verse

7.2.15

चौपाई
ਪ੍ਰਿਯਬਾਦਿਨਿ ਸਿਖ ਦੀਨ੍ਹਿਉਤੋਹੀ। ਸਪਨੇਹੁਤੋ ਪਰ ਕੋਪੁ ਨ ਮੋਹੀ।।
ਸੁਦਿਨੁ ਸੁਮਂਗਲ ਦਾਯਕੁ ਸੋਈ। ਤੋਰ ਕਹਾ ਫੁਰ ਜੇਹਿ ਦਿਨ ਹੋਈ।।
ਜੇਠ ਸ੍ਵਾਮਿ ਸੇਵਕ ਲਘੁ ਭਾਈ। ਯਹ ਦਿਨਕਰ ਕੁਲ ਰੀਤਿ ਸੁਹਾਈ।।
ਰਾਮ ਤਿਲਕੁ ਜੌਂ ਸਾੇਹੁਕਾਲੀ। ਦੇਉਮਾਗੁ ਮਨ ਭਾਵਤ ਆਲੀ।।
ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਸਮ ਸਬ ਮਹਤਾਰੀ। ਰਾਮਹਿ ਸਹਜ ਸੁਭਾਯਪਿਆਰੀ।।
ਮੋ ਪਰ ਕਰਹਿਂ ਸਨੇਹੁ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਮੈਂ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਰੀਛਾ ਦੇਖੀ।।
ਜੌਂ ਬਿਧਿ ਜਨਮੁ ਦੇਇ ਕਰਿ ਛੋਹੂ। ਹੋਹੁਰਾਮ ਸਿਯ ਪੂਤ ਪੁਤੋਹੂ।।
ਪ੍ਰਾਨ ਤੇਂ ਅਧਿਕ ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਿਯ ਮੋਰੇਂ। ਤਿਨ੍ਹ ਕੇਂ ਤਿਲਕ ਛੋਭੁ ਕਸ ਤੋਰੇਂ।।

7.2.14

चौपाई
ਕਤ ਸਿਖ ਦੇਇ ਹਮਹਿ ਕੋਉ ਮਾਈ। ਗਾਲੁ ਕਰਬ ਕੇਹਿ ਕਰ ਬਲੁ ਪਾਈ।।
ਰਾਮਹਿ ਛਾਡ਼ਿ ਕੁਸਲ ਕੇਹਿ ਆਜੂ। ਜੇਹਿ ਜਨੇਸੁ ਦੇਇ ਜੁਬਰਾਜੂ।।
ਭਯਉ ਕੌਸਿਲਹਿ ਬਿਧਿ ਅਤਿ ਦਾਹਿਨ। ਦੇਖਤ ਗਰਬ ਰਹਤ ਉਰ ਨਾਹਿਨ।।
ਦੇਖੇਹੁ ਕਸ ਨ ਜਾਇ ਸਬ ਸੋਭਾ। ਜੋ ਅਵਲੋਕਿ ਮੋਰ ਮਨੁ ਛੋਭਾ।।
ਪੂਤੁ ਬਿਦੇਸ ਨ ਸੋਚੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ। ਜਾਨਤਿ ਹਹੁ ਬਸ ਨਾਹੁ ਹਮਾਰੇਂ।।
ਨੀਦ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਿਯ ਸੇਜ ਤੁਰਾਈ। ਲਖਹੁ ਨ ਭੂਪ ਕਪਟ ਚਤੁਰਾਈ।।
ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਮਲਿਨ ਮਨੁ ਜਾਨੀ। ਝੁਕੀ ਰਾਨਿ ਅਬ ਰਹੁ ਅਰਗਾਨੀ।।
ਪੁਨਿ ਅਸ ਕਬਹੁਕਹਸਿ ਘਰਫੋਰੀ। ਤਬ ਧਰਿ ਜੀਭ ਕਢ਼ਾਵਉਤੋਰੀ।।

7.2.13

चौपाई
ਦੀਖ ਮਂਥਰਾ ਨਗਰੁ ਬਨਾਵਾ। ਮਂਜੁਲ ਮਂਗਲ ਬਾਜ ਬਧਾਵਾ।।
ਪੂਛੇਸਿ ਲੋਗਨ੍ਹ ਕਾਹ ਉਛਾਹੂ। ਰਾਮ ਤਿਲਕੁ ਸੁਨਿ ਭਾ ਉਰ ਦਾਹੂ।।
ਕਰਇ ਬਿਚਾਰੁ ਕੁਬੁਦ੍ਧਿ ਕੁਜਾਤੀ। ਹੋਇ ਅਕਾਜੁ ਕਵਨਿ ਬਿਧਿ ਰਾਤੀ।।
ਦੇਖਿ ਲਾਗਿ ਮਧੁ ਕੁਟਿਲ ਕਿਰਾਤੀ। ਜਿਮਿ ਗਵਤਕਇ ਲੇਉਕੇਹਿ ਭਾੀ।।
ਭਰਤ ਮਾਤੁ ਪਹਿਂ ਗਇ ਬਿਲਖਾਨੀ। ਕਾ ਅਨਮਨਿ ਹਸਿ ਕਹ ਹਿ ਰਾਨੀ।।
ਊਤਰੁ ਦੇਇ ਨ ਲੇਇ ਉਸਾਸੂ। ਨਾਰਿ ਚਰਿਤ ਕਰਿ ਢਾਰਇ ਆੂ।।
ਹਿ ਕਹ ਰਾਨਿ ਗਾਲੁ ਬਡ਼ ਤੋਰੇਂ। ਦੀਨ੍ਹ ਲਖਨ ਸਿਖ ਅਸ ਮਨ ਮੋਰੇਂ।।
ਤਬਹੁਨ ਬੋਲ ਚੇਰਿ ਬਡ਼ਿ ਪਾਪਿਨਿ। ਛਾਡ਼ਇ ਸ੍ਵਾਸ ਕਾਰਿ ਜਨੁ ਸਾਿਨਿ।।

7.2.12

चौपाई
ਸੁਨਿ ਸੁਰ ਬਿਨਯ ਠਾਢ਼ਿ ਪਛਿਤਾਤੀ। ਭਇਉਸਰੋਜ ਬਿਪਿਨ ਹਿਮਰਾਤੀ।।
ਦੇਖਿ ਦੇਵ ਪੁਨਿ ਕਹਹਿਂ ਨਿਹੋਰੀ। ਮਾਤੁ ਤੋਹਿ ਨਹਿਂ ਥੋਰਿਉ ਖੋਰੀ।।
ਬਿਸਮਯ ਹਰਸ਼ ਰਹਿਤ ਰਘੁਰਾਊ। ਤੁਮ੍ਹ ਜਾਨਹੁ ਸਬ ਰਾਮ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਜੀਵ ਕਰਮ ਬਸ ਸੁਖ ਦੁਖ ਭਾਗੀ। ਜਾਇਅ ਅਵਧ ਦੇਵ ਹਿਤ ਲਾਗੀ।।
ਬਾਰ ਬਾਰ ਗਹਿ ਚਰਨ ਸੋਚੌ। ਚਲੀ ਬਿਚਾਰਿ ਬਿਬੁਧ ਮਤਿ ਪੋਚੀ।।
ਊ ਨਿਵਾਸੁ ਨੀਚਿ ਕਰਤੂਤੀ। ਦੇਖਿ ਨ ਸਕਹਿਂ ਪਰਾਇ ਬਿਭੂਤੀ।।
ਆਗਿਲ ਕਾਜੁ ਬਿਚਾਰਿ ਬਹੋਰੀ। ਕਰਹਹਿਂ ਚਾਹ ਕੁਸਲ ਕਬਿ ਮੋਰੀ।।
ਹਰਸ਼ਿ ਹਰਿਦਯਦਸਰਥ ਪੁਰ ਆਈ। ਜਨੁ ਗ੍ਰਹ ਦਸਾ ਦੁਸਹ ਦੁਖਦਾਈ।।

7.2.11

चौपाई
ਬਾਜਹਿਂ ਬਾਜਨੇ ਬਿਬਿਧ ਬਿਧਾਨਾ। ਪੁਰ ਪ੍ਰਮੋਦੁ ਨਹਿਂ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ।।
ਭਰਤ ਆਗਮਨੁ ਸਕਲ ਮਨਾਵਹਿਂ। ਆਵਹੁਬੇਗਿ ਨਯਨ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿਂ।।
ਹਾਟ ਬਾਟ ਘਰ ਗਲੀਂ ਅਥਾਈ। ਕਹਹਿਂ ਪਰਸਪਰ ਲੋਗ ਲੋਗਾਈ।।
ਕਾਲਿ ਲਗਨ ਭਲਿ ਕੇਤਿਕ ਬਾਰਾ। ਪੂਜਿਹਿ ਬਿਧਿ ਅਭਿਲਾਸ਼ੁ ਹਮਾਰਾ।।
ਕਨਕ ਸਿਂਘਾਸਨ ਸੀਯ ਸਮੇਤਾ। ਬੈਠਹਿਂ ਰਾਮੁ ਹੋਇ ਚਿਤ ਚੇਤਾ।।
ਸਕਲ ਕਹਹਿਂ ਕਬ ਹੋਇਹਿ ਕਾਲੀ। ਬਿਘਨ ਮਨਾਵਹਿਂ ਦੇਵ ਕੁਚਾਲੀ।।
ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਸੋਹਾਇ ਨ ਅਵਧ ਬਧਾਵਾ। ਚੋਰਹਿ ਚਂਦਿਨਿ ਰਾਤਿ ਨ ਭਾਵਾ।।
ਸਾਰਦ ਬੋਲਿ ਬਿਨਯ ਸੁਰ ਕਰਹੀਂ। ਬਾਰਹਿਂ ਬਾਰ ਪਾਯ ਲੈ ਪਰਹੀਂ।।

7.2.10

चौपाई
ਬਰਨਿ ਰਾਮ ਗੁਨ ਸੀਲੁ ਸੁਭਾਊ। ਬੋਲੇ ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਲਕਿ ਮੁਨਿਰਾਊ।।
ਭੂਪ ਸਜੇਉ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮਾਜੂ। ਚਾਹਤ ਦੇਨ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਜੁਬਰਾਜੂ।।
ਰਾਮ ਕਰਹੁ ਸਬ ਸਂਜਮ ਆਜੂ। ਜੌਂ ਬਿਧਿ ਕੁਸਲ ਨਿਬਾਹੈ ਕਾਜੂ।।
ਗੁਰੁ ਸਿਖ ਦੇਇ ਰਾਯ ਪਹਿਂ ਗਯਉ। ਰਾਮ ਹਰਿਦਯਅਸ ਬਿਸਮਉ ਭਯਊ।।
ਜਨਮੇ ਏਕ ਸਂਗ ਸਬ ਭਾਈ। ਭੋਜਨ ਸਯਨ ਕੇਲਿ ਲਰਿਕਾਈ।।
ਕਰਨਬੇਧ ਉਪਬੀਤ ਬਿਆਹਾ। ਸਂਗ ਸਂਗ ਸਬ ਭਏ ਉਛਾਹਾ।।
ਬਿਮਲ ਬਂਸ ਯਹੁ ਅਨੁਚਿਤ ਏਕੂ। ਬਂਧੁ ਬਿਹਾਇ ਬਡ਼ੇਹਿ ਅਭਿਸ਼ੇਕੂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਸਪ੍ਰੇਮ ਪਛਿਤਾਨਿ ਸੁਹਾਈ। ਹਰਉ ਭਗਤ ਮਨ ਕੈ ਕੁਟਿਲਾਈ।।

7.2.9

चौपाई
ਤਬ ਨਰਨਾਹਬਸਿਸ਼੍ਠੁ ਬੋਲਾਏ। ਰਾਮਧਾਮ ਸਿਖ ਦੇਨ ਪਠਾਏ।।
ਗੁਰ ਆਗਮਨੁ ਸੁਨਤ ਰਘੁਨਾਥਾ। ਦ੍ਵਾਰ ਆਇ ਪਦ ਨਾਯਉ ਮਾਥਾ।।
ਸਾਦਰ ਅਰਘ ਦੇਇ ਘਰ ਆਨੇ। ਸੋਰਹ ਭਾਿ ਪੂਜਿ ਸਨਮਾਨੇ।।
ਗਹੇ ਚਰਨ ਸਿਯ ਸਹਿਤ ਬਹੋਰੀ। ਬੋਲੇ ਰਾਮੁ ਕਮਲ ਕਰ ਜੋਰੀ।।
ਸੇਵਕ ਸਦਨ ਸ੍ਵਾਮਿ ਆਗਮਨੂ। ਮਂਗਲ ਮੂਲ ਅਮਂਗਲ ਦਮਨੂ।।
ਤਦਪਿ ਉਚਿਤ ਜਨੁ ਬੋਲਿ ਸਪ੍ਰੀਤੀ। ਪਠਇਅ ਕਾਜ ਨਾਥ ਅਸਿ ਨੀਤੀ।।
ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਤਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕੀਨ੍ਹ ਸਨੇਹੂ। ਭਯਉ ਪੁਨੀਤ ਆਜੁ ਯਹੁ ਗੇਹੂ।।
ਆਯਸੁ ਹੋਇ ਸੋ ਕਰੌਂ ਗੋਸਾਈ। ਸੇਵਕ ਲਹਇ ਸ੍ਵਾਮਿ ਸੇਵਕਾਈ।।

7.2.8

चौपाई
ਪ੍ਰਥਮ ਜਾਇ ਜਿਨ੍ਹ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ। ਭੂਸ਼ਨ ਬਸਨ ਭੂਰਿ ਤਿਨ੍ਹ ਪਾਏ।।
ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਲਕਿ ਤਨ ਮਨ ਅਨੁਰਾਗੀਂ। ਮਂਗਲ ਕਲਸ ਸਜਨ ਸਬ ਲਾਗੀਂ।।
ਚੌਕੇਂ ਚਾਰੁ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਪੁਰੀ। ਮਨਿਮਯ ਬਿਬਿਧ ਭਾਿ ਅਤਿ ਰੁਰੀ।।
ਆਨ ਮਗਨ ਰਾਮ ਮਹਤਾਰੀ। ਦਿਏ ਦਾਨ ਬਹੁ ਬਿਪ੍ਰ ਹਾਰੀ।।
ਪੂਜੀਂ ਗ੍ਰਾਮਦੇਬਿ ਸੁਰ ਨਾਗਾ। ਕਹੇਉ ਬਹੋਰਿ ਦੇਨ ਬਲਿਭਾਗਾ।।
ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਹੋਇ ਰਾਮ ਕਲ੍ਯਾਨੂ। ਦੇਹੁ ਦਯਾ ਕਰਿ ਸੋ ਬਰਦਾਨੂ।।
ਗਾਵਹਿਂ ਮਂਗਲ ਕੋਕਿਲਬਯਨੀਂ। ਬਿਧੁਬਦਨੀਂ ਮਰਿਗਸਾਵਕਨਯਨੀਂ।।

दोहा/सोरठा
ਰਾਮ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕੁ ਸੁਨਿ ਹਿਯਹਰਸ਼ੇ ਨਰ ਨਾਰਿ।
ਲਗੇ ਸੁਮਂਗਲ ਸਜਨ ਸਬ ਬਿਧਿ ਅਨੁਕੂਲ ਬਿਚਾਰਿ।।8।।

7.2.7

चौपाई
ਜੋ ਮੁਨੀਸ ਜੇਹਿ ਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਸੋ ਤੇਹਿਂ ਕਾਜੁ ਪ੍ਰਥਮ ਜਨੁ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਬਿਪ੍ਰ ਸਾਧੁ ਸੁਰ ਪੂਜਤ ਰਾਜਾ। ਕਰਤ ਰਾਮ ਹਿਤ ਮਂਗਲ ਕਾਜਾ।।
ਸੁਨਤ ਰਾਮ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸੁਹਾਵਾ। ਬਾਜ ਗਹਾਗਹ ਅਵਧ ਬਧਾਵਾ।।
ਰਾਮ ਸੀਯ ਤਨ ਸਗੁਨ ਜਨਾਏ। ਫਰਕਹਿਂ ਮਂਗਲ ਅਂਗ ਸੁਹਾਏ।।
ਪੁਲਕਿ ਸਪ੍ਰੇਮ ਪਰਸਪਰ ਕਹਹੀਂ। ਭਰਤ ਆਗਮਨੁ ਸੂਚਕ ਅਹਹੀਂ।।
ਭਏ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਅਤਿ ਅਵਸੇਰੀ। ਸਗੁਨ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਭੇਂਟ ਪ੍ਰਿਯ ਕੇਰੀ।।
ਭਰਤ ਸਰਿਸ ਪ੍ਰਿਯ ਕੋ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਇਹਇ ਸਗੁਨ ਫਲੁ ਦੂਸਰ ਨਾਹੀਂ।।
ਰਾਮਹਿ ਬਂਧੁ ਸੋਚ ਦਿਨ ਰਾਤੀ। ਅਂਡਨ੍ਹਿ ਕਮਠ ਹ੍ਰਦਉ ਜੇਹਿ ਭਾੀ।।

7.2.6

चौपाई
ਹਰਸ਼ਿ ਮੁਨੀਸ ਕਹੇਉ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ। ਆਨਹੁ ਸਕਲ ਸੁਤੀਰਥ ਪਾਨੀ।।
ਔਸ਼ਧ ਮੂਲ ਫੂਲ ਫਲ ਪਾਨਾ। ਕਹੇ ਨਾਮ ਗਨਿ ਮਂਗਲ ਨਾਨਾ।।
ਚਾਮਰ ਚਰਮ ਬਸਨ ਬਹੁ ਭਾੀ। ਰੋਮ ਪਾਟ ਪਟ ਅਗਨਿਤ ਜਾਤੀ।।
ਮਨਿਗਨ ਮਂਗਲ ਬਸ੍ਤੁ ਅਨੇਕਾ। ਜੋ ਜਗ ਜੋਗੁ ਭੂਪ ਅਭਿਸ਼ੇਕਾ।।
ਬੇਦ ਬਿਦਿਤ ਕਹਿ ਸਕਲ ਬਿਧਾਨਾ। ਕਹੇਉ ਰਚਹੁ ਪੁਰ ਬਿਬਿਧ ਬਿਤਾਨਾ।।
ਸਫਲ ਰਸਾਲ ਪੂਗਫਲ ਕੇਰਾ। ਰੋਪਹੁ ਬੀਥਿਨ੍ਹ ਪੁਰ ਚਹੁਫੇਰਾ।।
ਰਚਹੁ ਮਂਜੁ ਮਨਿ ਚੌਕੇਂ ਚਾਰੂ। ਕਹਹੁ ਬਨਾਵਨ ਬੇਗਿ ਬਜਾਰੂ।।
ਪੂਜਹੁ ਗਨਪਤਿ ਗੁਰ ਕੁਲਦੇਵਾ। ਸਬ ਬਿਧਿ ਕਰਹੁ ਭੂਮਿਸੁਰ ਸੇਵਾ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse