चौपाई
ଜେ ନ ମିତ୍ର ଦୁଖ ହୋହିଂ ଦୁଖାରୀ| ତିନ୍ହହି ବିଲୋକତ ପାତକ ଭାରୀ||
ନିଜ ଦୁଖ ଗିରି ସମ ରଜ କରି ଜାନା| ମିତ୍ରକ ଦୁଖ ରଜ ମେରୁ ସମାନା||
ଜିନ୍ହ କେଂ ଅସି ମତି ସହଜ ନ ଆଈ| ତେ ସଠ କତ ହଠି କରତ ମିତାଈ||
କୁପଥ ନିବାରି ସୁପଂଥ ଚଲାବା| ଗୁନ ପ୍ରଗଟେ ଅବଗୁନନ୍ହି ଦୁରାବା||
ଦେତ ଲେତ ମନ ସଂକ ନ ଧରଈ| ବଲ ଅନୁମାନ ସଦା ହିତ କରଈ||
ବିପତି କାଲ କର ସତଗୁନ ନେହା| ଶ୍ରୁତି କହ ସଂତ ମିତ୍ର ଗୁନ ଏହା||
ଆଗେଂ କହ ମୃଦୁ ବଚନ ବନାଈ| ପାଛେଂ ଅନହିତ ମନ କୁଟିଲାଈ||
ଜା କର ଚିତ ଅହି ଗତି ସମ ଭାଈ| ଅସ କୁମିତ୍ର ପରିହରେହି ଭଲାଈ||
ସେବକ ସଠ ନୃପ କୃପନ କୁନାରୀ| କପଟୀ ମିତ୍ର ସୂଲ ସମ ଚାରୀ||