चौपाई
ਅਵਸਿ ਨਰੇਸ ਬਚਨ ਫੁਰ ਕਰਹੂ। ਪਾਲਹੁ ਪ੍ਰਜਾ ਸੋਕੁ ਪਰਿਹਰਹੂ।।
ਸੁਰਪੁਰ ਨਰਿਪ ਪਾਇਹਿ ਪਰਿਤੋਸ਼ੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਸੁਕਰਿਤ ਸੁਜਸੁ ਨਹਿਂ ਦੋਸ਼ੂ।।
ਬੇਦ ਬਿਦਿਤ ਸਂਮਤ ਸਬਹੀ ਕਾ। ਜੇਹਿ ਪਿਤੁ ਦੇਇ ਸੋ ਪਾਵਇ ਟੀਕਾ।।
ਕਰਹੁ ਰਾਜੁ ਪਰਿਹਰਹੁ ਗਲਾਨੀ। ਮਾਨਹੁ ਮੋਰ ਬਚਨ ਹਿਤ ਜਾਨੀ।।
ਸੁਨਿ ਸੁਖੁ ਲਹਬ ਰਾਮ ਬੈਦੇਹੀਂ। ਅਨੁਚਿਤ ਕਹਬ ਨ ਪਂਡਿਤ ਕੇਹੀਂ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਦਿ ਸਕਲ ਮਹਤਾਰੀਂ। ਤੇਉ ਪ੍ਰਜਾ ਸੁਖ ਹੋਹਿਂ ਸੁਖਾਰੀਂ।।
ਪਰਮ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਰਾਮ ਕਰ ਜਾਨਿਹਿ। ਸੋ ਸਬ ਬਿਧਿ ਤੁਮ੍ਹ ਸਨ ਭਲ ਮਾਨਿਹਿ।।
ਸੌਂਪੇਹੁ ਰਾਜੁ ਰਾਮ ਕੈ ਆਏ ਸੇਵਾ ਕਰੇਹੁ ਸਨੇਹ ਸੁਹਾਏ।

चौपाई
ਬੈਖਾਨਸ ਸੋਇ ਸੋਚੈ ਜੋਗੁ। ਤਪੁ ਬਿਹਾਇ ਜੇਹਿ ਭਾਵਇ ਭੋਗੂ।।
ਸੋਚਿਅ ਪਿਸੁਨ ਅਕਾਰਨ ਕ੍ਰੋਧੀ। ਜਨਨਿ ਜਨਕ ਗੁਰ ਬਂਧੁ ਬਿਰੋਧੀ।।
ਸਬ ਬਿਧਿ ਸੋਚਿਅ ਪਰ ਅਪਕਾਰੀ। ਨਿਜ ਤਨੁ ਪੋਸ਼ਕ ਨਿਰਦਯ ਭਾਰੀ।।
ਸੋਚਨੀਯ ਸਬਹਿ ਬਿਧਿ ਸੋਈ। ਜੋ ਨ ਛਾਡ਼ਿ ਛਲੁ ਹਰਿ ਜਨ ਹੋਈ।।
ਸੋਚਨੀਯ ਨਹਿਂ ਕੋਸਲਰਾਊ। ਭੁਵਨ ਚਾਰਿਦਸ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਭਯਉ ਨ ਅਹਇ ਨ ਅਬ ਹੋਨਿਹਾਰਾ। ਭੂਪ ਭਰਤ ਜਸ ਪਿਤਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।।
ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਹਰੁ ਸੁਰਪਤਿ ਦਿਸਿਨਾਥਾ। ਬਰਨਹਿਂ ਸਬ ਦਸਰਥ ਗੁਨ ਗਾਥਾ।।

दोहा/सोरठा
ਕਹਹੁ ਤਾਤ ਕੇਹਿ ਭਾਿ ਕੋਉ ਕਰਿਹਿ ਬਡ਼ਾਈ ਤਾਸੁ।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਤੁਮ੍ਹ ਸਤ੍ਰੁਹਨ ਸਰਿਸ ਸੁਅਨ ਸੁਚਿ ਜਾਸੁ।।173।।

चौपाई
ਪਿਤੁ ਹਿਤ ਭਰਤ ਕੀਨ੍ਹਿ ਜਸਿ ਕਰਨੀ। ਸੋ ਮੁਖ ਲਾਖ ਜਾਇ ਨਹਿਂ ਬਰਨੀ।।
ਸੁਦਿਨੁ ਸੋਧਿ ਮੁਨਿਬਰ ਤਬ ਆਏ। ਸਚਿਵ ਮਹਾਜਨ ਸਕਲ ਬੋਲਾਏ।।
ਬੈਠੇ ਰਾਜਸਭਾਸਬ ਜਾਈ। ਪਠਏ ਬੋਲਿ ਭਰਤ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਭਰਤੁ ਬਸਿਸ਼੍ਠ ਨਿਕਟ ਬੈਠਾਰੇ। ਨੀਤਿ ਧਰਮਮਯ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ।।
ਪ੍ਰਥਮ ਕਥਾ ਸਬ ਮੁਨਿਬਰ ਬਰਨੀ। ਕੈਕਇ ਕੁਟਿਲ ਕੀਨ੍ਹਿ ਜਸਿ ਕਰਨੀ।।
ਭੂਪ ਧਰਮਬ੍ਰਤੁ ਸਤ੍ਯ ਸਰਾਹਾ। ਜੇਹਿਂ ਤਨੁ ਪਰਿਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਨਿਬਾਹਾ।।
ਕਹਤ ਰਾਮ ਗੁਨ ਸੀਲ ਸੁਭਾਊ। ਸਜਲ ਨਯਨ ਪੁਲਕੇਉ ਮੁਨਿਰਾਊ।।
ਬਹੁਰਿ ਲਖਨ ਸਿਯ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਖਾਨੀ। ਸੋਕ ਸਨੇਹ ਮਗਨ ਮੁਨਿ ਗ੍ਯਾਨੀ।।

चौपाई
ਰਾਮ ਪ੍ਰਾਨਹੁ ਤੇਂ ਪ੍ਰਾਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ। ਤੁਮ੍ਹ ਰਘੁਪਤਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨਹੁ ਤੇਂ ਪ੍ਯਾਰੇ।।
ਬਿਧੁ ਬਿਸ਼ ਚਵੈ ਸ੍ਤ੍ਰਵੈ ਹਿਮੁ ਆਗੀ। ਹੋਇ ਬਾਰਿਚਰ ਬਾਰਿ ਬਿਰਾਗੀ।।
ਭਏਗ੍ਯਾਨੁ ਬਰੁ ਮਿਟੈ ਨ ਮੋਹੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਰਾਮਹਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲ ਨ ਹੋਹੂ।।
ਮਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਯਹੁ ਜੋ ਜਗ ਕਹਹੀਂ। ਸੋ ਸਪਨੇਹੁਸੁਖ ਸੁਗਤਿ ਨ ਲਹਹੀਂ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਮਾਤੁ ਭਰਤੁ ਹਿਯਲਾਏ। ਥਨ ਪਯ ਸ੍ਤ੍ਰਵਹਿਂ ਨਯਨ ਜਲ ਛਾਏ।।
ਕਰਤ ਬਿਲਾਪ ਬਹੁਤ ਯਹਿ ਭਾੀ। ਬੈਠੇਹਿਂ ਬੀਤਿ ਗਇ ਸਬ ਰਾਤੀ।।
ਬਾਮਦੇਉ ਬਸਿਸ਼੍ਠ ਤਬ ਆਏ। ਸਚਿਵ ਮਹਾਜਨ ਸਕਲ ਬੋਲਾਏ।।
ਮੁਨਿ ਬਹੁ ਭਾਿ ਭਰਤ ਉਪਦੇਸੇ। ਕਹਿ ਪਰਮਾਰਥ ਬਚਨ ਸੁਦੇਸੇ।।

चौपाई
ਬਿਲਪਹਿਂ ਬਿਕਲ ਭਰਤ ਦੋਉ ਭਾਈ। ਕੌਸਲ੍ਯਾਲਿਏ ਹਰਿਦਯਲਗਾਈ।।
ਭਾਿ ਅਨੇਕ ਭਰਤੁ ਸਮੁਝਾਏ। ਕਹਿ ਬਿਬੇਕਮਯ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ।।
ਭਰਤਹੁਮਾਤੁ ਸਕਲ ਸਮੁਝਾਈਂ। ਕਹਿ ਪੁਰਾਨ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਕਥਾ ਸੁਹਾਈਂ।।
ਛਲ ਬਿਹੀਨ ਸੁਚਿ ਸਰਲ ਸੁਬਾਨੀ। ਬੋਲੇ ਭਰਤ ਜੋਰਿ ਜੁਗ ਪਾਨੀ।।
ਜੇ ਅਘ ਮਾਤੁ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਮਾਰੇਂ। ਗਾਇ ਗੋਠ ਮਹਿਸੁਰ ਪੁਰ ਜਾਰੇਂ।।
ਜੇ ਅਘ ਤਿਯ ਬਾਲਕ ਬਧ ਕੀਨ੍ਹੇਂ। ਮੀਤ ਮਹੀਪਤਿ ਮਾਹੁਰ ਦੀਨ੍ਹੇਂ।।
ਜੇ ਪਾਤਕ ਉਪਪਾਤਕ ਅਹਹੀਂ। ਕਰਮ ਬਚਨ ਮਨ ਭਵ ਕਬਿ ਕਹਹੀਂ।।
ਤੇ ਪਾਤਕ ਮੋਹਿ ਹੋਹੁਬਿਧਾਤਾ। ਜੌਂ ਯਹੁ ਹੋਇ ਮੋਰ ਮਤ ਮਾਤਾ।।