿ ਸਿਵ ਭਗਤਿ ਸੁਜਾਨੂ।।
ਸੋਚਿਅ ਸੂਦ੍ਰੁ ਬਿਪ੍ਰ ਅਵਮਾਨੀ। ਮੁਖਰ ਮਾਨਪ੍ਰਿਯ ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਮਾਨੀ।।
ਸੋਚਿਅ ਪੁਨਿ ਪਤਿ ਬਂਚਕ ਨਾਰੀ। ਕੁਟਿਲ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯ ਇਚ੍ਛਾਚਾਰੀ।।
ਸੋਚਿਅ ਬਟੁ ਨਿਜ ਬ੍ਰਤੁ ਪਰਿਹਰਈ। ਜੋ ਨਹਿਂ ਗੁਰ ਆਯਸੁ ਅਨੁਸਰਈ।।

7.2.171

चौपाई
ਪਿਤੁ ਹਿਤ ਭਰਤ ਕੀਨ੍ਹਿ ਜਸਿ ਕਰਨੀ। ਸੋ ਮੁਖ ਲਾਖ ਜਾਇ ਨਹਿਂ ਬਰਨੀ।।
ਸੁਦਿਨੁ ਸੋਧਿ ਮੁਨਿਬਰ ਤਬ ਆਏ। ਸਚਿਵ ਮਹਾਜਨ ਸਕਲ ਬੋਲਾਏ।।
ਬੈਠੇ ਰਾਜਸਭਾਸਬ ਜਾਈ। ਪਠਏ ਬੋਲਿ ਭਰਤ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਭਰਤੁ ਬਸਿਸ਼੍ਠ ਨਿਕਟ ਬੈਠਾਰੇ। ਨੀਤਿ ਧਰਮਮਯ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ।।
ਪ੍ਰਥਮ ਕਥਾ ਸਬ ਮੁਨਿਬਰ ਬਰਨੀ। ਕੈਕਇ ਕੁਟਿਲ ਕੀਨ੍ਹਿ ਜਸਿ ਕਰਨੀ।।
ਭੂਪ ਧਰਮਬ੍ਰਤੁ ਸਤ੍ਯ ਸਰਾਹਾ। ਜੇਹਿਂ ਤਨੁ ਪਰਿਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਨਿਬਾਹਾ।।
ਕਹਤ ਰਾਮ ਗੁਨ ਸੀਲ ਸੁਭਾਊ। ਸਜਲ ਨਯਨ ਪੁਲਕੇਉ ਮੁਨਿਰਾਊ।।
ਬਹੁਰਿ ਲਖਨ ਸਿਯ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਖਾਨੀ। ਸੋਕ ਸਨੇਹ ਮਗਨ ਮੁਨਿ ਗ੍ਯਾਨੀ।।

7.2.170

चौपाई
ਨਰਿਪਤਨੁ ਬੇਦ ਬਿਦਿਤ ਅਨ੍ਹਵਾਵਾ। ਪਰਮ ਬਿਚਿਤ੍ਰ ਬਿਮਾਨੁ ਬਨਾਵਾ।।
ਗਹਿ ਪਦ ਭਰਤ ਮਾਤੁ ਸਬ ਰਾਖੀ। ਰਹੀਂ ਰਾਨਿ ਦਰਸਨ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ।।
ਚਂਦਨ ਅਗਰ ਭਾਰ ਬਹੁ ਆਏ। ਅਮਿਤ ਅਨੇਕ ਸੁਗਂਧ ਸੁਹਾਏ।।
ਸਰਜੁ ਤੀਰ ਰਚਿ ਚਿਤਾ ਬਨਾਈ। ਜਨੁ ਸੁਰਪੁਰ ਸੋਪਾਨ ਸੁਹਾਈ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਦਾਹ ਕ੍ਰਿਯਾ ਸਬ ਕੀਨ੍ਹੀ। ਬਿਧਿਵਤ ਨ੍ਹਾਇ ਤਿਲਾਂਜੁਲਿ ਦੀਨ੍ਹੀ।।
ਸੋਧਿ ਸੁਮਰਿਤਿ ਸਬ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ। ਕੀਨ੍ਹ ਭਰਤ ਦਸਗਾਤ ਬਿਧਾਨਾ।।
ਜਹਜਸ ਮੁਨਿਬਰ ਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਤਹਤਸ ਸਹਸ ਭਾਿ ਸਬੁ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਭਏ ਬਿਸੁਦ੍ਧ ਦਿਏ ਸਬ ਦਾਨਾ। ਧੇਨੁ ਬਾਜਿ ਗਜ ਬਾਹਨ ਨਾਨਾ।।

7.2.169

चौपाई
ਰਾਮ ਪ੍ਰਾਨਹੁ ਤੇਂ ਪ੍ਰਾਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ। ਤੁਮ੍ਹ ਰਘੁਪਤਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨਹੁ ਤੇਂ ਪ੍ਯਾਰੇ।।
ਬਿਧੁ ਬਿਸ਼ ਚਵੈ ਸ੍ਤ੍ਰਵੈ ਹਿਮੁ ਆਗੀ। ਹੋਇ ਬਾਰਿਚਰ ਬਾਰਿ ਬਿਰਾਗੀ।।
ਭਏਗ੍ਯਾਨੁ ਬਰੁ ਮਿਟੈ ਨ ਮੋਹੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਰਾਮਹਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲ ਨ ਹੋਹੂ।।
ਮਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਯਹੁ ਜੋ ਜਗ ਕਹਹੀਂ। ਸੋ ਸਪਨੇਹੁਸੁਖ ਸੁਗਤਿ ਨ ਲਹਹੀਂ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਮਾਤੁ ਭਰਤੁ ਹਿਯਲਾਏ। ਥਨ ਪਯ ਸ੍ਤ੍ਰਵਹਿਂ ਨਯਨ ਜਲ ਛਾਏ।।
ਕਰਤ ਬਿਲਾਪ ਬਹੁਤ ਯਹਿ ਭਾੀ। ਬੈਠੇਹਿਂ ਬੀਤਿ ਗਇ ਸਬ ਰਾਤੀ।।
ਬਾਮਦੇਉ ਬਸਿਸ਼੍ਠ ਤਬ ਆਏ। ਸਚਿਵ ਮਹਾਜਨ ਸਕਲ ਬੋਲਾਏ।।
ਮੁਨਿ ਬਹੁ ਭਾਿ ਭਰਤ ਉਪਦੇਸੇ। ਕਹਿ ਪਰਮਾਰਥ ਬਚਨ ਸੁਦੇਸੇ।।

Pages

Subscribe to RSS - ayodhyakaanda