verse

7.2.305

चौपाई
ਜਾਨਹੁ ਤਾਤ ਤਰਨਿ ਕੁਲ ਰੀਤੀ। ਸਤ੍ਯਸਂਧ ਪਿਤੁ ਕੀਰਤਿ ਪ੍ਰੀਤੀ।।
ਸਮਉ ਸਮਾਜੁ ਲਾਜ ਗੁਰੁਜਨ ਕੀ। ਉਦਾਸੀਨ ਹਿਤ ਅਨਹਿਤ ਮਨ ਕੀ।।
ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਬਿਦਿਤ ਸਬਹੀ ਕਰ ਕਰਮੂ। ਆਪਨ ਮੋਰ ਪਰਮ ਹਿਤ ਧਰਮੂ।।
ਮੋਹਿ ਸਬ ਭਾਿ ਭਰੋਸ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ। ਤਦਪਿ ਕਹਉਅਵਸਰ ਅਨੁਸਾਰਾ।।
ਤਾਤ ਤਾਤ ਬਿਨੁ ਬਾਤ ਹਮਾਰੀ। ਕੇਵਲ ਗੁਰੁਕੁਲ ਕਰਿਪਾਸਾਰੀ।।
ਨਤਰੁ ਪ੍ਰਜਾ ਪਰਿਜਨ ਪਰਿਵਾਰੂ। ਹਮਹਿ ਸਹਿਤ ਸਬੁ ਹੋਤ ਖੁਆਰੂ।।
ਜੌਂ ਬਿਨੁ ਅਵਸਰ ਅਥਵਦਿਨੇਸੂ। ਜਗ ਕੇਹਿ ਕਹਹੁ ਨ ਹੋਇ ਕਲੇਸੂ।।
ਤਸ ਉਤਪਾਤੁ ਤਾਤ ਬਿਧਿ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਮੁਨਿ ਮਿਥਿਲੇਸ ਰਾਖਿ ਸਬੁ ਲੀਨ੍ਹਾ।।

7.2.304

चौपाई
ਭਰਤ ਸੁਭਾਉ ਨ ਸੁਗਮ ਨਿਗਮਹੂ ਲਘੁ ਮਤਿ ਚਾਪਲਤਾ ਕਬਿ ਛਮਹੂ।
ਕਹਤ ਸੁਨਤ ਸਤਿ ਭਾਉ ਭਰਤ ਕੋ। ਸੀਯ ਰਾਮ ਪਦ ਹੋਇ ਨ ਰਤ ਕੋ।।
ਸੁਮਿਰਤ ਭਰਤਹਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਰਾਮ ਕੋ। ਜੇਹਿ ਨ ਸੁਲਭ ਤੇਹਿ ਸਰਿਸ ਬਾਮ ਕੋ।।
ਦੇਖਿ ਦਯਾਲ ਦਸਾ ਸਬਹੀ ਕੀ। ਰਾਮ ਸੁਜਾਨ ਜਾਨਿ ਜਨ ਜੀ ਕੀ।।
ਧਰਮ ਧੁਰੀਨ ਧੀਰ ਨਯ ਨਾਗਰ। ਸਤ੍ਯ ਸਨੇਹ ਸੀਲ ਸੁਖ ਸਾਗਰ।।
ਦੇਸੁ ਕਾਲ ਲਖਿ ਸਮਉ ਸਮਾਜੂ। ਨੀਤਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਾਲਕ ਰਘੁਰਾਜੂ।।
ਬੋਲੇ ਬਚਨ ਬਾਨਿ ਸਰਬਸੁ ਸੇ। ਹਿਤ ਪਰਿਨਾਮ ਸੁਨਤ ਸਸਿ ਰਸੁ ਸੇ।।
ਤਾਤ ਭਰਤ ਤੁਮ੍ਹ ਧਰਮ ਧੁਰੀਨਾ। ਲੋਕ ਬੇਦ ਬਿਦ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਬੀਨਾ।।

7.2.303

चौपाई
ਕਰਿਪਾਸਿਂਧੁ ਲਖਿ ਲੋਗ ਦੁਖਾਰੇ। ਨਿਜ ਸਨੇਹਸੁਰਪਤਿ ਛਲ ਭਾਰੇ।।
ਸਭਾ ਰਾਉ ਗੁਰ ਮਹਿਸੁਰ ਮਂਤ੍ਰੀ। ਭਰਤ ਭਗਤਿ ਸਬ ਕੈ ਮਤਿ ਜਂਤ੍ਰੀ।।
ਰਾਮਹਿ ਚਿਤਵਤ ਚਿਤ੍ਰ ਲਿਖੇ ਸੇ। ਸਕੁਚਤ ਬੋਲਤ ਬਚਨ ਸਿਖੇ ਸੇ।।
ਭਰਤ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਤਿ ਬਿਨਯ ਬਡ਼ਾਈ। ਸੁਨਤ ਸੁਖਦ ਬਰਨਤ ਕਠਿਨਾਈ।।
ਜਾਸੁ ਬਿਲੋਕਿ ਭਗਤਿ ਲਵਲੇਸੂ। ਪ੍ਰੇਮ ਮਗਨ ਮੁਨਿਗਨ ਮਿਥਿਲੇਸੂ।।
ਮਹਿਮਾ ਤਾਸੁ ਕਹੈ ਕਿਮਿ ਤੁਲਸੀ। ਭਗਤਿ ਸੁਭਾਯਸੁਮਤਿ ਹਿਯਹੁਲਸੀ।।
ਆਪੁ ਛੋਟਿ ਮਹਿਮਾ ਬਡ਼ਿ ਜਾਨੀ। ਕਬਿਕੁਲ ਕਾਨਿ ਮਾਨਿ ਸਕੁਚਾਨੀ।।
ਕਹਿ ਨ ਸਕਤਿ ਗੁਨ ਰੁਚਿ ਅਧਿਕਾਈ। ਮਤਿ ਗਤਿ ਬਾਲ ਬਚਨ ਕੀ ਨਾਈ।।

7.2.302

चौपाई
ਕਪਟ ਕੁਚਾਲਿ ਸੀਵਸੁਰਰਾਜੂ। ਪਰ ਅਕਾਜ ਪ੍ਰਿਯ ਆਪਨ ਕਾਜੂ।।
ਕਾਕ ਸਮਾਨ ਪਾਕਰਿਪੁ ਰੀਤੀ। ਛਲੀ ਮਲੀਨ ਕਤਹੁਨ ਪ੍ਰਤੀਤੀ।।
ਪ੍ਰਥਮ ਕੁਮਤ ਕਰਿ ਕਪਟੁ ਸੇਲਾ। ਸੋ ਉਚਾਟੁ ਸਬ ਕੇਂ ਸਿਰ ਮੇਲਾ।।
ਸੁਰਮਾਯਾਸਬ ਲੋਗ ਬਿਮੋਹੇ। ਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤਿਸਯ ਨ ਬਿਛੋਹੇ।।
ਭਯ ਉਚਾਟ ਬਸ ਮਨ ਥਿਰ ਨਾਹੀਂ। ਛਨ ਬਨ ਰੁਚਿ ਛਨ ਸਦਨ ਸੋਹਾਹੀਂ।।
ਦੁਬਿਧ ਮਨੋਗਤਿ ਪ੍ਰਜਾ ਦੁਖਾਰੀ। ਸਰਿਤ ਸਿਂਧੁ ਸਂਗਮ ਜਨੁ ਬਾਰੀ।।
ਦੁਚਿਤ ਕਤਹੁਪਰਿਤੋਸ਼ੁ ਨ ਲਹਹੀਂ। ਏਕ ਏਕ ਸਨ ਮਰਮੁ ਨ ਕਹਹੀਂ।।
ਲਖਿ ਹਿਯਹਿ ਕਹ ਕਰਿਪਾਨਿਧਾਨੂ। ਸਰਿਸ ਸ੍ਵਾਨ ਮਘਵਾਨ ਜੁਬਾਨੂ।।

7.2.301

चौपाई
ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਪਦੁਮ ਪਰਾਗ ਦੋਹਾਈ। ਸਤ੍ਯ ਸੁਕਰਿਤ ਸੁਖ ਸੀਵਸੁਹਾਈ।।
ਸੋ ਕਰਿ ਕਹਉਹਿਏ ਅਪਨੇ ਕੀ। ਰੁਚਿ ਜਾਗਤ ਸੋਵਤ ਸਪਨੇ ਕੀ।।
ਸਹਜ ਸਨੇਹਸ੍ਵਾਮਿ ਸੇਵਕਾਈ। ਸ੍ਵਾਰਥ ਛਲ ਫਲ ਚਾਰਿ ਬਿਹਾਈ।।
ਅਗ੍ਯਾ ਸਮ ਨ ਸੁਸਾਹਿਬ ਸੇਵਾ। ਸੋ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਜਨ ਪਾਵੈ ਦੇਵਾ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਬਸ ਭਏ ਭਾਰੀ। ਪੁਲਕ ਸਰੀਰ ਬਿਲੋਚਨ ਬਾਰੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਕਮਲ ਗਹੇ ਅਕੁਲਾਈ। ਸਮਉ ਸਨੇਹੁ ਨ ਸੋ ਕਹਿ ਜਾਈ।।
ਕਰਿਪਾਸਿਂਧੁ ਸਨਮਾਨਿ ਸੁਬਾਨੀ। ਬੈਠਾਏ ਸਮੀਪ ਗਹਿ ਪਾਨੀ।।
ਭਰਤ ਬਿਨਯ ਸੁਨਿ ਦੇਖਿ ਸੁਭਾਊ। ਸਿਥਿਲ ਸਨੇਹਸਭਾ ਰਘੁਰਾਊ।।

7.2.300

चौपाई
ਸੋਕ ਸਨੇਹਕਿ ਬਾਲ ਸੁਭਾਏ ਆਯਉਲਾਇ ਰਜਾਯਸੁ ਬਾਏ।
ਤਬਹੁਕਰਿਪਾਲ ਹੇਰਿ ਨਿਜ ਓਰਾ। ਸਬਹਿ ਭਾਿ ਭਲ ਮਾਨੇਉ ਮੋਰਾ।।
ਦੇਖੇਉਪਾਯ ਸੁਮਂਗਲ ਮੂਲਾ। ਜਾਨੇਉਸ੍ਵਾਮਿ ਸਹਜ ਅਨੁਕੂਲਾ।।
ਬਡ਼ੇਂ ਸਮਾਜ ਬਿਲੋਕੇਉਭਾਗੂ। ਬਡ਼ੀਂ ਚੂਕ ਸਾਹਿਬ ਅਨੁਰਾਗੂ।।
ਕਰਿਪਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਅਂਗੁ ਅਘਾਈ। ਕੀਨ੍ਹਿ ਕਰਿਪਾਨਿਧਿ ਸਬ ਅਧਿਕਾਈ।।
ਰਾਖਾ ਮੋਰ ਦੁਲਾਰ ਗੋਸਾਈਂ। ਅਪਨੇਂ ਸੀਲ ਸੁਭਾਯਭਲਾਈਂ।।
ਨਾਥ ਨਿਪਟ ਮੈਂ ਕੀਨ੍ਹਿ ਢਿਠਾਈ। ਸ੍ਵਾਮਿ ਸਮਾਜ ਸਕੋਚ ਬਿਹਾਈ।।
ਅਬਿਨਯ ਬਿਨਯ ਜਥਾਰੁਚਿ ਬਾਨੀ। ਛਮਿਹਿ ਦੇਉ ਅਤਿ ਆਰਤਿ ਜਾਨੀ।।

7.2.299

चौपाई
ਰਾਉਰਿ ਰੀਤਿ ਸੁਬਾਨਿ ਬਡ਼ਾਈ। ਜਗਤ ਬਿਦਿਤ ਨਿਗਮਾਗਮ ਗਾਈ।।
ਕੂਰ ਕੁਟਿਲ ਖਲ ਕੁਮਤਿ ਕਲਂਕੀ। ਨੀਚ ਨਿਸੀਲ ਨਿਰੀਸ ਨਿਸਂਕੀ।।
ਤੇਉ ਸੁਨਿ ਸਰਨ ਸਾਮੁਹੇਂ ਆਏ। ਸਕਰਿਤ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਕਿਹੇਂ ਅਪਨਾਏ।।
ਦੇਖਿ ਦੋਸ਼ ਕਬਹੁਨ ਉਰ ਆਨੇ। ਸੁਨਿ ਗੁਨ ਸਾਧੁ ਸਮਾਜ ਬਖਾਨੇ।।
ਕੋ ਸਾਹਿਬ ਸੇਵਕਹਿ ਨੇਵਾਜੀ। ਆਪੁ ਸਮਾਜ ਸਾਜ ਸਬ ਸਾਜੀ।।
ਨਿਜ ਕਰਤੂਤਿ ਨ ਸਮੁਝਿਅ ਸਪਨੇਂ। ਸੇਵਕ ਸਕੁਚ ਸੋਚੁ ਉਰ ਅਪਨੇਂ।।
ਸੋ ਗੋਸਾਇਨਹਿ ਦੂਸਰ ਕੋਪੀ। ਭੁਜਾ ਉਠਾਇ ਕਹਉਪਨ ਰੋਪੀ।।
ਪਸੁ ਨਾਚਤ ਸੁਕ ਪਾਠ ਪ੍ਰਬੀਨਾ। ਗੁਨ ਗਤਿ ਨਟ ਪਾਠਕ ਆਧੀਨਾ।।

7.2.298

चौपाई
ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਸੁਹ੍ਰਦ ਗੁਰ ਸ੍ਵਾਮੀ। ਪੂਜ੍ਯ ਪਰਮ ਹਿਤ ਅਤਂਰਜਾਮੀ।।
ਸਰਲ ਸੁਸਾਹਿਬੁ ਸੀਲ ਨਿਧਾਨੂ। ਪ੍ਰਨਤਪਾਲ ਸਰ੍ਬਗ੍ਯ ਸੁਜਾਨੂ।।
ਸਮਰਥ ਸਰਨਾਗਤ ਹਿਤਕਾਰੀ। ਗੁਨਗਾਹਕੁ ਅਵਗੁਨ ਅਘ ਹਾਰੀ।।
ਸ੍ਵਾਮਿ ਗੋਸਾਹਿ ਸਰਿਸ ਗੋਸਾਈ। ਮੋਹਿ ਸਮਾਨ ਮੈਂ ਸਾਇਦੋਹਾਈ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਤੁ ਬਚਨ ਮੋਹ ਬਸ ਪੇਲੀ। ਆਯਉਇਹਾਸਮਾਜੁ ਸਕੇਲੀ।।
ਜਗ ਭਲ ਪੋਚ ਊ ਅਰੁ ਨੀਚੂ। ਅਮਿਅ ਅਮਰਪਦ ਮਾਹੁਰੁ ਮੀਚੂ।।
ਰਾਮ ਰਜਾਇ ਮੇਟ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਦੇਖਾ ਸੁਨਾ ਕਤਹੁਕੋਉ ਨਾਹੀਂ।।
ਸੋ ਮੈਂ ਸਬ ਬਿਧਿ ਕੀਨ੍ਹਿ ਢਿਠਾਈ। ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਨੀ ਸਨੇਹ ਸੇਵਕਾਈ।।

7.2.297

चौपाई
ਸਭਾ ਸਕੁਚ ਬਸ ਭਰਤ ਨਿਹਾਰੀ। ਰਾਮਬਂਧੁ ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਭਾਰੀ।।
ਕੁਸਮਉ ਦੇਖਿ ਸਨੇਹੁ ਸਾਰਾ। ਬਢ਼ਤ ਬਿਂਧਿ ਜਿਮਿ ਘਟਜ ਨਿਵਾਰਾ।।
ਸੋਕ ਕਨਕਲੋਚਨ ਮਤਿ ਛੋਨੀ। ਹਰੀ ਬਿਮਲ ਗੁਨ ਗਨ ਜਗਜੋਨੀ।।
ਭਰਤ ਬਿਬੇਕ ਬਰਾਹਬਿਸਾਲਾ। ਅਨਾਯਾਸ ਉਧਰੀ ਤੇਹਿ ਕਾਲਾ।।
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਸਬ ਕਹਕਰ ਜੋਰੇ। ਰਾਮੁ ਰਾਉ ਗੁਰ ਸਾਧੁ ਨਿਹੋਰੇ।।
ਛਮਬ ਆਜੁ ਅਤਿ ਅਨੁਚਿਤ ਮੋਰਾ। ਕਹਉਬਦਨ ਮਰਿਦੁ ਬਚਨ ਕਠੋਰਾ।।
ਹਿਯਸੁਮਿਰੀ ਸਾਰਦਾ ਸੁਹਾਈ। ਮਾਨਸ ਤੇਂ ਮੁਖ ਪਂਕਜ ਆਈ।।
ਬਿਮਲ ਬਿਬੇਕ ਧਰਮ ਨਯ ਸਾਲੀ। ਭਰਤ ਭਾਰਤੀ ਮਂਜੁ ਮਰਾਲੀ।।

7.2.296

चौपाई
ਕਰਿ ਕੁਚਾਲਿ ਸੋਚਤ ਸੁਰਰਾਜੂ। ਭਰਤ ਹਾਥ ਸਬੁ ਕਾਜੁ ਅਕਾਜੂ।।
ਗਏ ਜਨਕੁ ਰਘੁਨਾਥ ਸਮੀਪਾ। ਸਨਮਾਨੇ ਸਬ ਰਬਿਕੁਲ ਦੀਪਾ।।
ਸਮਯ ਸਮਾਜ ਧਰਮ ਅਬਿਰੋਧਾ। ਬੋਲੇ ਤਬ ਰਘੁਬਂਸ ਪੁਰੋਧਾ।।
ਜਨਕ ਭਰਤ ਸਂਬਾਦੁ ਸੁਨਾਈ। ਭਰਤ ਕਹਾਉਤਿ ਕਹੀ ਸੁਹਾਈ।।
ਤਾਤ ਰਾਮ ਜਸ ਆਯਸੁ ਦੇਹੂ। ਸੋ ਸਬੁ ਕਰੈ ਮੋਰ ਮਤ ਏਹੂ।।
ਸੁਨਿ ਰਘੁਨਾਥ ਜੋਰਿ ਜੁਗ ਪਾਨੀ। ਬੋਲੇ ਸਤ੍ਯ ਸਰਲ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਬਿਦ੍ਯਮਾਨ ਆਪੁਨਿ ਮਿਥਿਲੇਸੂ। ਮੋਰ ਕਹਬ ਸਬ ਭਾਿ ਭਦੇਸੂ।।
ਰਾਉਰ ਰਾਯ ਰਜਾਯਸੁ ਹੋਈ। ਰਾਉਰਿ ਸਪਥ ਸਹੀ ਸਿਰ ਸੋਈ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse