चौपाई
ਪੁਰਜਨ ਪਰਿਜਨ ਪ੍ਰਜਾ ਗੋਸਾਈ। ਸਬ ਸੁਚਿ ਸਰਸ ਸਨੇਹਸਗਾਈ।।
ਰਾਉਰ ਬਦਿ ਭਲ ਭਵ ਦੁਖ ਦਾਹੂ। ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਨੁ ਬਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦ ਲਾਹੂ।।
ਸ੍ਵਾਮਿ ਸੁਜਾਨੁ ਜਾਨਿ ਸਬ ਹੀ ਕੀ। ਰੁਚਿ ਲਾਲਸਾ ਰਹਨਿ ਜਨ ਜੀ ਕੀ।।
ਪ੍ਰਨਤਪਾਲੁ ਪਾਲਿਹਿ ਸਬ ਕਾਹੂ। ਦੇਉ ਦੁਹੂ ਦਿਸਿ ਓਰ ਨਿਬਾਹੂ।।
ਅਸ ਮੋਹਿ ਸਬ ਬਿਧਿ ਭੂਰਿ ਭਰੋਸੋ। ਕਿਏਬਿਚਾਰੁ ਨ ਸੋਚੁ ਖਰੋ ਸੋ।।
ਆਰਤਿ ਮੋਰ ਨਾਥ ਕਰ ਛੋਹੂ। ਦੁਹੁਮਿਲਿ ਕੀਨ੍ਹ ਢੀਠੁ ਹਠਿ ਮੋਹੂ।।
ਯਹ ਬਡ਼ ਦੋਸ਼ੁ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਸ੍ਵਾਮੀ। ਤਜਿ ਸਕੋਚ ਸਿਖਇਅ ਅਨੁਗਾਮੀ।।
ਭਰਤ ਬਿਨਯ ਸੁਨਿ ਸਬਹਿਂ ਪ੍ਰਸਂਸੀ। ਖੀਰ ਨੀਰ ਬਿਬਰਨ ਗਤਿ ਹਂਸੀ।।

चौपाई
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਭਰਤੁ ਫਿਰਤ ਬਨ ਮਾਹੀਂ। ਨੇਮੁ ਪ੍ਰੇਮੁ ਲਖਿ ਮੁਨਿ ਸਕੁਚਾਹੀਂ।।
ਪੁਨ੍ਯ ਜਲਾਸ਼੍ਰਯ ਭੂਮਿ ਬਿਭਾਗਾ। ਖਗ ਮਰਿਗ ਤਰੁ ਤਰਿਨ ਗਿਰਿ ਬਨ ਬਾਗਾ।।
ਚਾਰੁ ਬਿਚਿਤ੍ਰ ਪਬਿਤ੍ਰ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਬੂਝਤ ਭਰਤੁ ਦਿਬ੍ਯ ਸਬ ਦੇਖੀ।।
ਸੁਨਿ ਮਨ ਮੁਦਿਤ ਕਹਤ ਰਿਸ਼ਿਰਾਊ। ਹੇਤੁ ਨਾਮ ਗੁਨ ਪੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਕਤਹੁਨਿਮਜ੍ਜਨ ਕਤਹੁਪ੍ਰਨਾਮਾ। ਕਤਹੁਬਿਲੋਕਤ ਮਨ ਅਭਿਰਾਮਾ।।
ਕਤਹੁਬੈਠਿ ਮੁਨਿ ਆਯਸੁ ਪਾਈ। ਸੁਮਿਰਤ ਸੀਯ ਸਹਿਤ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਦੇਖਿ ਸੁਭਾਉ ਸਨੇਹੁ ਸੁਸੇਵਾ। ਦੇਹਿਂ ਅਸੀਸ ਮੁਦਿਤ ਬਨਦੇਵਾ।।
ਫਿਰਹਿਂ ਗਏਦਿਨੁ ਪਹਰ ਅਢ਼ਾਈ। ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਕਮਲ ਬਿਲੋਕਹਿਂ ਆਈ।।

चौपाई
ਭਰਤ ਅਤ੍ਰਿ ਅਨੁਸਾਸਨ ਪਾਈ। ਜਲ ਭਾਜਨ ਸਬ ਦਿਏ ਚਲਾਈ।।
ਸਾਨੁਜ ਆਪੁ ਅਤ੍ਰਿ ਮੁਨਿ ਸਾਧੂ। ਸਹਿਤ ਗਏ ਜਹਕੂਪ ਅਗਾਧੂ।।
ਪਾਵਨ ਪਾਥ ਪੁਨ੍ਯਥਲ ਰਾਖਾ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤ੍ਰਿ ਅਸ ਭਾਸ਼ਾ।।
ਤਾਤ ਅਨਾਦਿ ਸਿਦ੍ਧ ਥਲ ਏਹੂ। ਲੋਪੇਉ ਕਾਲ ਬਿਦਿਤ ਨਹਿਂ ਕੇਹੂ।।
ਤਬ ਸੇਵਕਨ੍ਹ ਸਰਸ ਥਲੁ ਦੇਖਾ। ਕਿਨ੍ਹ ਸੁਜਲ ਹਿਤ ਕੂਪ ਬਿਸੇਸ਼ਾ।।
ਬਿਧਿ ਬਸ ਭਯਉ ਬਿਸ੍ਵ ਉਪਕਾਰੂ। ਸੁਗਮ ਅਗਮ ਅਤਿ ਧਰਮ ਬਿਚਾਰੂ।।
ਭਰਤਕੂਪ ਅਬ ਕਹਿਹਹਿਂ ਲੋਗਾ। ਅਤਿ ਪਾਵਨ ਤੀਰਥ ਜਲ ਜੋਗਾ।।
ਪ੍ਰੇਮ ਸਨੇਮ ਨਿਮਜ੍ਜਤ ਪ੍ਰਾਨੀ। ਹੋਇਹਹਿਂ ਬਿਮਲ ਕਰਮ ਮਨ ਬਾਨੀ।।

चौपाई
ਏਕੁ ਮਨੋਰਥੁ ਬਡ਼ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਸਭਯਸਕੋਚ ਜਾਤ ਕਹਿ ਨਾਹੀਂ।।
ਕਹਹੁ ਤਾਤ ਪ੍ਰਭੁ ਆਯਸੁ ਪਾਈ। ਬੋਲੇ ਬਾਨਿ ਸਨੇਹ ਸੁਹਾਈ।।
ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਸੁਚਿ ਥਲ ਤੀਰਥ ਬਨ। ਖਗ ਮਰਿਗ ਸਰ ਸਰਿ ਨਿਰ੍ਝਰ ਗਿਰਿਗਨ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਅਂਕਿਤ ਅਵਨਿ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਆਯਸੁ ਹੋਇ ਤ ਆਵੌਂ ਦੇਖੀ।।
ਅਵਸਿ ਅਤ੍ਰਿ ਆਯਸੁ ਸਿਰ ਧਰਹੂ। ਤਾਤ ਬਿਗਤਭਯ ਕਾਨਨ ਚਰਹੂ।।
ਮੁਨਿ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਨੁ ਮਂਗਲ ਦਾਤਾ। ਪਾਵਨ ਪਰਮ ਸੁਹਾਵਨ ਭ੍ਰਾਤਾ।।
ਰਿਸ਼ਿਨਾਯਕੁ ਜਹਆਯਸੁ ਦੇਹੀਂ। ਰਾਖੇਹੁ ਤੀਰਥ ਜਲੁ ਥਲ ਤੇਹੀਂ।।
ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਚਨ ਭਰਤ ਸੁਖ ਪਾਵਾ। ਮੁਨਿ ਪਦ ਕਮਲ ਮੁਦਿਤ ਸਿਰੁ ਨਾਵਾ।।

चौपाई
ਸਹਿਤ ਸਮਾਜ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਹਮਾਰਾ। ਘਰ ਬਨ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਰਖਵਾਰਾ।।
ਮਾਤੁ ਪਿਤਾ ਗੁਰ ਸ੍ਵਾਮਿ ਨਿਦੇਸੂ। ਸਕਲ ਧਰਮ ਧਰਨੀਧਰ ਸੇਸੂ।।
ਸੋ ਤੁਮ੍ਹ ਕਰਹੁ ਕਰਾਵਹੁ ਮੋਹੂ। ਤਾਤ ਤਰਨਿਕੁਲ ਪਾਲਕ ਹੋਹੂ।।
ਸਾਧਕ ਏਕ ਸਕਲ ਸਿਧਿ ਦੇਨੀ। ਕੀਰਤਿ ਸੁਗਤਿ ਭੂਤਿਮਯ ਬੇਨੀ।।
ਸੋ ਬਿਚਾਰਿ ਸਹਿ ਸਂਕਟੁ ਭਾਰੀ। ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਜਾ ਪਰਿਵਾਰੁ ਸੁਖਾਰੀ।।
ਬਾੀ ਬਿਪਤਿ ਸਬਹਿਂ ਮੋਹਿ ਭਾਈ। ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਅਵਧਿ ਭਰਿ ਬਡ਼ਿ ਕਠਿਨਾਈ।।
ਜਾਨਿ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਮਰਿਦੁ ਕਹਉਕਠੋਰਾ। ਕੁਸਮਯਤਾਤ ਨ ਅਨੁਚਿਤ ਮੋਰਾ।।
ਹੋਹਿਂ ਕੁਠਾਯਸੁਬਂਧੁ ਸੁਹਾਏ। ਓਡ਼ਿਅਹਿਂ ਹਾਥ ਅਸਨਿਹੁ ਕੇ ਘਾਏ।।