verse

7.2.5

चौपाई
ਮੁਦਿਤ ਮਹਿਪਤਿ ਮਂਦਿਰ ਆਏ। ਸੇਵਕ ਸਚਿਵ ਸੁਮਂਤ੍ਰੁ ਬੋਲਾਏ।।
ਕਹਿ ਜਯਜੀਵ ਸੀਸ ਤਿਨ੍ਹ ਨਾਏ। ਭੂਪ ਸੁਮਂਗਲ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ।।
ਜੌਂ ਪਾਹਿ ਮਤ ਲਾਗੈ ਨੀਕਾ। ਕਰਹੁ ਹਰਸ਼ਿ ਹਿਯਰਾਮਹਿ ਟੀਕਾ।।
ਮਂਤ੍ਰੀ ਮੁਦਿਤ ਸੁਨਤ ਪ੍ਰਿਯ ਬਾਨੀ। ਅਭਿਮਤ ਬਿਰਵਪਰੇਉ ਜਨੁ ਪਾਨੀ।।
ਬਿਨਤੀ ਸਚਿਵ ਕਰਹਿ ਕਰ ਜੋਰੀ। ਜਿਅਹੁ ਜਗਤਪਤਿ ਬਰਿਸ ਕਰੋਰੀ।।
ਜਗ ਮਂਗਲ ਭਲ ਕਾਜੁ ਬਿਚਾਰਾ। ਬੇਗਿਅ ਨਾਥ ਨ ਲਾਇਅ ਬਾਰਾ।।
ਨਰਿਪਹਿ ਮੋਦੁ ਸੁਨਿ ਸਚਿਵ ਸੁਭਾਸ਼ਾ। ਬਢ਼ਤ ਬੌਂਡ਼ ਜਨੁ ਲਹੀ ਸੁਸਾਖਾ।।

दोहा/सोरठा
ਕਹੇਉ ਭੂਪ ਮੁਨਿਰਾਜ ਕਰ ਜੋਇ ਜੋਇ ਆਯਸੁ ਹੋਇ।
ਰਾਮ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹਿਤ ਬੇਗਿ ਕਰਹੁ ਸੋਇ ਸੋਇ।।5।।

7.2.4

चौपाई
ਸਬ ਬਿਧਿ ਗੁਰੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਜਿਯਜਾਨੀ। ਬੋਲੇਉ ਰਾਉ ਰਹਿ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਨਾਥ ਰਾਮੁ ਕਰਿਅਹਿਂ ਜੁਬਰਾਜੂ। ਕਹਿਅ ਕਰਿਪਾ ਕਰਿ ਕਰਿਅ ਸਮਾਜੂ।।
ਮੋਹਿ ਅਛਤ ਯਹੁ ਹੋਇ ਉਛਾਹੂ। ਲਹਹਿਂ ਲੋਗ ਸਬ ਲੋਚਨ ਲਾਹੂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਿਵ ਸਬਇ ਨਿਬਾਹੀਂ। ਯਹ ਲਾਲਸਾ ਏਕ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਪੁਨਿ ਨ ਸੋਚ ਤਨੁ ਰਹਉ ਕਿ ਜਾਊ। ਜੇਹਿਂ ਨ ਹੋਇ ਪਾਛੇਂ ਪਛਿਤਾਊ।।
ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਦਸਰਥ ਬਚਨ ਸੁਹਾਏ। ਮਂਗਲ ਮੋਦ ਮੂਲ ਮਨ ਭਾਏ।।
ਸੁਨੁ ਨਰਿਪ ਜਾਸੁ ਬਿਮੁਖ ਪਛਿਤਾਹੀਂ। ਜਾਸੁ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਜਰਨਿ ਨ ਜਾਹੀਂ।।
ਭਯਉ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਤਨਯ ਸੋਇ ਸ੍ਵਾਮੀ। ਰਾਮੁ ਪੁਨੀਤ ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੁਗਾਮੀ।।

7.2.3

चौपाई
ਕਹਇ ਭੁਆਲੁ ਸੁਨਿਅ ਮੁਨਿਨਾਯਕ। ਭਏ ਰਾਮ ਸਬ ਬਿਧਿ ਸਬ ਲਾਯਕ।।
ਸੇਵਕ ਸਚਿਵ ਸਕਲ ਪੁਰਬਾਸੀ। ਜੇ ਹਮਾਰੇ ਅਰਿ ਮਿਤ੍ਰ ਉਦਾਸੀ।।
ਸਬਹਿ ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਿਯ ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਮੋਹੀ। ਪ੍ਰਭੁ ਅਸੀਸ ਜਨੁ ਤਨੁ ਧਰਿ ਸੋਹੀ।।
ਬਿਪ੍ਰ ਸਹਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਗੋਸਾਈਂ। ਕਰਹਿਂ ਛੋਹੁ ਸਬ ਰੌਰਿਹਿ ਨਾਈ।।
ਜੇ ਗੁਰ ਚਰਨ ਰੇਨੁ ਸਿਰ ਧਰਹੀਂ। ਤੇ ਜਨੁ ਸਕਲ ਬਿਭਵ ਬਸ ਕਰਹੀਂ।।
ਮੋਹਿ ਸਮ ਯਹੁ ਅਨੁਭਯਉ ਨ ਦੂਜੇਂ। ਸਬੁ ਪਾਯਉਰਜ ਪਾਵਨਿ ਪੂਜੇਂ।।
ਅਬ ਅਭਿਲਾਸ਼ੁ ਏਕੁ ਮਨ ਮੋਰੇਂ। ਪੂਜਹਿ ਨਾਥ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਤੋਰੇਂ।।
ਮੁਨਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਲਖਿ ਸਹਜ ਸਨੇਹੂ। ਕਹੇਉ ਨਰੇਸ ਰਜਾਯਸੁ ਦੇਹੂ।।

7.2.2

चौपाई
ਏਕ ਸਮਯ ਸਬ ਸਹਿਤ ਸਮਾਜਾ। ਰਾਜਸਭਾਰਘੁਰਾਜੁ ਬਿਰਾਜਾ।।
ਸਕਲ ਸੁਕਰਿਤ ਮੂਰਤਿ ਨਰਨਾਹੂ। ਰਾਮ ਸੁਜਸੁ ਸੁਨਿ ਅਤਿਹਿ ਉਛਾਹੂ।।
ਨਰਿਪ ਸਬ ਰਹਹਿਂ ਕਰਿਪਾ ਅਭਿਲਾਸ਼ੇਂ। ਲੋਕਪ ਕਰਹਿਂ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰੁਖ ਰਾਖੇਂ।।
ਤਿਭੁਵਨ ਤੀਨਿ ਕਾਲ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਭੂਰਿ ਭਾਗ ਦਸਰਥ ਸਮ ਨਾਹੀਂ।।
ਮਂਗਲਮੂਲ ਰਾਮੁ ਸੁਤ ਜਾਸੂ। ਜੋ ਕਛੁ ਕਹਿਜ ਥੋਰ ਸਬੁ ਤਾਸੂ।।
ਰਾਯਸੁਭਾਯਮੁਕੁਰੁ ਕਰ ਲੀਨ੍ਹਾ। ਬਦਨੁ ਬਿਲੋਕਿ ਮੁਕੁਟ ਸਮ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਸ਼੍ਰਵਨ ਸਮੀਪ ਭਏ ਸਿਤ ਕੇਸਾ। ਮਨਹੁਜਰਠਪਨੁ ਅਸ ਉਪਦੇਸਾ।।
ਨਰਿਪ ਜੁਬਰਾਜ ਰਾਮ ਕਹੁਦੇਹੂ। ਜੀਵਨ ਜਨਮ ਲਾਹੁ ਕਿਨ ਲੇਹੂ।।

7.2.1

चौपाई
ਜਬ ਤੇਂ ਰਾਮੁ ਬ੍ਯਾਹਿ ਘਰ ਆਏ। ਨਿਤ ਨਵ ਮਂਗਲ ਮੋਦ ਬਧਾਏ।।
ਭੁਵਨ ਚਾਰਿਦਸ ਭੂਧਰ ਭਾਰੀ। ਸੁਕਰਿਤ ਮੇਘ ਬਰਸ਼ਹਿ ਸੁਖ ਬਾਰੀ।।
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਂਪਤਿ ਨਦੀਂ ਸੁਹਾਈ। ਉਮਗਿ ਅਵਧ ਅਂਬੁਧਿ ਕਹੁਆਈ।।
ਮਨਿਗਨ ਪੁਰ ਨਰ ਨਾਰਿ ਸੁਜਾਤੀ। ਸੁਚਿ ਅਮੋਲ ਸੁਂਦਰ ਸਬ ਭਾੀ।।
ਕਹਿ ਨ ਜਾਇ ਕਛੁ ਨਗਰ ਬਿਭੂਤੀ। ਜਨੁ ਏਤਨਿਅ ਬਿਰਂਚਿ ਕਰਤੂਤੀ।।
ਸਬ ਬਿਧਿ ਸਬ ਪੁਰ ਲੋਗ ਸੁਖਾਰੀ। ਰਾਮਚਂਦ ਮੁਖ ਚਂਦੁ ਨਿਹਾਰੀ।।
ਮੁਦਿਤ ਮਾਤੁ ਸਬ ਸਖੀਂ ਸਹੇਲੀ। ਫਲਿਤ ਬਿਲੋਕਿ ਮਨੋਰਥ ਬੇਲੀ।।
ਰਾਮ ਰੂਪੁ ਗੁਨਸੀਲੁ ਸੁਭਾਊ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਹੋਇ ਦੇਖਿ ਸੁਨਿ ਰਾਊ।।

7.1.361

चौपाई
ਬਾਮਦੇਵ ਰਘੁਕੁਲ ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨੀ। ਬਹੁਰਿ ਗਾਧਿਸੁਤ ਕਥਾ ਬਖਾਨੀ।।
ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਸੁਜਸੁ ਮਨਹਿਂ ਮਨ ਰਾਊ। ਬਰਨਤ ਆਪਨ ਪੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਬਹੁਰੇ ਲੋਗ ਰਜਾਯਸੁ ਭਯਊ। ਸੁਤਨ੍ਹ ਸਮੇਤ ਨਰਿਪਤਿ ਗਰਿਹਗਯਊ।।
ਜਹਤਹਰਾਮ ਬ੍ਯਾਹੁ ਸਬੁ ਗਾਵਾ। ਸੁਜਸੁ ਪੁਨੀਤ ਲੋਕ ਤਿਹੁਛਾਵਾ।।
ਆਏ ਬ੍ਯਾਹਿ ਰਾਮੁ ਘਰ ਜਬ ਤੇਂ। ਬਸਇ ਅਨਂਦ ਅਵਧ ਸਬ ਤਬ ਤੇਂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਬਾਹਜਸ ਭਯਉ ਉਛਾਹੂ। ਸਕਹਿਂ ਨ ਬਰਨਿ ਗਿਰਾ ਅਹਿਨਾਹੂ।।
ਕਬਿਕੁਲ ਜੀਵਨੁ ਪਾਵਨ ਜਾਨੀ।।ਰਾਮ ਸੀਯ ਜਸੁ ਮਂਗਲ ਖਾਨੀ।।
ਤੇਹਿ ਤੇ ਮੈਂ ਕਛੁ ਕਹਾ ਬਖਾਨੀ। ਕਰਨ ਪੁਨੀਤ ਹੇਤੁ ਨਿਜ ਬਾਨੀ।।

7.1.360

चौपाई
ਸੁਦਿਨ ਸੋਧਿ ਕਲ ਕਂਕਨ ਛੌਰੇ। ਮਂਗਲ ਮੋਦ ਬਿਨੋਦ ਨ ਥੋਰੇ।।
ਨਿਤ ਨਵ ਸੁਖੁ ਸੁਰ ਦੇਖਿ ਸਿਹਾਹੀਂ। ਅਵਧ ਜਨ੍ਮ ਜਾਚਹਿਂ ਬਿਧਿ ਪਾਹੀਂ।।
ਬਿਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੁ ਚਲਨ ਨਿਤ ਚਹਹੀਂ। ਰਾਮ ਸਪ੍ਰੇਮ ਬਿਨਯ ਬਸ ਰਹਹੀਂ।।
ਦਿਨ ਦਿਨ ਸਯਗੁਨ ਭੂਪਤਿ ਭਾਊ। ਦੇਖਿ ਸਰਾਹ ਮਹਾਮੁਨਿਰਾਊ।।
ਮਾਗਤ ਬਿਦਾ ਰਾਉ ਅਨੁਰਾਗੇ। ਸੁਤਨ੍ਹ ਸਮੇਤ ਠਾਢ਼ ਭੇ ਆਗੇ।।
ਨਾਥ ਸਕਲ ਸਂਪਦਾ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ। ਮੈਂ ਸੇਵਕੁ ਸਮੇਤ ਸੁਤ ਨਾਰੀ।।
ਕਰਬ ਸਦਾ ਲਰਿਕਨ ਪਰ ਛੋਹੂ। ਦਰਸਨ ਦੇਤ ਰਹਬ ਮੁਨਿ ਮੋਹੂ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਰਾਉ ਸਹਿਤ ਸੁਤ ਰਾਨੀ। ਪਰੇਉ ਚਰਨ ਮੁਖ ਆਵ ਨ ਬਾਨੀ।।
ਦੀਨ੍ਹ ਅਸੀਸ ਬਿਪ੍ਰ ਬਹੁ ਭਾੀ। ਚਲੇ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰੀਤਿ ਕਹਿ ਜਾਤੀ।।

7.1.359

चौपाई
ਭੂਪ ਬਿਲੋਕਿ ਲਿਏ ਉਰ ਲਾਈ। ਬੈਠੈ ਹਰਸ਼ਿ ਰਜਾਯਸੁ ਪਾਈ।।
ਦੇਖਿ ਰਾਮੁ ਸਬ ਸਭਾ ਜੁਡ਼ਾਨੀ। ਲੋਚਨ ਲਾਭ ਅਵਧਿ ਅਨੁਮਾਨੀ।।
ਪੁਨਿ ਬਸਿਸ਼੍ਟੁ ਮੁਨਿ ਕੌਸਿਕ ਆਏ। ਸੁਭਗ ਆਸਨਨ੍ਹਿ ਮੁਨਿ ਬੈਠਾਏ।।
ਸੁਤਨ੍ਹ ਸਮੇਤ ਪੂਜਿ ਪਦ ਲਾਗੇ। ਨਿਰਖਿ ਰਾਮੁ ਦੋਉ ਗੁਰ ਅਨੁਰਾਗੇ।।
ਕਹਹਿਂ ਬਸਿਸ਼੍ਟੁ ਧਰਮ ਇਤਿਹਾਸਾ। ਸੁਨਹਿਂ ਮਹੀਸੁ ਸਹਿਤ ਰਨਿਵਾਸਾ।।
ਮੁਨਿ ਮਨ ਅਗਮ ਗਾਧਿਸੁਤ ਕਰਨੀ। ਮੁਦਿਤ ਬਸਿਸ਼੍ਟ ਬਿਪੁਲ ਬਿਧਿ ਬਰਨੀ।।
ਬੋਲੇ ਬਾਮਦੇਉ ਸਬ ਸਾੀ। ਕੀਰਤਿ ਕਲਿਤ ਲੋਕ ਤਿਹੁਮਾਚੀ।।
ਸੁਨਿ ਆਨਂਦੁ ਭਯਉ ਸਬ ਕਾਹੂ। ਰਾਮ ਲਖਨ ਉਰ ਅਧਿਕ ਉਛਾਹੂ।।

7.1.358

चौपाई
ਨੀਦਉਬਦਨ ਸੋਹ ਸੁਠਿ ਲੋਨਾ। ਮਨਹੁਸਾ ਸਰਸੀਰੁਹ ਸੋਨਾ।।
ਘਰ ਘਰ ਕਰਹਿਂ ਜਾਗਰਨ ਨਾਰੀਂ। ਦੇਹਿਂ ਪਰਸਪਰ ਮਂਗਲ ਗਾਰੀਂ।।
ਪੁਰੀ ਬਿਰਾਜਤਿ ਰਾਜਤਿ ਰਜਨੀ। ਰਾਨੀਂ ਕਹਹਿਂ ਬਿਲੋਕਹੁ ਸਜਨੀ।।
ਸੁਂਦਰ ਬਧੁਨ੍ਹ ਸਾਸੁ ਲੈ ਸੋਈ। ਫਨਿਕਨ੍ਹ ਜਨੁ ਸਿਰਮਨਿ ਉਰ ਗੋਈ।।
ਪ੍ਰਾਤ ਪੁਨੀਤ ਕਾਲ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਗੇ। ਅਰੁਨਚੂਡ਼ ਬਰ ਬੋਲਨ ਲਾਗੇ।।
ਬਂਦਿ ਮਾਗਧਨ੍ਹਿ ਗੁਨਗਨ ਗਾਏ। ਪੁਰਜਨ ਦ੍ਵਾਰ ਜੋਹਾਰਨ ਆਏ।।
ਬਂਦਿ ਬਿਪ੍ਰ ਸੁਰ ਗੁਰ ਪਿਤੁ ਮਾਤਾ। ਪਾਇ ਅਸੀਸ ਮੁਦਿਤ ਸਬ ਭ੍ਰਾਤਾ।।
ਜਨਨਿਨ੍ਹ ਸਾਦਰ ਬਦਨ ਨਿਹਾਰੇ। ਭੂਪਤਿ ਸਂਗ ਦ੍ਵਾਰ ਪਗੁ ਧਾਰੇ।।

7.1.357

चौपाई
ਮੁਨਿ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਲਿ ਤਾਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ। ਈਸ ਅਨੇਕ ਕਰਵਰੇਂ ਟਾਰੀ।।
ਮਖ ਰਖਵਾਰੀ ਕਰਿ ਦੁਹੁਭਾਈ। ਗੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਬ ਬਿਦ੍ਯਾ ਪਾਈ।।
ਮੁਨਿਤਯ ਤਰੀ ਲਗਤ ਪਗ ਧੂਰੀ। ਕੀਰਤਿ ਰਹੀ ਭੁਵਨ ਭਰਿ ਪੂਰੀ।।
ਕਮਠ ਪੀਠਿ ਪਬਿ ਕੂਟ ਕਠੋਰਾ। ਨਰਿਪ ਸਮਾਜ ਮਹੁਸਿਵ ਧਨੁ ਤੋਰਾ।।
ਬਿਸ੍ਵ ਬਿਜਯ ਜਸੁ ਜਾਨਕਿ ਪਾਈ। ਆਏ ਭਵਨ ਬ੍ਯਾਹਿ ਸਬ ਭਾਈ।।
ਸਕਲ ਅਮਾਨੁਸ਼ ਕਰਮ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ। ਕੇਵਲ ਕੌਸਿਕ ਕਰਿਪਾਸੁਧਾਰੇ।।
ਆਜੁ ਸੁਫਲ ਜਗ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ। ਦੇਖਿ ਤਾਤ ਬਿਧੁਬਦਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।।
ਜੇ ਦਿਨ ਗਏ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇਂ। ਤੇ ਬਿਰਂਚਿ ਜਨਿ ਪਾਰਹਿਂ ਲੇਖੇਂ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse