चौपाई
ਅਤਿ ਗਹਗਹੇ ਬਾਜਨੇ ਬਾਜੇ। ਸਬਹਿਂ ਮਨੋਹਰ ਮਂਗਲ ਸਾਜੇ।।
ਜੂਥ ਜੂਥ ਮਿਲਿ ਸੁਮੁਖ ਸੁਨਯਨੀਂ। ਕਰਹਿਂ ਗਾਨ ਕਲ ਕੋਕਿਲਬਯਨੀ।।
ਸੁਖੁ ਬਿਦੇਹ ਕਰ ਬਰਨਿ ਨ ਜਾਈ। ਜਨ੍ਮਦਰਿਦ੍ਰ ਮਨਹੁਨਿਧਿ ਪਾਈ।।
ਗਤ ਤ੍ਰਾਸ ਭਇ ਸੀਯ ਸੁਖਾਰੀ। ਜਨੁ ਬਿਧੁ ਉਦਯਚਕੋਰਕੁਮਾਰੀ।।
ਜਨਕ ਕੀਨ੍ਹ ਕੌਸਿਕਹਿ ਪ੍ਰਨਾਮਾ। ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਸਾਦ ਧਨੁ ਭਂਜੇਉ ਰਾਮਾ।।
ਮੋਹਿ ਕਰਿਤਕਰਿਤ੍ਯ ਕੀਨ੍ਹ ਦੁਹੁਭਾਈਂ। ਅਬ ਜੋ ਉਚਿਤ ਸੋ ਕਹਿਅ ਗੋਸਾਈ।।
ਕਹ ਮੁਨਿ ਸੁਨੁ ਨਰਨਾਥ ਪ੍ਰਬੀਨਾ। ਰਹਾ ਬਿਬਾਹੁ ਚਾਪ ਆਧੀਨਾ।।
ਟੂਟਤਹੀਂ ਧਨੁ ਭਯਉ ਬਿਬਾਹੂ। ਸੁਰ ਨਰ ਨਾਗ ਬਿਦਿਤ ਸਬ ਕਾਹੁ।।

चौपाई
ਦੇਵ ਦਨੁਜ ਭੂਪਤਿ ਭਟ ਨਾਨਾ। ਸਮਬਲ ਅਧਿਕ ਹੋਉ ਬਲਵਾਨਾ।।
ਜੌਂ ਰਨ ਹਮਹਿ ਪਚਾਰੈ ਕੋਊ। ਲਰਹਿਂ ਸੁਖੇਨ ਕਾਲੁ ਕਿਨ ਹੋਊ।।
ਛਤ੍ਰਿਯ ਤਨੁ ਧਰਿ ਸਮਰ ਸਕਾਨਾ। ਕੁਲ ਕਲਂਕੁ ਤੇਹਿਂ ਪਾਵ ਆਨਾ।।
ਕਹਉਸੁਭਾਉ ਨ ਕੁਲਹਿ ਪ੍ਰਸਂਸੀ। ਕਾਲਹੁ ਡਰਹਿਂ ਨ ਰਨ ਰਘੁਬਂਸੀ।।
ਬਿਪ੍ਰਬਂਸ ਕੈ ਅਸਿ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ। ਅਭਯ ਹੋਇ ਜੋ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਡੇਰਾਈ।।
ਸੁਨੁ ਮਰਿਦੁ ਗੂਢ਼ ਬਚਨ ਰਘੁਪਤਿ ਕੇ। ਉਘਰੇ ਪਟਲ ਪਰਸੁਧਰ ਮਤਿ ਕੇ।।
ਰਾਮ ਰਮਾਪਤਿ ਕਰ ਧਨੁ ਲੇਹੂ। ਖੈਂਚਹੁ ਮਿਟੈ ਮੋਰ ਸਂਦੇਹੂ।।
ਦੇਤ ਚਾਪੁ ਆਪੁਹਿਂ ਚਲਿ ਗਯਊ। ਪਰਸੁਰਾਮ ਮਨ ਬਿਸਮਯ ਭਯਊ।।

चौपाई
ਦੇਖਿ ਕੁਠਾਰ ਬਾਨ ਧਨੁ ਧਾਰੀ। ਭੈ ਲਰਿਕਹਿ ਰਿਸ ਬੀਰੁ ਬਿਚਾਰੀ।।
ਨਾਮੁ ਜਾਨ ਪੈ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਨ ਚੀਨ੍ਹਾ। ਬਂਸ ਸੁਭਾਯਉਤਰੁ ਤੇਂਹਿਂ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਜੌਂ ਤੁਮ੍ਹ ਔਤੇਹੁ ਮੁਨਿ ਕੀ ਨਾਈਂ। ਪਦ ਰਜ ਸਿਰ ਸਿਸੁ ਧਰਤ ਗੋਸਾਈਂ।।
ਛਮਹੁ ਚੂਕ ਅਨਜਾਨਤ ਕੇਰੀ। ਚਹਿਅ ਬਿਪ੍ਰ ਉਰ ਕਰਿਪਾ ਘਨੇਰੀ।।
ਹਮਹਿ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਸਰਿਬਰਿ ਕਸਿ ਨਾਥਾ।।ਕਹਹੁ ਨ ਕਹਾਚਰਨ ਕਹਮਾਥਾ।।
ਰਾਮ ਮਾਤ੍ਰ ਲਘੁ ਨਾਮ ਹਮਾਰਾ। ਪਰਸੁ ਸਹਿਤ ਬਡ਼ ਨਾਮ ਤੋਹਾਰਾ।।
ਦੇਵ ਏਕੁ ਗੁਨੁ ਧਨੁਸ਼ ਹਮਾਰੇਂ। ਨਵ ਗੁਨ ਪਰਮ ਪੁਨੀਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ।।
ਸਬ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਮ ਤੁਮ੍ਹ ਸਨ ਹਾਰੇ। ਛਮਹੁ ਬਿਪ੍ਰ ਅਪਰਾਧ ਹਮਾਰੇ।।

चौपाई
ਬਹਇ ਨ ਹਾਥੁ ਦਹਇ ਰਿਸ ਛਾਤੀ। ਭਾ ਕੁਠਾਰੁ ਕੁਂਠਿਤ ਨਰਿਪਘਾਤੀ।।
ਭਯਉ ਬਾਮ ਬਿਧਿ ਫਿਰੇਉ ਸੁਭਾਊ। ਮੋਰੇ ਹਰਿਦਯਕਰਿਪਾ ਕਸਿ ਕਾਊ।।
ਆਜੁ ਦਯਾ ਦੁਖੁ ਦੁਸਹ ਸਹਾਵਾ। ਸੁਨਿ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਬਿਹਸਿ ਸਿਰੁ ਨਾਵਾ।।
ਬਾਉ ਕਰਿਪਾ ਮੂਰਤਿ ਅਨੁਕੂਲਾ। ਬੋਲਤ ਬਚਨ ਝਰਤ ਜਨੁ ਫੂਲਾ।।
ਜੌਂ ਪੈ ਕਰਿਪਾਜਰਿਹਿਂ ਮੁਨਿ ਗਾਤਾ। ਕ੍ਰੋਧ ਭਏਤਨੁ ਰਾਖ ਬਿਧਾਤਾ।।
ਦੇਖੁ ਜਨਕ ਹਠਿ ਬਾਲਕ ਏਹੂ। ਕੀਨ੍ਹ ਚਹਤ ਜਡ਼ ਜਮਪੁਰ ਗੇਹੂ।।
ਬੇਗਿ ਕਰਹੁ ਕਿਨ ਆਿਨ੍ਹ ਓਟਾ। ਦੇਖਤ ਛੋਟ ਖੋਟ ਨਰਿਪ ਢੋਟਾ।।
ਬਿਹਸੇ ਲਖਨੁ ਕਹਾ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਮੂਦੇਂ ਆਿ ਕਤਹੁਕੋਉ ਨਾਹੀਂ।।

चौपाई
ਮੈਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਅਨੁਚਰ ਮੁਨਿਰਾਯਾ। ਪਰਿਹਰਿ ਕੋਪੁ ਕਰਿਅ ਅਬ ਦਾਯਾ।।
ਟੂਟ ਚਾਪ ਨਹਿਂ ਜੁਰਹਿ ਰਿਸਾਨੇ। ਬੈਠਿਅ ਹੋਇਹਿਂ ਪਾਯ ਪਿਰਾਨੇ।।
ਜੌ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਤੌ ਕਰਿਅ ਉਪਾਈ। ਜੋਰਿਅ ਕੋਉ ਬਡ਼ ਗੁਨੀ ਬੋਲਾਈ।।
ਬੋਲਤ ਲਖਨਹਿਂ ਜਨਕੁ ਡੇਰਾਹੀਂ। ਮਸ਼੍ਟ ਕਰਹੁ ਅਨੁਚਿਤ ਭਲ ਨਾਹੀਂ।।
ਥਰ ਥਰ ਕਾਪਹਿਂ ਪੁਰ ਨਰ ਨਾਰੀ। ਛੋਟ ਕੁਮਾਰ ਖੋਟ ਬਡ਼ ਭਾਰੀ।।
ਭਰਿਗੁਪਤਿ ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਨਿਰਭਯ ਬਾਨੀ। ਰਿਸ ਤਨ ਜਰਇ ਹੋਇ ਬਲ ਹਾਨੀ।।
ਬੋਲੇ ਰਾਮਹਿ ਦੇਇ ਨਿਹੋਰਾ। ਬਚਉਬਿਚਾਰਿ ਬਂਧੁ ਲਘੁ ਤੋਰਾ।।
ਮਨੁ ਮਲੀਨ ਤਨੁ ਸੁਂਦਰ ਕੈਸੇਂ। ਬਿਸ਼ ਰਸ ਭਰਾ ਕਨਕ ਘਟੁ ਜੈਸੈਂ।।