verse

7.2.155

चौपाई
ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਉਠੀ ਬੈਠ ਭੁਆਲੂ। ਕਹੁ ਸੁਮਂਤ੍ਰ ਕਹਰਾਮ ਕਰਿਪਾਲੂ।।
ਕਹਾਲਖਨੁ ਕਹਰਾਮੁ ਸਨੇਹੀ। ਕਹਪ੍ਰਿਯ ਪੁਤ੍ਰਬਧੂ ਬੈਦੇਹੀ।।
ਬਿਲਪਤ ਰਾਉ ਬਿਕਲ ਬਹੁ ਭਾੀ। ਭਇ ਜੁਗ ਸਰਿਸ ਸਿਰਾਤਿ ਨ ਰਾਤੀ।।
ਤਾਪਸ ਅਂਧ ਸਾਪ ਸੁਧਿ ਆਈ। ਕੌਸਲ੍ਯਹਿ ਸਬ ਕਥਾ ਸੁਨਾਈ।।
ਭਯਉ ਬਿਕਲ ਬਰਨਤ ਇਤਿਹਾਸਾ। ਰਾਮ ਰਹਿਤ ਧਿਗ ਜੀਵਨ ਆਸਾ।।
ਸੋ ਤਨੁ ਰਾਖਿ ਕਰਬ ਮੈਂ ਕਾਹਾ। ਜੇਂਹਿ ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਪਨੁ ਮੋਰ ਨਿਬਾਹਾ।।
ਹਾ ਰਘੁਨਂਦਨ ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਰੀਤੇ। ਤੁਮ੍ਹ ਬਿਨੁ ਜਿਅਤ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਬੀਤੇ।।
ਹਾ ਜਾਨਕੀ ਲਖਨ ਹਾ ਰਘੁਬਰ। ਹਾ ਪਿਤੁ ਹਿਤ ਚਿਤ ਚਾਤਕ ਜਲਧਰ।

7.2.154

चौपाई
ਪ੍ਰਾਨ ਕਂਠਗਤ ਭਯਉ ਭੁਆਲੂ। ਮਨਿ ਬਿਹੀਨ ਜਨੁ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਬ੍ਯਾਲੂ।।
ਇਦ੍ਰੀਂ ਸਕਲ ਬਿਕਲ ਭਇਭਾਰੀ। ਜਨੁ ਸਰ ਸਰਸਿਜ ਬਨੁ ਬਿਨੁ ਬਾਰੀ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਨਰਿਪੁ ਦੀਖ ਮਲਾਨਾ। ਰਬਿਕੁਲ ਰਬਿ ਅਯਉ ਜਿਯਜਾਨਾ।
ਉਰ ਧਰਿ ਧੀਰ ਰਾਮ ਮਹਤਾਰੀ। ਬੋਲੀ ਬਚਨ ਸਮਯ ਅਨੁਸਾਰੀ।।
ਨਾਥ ਸਮੁਝਿ ਮਨ ਕਰਿਅ ਬਿਚਾਰੂ। ਰਾਮ ਬਿਯੋਗ ਪਯੋਧਿ ਅਪਾਰੂ।।
ਕਰਨਧਾਰ ਤੁਮ੍ਹ ਅਵਧ ਜਹਾਜੂ। ਚਢ਼ੇਉ ਸਕਲ ਪ੍ਰਿਯ ਪਥਿਕ ਸਮਾਜੂ।।
ਧੀਰਜੁ ਧਰਿਅ ਤ ਪਾਇਅ ਪਾਰੂ। ਨਾਹਿਂ ਤ ਬੂਡ਼ਿਹਿ ਸਬੁ ਪਰਿਵਾਰੂ।।
ਜੌਂ ਜਿਯਧਰਿਅ ਬਿਨਯ ਪਿਯ ਮੋਰੀ। ਰਾਮੁ ਲਖਨੁ ਸਿਯ ਮਿਲਹਿਂ ਬਹੋਰੀ।।

7.2.153

चौपाई
ਤੇਹਿ ਅਵਸਰ ਰਘੁਬਰ ਰੂਖ ਪਾਈ। ਕੇਵਟ ਪਾਰਹਿ ਨਾਵ ਚਲਾਈ।।
ਰਘੁਕੁਲਤਿਲਕ ਚਲੇ ਏਹਿ ਭਾੀ। ਦੇਖਉਠਾਢ਼ ਕੁਲਿਸ ਧਰਿ ਛਾਤੀ।।
ਮੈਂ ਆਪਨ ਕਿਮਿ ਕਹੌਂ ਕਲੇਸੂ। ਜਿਅਤ ਫਿਰੇਉਲੇਇ ਰਾਮ ਸੇਸੂ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਸਚਿਵ ਬਚਨ ਰਹਿ ਗਯਊ। ਹਾਨਿ ਗਲਾਨਿ ਸੋਚ ਬਸ ਭਯਊ।।
ਸੁਤ ਬਚਨ ਸੁਨਤਹਿਂ ਨਰਨਾਹੂ। ਪਰੇਉ ਧਰਨਿ ਉਰ ਦਾਰੁਨ ਦਾਹੂ।।
ਤਲਫਤ ਬਿਸ਼ਮ ਮੋਹ ਮਨ ਮਾਪਾ। ਮਾਜਾ ਮਨਹੁਮੀਨ ਕਹੁਬ੍ਯਾਪਾ।।
ਕਰਿ ਬਿਲਾਪ ਸਬ ਰੋਵਹਿਂ ਰਾਨੀ। ਮਹਾ ਬਿਪਤਿ ਕਿਮਿ ਜਾਇ ਬਖਾਨੀ।।
ਸੁਨਿ ਬਿਲਾਪ ਦੁਖਹੂ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ। ਧੀਰਜਹੂ ਕਰ ਧੀਰਜੁ ਭਾਗਾ।।

7.2.152

चौपाई
ਪੁਰਜਨ ਪਰਿਜਨ ਸਕਲ ਨਿਹੋਰੀ। ਤਾਤ ਸੁਨਾਏਹੁ ਬਿਨਤੀ ਮੋਰੀ।।
ਸੋਇ ਸਬ ਭਾਿ ਮੋਰ ਹਿਤਕਾਰੀ। ਜਾਤੇਂ ਰਹ ਨਰਨਾਹੁ ਸੁਖਾਰੀ।।
ਕਹਬ ਸੇਸੁ ਭਰਤ ਕੇ ਆਏ ਨੀਤਿ ਨ ਤਜਿਅ ਰਾਜਪਦੁ ਪਾਏ।
ਪਾਲੇਹੁ ਪ੍ਰਜਹਿ ਕਰਮ ਮਨ ਬਾਨੀ। ਸੇਏਹੁ ਮਾਤੁ ਸਕਲ ਸਮ ਜਾਨੀ।।
ਓਰ ਨਿਬਾਹੇਹੁ ਭਾਯਪ ਭਾਈ। ਕਰਿ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਸੁਜਨ ਸੇਵਕਾਈ।।
ਤਾਤ ਭਾਿ ਤੇਹਿ ਰਾਖਬ ਰਾਊ। ਸੋਚ ਮੋਰ ਜੇਹਿਂ ਕਰੈ ਨ ਕਾਊ।।
ਲਖਨ ਕਹੇ ਕਛੁ ਬਚਨ ਕਠੋਰਾ। ਬਰਜਿ ਰਾਮ ਪੁਨਿ ਮੋਹਿ ਨਿਹੋਰਾ।।
ਬਾਰ ਬਾਰ ਨਿਜ ਸਪਥ ਦੇਵਾਈ। ਕਹਬਿ ਨ ਤਾਤ ਲਖਨ ਲਰਿਕਾਈ।।

7.2.151

चौपाई
ਕੇਵਟ ਕੀਨ੍ਹਿ ਬਹੁਤ ਸੇਵਕਾਈ। ਸੋ ਜਾਮਿਨਿ ਸਿਂਗਰੌਰ ਗਵਾ।।
ਹੋਤ ਪ੍ਰਾਤ ਬਟ ਛੀਰੁ ਮਗਾਵਾ। ਜਟਾ ਮੁਕੁਟ ਨਿਜ ਸੀਸ ਬਨਾਵਾ।।
ਰਾਮ ਸਖਾਤਬ ਨਾਵ ਮਗਾਈ। ਪ੍ਰਿਯਾ ਚਢ਼ਾਇ ਚਢ਼ੇ ਰਘੁਰਾਈ।।
ਲਖਨ ਬਾਨ ਧਨੁ ਧਰੇ ਬਨਾਈ। ਆਪੁ ਚਢ਼ੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਯਸੁ ਪਾਈ।।
ਬਿਕਲ ਬਿਲੋਕਿ ਮੋਹਿ ਰਘੁਬੀਰਾ। ਬੋਲੇ ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਧਰਿ ਧੀਰਾ।।
ਤਾਤ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਤਾਤ ਸਨ ਕਹੇਹੁ। ਬਾਰ ਬਾਰ ਪਦ ਪਂਕਜ ਗਹੇਹੂ।।
ਕਰਬਿ ਪਾਯਪਰਿ ਬਿਨਯ ਬਹੋਰੀ। ਤਾਤ ਕਰਿਅ ਜਨਿ ਚਿਂਤਾ ਮੋਰੀ।।
ਬਨ ਮਗ ਮਂਗਲ ਕੁਸਲ ਹਮਾਰੇਂ। ਕਰਿਪਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਪੁਨ੍ਯ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ।।

7.2.150

चौपाई
ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਪੂਤ ਮਂਤ੍ਰਹਿ ਰਾਊ। ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਸੁਅਨ ਸੇਸ ਸੁਨਾਊ।।
ਕਰਹਿ ਸਖਾ ਸੋਇ ਬੇਗਿ ਉਪਾਊ। ਰਾਮੁ ਲਖਨੁ ਸਿਯ ਨਯਨ ਦੇਖਾਊ।।
ਸਚਿਵ ਧੀਰ ਧਰਿ ਕਹ ਮੁਦੁ ਬਾਨੀ। ਮਹਾਰਾਜ ਤੁਮ੍ਹ ਪਂਡਿਤ ਗ੍ਯਾਨੀ।।
ਬੀਰ ਸੁਧੀਰ ਧੁਰਂਧਰ ਦੇਵਾ। ਸਾਧੁ ਸਮਾਜੁ ਸਦਾ ਤੁਮ੍ਹ ਸੇਵਾ।।
ਜਨਮ ਮਰਨ ਸਬ ਦੁਖ ਭੋਗਾ। ਹਾਨਿ ਲਾਭ ਪ੍ਰਿਯ ਮਿਲਨ ਬਿਯੋਗਾ।।
ਕਾਲ ਕਰਮ ਬਸ ਹੌਹਿਂ ਗੋਸਾਈਂ। ਬਰਬਸ ਰਾਤਿ ਦਿਵਸ ਕੀ ਨਾਈਂ।।
ਸੁਖ ਹਰਸ਼ਹਿਂ ਜਡ਼ ਦੁਖ ਬਿਲਖਾਹੀਂ। ਦੋਉ ਸਮ ਧੀਰ ਧਰਹਿਂ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਧੀਰਜ ਧਰਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਬਿਚਾਰੀ। ਛਾਡ਼ਿਅ ਸੋਚ ਸਕਲ ਹਿਤਕਾਰੀ।।

7.2.149

चौपाई
ਭੂਪ ਸੁਮਂਤ੍ਰੁ ਲੀਨ੍ਹ ਉਰ ਲਾਈ। ਬੂਡ਼ਤ ਕਛੁ ਅਧਾਰ ਜਨੁ ਪਾਈ।।
ਸਹਿਤ ਸਨੇਹ ਨਿਕਟ ਬੈਠਾਰੀ। ਪੂਤ ਰਾਉ ਨਯਨ ਭਰਿ ਬਾਰੀ।।
ਰਾਮ ਕੁਸਲ ਕਹੁ ਸਖਾ ਸਨੇਹੀ। ਕਹਰਘੁਨਾਥੁ ਲਖਨੁ ਬੈਦੇਹੀ।।
ਆਨੇ ਫੇਰਿ ਕਿ ਬਨਹਿ ਸਿਧਾਏ। ਸੁਨਤ ਸਚਿਵ ਲੋਚਨ ਜਲ ਛਾਏ।।
ਸੋਕ ਬਿਕਲ ਪੁਨਿ ਪੂ ਨਰੇਸੂ। ਕਹੁ ਸਿਯ ਰਾਮ ਲਖਨ ਸਂਦੇਸੂ।।
ਰਾਮ ਰੂਪ ਗੁਨ ਸੀਲ ਸੁਭਾਊ। ਸੁਮਿਰਿ ਸੁਮਿਰਿ ਉਰ ਸੋਚਤ ਰਾਊ।।
ਰਾਉ ਸੁਨਾਇ ਦੀਨ੍ਹ ਬਨਬਾਸੂ। ਸੁਨਿ ਮਨ ਭਯਉ ਨ ਹਰਸ਼ੁ ਹਰਾੂ।।
ਸੋ ਸੁਤ ਬਿਛੁਰਤ ਗਏ ਨ ਪ੍ਰਾਨਾ। ਕੋ ਪਾਪੀ ਬਡ਼ ਮੋਹਿ ਸਮਾਨਾ।।

7.2.148

चौपाई
ਅਤਿ ਆਰਤਿ ਸਬ ਪੂਹਿਂ ਰਾਨੀ। ਉਤਰੁ ਨ ਆਵ ਬਿਕਲ ਭਇ ਬਾਨੀ।।
ਸੁਨਇ ਨ ਸ਼੍ਰਵਨ ਨਯਨ ਨਹਿਂ ਸੂਝਾ। ਕਹਹੁ ਕਹਾਨਰਿਪ ਤੇਹਿ ਤੇਹਿ ਬੂਝਾ।।
ਦਾਸਿਨ੍ਹ ਦੀਖ ਸਚਿਵ ਬਿਕਲਾਈ। ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਗਰਿਹਗਈਂ ਲਵਾਈ।।
ਜਾਇ ਸੁਮਂਤ੍ਰ ਦੀਖ ਕਸ ਰਾਜਾ। ਅਮਿਅ ਰਹਿਤ ਜਨੁ ਚਂਦੁ ਬਿਰਾਜਾ।।
ਆਸਨ ਸਯਨ ਬਿਭੂਸ਼ਨ ਹੀਨਾ। ਪਰੇਉ ਭੂਮਿਤਲ ਨਿਪਟ ਮਲੀਨਾ।।
ਲੇਇ ਉਸਾਸੁ ਸੋਚ ਏਹਿ ਭਾੀ। ਸੁਰਪੁਰ ਤੇਂ ਜਨੁ ਖੇਉ ਜਜਾਤੀ।।
ਲੇਤ ਸੋਚ ਭਰਿ ਛਿਨੁ ਛਿਨੁ ਛਾਤੀ। ਜਨੁ ਜਰਿ ਪਂਖ ਪਰੇਉ ਸਂਪਾਤੀ।।
ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਹ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ। ਪੁਨਿ ਕਹ ਰਾਮ ਲਖਨ ਬੈਦੇਹੀ।।

7.2.147

चौपाई
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਕਰਤ ਪਂਥ ਪਛਿਤਾਵਾ। ਤਮਸਾ ਤੀਰ ਤੁਰਤ ਰਥੁ ਆਵਾ।।
ਬਿਦਾ ਕਿਏ ਕਰਿ ਬਿਨਯ ਨਿਸ਼ਾਦਾ। ਫਿਰੇ ਪਾਯਪਰਿ ਬਿਕਲ ਬਿਸ਼ਾਦਾ।।
ਪੈਠਤ ਨਗਰ ਸਚਿਵ ਸਕੁਚਾਈ। ਜਨੁ ਮਾਰੇਸਿ ਗੁਰ ਬਾਨ ਗਾਈ।।
ਬੈਠਿ ਬਿਟਪ ਤਰ ਦਿਵਸੁ ਗਵਾਾ। ਸਾ ਸਮਯ ਤਬ ਅਵਸਰੁ ਪਾਵਾ।।
ਅਵਧ ਪ੍ਰਬੇਸੁ ਕੀਨ੍ਹ ਅਿਆਰੇਂ। ਪੈਠ ਭਵਨ ਰਥੁ ਰਾਖਿ ਦੁਆਰੇਂ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਜਿਨ੍ਹ ਸਮਾਚਾਰ ਸੁਨਿ ਪਾਏ। ਭੂਪ ਦ੍ਵਾਰ ਰਥੁ ਦੇਖਨ ਆਏ।।
ਰਥੁ ਪਹਿਚਾਨਿ ਬਿਕਲ ਲਖਿ ਘੋਰੇ। ਗਰਹਿਂ ਗਾਤ ਜਿਮਿ ਆਤਪ ਓਰੇ।।
ਨਗਰ ਨਾਰਿ ਨਰ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਕੈਂਸੇਂ। ਨਿਘਟਤ ਨੀਰ ਮੀਨਗਨ ਜੈਂਸੇਂ।।

7.2.146

चौपाई
ਪੁਛਿਹਹਿਂ ਦੀਨ ਦੁਖਿਤ ਸਬ ਮਾਤਾ। ਕਹਬ ਕਾਹ ਮੈਂ ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਬਿਧਾਤਾ।।
ਪੂਛਿਹਿ ਜਬਹਿਂ ਲਖਨ ਮਹਤਾਰੀ। ਕਹਿਹਉਕਵਨ ਸੇਸ ਸੁਖਾਰੀ।।
ਰਾਮ ਜਨਨਿ ਜਬ ਆਇਹਿ ਧਾਈ। ਸੁਮਿਰਿ ਬਚ੍ਛੁ ਜਿਮਿ ਧੇਨੁ ਲਵਾਈ।।
ਪੂਤ ਉਤਰੁ ਦੇਬ ਮੈਂ ਤੇਹੀ। ਗੇ ਬਨੁ ਰਾਮ ਲਖਨੁ ਬੈਦੇਹੀ।।
ਜੋਇ ਪੂਿਹਿ ਤੇਹਿ ਊਤਰੁ ਦੇਬਾ।ਜਾਇ ਅਵਧ ਅਬ ਯਹੁ ਸੁਖੁ ਲੇਬਾ।।
ਪੂਿਹਿ ਜਬਹਿਂ ਰਾਉ ਦੁਖ ਦੀਨਾ। ਜਿਵਨੁ ਜਾਸੁ ਰਘੁਨਾਥ ਅਧੀਨਾ।।
ਦੇਹਉਉਤਰੁ ਕੌਨੁ ਮੁਹੁ ਲਾਈ। ਆਯਉਕੁਸਲ ਕੁਅ ਪਹੁਾਈ।।
ਸੁਨਤ ਲਖਨ ਸਿਯ ਰਾਮ ਸੇਸੂ। ਤਰਿਨ ਜਿਮਿ ਤਨੁ ਪਰਿਹਰਿਹਿ ਨਰੇਸੂ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse