चौपाई
ਏਕ ਕਲਸ ਭਰਿ ਆਨਹਿਂ ਪਾਨੀ। ਅਇਅ ਨਾਥ ਕਹਹਿਂ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਤਿ ਦੇਖੀ। ਰਾਮ ਕਰਿਪਾਲ ਸੁਸੀਲ ਬਿਸੇਸ਼ੀ।।
ਜਾਨੀ ਸ਼੍ਰਮਿਤ ਸੀਯ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਘਰਿਕ ਬਿਲਂਬੁ ਕੀਨ੍ਹ ਬਟ ਛਾਹੀਂ।।
ਮੁਦਿਤ ਨਾਰਿ ਨਰ ਦੇਖਹਿਂ ਸੋਭਾ। ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਨਯਨ ਮਨੁ ਲੋਭਾ।।
ਏਕਟਕ ਸਬ ਸੋਹਹਿਂ ਚਹੁਓਰਾ। ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਮੁਖ ਚਂਦ ਚਕੋਰਾ।।
ਤਰੁਨ ਤਮਾਲ ਬਰਨ ਤਨੁ ਸੋਹਾ। ਦੇਖਤ ਕੋਟਿ ਮਦਨ ਮਨੁ ਮੋਹਾ।।
ਦਾਮਿਨਿ ਬਰਨ ਲਖਨ ਸੁਠਿ ਨੀਕੇ। ਨਖ ਸਿਖ ਸੁਭਗ ਭਾਵਤੇ ਜੀ ਕੇ।।
ਮੁਨਿਪਟ ਕਟਿਨ੍ਹ ਕਸੇਂ ਤੂਨੀਰਾ। ਸੋਹਹਿਂ ਕਰ ਕਮਲਿਨਿ ਧਨੁ ਤੀਰਾ।।

चौपाई
ਜੇ ਪੁਰ ਗਾ ਬਸਹਿਂ ਮਗ ਮਾਹੀਂ। ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਨਾਗ ਸੁਰ ਨਗਰ ਸਿਹਾਹੀਂ।।
ਕੇਹਿ ਸੁਕਰਿਤੀਂ ਕੇਹਿ ਘਰੀਂ ਬਸਾਏ। ਧਨ੍ਯ ਪੁਨ੍ਯਮਯ ਪਰਮ ਸੁਹਾਏ।।
ਜਹਜਹਰਾਮ ਚਰਨ ਚਲਿ ਜਾਹੀਂ। ਤਿਨ੍ਹ ਸਮਾਨ ਅਮਰਾਵਤਿ ਨਾਹੀਂ।।
ਪੁਨ੍ਯਪੁਂਜ ਮਗ ਨਿਕਟ ਨਿਵਾਸੀ। ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਸਰਾਹਹਿਂ ਸੁਰਪੁਰਬਾਸੀ।।
ਜੇ ਭਰਿ ਨਯਨ ਬਿਲੋਕਹਿਂ ਰਾਮਹਿ। ਸੀਤਾ ਲਖਨ ਸਹਿਤ ਘਨਸ੍ਯਾਮਹਿ।।
ਜੇ ਸਰ ਸਰਿਤ ਰਾਮ ਅਵਗਾਹਹਿਂ। ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਦੇਵ ਸਰ ਸਰਿਤ ਸਰਾਹਹਿਂ।।
ਜੇਹਿ ਤਰੁ ਤਰ ਪ੍ਰਭੁ ਬੈਠਹਿਂ ਜਾਈ। ਕਰਹਿਂ ਕਲਪਤਰੁ ਤਾਸੁ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਪਰਸਿ ਰਾਮ ਪਦ ਪਦੁਮ ਪਰਾਗਾ। ਮਾਨਤਿ ਭੂਮਿ ਭੂਰਿ ਨਿਜ ਭਾਗਾ।।

चौपाई
ਰਾਮ ਸਪ੍ਰੇਮ ਪੁਲਕਿ ਉਰ ਲਾਵਾ। ਪਰਮ ਰਂਕ ਜਨੁ ਪਾਰਸੁ ਪਾਵਾ।।
ਮਨਹੁਪ੍ਰੇਮੁ ਪਰਮਾਰਥੁ ਦੋਊ। ਮਿਲਤ ਧਰੇ ਤਨ ਕਹ ਸਬੁ ਕੋਊ।।
ਬਹੁਰਿ ਲਖਨ ਪਾਯਨ੍ਹ ਸੋਇ ਲਾਗਾ। ਲੀਨ੍ਹ ਉਠਾਇ ਉਮਗਿ ਅਨੁਰਾਗਾ।।
ਪੁਨਿ ਸਿਯ ਚਰਨ ਧੂਰਿ ਧਰਿ ਸੀਸਾ। ਜਨਨਿ ਜਾਨਿ ਸਿਸੁ ਦੀਨ੍ਹਿ ਅਸੀਸਾ।।
ਕੀਨ੍ਹ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦਂਡਵਤ ਤੇਹੀ। ਮਿਲੇਉ ਮੁਦਿਤ ਲਖਿ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ।।
ਪਿਅਤ ਨਯਨ ਪੁਟ ਰੂਪੁ ਪਿਯੂਸ਼ਾ। ਮੁਦਿਤ ਸੁਅਸਨੁ ਪਾਇ ਜਿਮਿ ਭੂਖਾ।।
ਤੇ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਕਹਹੁ ਸਖਿ ਕੈਸੇ। ਜਿਨ੍ਹ ਪਠਏ ਬਨ ਬਾਲਕ ਐਸੇ।।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸਿਯ ਰੂਪੁ ਨਿਹਾਰੀ। ਹੋਹਿਂ ਸਨੇਹ ਬਿਕਲ ਨਰ ਨਾਰੀ।।

चौपाई
ਰਾਮ ਸਪ੍ਰੇਮ ਕਹੇਉ ਮੁਨਿ ਪਾਹੀਂ। ਨਾਥ ਕਹਿਅ ਹਮ ਕੇਹਿ ਮਗ ਜਾਹੀਂ।।
ਮੁਨਿ ਮਨ ਬਿਹਸਿ ਰਾਮ ਸਨ ਕਹਹੀਂ। ਸੁਗਮ ਸਕਲ ਮਗ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਅਹਹੀਂ।।
ਸਾਥ ਲਾਗਿ ਮੁਨਿ ਸਿਸ਼੍ਯ ਬੋਲਾਏ। ਸੁਨਿ ਮਨ ਮੁਦਿਤ ਪਚਾਸਕ ਆਏ।।
ਸਬਨ੍ਹਿ ਰਾਮ ਪਰ ਪ੍ਰੇਮ ਅਪਾਰਾ। ਸਕਲ ਕਹਹਿ ਮਗੁ ਦੀਖ ਹਮਾਰਾ।।
ਮੁਨਿ ਬਟੁ ਚਾਰਿ ਸਂਗ ਤਬ ਦੀਨ੍ਹੇ। ਜਿਨ੍ਹ ਬਹੁ ਜਨਮ ਸੁਕਰਿਤ ਸਬ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਰਿਸ਼ਿ ਆਯਸੁ ਪਾਈ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਹਰਿਦਯਚਲੇ ਰਘੁਰਾਈ।।
ਗ੍ਰਾਮ ਨਿਕਟ ਜਬ ਨਿਕਸਹਿ ਜਾਈ। ਦੇਖਹਿ ਦਰਸੁ ਨਾਰਿ ਨਰ ਧਾਈ।।
ਹੋਹਿ ਸਨਾਥ ਜਨਮ ਫਲੁ ਪਾਈ। ਫਿਰਹਿ ਦੁਖਿਤ ਮਨੁ ਸਂਗ ਪਠਾਈ।।

चौपाई
ਕੁਸਲ ਪ੍ਰਸ੍ਨ ਕਰਿ ਆਸਨ ਦੀਨ੍ਹੇ। ਪੂਜਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰਿਪੂਰਨ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਕਂਦ ਮੂਲ ਫਲ ਅਂਕੁਰ ਨੀਕੇ। ਦਿਏ ਆਨਿ ਮੁਨਿ ਮਨਹੁਅਮੀ ਕੇ।।
ਸੀਯ ਲਖਨ ਜਨ ਸਹਿਤ ਸੁਹਾਏ। ਅਤਿ ਰੁਚਿ ਰਾਮ ਮੂਲ ਫਲ ਖਾਏ।।
ਭਏ ਬਿਗਤਸ਼੍ਰਮ ਰਾਮੁ ਸੁਖਾਰੇ। ਭਰਵ੍ਦਾਜ ਮਰਿਦੁ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ।।
ਆਜੁ ਸੁਫਲ ਤਪੁ ਤੀਰਥ ਤ੍ਯਾਗੂ। ਆਜੁ ਸੁਫਲ ਜਪ ਜੋਗ ਬਿਰਾਗੂ।।
ਸਫਲ ਸਕਲ ਸੁਭ ਸਾਧਨ ਸਾਜੂ। ਰਾਮ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਅਵਲੋਕਤ ਆਜੂ।।
ਲਾਭ ਅਵਧਿ ਸੁਖ ਅਵਧਿ ਨ ਦੂਜੀ। ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ ਦਰਸ ਆਸ ਸਬ ਪੂਜੀ।।
ਅਬ ਕਰਿ ਕਰਿਪਾ ਦੇਹੁ ਬਰ ਏਹੂ। ਨਿਜ ਪਦ ਸਰਸਿਜ ਸਹਜ ਸਨੇਹੂ।।