verse

7.2.25

चौपाई
ਕੋਪਭਵਨ ਸੁਨਿ ਸਕੁਚੇਉ ਰਾਉ। ਭਯ ਬਸ ਅਗਹੁਡ਼ ਪਰਇ ਨ ਪਾਊ।।
ਸੁਰਪਤਿ ਬਸਇ ਬਾਹਲ ਜਾਕੇ। ਨਰਪਤਿ ਸਕਲ ਰਹਹਿਂ ਰੁਖ ਤਾਕੇਂ।।
ਸੋ ਸੁਨਿ ਤਿਯ ਰਿਸ ਗਯਉ ਸੁਖਾਈ। ਦੇਖਹੁ ਕਾਮ ਪ੍ਰਤਾਪ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਸੂਲ ਕੁਲਿਸ ਅਸਿ ਅਵਨਿਹਾਰੇ। ਤੇ ਰਤਿਨਾਥ ਸੁਮਨ ਸਰ ਮਾਰੇ।।
ਸਭਯ ਨਰੇਸੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪਹਿਂ ਗਯਊ। ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਦੁਖੁ ਦਾਰੁਨ ਭਯਊ।।
ਭੂਮਿ ਸਯਨ ਪਟੁ ਮੋਟ ਪੁਰਾਨਾ। ਦਿਏ ਡਾਰਿ ਤਨ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਨਾ।।
ਕੁਮਤਿਹਿ ਕਸਿ ਕੁਬੇਸ਼ਤਾ ਫਾਬੀ। ਅਨ ਅਹਿਵਾਤੁ ਸੂਚ ਜਨੁ ਭਾਬੀ।।
ਜਾਇ ਨਿਕਟ ਨਰਿਪੁ ਕਹ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ। ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯਾ ਕੇਹਿ ਹੇਤੁ ਰਿਸਾਨੀ।।

7.2.24

चौपाई
ਬਾਲ ਸਖਾ ਸੁਨ ਹਿਯਹਰਸ਼ਾਹੀਂ। ਮਿਲਿ ਦਸ ਪਾ ਰਾਮ ਪਹਿਂ ਜਾਹੀਂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਆਦਰਹਿਂ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਹਿਚਾਨੀ। ਪੂਹਿਂ ਕੁਸਲ ਖੇਮ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਫਿਰਹਿਂ ਭਵਨ ਪ੍ਰਿਯ ਆਯਸੁ ਪਾਈ। ਕਰਤ ਪਰਸਪਰ ਰਾਮ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਕੋ ਰਘੁਬੀਰ ਸਰਿਸ ਸਂਸਾਰਾ। ਸੀਲੁ ਸਨੇਹ ਨਿਬਾਹਨਿਹਾਰਾ।
ਜੇਂਹਿ ਜੇਂਹਿ ਜੋਨਿ ਕਰਮ ਬਸ ਭ੍ਰਮਹੀਂ। ਤਹਤਹਈਸੁ ਦੇਉ ਯਹ ਹਮਹੀਂ।।
ਸੇਵਕ ਹਮ ਸ੍ਵਾਮੀ ਸਿਯਨਾਹੂ। ਹੋਉ ਨਾਤ ਯਹ ਓਰ ਨਿਬਾਹੂ।।
ਅਸ ਅਭਿਲਾਸ਼ੁ ਨਗਰ ਸਬ ਕਾਹੂ। ਕੈਕਯਸੁਤਾ ਹ੍ਦਯਅਤਿ ਦਾਹੂ।।
ਕੋ ਨ ਕੁਸਂਗਤਿ ਪਾਇ ਨਸਾਈ। ਰਹਇ ਨ ਨੀਚ ਮਤੇਂ ਚਤੁਰਾਈ।।

7.2.23

चौपाई
ਕੁਬਰਿਹਿ ਰਾਨਿ ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯ ਜਾਨੀ। ਬਾਰ ਬਾਰ ਬਡ਼ਿ ਬੁਦ੍ਧਿ ਬਖਾਨੀ।।
ਤੋਹਿ ਸਮ ਹਿਤ ਨ ਮੋਰ ਸਂਸਾਰਾ। ਬਹੇ ਜਾਤ ਕਇ ਭਇਸਿ ਅਧਾਰਾ।।
ਜੌਂ ਬਿਧਿ ਪੁਰਬ ਮਨੋਰਥੁ ਕਾਲੀ। ਕਰੌਂ ਤੋਹਿ ਚਖ ਪੂਤਰਿ ਆਲੀ।।
ਬਹੁਬਿਧਿ ਚੇਰਿਹਿ ਆਦਰੁ ਦੇਈ। ਕੋਪਭਵਨ ਗਵਨਿ ਕੈਕੇਈ।।
ਬਿਪਤਿ ਬੀਜੁ ਬਰਸ਼ਾ ਰਿਤੁ ਚੇਰੀ। ਭੁਇਭਇ ਕੁਮਤਿ ਕੈਕੇਈ ਕੇਰੀ।।
ਪਾਇ ਕਪਟ ਜਲੁ ਅਂਕੁਰ ਜਾਮਾ। ਬਰ ਦੋਉ ਦਲ ਦੁਖ ਫਲ ਪਰਿਨਾਮਾ।।
ਕੋਪ ਸਮਾਜੁ ਸਾਜਿ ਸਬੁ ਸੋਈ। ਰਾਜੁ ਕਰਤ ਨਿਜ ਕੁਮਤਿ ਬਿਗੋਈ।।
ਰਾਉਰ ਨਗਰ ਕੋਲਾਹਲੁ ਹੋਈ। ਯਹ ਕੁਚਾਲਿ ਕਛੁ ਜਾਨ ਨ ਕੋਈ।।

7.2.22

चौपाई
ਕੁਬਰੀਂ ਕਰਿ ਕਬੁਲੀ ਕੈਕੇਈ। ਕਪਟ ਛੁਰੀ ਉਰ ਪਾਹਨ ਟੇਈ।।
ਲਖਇ ਨ ਰਾਨਿ ਨਿਕਟ ਦੁਖੁ ਕੈਂਸੇ। ਚਰਇ ਹਰਿਤ ਤਿਨ ਬਲਿਪਸੁ ਜੈਸੇਂ।।
ਸੁਨਤ ਬਾਤ ਮਰਿਦੁ ਅਂਤ ਕਠੋਰੀ। ਦੇਤਿ ਮਨਹੁਮਧੁ ਮਾਹੁਰ ਘੋਰੀ।।
ਕਹਇ ਚੇਰਿ ਸੁਧਿ ਅਹਇ ਕਿ ਨਾਹੀ। ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ ਕਹਿਹੁ ਕਥਾ ਮੋਹਿ ਪਾਹੀਂ।।
ਦੁਇ ਬਰਦਾਨ ਭੂਪ ਸਨ ਥਾਤੀ। ਮਾਗਹੁ ਆਜੁ ਜੁਡ਼ਾਵਹੁ ਛਾਤੀ।।
ਸੁਤਹਿ ਰਾਜੁ ਰਾਮਹਿ ਬਨਵਾਸੂ। ਦੇਹੁ ਲੇਹੁ ਸਬ ਸਵਤਿ ਹੁਲਾਸੁ।।
ਭੂਪਤਿ ਰਾਮ ਸਪਥ ਜਬ ਕਰਈ। ਤਬ ਮਾਗੇਹੁ ਜੇਹਿਂ ਬਚਨੁ ਨ ਟਰਈ।।
ਹੋਇ ਅਕਾਜੁ ਆਜੁ ਨਿਸਿ ਬੀਤੇਂ। ਬਚਨੁ ਮੋਰ ਪ੍ਰਿਯ ਮਾਨੇਹੁ ਜੀ ਤੇਂ।।

7.2.21

चौपाई
ਨੈਹਰ ਜਨਮੁ ਭਰਬ ਬਰੁ ਜਾਇ। ਜਿਅਤ ਨ ਕਰਬਿ ਸਵਤਿ ਸੇਵਕਾਈ।।
ਅਰਿ ਬਸ ਦੈਉ ਜਿਆਵਤ ਜਾਹੀ। ਮਰਨੁ ਨੀਕ ਤੇਹਿ ਜੀਵਨ ਚਾਹੀ।।
ਦੀਨ ਬਚਨ ਕਹ ਬਹੁਬਿਧਿ ਰਾਨੀ। ਸੁਨਿ ਕੁਬਰੀਂ ਤਿਯਮਾਯਾ ਠਾਨੀ।।
ਅਸ ਕਸ ਕਹਹੁ ਮਾਨਿ ਮਨ ਊਨਾ। ਸੁਖੁ ਸੋਹਾਗੁ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਦਿਨ ਦੂਨਾ।।
ਜੇਹਿਂ ਰਾਉਰ ਅਤਿ ਅਨਭਲ ਤਾਕਾ। ਸੋਇ ਪਾਇਹਿ ਯਹੁ ਫਲੁ ਪਰਿਪਾਕਾ।।
ਜਬ ਤੇਂ ਕੁਮਤ ਸੁਨਾ ਮੈਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ। ਭੂਖ ਨ ਬਾਸਰ ਨੀਂਦ ਨ ਜਾਮਿਨਿ।।
ਪੂੇਉ ਗੁਨਿਨ੍ਹ ਰੇਖ ਤਿਨ੍ਹ ਖਾੀ। ਭਰਤ ਭੁਆਲ ਹੋਹਿਂ ਯਹ ਸਾੀ।।
ਭਾਮਿਨਿ ਕਰਹੁ ਤ ਕਹੌਂ ਉਪਾਊ। ਹੈ ਤੁਮ੍ਹਰੀਂ ਸੇਵਾ ਬਸ ਰਾਊ।।

7.2.20

चौपाई
ਕੈਕਯਸੁਤਾ ਸੁਨਤ ਕਟੁ ਬਾਨੀ। ਕਹਿ ਨ ਸਕਇ ਕਛੁ ਸਹਮਿ ਸੁਖਾਨੀ।।
ਤਨ ਪਸੇਉ ਕਦਲੀ ਜਿਮਿ ਕਾੀ। ਕੁਬਰੀਂ ਦਸਨ ਜੀਭ ਤਬ ਚਾੀ।।
ਕਹਿ ਕਹਿ ਕੋਟਿਕ ਕਪਟ ਕਹਾਨੀ। ਧੀਰਜੁ ਧਰਹੁ ਪ੍ਰਬੋਧਿਸਿ ਰਾਨੀ।।
ਫਿਰਾ ਕਰਮੁ ਪ੍ਰਿਯ ਲਾਗਿ ਕੁਚਾਲੀ। ਬਕਿਹਿ ਸਰਾਹਇ ਮਾਨਿ ਮਰਾਲੀ।।
ਸੁਨੁ ਮਂਥਰਾ ਬਾਤ ਫੁਰਿ ਤੋਰੀ। ਦਹਿਨਿ ਆਿ ਨਿਤ ਫਰਕਇ ਮੋਰੀ।।
ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਦੇਖਉਰਾਤਿ ਕੁਸਪਨੇ। ਕਹਉਨ ਤੋਹਿ ਮੋਹ ਬਸ ਅਪਨੇ।।
ਕਾਹ ਕਰੌ ਸਖਿ ਸੂਧ ਸੁਭਾਊ। ਦਾਹਿਨ ਬਾਮ ਨ ਜਾਨਉਕਾਊ।।

दोहा/सोरठा
ਅਪਨੇ ਚਲਤ ਨ ਆਜੁ ਲਗਿ ਅਨਭਲ ਕਾਹੁਕ ਕੀਨ੍ਹ।
ਕੇਹਿਂ ਅਘ ਏਕਹਿ ਬਾਰ ਮੋਹਿ ਦੈਅਦੁਸਹ ਦੁਖੁ ਦੀਨ੍ਹ।।20।।

7.2.19

चौपाई
ਭਾਵੀ ਬਸ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਉਰ ਆਈ। ਪੂ ਰਾਨਿ ਪੁਨਿ ਸਪਥ ਦੇਵਾਈ।।
ਕਾ ਪੂਛਹੁਤੁਮ੍ਹ ਅਬਹੁਨ ਜਾਨਾ। ਨਿਜ ਹਿਤ ਅਨਹਿਤ ਪਸੁ ਪਹਿਚਾਨਾ।।
ਭਯਉ ਪਾਖੁ ਦਿਨ ਸਜਤ ਸਮਾਜੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਪਾਈ ਸੁਧਿ ਮੋਹਿ ਸਨ ਆਜੂ।।
ਖਾਇਅ ਪਹਿਰਿਅ ਰਾਜ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ। ਸਤ੍ਯ ਕਹੇਂ ਨਹਿਂ ਦੋਸ਼ੁ ਹਮਾਰੇਂ।।
ਜੌਂ ਅਸਤ੍ਯ ਕਛੁ ਕਹਬ ਬਨਾਈ। ਤੌ ਬਿਧਿ ਦੇਇਹਿ ਹਮਹਿ ਸਜਾਈ।।
ਰਾਮਹਿ ਤਿਲਕ ਕਾਲਿ ਜੌਂ ਭਯਊ। ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਬਿਪਤਿ ਬੀਜੁ ਬਿਧਿ ਬਯਊ।।
ਰੇਖ ਖਾਇ ਕਹਉਬਲੁ ਭਾਸ਼ੀ। ਭਾਮਿਨਿ ਭਇਹੁ ਦੂਧ ਕਇ ਮਾਖੀ।।
ਜੌਂ ਸੁਤ ਸਹਿਤ ਕਰਹੁ ਸੇਵਕਾਈ। ਤੌ ਘਰ ਰਹਹੁ ਨ ਆਨ ਉਪਾਈ।।

7.2.18

चौपाई
ਚਤੁਰ ਗੀਰ ਰਾਮ ਮਹਤਾਰੀ। ਬੀਚੁ ਪਾਇ ਨਿਜ ਬਾਤ ਸਾਰੀ।।
ਪਠਏ ਭਰਤੁ ਭੂਪ ਨਨਿਅਉਰੇਂ। ਰਾਮ ਮਾਤੁ ਮਤ ਜਾਨਵ ਰਉਰੇਂ।।
ਸੇਵਹਿਂ ਸਕਲ ਸਵਤਿ ਮੋਹਿ ਨੀਕੇਂ। ਗਰਬਿਤ ਭਰਤ ਮਾਤੁ ਬਲ ਪੀ ਕੇਂ।।
ਸਾਲੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਕੌਸਿਲਹਿ ਮਾਈ। ਕਪਟ ਚਤੁਰ ਨਹਿਂ ਹੋਇ ਜਨਾਈ।।
ਰਾਜਹਿ ਤੁਮ੍ਹ ਪਰ ਪ੍ਰੇਮੁ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਸਵਤਿ ਸੁਭਾਉ ਸਕਇ ਨਹਿਂ ਦੇਖੀ।।
ਰਚੀ ਪ੍ਰਂਪਚੁ ਭੂਪਹਿ ਅਪਨਾਈ। ਰਾਮ ਤਿਲਕ ਹਿਤ ਲਗਨ ਧਰਾਈ।।
ਯਹ ਕੁਲ ਉਚਿਤ ਰਾਮ ਕਹੁਟੀਕਾ। ਸਬਹਿ ਸੋਹਾਇ ਮੋਹਿ ਸੁਠਿ ਨੀਕਾ।।
ਆਗਿਲਿ ਬਾਤ ਸਮੁਝਿ ਡਰੁ ਮੋਹੀ। ਦੇਉ ਦੈਉ ਫਿਰਿ ਸੋ ਫਲੁ ਓਹੀ।।

7.2.17

चौपाई
ਸਾਦਰ ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਪੂਤਿ ਓਹੀ। ਸਬਰੀ ਗਾਨ ਮਰਿਗੀ ਜਨੁ ਮੋਹੀ।।
ਤਸਿ ਮਤਿ ਫਿਰੀ ਅਹਇ ਜਸਿ ਭਾਬੀ। ਰਹਸੀ ਚੇਰਿ ਘਾਤ ਜਨੁ ਫਾਬੀ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਪੂਹੁ ਮੈਂ ਕਹਤ ਡੇਰਾਊ ਧਰੇਉ ਮੋਰ ਘਰਫੋਰੀ ਨਾਊ।
ਸਜਿ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਬਹੁਬਿਧਿ ਗਢ਼ਿ ਛੋਲੀ। ਅਵਧ ਸਾਢ਼ਸਾਤੀ ਤਬ ਬੋਲੀ।।
ਪ੍ਰਿਯ ਸਿਯ ਰਾਮੁ ਕਹਾ ਤੁਮ੍ਹ ਰਾਨੀ। ਰਾਮਹਿ ਤੁਮ੍ਹ ਪ੍ਰਿਯ ਸੋ ਫੁਰਿ ਬਾਨੀ।।
ਰਹਾ ਪ੍ਰਥਮ ਅਬ ਤੇ ਦਿਨ ਬੀਤੇ। ਸਮਉ ਫਿਰੇਂ ਰਿਪੁ ਹੋਹਿਂ ਪਿਂਰੀਤੇ।।
ਭਾਨੁ ਕਮਲ ਕੁਲ ਪੋਸ਼ਨਿਹਾਰਾ। ਬਿਨੁ ਜਲ ਜਾਰਿ ਕਰਇ ਸੋਇ ਛਾਰਾ।।
ਜਰਿ ਤੁਮ੍ਹਾਰਿ ਚਹ ਸਵਤਿ ਉਖਾਰੀ। ਰੂਹੁ ਕਰਿ ਉਪਾਉ ਬਰ ਬਾਰੀ।।

7.2.16

चौपाई
ਏਕਹਿਂ ਬਾਰ ਆਸ ਸਬ ਪੂਜੀ। ਅਬ ਕਛੁ ਕਹਬ ਜੀਭ ਕਰਿ ਦੂਜੀ।।
ਫੋਰੈ ਜੋਗੁ ਕਪਾਰੁ ਅਭਾਗਾ। ਭਲੇਉ ਕਹਤ ਦੁਖ ਰਉਰੇਹਿ ਲਾਗਾ।।
ਕਹਹਿਂ ਝੂਠਿ ਫੁਰਿ ਬਾਤ ਬਨਾਈ। ਤੇ ਪ੍ਰਿਯ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਕਰੁਇ ਮੈਂ ਮਾਈ।।
ਹਮਹੁਕਹਬਿ ਅਬ ਠਕੁਰਸੋਹਾਤੀ। ਨਾਹਿਂ ਤ ਮੌਨ ਰਹਬ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ।।
ਕਰਿ ਕੁਰੂਪ ਬਿਧਿ ਪਰਬਸ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਬਵਾ ਸੋ ਲੁਨਿਅ ਲਹਿਅ ਜੋ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਕੋਉ ਨਰਿਪ ਹੋਉ ਹਮਹਿ ਕਾ ਹਾਨੀ। ਚੇਰਿ ਛਾਡ਼ਿ ਅਬ ਹੋਬ ਕਿ ਰਾਨੀ।।
ਜਾਰੈ ਜੋਗੁ ਸੁਭਾਉ ਹਮਾਰਾ। ਅਨਭਲ ਦੇਖਿ ਨ ਜਾਇ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।।
ਤਾਤੇਂ ਕਛੁਕ ਬਾਤ ਅਨੁਸਾਰੀ। ਛਮਿਅ ਦੇਬਿ ਬਡ਼ਿ ਚੂਕ ਹਮਾਰੀ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse