चौपाई
ਕਹਤ ਚਲੇ ਪਹਿਰੇਂ ਪਟ ਨਾਨਾ। ਹਰਸ਼ਿ ਹਨੇ ਗਹਗਹੇ ਨਿਸਾਨਾ।।
ਸਮਾਚਾਰ ਸਬ ਲੋਗਨ੍ਹ ਪਾਏ। ਲਾਗੇ ਘਰ ਘਰ ਹੋਨੇ ਬਧਾਏ।।
ਭੁਵਨ ਚਾਰਿ ਦਸ ਭਰਾ ਉਛਾਹੂ। ਜਨਕਸੁਤਾ ਰਘੁਬੀਰ ਬਿਆਹੂ।।
ਸੁਨਿ ਸੁਭ ਕਥਾ ਲੋਗ ਅਨੁਰਾਗੇ। ਮਗ ਗਰਿਹ ਗਲੀਂ ਸਾਰਨ ਲਾਗੇ।।
ਜਦ੍ਯਪਿ ਅਵਧ ਸਦੈਵ ਸੁਹਾਵਨਿ। ਰਾਮ ਪੁਰੀ ਮਂਗਲਮਯ ਪਾਵਨਿ।।
ਤਦਪਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਹਾਈ। ਮਂਗਲ ਰਚਨਾ ਰਚੀ ਬਨਾਈ।।
ਧ੍ਵਜ ਪਤਾਕ ਪਟ ਚਾਮਰ ਚਾਰੁ। ਛਾਵਾ ਪਰਮ ਬਿਚਿਤ੍ਰ ਬਜਾਰੂ।।
ਕਨਕ ਕਲਸ ਤੋਰਨ ਮਨਿ ਜਾਲਾ। ਹਰਦ ਦੂਬ ਦਧਿ ਅਚ੍ਛਤ ਮਾਲਾ।।

चौपाई
ਸੁਨਿ ਬੋਲੇ ਗੁਰ ਅਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ। ਪੁਨ੍ਯ ਪੁਰੁਸ਼ ਕਹੁਮਹਿ ਸੁਖ ਛਾਈ।।
ਜਿਮਿ ਸਰਿਤਾ ਸਾਗਰ ਮਹੁਜਾਹੀਂ। ਜਦ੍ਯਪਿ ਤਾਹਿ ਕਾਮਨਾ ਨਾਹੀਂ।।
ਤਿਮਿ ਸੁਖ ਸਂਪਤਿ ਬਿਨਹਿਂ ਬੋਲਾਏ ਧਰਮਸੀਲ ਪਹਿਂ ਜਾਹਿਂ ਸੁਭਾਏ।
ਤੁਮ੍ਹ ਗੁਰ ਬਿਪ੍ਰ ਧੇਨੁ ਸੁਰ ਸੇਬੀ। ਤਸਿ ਪੁਨੀਤ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਦੇਬੀ।।
ਸੁਕਰਿਤੀ ਤੁਮ੍ਹ ਸਮਾਨ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਭਯਉ ਨ ਹੈ ਕੋਉ ਹੋਨੇਉ ਨਾਹੀਂ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਤੇ ਅਧਿਕ ਪੁਨ੍ਯ ਬਡ਼ ਕਾਕੇਂ। ਰਾਜਨ ਰਾਮ ਸਰਿਸ ਸੁਤ ਜਾਕੇਂ।।
ਬੀਰ ਬਿਨੀਤ ਧਰਮ ਬ੍ਰਤ ਧਾਰੀ। ਗੁਨ ਸਾਗਰ ਬਰ ਬਾਲਕ ਚਾਰੀ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਸਰ੍ਬ ਕਾਲ ਕਲ੍ਯਾਨਾ। ਸਜਹੁ ਬਰਾਤ ਬਜਾਇ ਨਿਸਾਨਾ।।

चौपाई
ਪੂਛਨ ਜੋਗੁ ਨ ਤਨਯ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ। ਪੁਰੁਸ਼ਸਿਂਘ ਤਿਹੁ ਪੁਰ ਉਜਿਆਰੇ।।
ਜਿਨ੍ਹ ਕੇ ਜਸ ਪ੍ਰਤਾਪ ਕੇਂ ਆਗੇ। ਸਸਿ ਮਲੀਨ ਰਬਿ ਸੀਤਲ ਲਾਗੇ।।
ਤਿਨ੍ਹ ਕਹਕਹਿਅ ਨਾਥ ਕਿਮਿ ਚੀਨ੍ਹੇ। ਦੇਖਿਅ ਰਬਿ ਕਿ ਦੀਪ ਕਰ ਲੀਨ੍ਹੇ।।
ਸੀਯ ਸ੍ਵਯਂਬਰ ਭੂਪ ਅਨੇਕਾ। ਸਮਿਟੇ ਸੁਭਟ ਏਕ ਤੇਂ ਏਕਾ।।
ਸਂਭੁ ਸਰਾਸਨੁ ਕਾਹੁਨ ਟਾਰਾ। ਹਾਰੇ ਸਕਲ ਬੀਰ ਬਰਿਆਰਾ।।
ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਮਹਜੇ ਭਟਮਾਨੀ। ਸਭ ਕੈ ਸਕਤਿ ਸਂਭੁ ਧਨੁ ਭਾਨੀ।।
ਸਕਇ ਉਠਾਇ ਸਰਾਸੁਰ ਮੇਰੂ। ਸੋਉ ਹਿਯਹਾਰਿ ਗਯਉ ਕਰਿ ਫੇਰੂ।।
ਜੇਹਿ ਕੌਤੁਕ ਸਿਵਸੈਲੁ ਉਠਾਵਾ। ਸੋਉ ਤੇਹਿ ਸਭਾਪਰਾਭਉ ਪਾਵਾ।।

चौपाई
ਪਹੁੇ ਦੂਤ ਰਾਮ ਪੁਰ ਪਾਵਨ। ਹਰਸ਼ੇ ਨਗਰ ਬਿਲੋਕਿ ਸੁਹਾਵਨ।।
ਭੂਪ ਦ੍ਵਾਰ ਤਿਨ੍ਹ ਖਬਰਿ ਜਨਾਈ। ਦਸਰਥ ਨਰਿਪ ਸੁਨਿ ਲਿਏ ਬੋਲਾਈ।।
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਤਿਨ੍ਹ ਪਾਤੀ ਦੀਨ੍ਹੀ। ਮੁਦਿਤ ਮਹੀਪ ਆਪੁ ਉਠਿ ਲੀਨ੍ਹੀ।।
ਬਾਰਿ ਬਿਲੋਚਨ ਬਾਚਤ ਪਾੀ। ਪੁਲਕ ਗਾਤ ਆਈ ਭਰਿ ਛਾਤੀ।।
ਰਾਮੁ ਲਖਨੁ ਉਰ ਕਰ ਬਰ ਚੀਠੀ। ਰਹਿ ਗਏ ਕਹਤ ਨ ਖਾਟੀ ਮੀਠੀ।।
ਪੁਨਿ ਧਰਿ ਧੀਰ ਪਤ੍ਰਿਕਾ ਬਾੀ। ਹਰਸ਼ੀ ਸਭਾ ਬਾਤ ਸੁਨਿ ਸਾੀ।।
ਖੇਲਤ ਰਹੇ ਤਹਾਸੁਧਿ ਪਾਈ। ਆਏ ਭਰਤੁ ਸਹਿਤ ਹਿਤ ਭਾਈ।।
ਪੂਛਤ ਅਤਿ ਸਨੇਹਸਕੁਚਾਈ। ਤਾਤ ਕਹਾਤੇਂ ਪਾਤੀ ਆਈ।।

चौपाई
ਬੇਨਿ ਹਰਿਤ ਮਨਿਮਯ ਸਬ ਕੀਨ੍ਹੇ। ਸਰਲ ਸਪਰਬ ਪਰਹਿਂ ਨਹਿਂ ਚੀਨ੍ਹੇ।।
ਕਨਕ ਕਲਿਤ ਅਹਿਬੇਲ ਬਨਾਈ। ਲਖਿ ਨਹਿ ਪਰਇ ਸਪਰਨ ਸੁਹਾਈ।।
ਤੇਹਿ ਕੇ ਰਚਿ ਪਚਿ ਬਂਧ ਬਨਾਏ। ਬਿਚ ਬਿਚ ਮੁਕਤਾ ਦਾਮ ਸੁਹਾਏ।।
ਮਾਨਿਕ ਮਰਕਤ ਕੁਲਿਸ ਪਿਰੋਜਾ। ਚੀਰਿ ਕੋਰਿ ਪਚਿ ਰਚੇ ਸਰੋਜਾ।।
ਕਿਏ ਭਰਿਂਗ ਬਹੁਰਂਗ ਬਿਹਂਗਾ। ਗੁਂਜਹਿਂ ਕੂਜਹਿਂ ਪਵਨ ਪ੍ਰਸਂਗਾ।।
ਸੁਰ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਖਂਭਨ ਗਢ਼ੀ ਕਾਢ਼ੀ। ਮਂਗਲ ਦ੍ਰਬ੍ਯ ਲਿਏਸਬ ਠਾਢ਼ੀ।।
ਚੌਂਕੇਂ ਭਾਿ ਅਨੇਕ ਪੁਰਾਈਂ। ਸਿਂਧੁਰ ਮਨਿਮਯ ਸਹਜ ਸੁਹਾਈ।।

दोहा/सोरठा
ਸੌਰਭ ਪਲ੍ਲਵ ਸੁਭਗ ਸੁਠਿ ਕਿਏ ਨੀਲਮਨਿ ਕੋਰਿ।।
ਹੇਮ ਬੌਰ ਮਰਕਤ ਘਵਰਿ ਲਸਤ ਪਾਟਮਯ ਡੋਰਿ।।288।।