चौपाई
ਰਾਨਿ ਰਾਯ ਸਨ ਅਵਸਰੁ ਪਾਈ। ਅਪਨੀ ਭਾਿ ਕਹਬ ਸਮੁਝਾਈ।।
ਰਖਿਅਹਿਂ ਲਖਨੁ ਭਰਤੁ ਗਬਨਹਿਂ ਬਨ। ਜੌਂ ਯਹ ਮਤ ਮਾਨੈ ਮਹੀਪ ਮਨ।।
ਤੌ ਭਲ ਜਤਨੁ ਕਰਬ ਸੁਬਿਚਾਰੀ। ਮੋਰੇਂ ਸੌਚੁ ਭਰਤ ਕਰ ਭਾਰੀ।।
ਗੂਢ਼ ਸਨੇਹ ਭਰਤ ਮਨ ਮਾਹੀ। ਰਹੇਂ ਨੀਕ ਮੋਹਿ ਲਾਗਤ ਨਾਹੀਂ।।
ਲਖਿ ਸੁਭਾਉ ਸੁਨਿ ਸਰਲ ਸੁਬਾਨੀ। ਸਬ ਭਇ ਮਗਨ ਕਰੁਨ ਰਸ ਰਾਨੀ।।
ਨਭ ਪ੍ਰਸੂਨ ਝਰਿ ਧਨ੍ਯ ਧਨ੍ਯ ਧੁਨਿ। ਸਿਥਿਲ ਸਨੇਹਸਿਦ੍ਧ ਜੋਗੀ ਮੁਨਿ।।
ਸਬੁ ਰਨਿਵਾਸੁ ਬਿਥਕਿ ਲਖਿ ਰਹੇਊ। ਤਬ ਧਰਿ ਧੀਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਕਹੇਊ।।
ਦੇਬਿ ਦਂਡ ਜੁਗ ਜਾਮਿਨਿ ਬੀਤੀ। ਰਾਮ ਮਾਤੁ ਸੁਨੀ ਉਠੀ ਸਪ੍ਰੀਤੀ।।

चौपाई
ਸੁਨਿ ਸਸੋਚ ਕਹ ਦੇਬਿ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ। ਬਿਧਿ ਗਤਿ ਬਡ਼ਿ ਬਿਪਰੀਤ ਬਿਚਿਤ੍ਰਾ।।
ਜੋ ਸਰਿਜਿ ਪਾਲਇ ਹਰਇ ਬਹੋਰੀ। ਬਾਲ ਕੇਲਿ ਸਮ ਬਿਧਿ ਮਤਿ ਭੋਰੀ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਕਹ ਦੋਸੁ ਨ ਕਾਹੂ। ਕਰਮ ਬਿਬਸ ਦੁਖ ਸੁਖ ਛਤਿ ਲਾਹੂ।।
ਕਠਿਨ ਕਰਮ ਗਤਿ ਜਾਨ ਬਿਧਾਤਾ। ਜੋ ਸੁਭ ਅਸੁਭ ਸਕਲ ਫਲ ਦਾਤਾ।।
ਈਸ ਰਜਾਇ ਸੀਸ ਸਬਹੀ ਕੇਂ। ਉਤਪਤਿ ਥਿਤਿ ਲਯ ਬਿਸ਼ਹੁ ਅਮੀ ਕੇਂ।।
ਦੇਬਿ ਮੋਹ ਬਸ ਸੋਚਿਅ ਬਾਦੀ। ਬਿਧਿ ਪ੍ਰਪਂਚੁ ਅਸ ਅਚਲ ਅਨਾਦੀ।।
ਭੂਪਤਿ ਜਿਅਬ ਮਰਬ ਉਰ ਆਨੀ। ਸੋਚਿਅ ਸਖਿ ਲਖਿ ਨਿਜ ਹਿਤ ਹਾਨੀ।।
ਸੀਯ ਮਾਤੁ ਕਹ ਸਤ੍ਯ ਸੁਬਾਨੀ। ਸੁਕਰਿਤੀ ਅਵਧਿ ਅਵਧਪਤਿ ਰਾਨੀ।।

चौपाई
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਬਾਸਰ ਬੀਤੇ ਚਾਰੀ। ਰਾਮੁ ਨਿਰਖਿ ਨਰ ਨਾਰਿ ਸੁਖਾਰੀ।।
ਦੁਹੁ ਸਮਾਜ ਅਸਿ ਰੁਚਿ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਬਿਨੁ ਸਿਯ ਰਾਮ ਫਿਰਬ ਭਲ ਨਾਹੀਂ।।
ਸੀਤਾ ਰਾਮ ਸਂਗ ਬਨਬਾਸੂ। ਕੋਟਿ ਅਮਰਪੁਰ ਸਰਿਸ ਸੁਪਾਸੂ।।
ਪਰਿਹਰਿ ਲਖਨ ਰਾਮੁ ਬੈਦੇਹੀ। ਜੇਹਿ ਘਰੁ ਭਾਵ ਬਾਮ ਬਿਧਿ ਤੇਹੀ।।
ਦਾਹਿਨ ਦਇਉ ਹੋਇ ਜਬ ਸਬਹੀ। ਰਾਮ ਸਮੀਪ ਬਸਿਅ ਬਨ ਤਬਹੀ।।
ਮਂਦਾਕਿਨਿ ਮਜ੍ਜਨੁ ਤਿਹੁ ਕਾਲਾ। ਰਾਮ ਦਰਸੁ ਮੁਦ ਮਂਗਲ ਮਾਲਾ।।
ਅਟਨੁ ਰਾਮ ਗਿਰਿ ਬਨ ਤਾਪਸ ਥਲ। ਅਸਨੁ ਅਮਿਅ ਸਮ ਕਂਦ ਮੂਲ ਫਲ।।
ਸੁਖ ਸਮੇਤ ਸਂਬਤ ਦੁਇ ਸਾਤਾ। ਪਲ ਸਮ ਹੋਹਿਂ ਨ ਜਨਿਅਹਿਂ ਜਾਤਾ।।

चौपाई
ਜੇ ਮਹਿਸੁਰ ਦਸਰਥ ਪੁਰ ਬਾਸੀ। ਜੇ ਮਿਥਿਲਾਪਤਿ ਨਗਰ ਨਿਵਾਸੀ।।
ਹਂਸ ਬਂਸ ਗੁਰ ਜਨਕ ਪੁਰੋਧਾ। ਜਿਨ੍ਹ ਜਗ ਮਗੁ ਪਰਮਾਰਥੁ ਸੋਧਾ।।
ਲਗੇ ਕਹਨ ਉਪਦੇਸ ਅਨੇਕਾ। ਸਹਿਤ ਧਰਮ ਨਯ ਬਿਰਤਿ ਬਿਬੇਕਾ।।
ਕੌਸਿਕ ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਥਾ ਪੁਰਾਨੀਂ। ਸਮੁਝਾਈ ਸਬ ਸਭਾ ਸੁਬਾਨੀਂ।।
ਤਬ ਰਘੁਨਾਥ ਕੋਸਿਕਹਿ ਕਹੇਊ। ਨਾਥ ਕਾਲਿ ਜਲ ਬਿਨੁ ਸਬੁ ਰਹੇਊ।।
ਮੁਨਿ ਕਹ ਉਚਿਤ ਕਹਤ ਰਘੁਰਾਈ। ਗਯਉ ਬੀਤਿ ਦਿਨ ਪਹਰ ਅਢ਼ਾਈ।।
ਰਿਸ਼ਿ ਰੁਖ ਲਖਿ ਕਹ ਤੇਰਹੁਤਿਰਾਜੂ। ਇਹਾਉਚਿਤ ਨਹਿਂ ਅਸਨ ਅਨਾਜੂ।।
ਕਹਾ ਭੂਪ ਭਲ ਸਬਹਿ ਸੋਹਾਨਾ। ਪਾਇ ਰਜਾਯਸੁ ਚਲੇ ਨਹਾਨਾ।।

चौपाई
ਬੋਰਤਿ ਗ੍ਯਾਨ ਬਿਰਾਗ ਕਰਾਰੇ। ਬਚਨ ਸਸੋਕ ਮਿਲਤ ਨਦ ਨਾਰੇ।।
ਸੋਚ ਉਸਾਸ ਸਮੀਰ ਤਂਰਗਾ। ਧੀਰਜ ਤਟ ਤਰੁਬਰ ਕਰ ਭਂਗਾ।।
ਬਿਸ਼ਮ ਬਿਸ਼ਾਦ ਤੋਰਾਵਤਿ ਧਾਰਾ। ਭਯ ਭ੍ਰਮ ਭਵ ਅਬਰ੍ਤ ਅਪਾਰਾ।।
ਕੇਵਟ ਬੁਧ ਬਿਦ੍ਯਾ ਬਡ਼ਿ ਨਾਵਾ। ਸਕਹਿਂ ਨ ਖੇਇ ਐਕ ਨਹਿਂ ਆਵਾ।।
ਬਨਚਰ ਕੋਲ ਕਿਰਾਤ ਬਿਚਾਰੇ। ਥਕੇ ਬਿਲੋਕਿ ਪਥਿਕ ਹਿਯਹਾਰੇ।।
ਆਸ਼੍ਰਮ ਉਦਧਿ ਮਿਲੀ ਜਬ ਜਾਈ। ਮਨਹੁਉਠੇਉ ਅਂਬੁਧਿ ਅਕੁਲਾਈ।।
ਸੋਕ ਬਿਕਲ ਦੋਉ ਰਾਜ ਸਮਾਜਾ। ਰਹਾ ਨ ਗ੍ਯਾਨੁ ਨ ਧੀਰਜੁ ਲਾਜਾ।।
ਭੂਪ ਰੂਪ ਗੁਨ ਸੀਲ ਸਰਾਹੀ। ਰੋਵਹਿਂ ਸੋਕ ਸਿਂਧੁ ਅਵਗਾਹੀ।।