चौपाई
ਨਿਜ ਗੁਨ ਸਹਿਤ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਥਾ। ਸੁਨਤ ਜਾਹਿਂ ਸੁਮਿਰਤ ਰਘੁਨਾਥਾ।।
ਤੀਰਥ ਮੁਨਿ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸੁਰਧਾਮਾ। ਨਿਰਖਿ ਨਿਮਜ੍ਜਹਿਂ ਕਰਹਿਂ ਪ੍ਰਨਾਮਾ।।
ਮਨਹੀਂ ਮਨ ਮਾਗਹਿਂ ਬਰੁ ਏਹੂ। ਸੀਯ ਰਾਮ ਪਦ ਪਦੁਮ ਸਨੇਹੂ।।
ਮਿਲਹਿਂ ਕਿਰਾਤ ਕੋਲ ਬਨਬਾਸੀ। ਬੈਖਾਨਸ ਬਟੁ ਜਤੀ ਉਦਾਸੀ।।
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਪੂਹਿਂ ਜੇਹਿਂ ਤੇਹੀ। ਕੇਹਿ ਬਨ ਲਖਨੁ ਰਾਮੁ ਬੈਦੇਹੀ।।
ਤੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸਮਾਚਾਰ ਸਬ ਕਹਹੀਂ। ਭਰਤਹਿ ਦੇਖਿ ਜਨਮ ਫਲੁ ਲਹਹੀਂ।।
ਜੇ ਜਨ ਕਹਹਿਂ ਕੁਸਲ ਹਮ ਦੇਖੇ। ਤੇ ਪ੍ਰਿਯ ਰਾਮ ਲਖਨ ਸਮ ਲੇਖੇ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਬੂਝਤ ਸਬਹਿ ਸੁਬਾਨੀ। ਸੁਨਤ ਰਾਮ ਬਨਬਾਸ ਕਹਾਨੀ।।

चौपाई
ਕਹਹਿਂ ਸਪੇਮ ਏਕ ਏਕ ਪਾਹੀਂ। ਰਾਮੁ ਲਖਨੁ ਸਖਿ ਹੋਹਿਂ ਕਿ ਨਾਹੀਂ।।
ਬਯ ਬਪੁ ਬਰਨ ਰੂਪ ਸੋਇ ਆਲੀ। ਸੀਲੁ ਸਨੇਹੁ ਸਰਿਸ ਸਮ ਚਾਲੀ।।
ਬੇਸ਼ੁ ਨ ਸੋ ਸਖਿ ਸੀਯ ਨ ਸਂਗਾ। ਆਗੇਂ ਅਨੀ ਚਲੀ ਚਤੁਰਂਗਾ।।
ਨਹਿਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਮੁਖ ਮਾਨਸ ਖੇਦਾ। ਸਖਿ ਸਂਦੇਹੁ ਹੋਇ ਏਹਿਂ ਭੇਦਾ।।
ਤਾਸੁ ਤਰਕ ਤਿਯਗਨ ਮਨ ਮਾਨੀ। ਕਹਹਿਂ ਸਕਲ ਤੇਹਿ ਸਮ ਨ ਸਯਾਨੀ।।
ਤੇਹਿ ਸਰਾਹਿ ਬਾਨੀ ਫੁਰਿ ਪੂਜੀ। ਬੋਲੀ ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਤਿਯ ਦੂਜੀ।।
ਕਹਿ ਸਪੇਮ ਸਬ ਕਥਾਪ੍ਰਸਂਗੂ। ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਰਾਮ ਰਾਜ ਰਸ ਭਂਗੂ।।
ਭਰਤਹਿ ਬਹੁਰਿ ਸਰਾਹਨ ਲਾਗੀ। ਸੀਲ ਸਨੇਹ ਸੁਭਾਯ ਸੁਭਾਗੀ।।

चौपाई
ਸਤ੍ਯਸਂਧ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਰ ਹਿਤਕਾਰੀ। ਭਰਤ ਰਾਮ ਆਯਸ ਅਨੁਸਾਰੀ।।
ਸ੍ਵਾਰਥ ਬਿਬਸ ਬਿਕਲ ਤੁਮ੍ਹ ਹੋਹੂ। ਭਰਤ ਦੋਸੁ ਨਹਿਂ ਰਾਉਰ ਮੋਹੂ।।
ਸੁਨਿ ਸੁਰਬਰ ਸੁਰਗੁਰ ਬਰ ਬਾਨੀ। ਭਾ ਪ੍ਰਮੋਦੁ ਮਨ ਮਿਟੀ ਗਲਾਨੀ।।
ਬਰਸ਼ਿ ਪ੍ਰਸੂਨ ਹਰਸ਼ਿ ਸੁਰਰਾਊ। ਲਗੇ ਸਰਾਹਨ ਭਰਤ ਸੁਭਾਊ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਭਰਤ ਚਲੇ ਮਗ ਜਾਹੀਂ। ਦਸਾ ਦੇਖਿ ਮੁਨਿ ਸਿਦ੍ਧ ਸਿਹਾਹੀਂ।।
ਜਬਹਿਂ ਰਾਮੁ ਕਹਿ ਲੇਹਿਂ ਉਸਾਸਾ। ਉਮਗਤ ਪੇਮੁ ਮਨਹਚਹੁ ਪਾਸਾ।।
ਦ੍ਰਵਹਿਂ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਕੁਲਿਸ ਪਸ਼ਾਨਾ। ਪੁਰਜਨ ਪੇਮੁ ਨ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ।।
ਬੀਚ ਬਾਸ ਕਰਿ ਜਮੁਨਹਿਂ ਆਏ। ਨਿਰਖਿ ਨੀਰੁ ਲੋਚਨ ਜਲ ਛਾਏ।।

चौपाई
ਬਚਨ ਸੁਨਤ ਸੁਰਗੁਰੁ ਮੁਸਕਾਨੇ। ਸਹਸਨਯਨ ਬਿਨੁ ਲੋਚਨ ਜਾਨੇ।।
ਮਾਯਾਪਤਿ ਸੇਵਕ ਸਨ ਮਾਯਾ। ਕਰਇ ਤ ਉਲਟਿ ਪਰਇ ਸੁਰਰਾਯਾ।।
ਤਬ ਕਿਛੁ ਕੀਨ੍ਹ ਰਾਮ ਰੁਖ ਜਾਨੀ। ਅਬ ਕੁਚਾਲਿ ਕਰਿ ਹੋਇਹਿ ਹਾਨੀ।।
ਸੁਨੁ ਸੁਰੇਸ ਰਘੁਨਾਥ ਸੁਭਾਊ। ਨਿਜ ਅਪਰਾਧ ਰਿਸਾਹਿਂ ਨ ਕਾਊ।।
ਜੋ ਅਪਰਾਧੁ ਭਗਤ ਕਰ ਕਰਈ। ਰਾਮ ਰੋਸ਼ ਪਾਵਕ ਸੋ ਜਰਈ।।
ਲੋਕਹੁਬੇਦ ਬਿਦਿਤ ਇਤਿਹਾਸਾ। ਯਹ ਮਹਿਮਾ ਜਾਨਹਿਂ ਦੁਰਬਾਸਾ।।
ਭਰਤ ਸਰਿਸ ਕੋ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ। ਜਗੁ ਜਪ ਰਾਮ ਰਾਮੁ ਜਪ ਜੇਹੀ।।

दोहा/सोरठा
ਮਨਹੁਨ ਆਨਿਅ ਅਮਰਪਤਿ ਰਘੁਬਰ ਭਗਤ ਅਕਾਜੁ।
ਅਜਸੁ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਦੁਖ ਦਿਨ ਦਿਨ ਸੋਕ ਸਮਾਜੁ।।218।।

चौपाई
ਕੀਨ੍ਹ ਨਿਮਜ੍ਜਨੁ ਤੀਰਥਰਾਜਾ। ਨਾਇ ਮੁਨਿਹਿ ਸਿਰੁ ਸਹਿਤ ਸਮਾਜਾ।।
ਰਿਸ਼ਿ ਆਯਸੁ ਅਸੀਸ ਸਿਰ ਰਾਖੀ। ਕਰਿ ਦਂਡਵਤ ਬਿਨਯ ਬਹੁ ਭਾਸ਼ੀ।।
ਪਥ ਗਤਿ ਕੁਸਲ ਸਾਥ ਸਬ ਲੀਨ੍ਹੇ। ਚਲੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਹਿਂ ਚਿਤੁ ਦੀਨ੍ਹੇਂ।।
ਰਾਮਸਖਾ ਕਰ ਦੀਨ੍ਹੇਂ ਲਾਗੂ। ਚਲਤ ਦੇਹ ਧਰਿ ਜਨੁ ਅਨੁਰਾਗੂ।।
ਨਹਿਂ ਪਦ ਤ੍ਰਾਨ ਸੀਸ ਨਹਿਂ ਛਾਯਾ। ਪੇਮੁ ਨੇਮੁ ਬ੍ਰਤੁ ਧਰਮੁ ਅਮਾਯਾ।।
ਲਖਨ ਰਾਮ ਸਿਯ ਪਂਥ ਕਹਾਨੀ। ਪੂਤ ਸਖਹਿ ਕਹਤ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਰਾਮ ਬਾਸ ਥਲ ਬਿਟਪ ਬਿਲੋਕੇਂ। ਉਰ ਅਨੁਰਾਗ ਰਹਤ ਨਹਿਂ ਰੋਕੈਂ।।
ਦੈਖਿ ਦਸਾ ਸੁਰ ਬਰਿਸਹਿਂ ਫੂਲਾ। ਭਇ ਮਰਿਦੁ ਮਹਿ ਮਗੁ ਮਂਗਲ ਮੂਲਾ।।