चौपाई
ਉਭਯ ਘਰੀ ਅਸ ਕੌਤੁਕ ਭਯਊ। ਜੌ ਲਗਿ ਕਾਮੁ ਸਂਭੁ ਪਹਿਂ ਗਯਊ।।
ਸਿਵਹਿ ਬਿਲੋਕਿ ਸਸਂਕੇਉ ਮਾਰੂ। ਭਯਉ ਜਥਾਥਿਤਿ ਸਬੁ ਸਂਸਾਰੂ।।
ਭਏ ਤੁਰਤ ਸਬ ਜੀਵ ਸੁਖਾਰੇ। ਜਿਮਿ ਮਦ ਉਤਰਿ ਗਏਮਤਵਾਰੇ।।
ਰੁਦ੍ਰਹਿ ਦੇਖਿ ਮਦਨ ਭਯ ਮਾਨਾ। ਦੁਰਾਧਰਸ਼ ਦੁਰ੍ਗਮ ਭਗਵਾਨਾ।।
ਫਿਰਤ ਲਾਜ ਕਛੁ ਕਰਿ ਨਹਿਂ ਜਾਈ। ਮਰਨੁ ਠਾਨਿ ਮਨ ਰਚੇਸਿ ਉਪਾਈ।।
ਪ੍ਰਗਟੇਸਿ ਤੁਰਤ ਰੁਚਿਰ ਰਿਤੁਰਾਜਾ। ਕੁਸੁਮਿਤ ਨਵ ਤਰੁ ਰਾਜਿ ਬਿਰਾਜਾ।।
ਬਨ ਉਪਬਨ ਬਾਪਿਕਾ ਤਡ਼ਾਗਾ। ਪਰਮ ਸੁਭਗ ਸਬ ਦਿਸਾ ਬਿਭਾਗਾ।।
ਜਹਤਹਜਨੁ ਉਮਗਤ ਅਨੁਰਾਗਾ। ਦੇਖਿ ਮੁਏਹੁਮਨ ਮਨਸਿਜ ਜਾਗਾ।।

चौपाई
ਤਦਪਿ ਕਰਬ ਮੈਂ ਕਾਜੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ। ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਕਹ ਪਰਮ ਧਰਮ ਉਪਕਾਰਾ।।
ਪਰ ਹਿਤ ਲਾਗਿ ਤਜਇ ਜੋ ਦੇਹੀ। ਸਂਤਤ ਸਂਤ ਪ੍ਰਸਂਸਹਿਂ ਤੇਹੀ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਚਲੇਉ ਸਬਹਿ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਸੁਮਨ ਧਨੁਸ਼ ਕਰ ਸਹਿਤ ਸਹਾਈ।।
ਚਲਤ ਮਾਰ ਅਸ ਹਰਿਦਯਬਿਚਾਰਾ। ਸਿਵ ਬਿਰੋਧ ਧ੍ਰੁਵ ਮਰਨੁ ਹਮਾਰਾ।।
ਤਬ ਆਪਨ ਪ੍ਰਭਾਉ ਬਿਸ੍ਤਾਰਾ। ਨਿਜ ਬਸ ਕੀਨ੍ਹ ਸਕਲ ਸਂਸਾਰਾ।।
ਕੋਪੇਉ ਜਬਹਿ ਬਾਰਿਚਰਕੇਤੂ। ਛਨ ਮਹੁਮਿਟੇ ਸਕਲ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਸੇਤੂ।।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਜ ਬ੍ਰਤ ਸਂਜਮ ਨਾਨਾ। ਧੀਰਜ ਧਰਮ ਗ੍ਯਾਨ ਬਿਗ੍ਯਾਨਾ।।
ਸਦਾਚਾਰ ਜਪ ਜੋਗ ਬਿਰਾਗਾ। ਸਭਯ ਬਿਬੇਕ ਕਟਕੁ ਸਬ ਭਾਗਾ।।

चौपाई
ਜਾਇ ਮੁਨਿਨ੍ਹ ਹਿਮਵਂਤੁ ਪਠਾਏ। ਕਰਿ ਬਿਨਤੀ ਗਿਰਜਹਿਂ ਗਰਿਹ ਲ੍ਯਾਏ।।
ਬਹੁਰਿ ਸਪ੍ਤਰਿਸ਼ਿ ਸਿਵ ਪਹਿਂ ਜਾਈ। ਕਥਾ ਉਮਾ ਕੈ ਸਕਲ ਸੁਨਾਈ।।
ਭਏ ਮਗਨ ਸਿਵ ਸੁਨਤ ਸਨੇਹਾ। ਹਰਸ਼ਿ ਸਪ੍ਤਰਿਸ਼ਿ ਗਵਨੇ ਗੇਹਾ।।
ਮਨੁ ਥਿਰ ਕਰਿ ਤਬ ਸਂਭੁ ਸੁਜਾਨਾ। ਲਗੇ ਕਰਨ ਰਘੁਨਾਯਕ ਧ੍ਯਾਨਾ।।
ਤਾਰਕੁ ਅਸੁਰ ਭਯਉ ਤੇਹਿ ਕਾਲਾ। ਭੁਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਬਲ ਤੇਜ ਬਿਸਾਲਾ।।
ਤੇਂਹਿ ਸਬ ਲੋਕ ਲੋਕਪਤਿ ਜੀਤੇ। ਭਏ ਦੇਵ ਸੁਖ ਸਂਪਤਿ ਰੀਤੇ।।
ਅਜਰ ਅਮਰ ਸੋ ਜੀਤਿ ਨ ਜਾਈ। ਹਾਰੇ ਸੁਰ ਕਰਿ ਬਿਬਿਧ ਲਰਾਈ।।
ਤਬ ਬਿਰਂਚਿ ਸਨ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ। ਦੇਖੇ ਬਿਧਿ ਸਬ ਦੇਵ ਦੁਖਾਰੇ।।

चौपाई
ਦੂਸ਼ਨ ਰਹਿਤ ਸਕਲ ਗੁਨ ਰਾਸੀ। ਸ਼੍ਰੀਪਤਿ ਪੁਰ ਬੈਕੁਂਠ ਨਿਵਾਸੀ।।
ਅਸ ਬਰੁ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਮਿਲਾਉਬ ਆਨੀ। ਸੁਨਤ ਬਿਹਸਿ ਕਹ ਬਚਨ ਭਵਾਨੀ।।
ਸਤ੍ਯ ਕਹੇਹੁ ਗਿਰਿਭਵ ਤਨੁ ਏਹਾ। ਹਠ ਨ ਛੂਟ ਛੂਟੈ ਬਰੁ ਦੇਹਾ।।
ਕਨਕਉ ਪੁਨਿ ਪਸ਼ਾਨ ਤੇਂ ਹੋਈ। ਜਾਰੇਹੁਸਹਜੁ ਨ ਪਰਿਹਰ ਸੋਈ।।
ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਨ ਮੈਂ ਪਰਿਹਰਊ ਬਸਉ ਭਵਨੁ ਉਜਰਉ ਨਹਿਂ ਡਰਊ।
ਗੁਰ ਕੇਂ ਬਚਨ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਨ ਜੇਹੀ। ਸਪਨੇਹੁਸੁਗਮ ਨ ਸੁਖ ਸਿਧਿ ਤੇਹੀ।।
ਅਜਹੂਮਾਨਹੁ ਕਹਾ ਹਮਾਰਾ। ਹਮ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਬਰੁ ਨੀਕ ਬਿਚਾਰਾ।।
ਅਤਿ ਸੁਂਦਰ ਸੁਚਿ ਸੁਖਦ ਸੁਸੀਲਾ। ਗਾਵਹਿਂ ਬੇਦ ਜਾਸੁ ਜਸ ਲੀਲਾ।।

चौपाई
ਰਿਸ਼ਿਨ੍ਹ ਗੌਰਿ ਦੇਖੀ ਤਹਕੈਸੀ। ਮੂਰਤਿਮਂਤ ਤਪਸ੍ਯਾ ਜੈਸੀ।।
ਬੋਲੇ ਮੁਨਿ ਸੁਨੁ ਸੈਲਕੁਮਾਰੀ। ਕਰਹੁ ਕਵਨ ਕਾਰਨ ਤਪੁ ਭਾਰੀ।।
ਕੇਹਿ ਅਵਰਾਧਹੁ ਕਾ ਤੁਮ੍ਹ ਚਹਹੂ। ਹਮ ਸਨ ਸਤ੍ਯ ਮਰਮੁ ਕਿਨ ਕਹਹੂ।।
ਕਹਤ ਬਚਤ ਮਨੁ ਅਤਿ ਸਕੁਚਾਈ। ਹਿਹਹੁ ਸੁਨਿ ਹਮਾਰਿ ਜਡ਼ਤਾਈ।।
ਮਨੁ ਹਠ ਪਰਾ ਨ ਸੁਨਇ ਸਿਖਾਵਾ। ਚਹਤ ਬਾਰਿ ਪਰ ਭੀਤਿ ਉਠਾਵਾ।।
ਨਾਰਦ ਕਹਾ ਸਤ੍ਯ ਸੋਇ ਜਾਨਾ। ਬਿਨੁ ਪਂਖਨ੍ਹ ਹਮ ਚਹਹਿਂ ਉਡ਼ਾਨਾ।।
ਦੇਖਹੁ ਮੁਨਿ ਅਬਿਬੇਕੁ ਹਮਾਰਾ। ਚਾਹਿਅ ਸਦਾ ਸਿਵਹਿ ਭਰਤਾਰਾ।।

दोहा/सोरठा
ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਬਿਹਸੇ ਰਿਸ਼ਯ ਗਿਰਿਸਂਭਵ ਤਬ ਦੇਹ।
ਨਾਰਦ ਕਰ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਨਿ ਕਹਹੁ ਬਸੇਉ ਕਿਸੁ ਗੇਹ।।78।।