चौपाई
ਭਾ ਸਬ ਕੇਂ ਮਨ ਮੋਦੁ ਨ ਥੋਰਾ। ਜਨੁ ਘਨ ਧੁਨਿ ਸੁਨਿ ਚਾਤਕ ਮੋਰਾ।।
ਚਲਤ ਪ੍ਰਾਤ ਲਖਿ ਨਿਰਨਉ ਨੀਕੇ। ਭਰਤੁ ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯ ਭੇ ਸਬਹੀ ਕੇ।।
ਮੁਨਿਹਿ ਬਂਦਿ ਭਰਤਹਿ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਚਲੇ ਸਕਲ ਘਰ ਬਿਦਾ ਕਰਾਈ।।
ਧਨ੍ਯ ਭਰਤ ਜੀਵਨੁ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਸੀਲੁ ਸਨੇਹੁ ਸਰਾਹਤ ਜਾਹੀਂ।।
ਕਹਹਿ ਪਰਸਪਰ ਭਾ ਬਡ਼ ਕਾਜੂ। ਸਕਲ ਚਲੈ ਕਰ ਸਾਜਹਿਂ ਸਾਜੂ।।
ਜੇਹਿ ਰਾਖਹਿਂ ਰਹੁ ਘਰ ਰਖਵਾਰੀ। ਸੋ ਜਾਨਇ ਜਨੁ ਗਰਦਨਿ ਮਾਰੀ।।
ਕੋਉ ਕਹ ਰਹਨ ਕਹਿਅ ਨਹਿਂ ਕਾਹੂ। ਕੋ ਨ ਚਹਇ ਜਗ ਜੀਵਨ ਲਾਹੂ।।

दोहा/सोरठा
ਜਰਉ ਸੋ ਸਂਪਤਿ ਸਦਨ ਸੁਖੁ ਸੁਹਦ ਮਾਤੁ ਪਿਤੁ ਭਾਇ।
ਸਨਮੁਖ ਹੋਤ ਜੋ ਰਾਮ ਪਦ ਕਰੈ ਨ ਸਹਸ ਸਹਾਇ।।185।।

चौपाई
ਆਨ ਉਪਾਉ ਮੋਹਿ ਨਹਿ ਸੂਝਾ। ਕੋ ਜਿਯ ਕੈ ਰਘੁਬਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝਾ।।
ਏਕਹਿਂ ਆ ਇਹਇ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਪ੍ਰਾਤਕਾਲ ਚਲਿਹਉਪ੍ਰਭੁ ਪਾਹੀਂ।।
ਜਦ੍ਯਪਿ ਮੈਂ ਅਨਭਲ ਅਪਰਾਧੀ। ਭੈ ਮੋਹਿ ਕਾਰਨ ਸਕਲ ਉਪਾਧੀ।।
ਤਦਪਿ ਸਰਨ ਸਨਮੁਖ ਮੋਹਿ ਦੇਖੀ। ਛਮਿ ਸਬ ਕਰਿਹਹਿਂ ਕਰਿਪਾ ਬਿਸੇਸ਼ੀ।।
ਸੀਲ ਸਕੁਚ ਸੁਠਿ ਸਰਲ ਸੁਭਾਊ। ਕਰਿਪਾ ਸਨੇਹ ਸਦਨ ਰਘੁਰਾਊ।।
ਅਰਿਹੁਕ ਅਨਭਲ ਕੀਨ੍ਹ ਨ ਰਾਮਾ। ਮੈਂ ਸਿਸੁ ਸੇਵਕ ਜਦ੍ਯਪਿ ਬਾਮਾ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਪੈ ਪਾ ਮੋਰ ਭਲ ਮਾਨੀ। ਆਯਸੁ ਆਸਿਸ਼ ਦੇਹੁ ਸੁਬਾਨੀ।।
ਜੇਹਿਂ ਸੁਨਿ ਬਿਨਯ ਮੋਹਿ ਜਨੁ ਜਾਨੀ। ਆਵਹਿਂ ਬਹੁਰਿ ਰਾਮੁ ਰਜਧਾਨੀ।।

चौपाई
ਕੈਕਇ ਸੁਅਨ ਜੋਗੁ ਜਗ ਜੋਈ। ਚਤੁਰ ਬਿਰਂਚਿ ਦੀਨ੍ਹ ਮੋਹਿ ਸੋਈ।।
ਦਸਰਥ ਤਨਯ ਰਾਮ ਲਘੁ ਭਾਈ। ਦੀਨ੍ਹਿ ਮੋਹਿ ਬਿਧਿ ਬਾਦਿ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਸਬ ਕਹਹੁ ਕਢ਼ਾਵਨ ਟੀਕਾ। ਰਾਯ ਰਜਾਯਸੁ ਸਬ ਕਹਨੀਕਾ।।
ਉਤਰੁ ਦੇਉਕੇਹਿ ਬਿਧਿ ਕੇਹਿ ਕੇਹੀ। ਕਹਹੁ ਸੁਖੇਨ ਜਥਾ ਰੁਚਿ ਜੇਹੀ।।
ਮੋਹਿ ਕੁਮਾਤੁ ਸਮੇਤ ਬਿਹਾਈ। ਕਹਹੁ ਕਹਿਹਿ ਕੇ ਕੀਨ੍ਹ ਭਲਾਈ।।
ਮੋ ਬਿਨੁ ਕੋ ਸਚਰਾਚਰ ਮਾਹੀਂ। ਜੇਹਿ ਸਿਯ ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯ ਨਾਹੀਂ।।
ਪਰਮ ਹਾਨਿ ਸਬ ਕਹਬਡ਼ ਲਾਹੂ। ਅਦਿਨੁ ਮੋਰ ਨਹਿ ਦੂਸ਼ਨ ਕਾਹੂ।।
ਸਂਸਯ ਸੀਲ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਅਹਹੂ। ਸਬੁਇ ਉਚਿਤ ਸਬ ਜੋ ਕਛੁ ਕਹਹੂ।।

चौपाई
ਕਹਉਸਾੁ ਸਬ ਸੁਨਿ ਪਤਿਆਹੂ। ਚਾਹਿਅ ਧਰਮਸੀਲ ਨਰਨਾਹੂ।।
ਮੋਹਿ ਰਾਜੁ ਹਠਿ ਦੇਇਹਹੁ ਜਬਹੀਂ। ਰਸਾ ਰਸਾਤਲ ਜਾਇਹਿ ਤਬਹੀਂ।।
ਮੋਹਿ ਸਮਾਨ ਕੋ ਪਾਪ ਨਿਵਾਸੂ। ਜੇਹਿ ਲਗਿ ਸੀਯ ਰਾਮ ਬਨਬਾਸੂ।।
ਰਾਯਰਾਮ ਕਹੁਕਾਨਨੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਬਿਛੁਰਤ ਗਮਨੁ ਅਮਰਪੁਰ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਮੈਂ ਸਠੁ ਸਬ ਅਨਰਥ ਕਰ ਹੇਤੂ। ਬੈਠ ਬਾਤ ਸਬ ਸੁਨਉਸਚੇਤੂ।।
ਬਿਨੁ ਰਘੁਬੀਰ ਬਿਲੋਕਿ ਅਬਾਸੂ। ਰਹੇ ਪ੍ਰਾਨ ਸਹਿ ਜਗ ਉਪਹਾਸੂ।।
ਰਾਮ ਪੁਨੀਤ ਬਿਸ਼ਯ ਰਸ ਰੂਖੇ। ਲੋਲੁਪ ਭੂਮਿ ਭੋਗ ਕੇ ਭੂਖੇ।।
ਕਹਲਗਿ ਕਹੌਂ ਹਰਿਦਯ ਕਠਿਨਾਈ। ਨਿਦਰਿ ਕੁਲਿਸੁ ਜੇਹਿਂ ਲਹੀ ਬਡ਼ਾਈ।।

चौपाई
ਮੋਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੀਨ੍ਹ ਗੁਰ ਨੀਕਾ। ਪ੍ਰਜਾ ਸਚਿਵ ਸਂਮਤ ਸਬਹੀ ਕਾ।।
ਮਾਤੁ ਉਚਿਤ ਧਰਿ ਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਅਵਸਿ ਸੀਸ ਧਰਿ ਚਾਹਉਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਗੁਰ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਸ੍ਵਾਮਿ ਹਿਤ ਬਾਨੀ। ਸੁਨਿ ਮਨ ਮੁਦਿਤ ਕਰਿਅ ਭਲਿ ਜਾਨੀ।।
ਉਚਿਤ ਕਿ ਅਨੁਚਿਤ ਕਿਏਬਿਚਾਰੂ। ਧਰਮੁ ਜਾਇ ਸਿਰ ਪਾਤਕ ਭਾਰੂ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਤੌ ਦੇਹੁ ਸਰਲ ਸਿਖ ਸੋਈ। ਜੋ ਆਚਰਤ ਮੋਰ ਭਲ ਹੋਈ।।
ਜਦ੍ਯਪਿ ਯਹ ਸਮੁਝਤ ਹਉਨੀਕੇਂ। ਤਦਪਿ ਹੋਤ ਪਰਿਤੋਸ਼ੁ ਨ ਜੀ ਕੇਂ।।
ਅਬ ਤੁਮ੍ਹ ਬਿਨਯ ਮੋਰਿ ਸੁਨਿ ਲੇਹੂ। ਮੋਹਿ ਅਨੁਹਰਤ ਸਿਖਾਵਨੁ ਦੇਹੂ।।
ਊਤਰੁ ਦੇਉਛਮਬ ਅਪਰਾਧੂ। ਦੁਖਿਤ ਦੋਸ਼ ਗੁਨ ਗਨਹਿਂ ਨ ਸਾਧੂ।।