verse

7.2.195

चौपाई
ਨਹਿਂ ਅਚਿਰਜੁ ਜੁਗ ਜੁਗ ਚਲਿ ਆਈ। ਕੇਹਿ ਨ ਦੀਨ੍ਹਿ ਰਘੁਬੀਰ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਰਾਮ ਨਾਮ ਮਹਿਮਾ ਸੁਰ ਕਹਹੀਂ। ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਅਵਧਲੋਗ ਸੁਖੁ ਲਹਹੀਂ।।
ਰਾਮਸਖਹਿ ਮਿਲਿ ਭਰਤ ਸਪ੍ਰੇਮਾ। ਪੂੀ ਕੁਸਲ ਸੁਮਂਗਲ ਖੇਮਾ।।
ਦੇਖਿ ਭਰਤ ਕਰ ਸੀਲ ਸਨੇਹੂ। ਭਾ ਨਿਸ਼ਾਦ ਤੇਹਿ ਸਮਯ ਬਿਦੇਹੂ।।
ਸਕੁਚ ਸਨੇਹੁ ਮੋਦੁ ਮਨ ਬਾਢ਼ਾ। ਭਰਤਹਿ ਚਿਤਵਤ ਏਕਟਕ ਠਾਢ਼ਾ।।
ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਪਦ ਬਂਦਿ ਬਹੋਰੀ। ਬਿਨਯ ਸਪ੍ਰੇਮ ਕਰਤ ਕਰ ਜੋਰੀ।।
ਕੁਸਲ ਮੂਲ ਪਦ ਪਂਕਜ ਪੇਖੀ। ਮੈਂ ਤਿਹੁਕਾਲ ਕੁਸਲ ਨਿਜ ਲੇਖੀ।।
ਅਬ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਮ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਤੋਰੇਂ। ਸਹਿਤ ਕੋਟਿ ਕੁਲ ਮਂਗਲ ਮੋਰੇਂ।।

7.2.194

चौपाई
ਭੇਂਟਤ ਭਰਤੁ ਤਾਹਿ ਅਤਿ ਪ੍ਰੀਤੀ। ਲੋਗ ਸਿਹਾਹਿਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਰੀਤੀ।।
ਧਨ੍ਯ ਧਨ੍ਯ ਧੁਨਿ ਮਂਗਲ ਮੂਲਾ। ਸੁਰ ਸਰਾਹਿ ਤੇਹਿ ਬਰਿਸਹਿਂ ਫੂਲਾ।।
ਲੋਕ ਬੇਦ ਸਬ ਭਾਿਹਿਂ ਨੀਚਾ। ਜਾਸੁ ਛਾ ਛੁਇ ਲੇਇਅ ਸੀਂਚਾ।।
ਤੇਹਿ ਭਰਿ ਅਂਕ ਰਾਮ ਲਘੁ ਭ੍ਰਾਤਾ। ਮਿਲਤ ਪੁਲਕ ਪਰਿਪੂਰਿਤ ਗਾਤਾ।।
ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਹਿ ਜੇ ਜਮੁਹਾਹੀਂ। ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਨ ਪਾਪ ਪੁਂਜ ਸਮੁਹਾਹੀਂ।।
ਯਹ ਤੌ ਰਾਮ ਲਾਇ ਉਰ ਲੀਨ੍ਹਾ। ਕੁਲ ਸਮੇਤ ਜਗੁ ਪਾਵਨ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਕਰਮਨਾਸ ਜਲੁ ਸੁਰਸਰਿ ਪਰਈ। ਤੇਹਿ ਕੋ ਕਹਹੁ ਸੀਸ ਨਹਿਂ ਧਰਈ।।
ਉਲਟਾ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਜਗੁ ਜਾਨਾ। ਬਾਲਮੀਕਿ ਭਏ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਮਾਨਾ।।

7.2.193

चौपाई
ਲਖਨ ਸਨੇਹੁ ਸੁਭਾਯਸੁਹਾਏ ਬੈਰੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹਿਂ ਦੁਰਇਦੁਰਾਏ।
ਅਸ ਕਹਿ ਭੇਂਟ ਸੋਵਨ ਲਾਗੇ। ਕਂਦ ਮੂਲ ਫਲ ਖਗ ਮਰਿਗ ਮਾਗੇ।।
ਮੀਨ ਪੀਨ ਪਾਠੀਨ ਪੁਰਾਨੇ। ਭਰਿ ਭਰਿ ਭਾਰ ਕਹਾਰਨ੍ਹ ਆਨੇ।।
ਮਿਲਨ ਸਾਜੁ ਸਜਿ ਮਿਲਨ ਸਿਧਾਏ। ਮਂਗਲ ਮੂਲ ਸਗੁਨ ਸੁਭ ਪਾਏ।।
ਦੇਖਿ ਦੂਰਿ ਤੇਂ ਕਹਿ ਨਿਜ ਨਾਮੂ। ਕੀਨ੍ਹ ਮੁਨੀਸਹਿ ਦਂਡ ਪ੍ਰਨਾਮੂ।।
ਜਾਨਿ ਰਾਮਪ੍ਰਿਯ ਦੀਨ੍ਹਿ ਅਸੀਸਾ। ਭਰਤਹਿ ਕਹੇਉ ਬੁਝਾਇ ਮੁਨੀਸਾ।।
ਰਾਮ ਸਖਾ ਸੁਨਿ ਸਂਦਨੁ ਤ੍ਯਾਗਾ। ਚਲੇ ਉਤਰਿ ਉਮਗਤ ਅਨੁਰਾਗਾ।।
ਗਾਉਜਾਤਿ ਗੁਹਨਾਉਸੁਨਾਈ। ਕੀਨ੍ਹ ਜੋਹਾਰੁ ਮਾਥ ਮਹਿ ਲਾਈ।।

7.2.192

चौपाई
ਰਾਮ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਥ ਬਲ ਤੋਰੇ। ਕਰਹਿਂ ਕਟਕੁ ਬਿਨੁ ਭਟ ਬਿਨੁ ਘੋਰੇ।।
ਜੀਵਤ ਪਾਉ ਨ ਪਾਛੇਂ ਧਰਹੀਂ। ਰੁਂਡ ਮੁਂਡਮਯ ਮੇਦਿਨਿ ਕਰਹੀਂ।।
ਦੀਖ ਨਿਸ਼ਾਦਨਾਥ ਭਲ ਟੋਲੂ। ਕਹੇਉ ਬਜਾਉ ਜੁਝਾਊ ਢੋਲੂ।।
ਏਤਨਾ ਕਹਤ ਛੀਂਕ ਭਇ ਬਾ। ਕਹੇਉ ਸਗੁਨਿਅਨ੍ਹ ਖੇਤ ਸੁਹਾਏ।।
ਬੂਢ਼ੁ ਏਕੁ ਕਹ ਸਗੁਨ ਬਿਚਾਰੀ। ਭਰਤਹਿ ਮਿਲਿਅ ਨ ਹੋਇਹਿ ਰਾਰੀ।।
ਰਾਮਹਿ ਭਰਤੁ ਮਨਾਵਨ ਜਾਹੀਂ। ਸਗੁਨ ਕਹਇ ਅਸ ਬਿਗ੍ਰਹੁ ਨਾਹੀਂ।।
ਸੁਨਿ ਗੁਹ ਕਹਇ ਨੀਕ ਕਹ ਬੂਢ਼ਾ। ਸਹਸਾ ਕਰਿ ਪਛਿਤਾਹਿਂ ਬਿਮੂਢ਼ਾ।।
ਭਰਤ ਸੁਭਾਉ ਸੀਲੁ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇਂ। ਬਡ਼ਿ ਹਿਤ ਹਾਨਿ ਜਾਨਿ ਬਿਨੁ ਜੂਝੇਂ।।

7.2.191

चौपाई
ਬੇਗਹੁ ਭਾਇਹੁ ਸਜਹੁ ਸੋਊ। ਸੁਨਿ ਰਜਾਇ ਕਦਰਾਇ ਨ ਕੋਊ।।
ਭਲੇਹਿਂ ਨਾਥ ਸਬ ਕਹਹਿਂ ਸਹਰਸ਼ਾ। ਏਕਹਿਂ ਏਕ ਬਢ਼ਾਵਇ ਕਰਸ਼ਾ।।
ਚਲੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਜੋਹਾਰਿ ਜੋਹਾਰੀ। ਸੂਰ ਸਕਲ ਰਨ ਰੂਚਇ ਰਾਰੀ।।
ਸੁਮਿਰਿ ਰਾਮ ਪਦ ਪਂਕਜ ਪਨਹੀਂ। ਭਾਥੀਂ ਬਾਿ ਚਢ਼ਾਇਨ੍ਹਿ ਧਨਹੀਂ।।
ਅਰੀ ਪਹਿਰਿ ਕੂ਼ਿ ਸਿਰ ਧਰਹੀਂ। ਫਰਸਾ ਬਾ ਸੇਲ ਸਮ ਕਰਹੀਂ।।
ਏਕ ਕੁਸਲ ਅਤਿ ਓਡ਼ਨ ਖਾ਼ੇ। ਕੂਦਹਿ ਗਗਨ ਮਨਹੁਛਿਤਿ ਛਾ਼ੇ।।
ਨਿਜ ਨਿਜ ਸਾਜੁ ਸਮਾਜੁ ਬਨਾਈ। ਗੁਹ ਰਾਉਤਹਿ ਜੋਹਾਰੇ ਜਾਈ।।
ਦੇਖਿ ਸੁਭਟ ਸਬ ਲਾਯਕ ਜਾਨੇ। ਲੈ ਲੈ ਨਾਮ ਸਕਲ ਸਨਮਾਨੇ।।

7.2.190

चौपाई
ਹੋਹੁ ਸੋਇਲ ਰੋਕਹੁ ਘਾਟਾ। ਠਾਟਹੁ ਸਕਲ ਮਰੈ ਕੇ ਠਾਟਾ।।
ਸਨਮੁਖ ਲੋਹ ਭਰਤ ਸਨ ਲੇਊ ਜਿਅਤ ਨ ਸੁਰਸਰਿ ਉਤਰਨ ਦੇਊ।
ਸਮਰ ਮਰਨੁ ਪੁਨਿ ਸੁਰਸਰਿ ਤੀਰਾ। ਰਾਮ ਕਾਜੁ ਛਨਭਂਗੁ ਸਰੀਰਾ।।
ਭਰਤ ਭਾਇ ਨਰਿਪੁ ਮੈ ਜਨ ਨੀਚੂ। ਬਡ਼ੇਂ ਭਾਗ ਅਸਿ ਪਾਇਅ ਮੀਚੂ।।
ਸ੍ਵਾਮਿ ਕਾਜ ਕਰਿਹਉਰਨ ਰਾਰੀ। ਜਸ ਧਵਲਿਹਉਭੁਵਨ ਦਸ ਚਾਰੀ।।
ਤਜਉਪ੍ਰਾਨ ਰਘੁਨਾਥ ਨਿਹੋਰੇਂ। ਦੁਹੂਹਾਥ ਮੁਦ ਮੋਦਕ ਮੋਰੇਂ।।
ਸਾਧੁ ਸਮਾਜ ਨ ਜਾਕਰ ਲੇਖਾ। ਰਾਮ ਭਗਤ ਮਹੁਜਾਸੁ ਨ ਰੇਖਾ।।
ਜਾਯਜਿਅਤ ਜਗ ਸੋ ਮਹਿ ਭਾਰੂ। ਜਨਨੀ ਜੌਬਨ ਬਿਟਪ ਕੁਠਾਰੂ।।

7.2.189

चौपाई
ਸਈ ਤੀਰ ਬਸਿ ਚਲੇ ਬਿਹਾਨੇ। ਸਰਿਂਗਬੇਰਪੁਰ ਸਬ ਨਿਅਰਾਨੇ।।
ਸਮਾਚਾਰ ਸਬ ਸੁਨੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾ। ਹਰਿਦਯਬਿਚਾਰ ਕਰਇ ਸਬਿਸ਼ਾਦਾ।।
ਕਾਰਨ ਕਵਨ ਭਰਤੁ ਬਨ ਜਾਹੀਂ। ਹੈ ਕਛੁ ਕਪਟ ਭਾਉ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਜੌਂ ਪੈ ਜਿਯਨ ਹੋਤਿ ਕੁਟਿਲਾਈ। ਤੌ ਕਤ ਲੀਨ੍ਹ ਸਂਗ ਕਟਕਾਈ।।
ਜਾਨਹਿਂ ਸਾਨੁਜ ਰਾਮਹਿ ਮਾਰੀ। ਕਰਉਅਕਂਟਕ ਰਾਜੁ ਸੁਖਾਰੀ।।
ਭਰਤ ਨ ਰਾਜਨੀਤਿ ਉਰ ਆਨੀ। ਤਬ ਕਲਂਕੁ ਅਬ ਜੀਵਨ ਹਾਨੀ।।
ਸਕਲ ਸੁਰਾਸੁਰ ਜੁਰਹਿਂ ਜੁਝਾਰਾ। ਰਾਮਹਿ ਸਮਰ ਨ ਜੀਤਨਿਹਾਰਾ।।
ਕਾ ਆਚਰਜੁ ਭਰਤੁ ਅਸ ਕਰਹੀਂ। ਨਹਿਂ ਬਿਸ਼ ਬੇਲਿ ਅਮਿਅ ਫਲ ਫਰਹੀਂ।।

7.2.188

चौपाई
ਰਾਮ ਦਰਸ ਬਸ ਸਬ ਨਰ ਨਾਰੀ। ਜਨੁ ਕਰਿ ਕਰਿਨਿ ਚਲੇ ਤਕਿ ਬਾਰੀ।।
ਬਨ ਸਿਯ ਰਾਮੁ ਸਮੁਝਿ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਸਾਨੁਜ ਭਰਤ ਪਯਾਦੇਹਿਂ ਜਾਹੀਂ।।
ਦੇਖਿ ਸਨੇਹੁ ਲੋਗ ਅਨੁਰਾਗੇ। ਉਤਰਿ ਚਲੇ ਹਯ ਗਯ ਰਥ ਤ੍ਯਾਗੇ।।
ਜਾਇ ਸਮੀਪ ਰਾਖਿ ਨਿਜ ਡੋਲੀ। ਰਾਮ ਮਾਤੁ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ ਬੋਲੀ।।
ਤਾਤ ਚਢ਼ਹੁ ਰਥ ਬਲਿ ਮਹਤਾਰੀ। ਹੋਇਹਿ ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਿਵਾਰੁ ਦੁਖਾਰੀ।।
ਤੁਮ੍ਹਰੇਂ ਚਲਤ ਚਲਿਹਿ ਸਬੁ ਲੋਗੂ। ਸਕਲ ਸੋਕ ਕਰਿਸ ਨਹਿਂ ਮਗ ਜੋਗੂ।।
ਸਿਰ ਧਰਿ ਬਚਨ ਚਰਨ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਰਥ ਚਢ਼ਿ ਚਲਤ ਭਏ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਤਮਸਾ ਪ੍ਰਥਮ ਦਿਵਸ ਕਰਿ ਬਾਸੂ। ਦੂਸਰ ਗੋਮਤਿ ਤੀਰ ਨਿਵਾਸੂ।।

7.2.187

चौपाई
ਚਕ੍ਕ ਚਕ੍ਕਿ ਜਿਮਿ ਪੁਰ ਨਰ ਨਾਰੀ। ਚਹਤ ਪ੍ਰਾਤ ਉਰ ਆਰਤ ਭਾਰੀ।।
ਜਾਗਤ ਸਬ ਨਿਸਿ ਭਯਉ ਬਿਹਾਨਾ। ਭਰਤ ਬੋਲਾਏ ਸਚਿਵ ਸੁਜਾਨਾ।।
ਕਹੇਉ ਲੇਹੁ ਸਬੁ ਤਿਲਕ ਸਮਾਜੂ। ਬਨਹਿਂ ਦੇਬ ਮੁਨਿ ਰਾਮਹਿਂ ਰਾਜੂ।।
ਬੇਗਿ ਚਲਹੁ ਸੁਨਿ ਸਚਿਵ ਜੋਹਾਰੇ। ਤੁਰਤ ਤੁਰਗ ਰਥ ਨਾਗ ਸਾਰੇ।।
ਅਰੁਂਧਤੀ ਅਰੁ ਅਗਿਨਿ ਸਮਾਊ। ਰਥ ਚਢ਼ਿ ਚਲੇ ਪ੍ਰਥਮ ਮੁਨਿਰਾਊ।।
ਬਿਪ੍ਰ ਬਰਿਂਦ ਚਢ਼ਿ ਬਾਹਨ ਨਾਨਾ। ਚਲੇ ਸਕਲ ਤਪ ਤੇਜ ਨਿਧਾਨਾ।।
ਨਗਰ ਲੋਗ ਸਬ ਸਜਿ ਸਜਿ ਜਾਨਾ। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਕਹਕੀਨ੍ਹ ਪਯਾਨਾ।।
ਸਿਬਿਕਾ ਸੁਭਗ ਨ ਜਾਹਿਂ ਬਖਾਨੀ। ਚਢ਼ਿ ਚਢ਼ਿ ਚਲਤ ਭਈ ਸਬ ਰਾਨੀ।।

7.2.186

चौपाई
ਘਰ ਘਰ ਸਾਜਹਿਂ ਬਾਹਨ ਨਾਨਾ। ਹਰਸ਼ੁ ਹਰਿਦਯਪਰਭਾਤ ਪਯਾਨਾ।।
ਭਰਤ ਜਾਇ ਘਰ ਕੀਨ੍ਹ ਬਿਚਾਰੂ। ਨਗਰੁ ਬਾਜਿ ਗਜ ਭਵਨ ਭਾਰੂ।।
ਸਂਪਤਿ ਸਬ ਰਘੁਪਤਿ ਕੈ ਆਹੀ। ਜੌ ਬਿਨੁ ਜਤਨ ਚਲੌਂ ਤਜਿ ਤਾਹੀ।।
ਤੌ ਪਰਿਨਾਮ ਨ ਮੋਰਿ ਭਲਾਈ। ਪਾਪ ਸਿਰੋਮਨਿ ਸਾਇਦੋਹਾਈ।।
ਕਰਇ ਸ੍ਵਾਮਿ ਹਿਤ ਸੇਵਕੁ ਸੋਈ। ਦੂਸ਼ਨ ਕੋਟਿ ਦੇਇ ਕਿਨ ਕੋਈ।।
ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਸੁਚਿ ਸੇਵਕ ਬੋਲੇ। ਜੇ ਸਪਨੇਹੁਨਿਜ ਧਰਮ ਨ ਡੋਲੇ।।
ਕਹਿ ਸਬੁ ਮਰਮੁ ਧਰਮੁ ਭਲ ਭਾਸ਼ਾ। ਜੋ ਜੇਹਿ ਲਾਯਕ ਸੋ ਤੇਹਿਂ ਰਾਖਾ।।
ਕਰਿ ਸਬੁ ਜਤਨੁ ਰਾਖਿ ਰਖਵਾਰੇ। ਰਾਮ ਮਾਤੁ ਪਹਿਂ ਭਰਤੁ ਸਿਧਾਰੇ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse