verse

7.2.105

चौपाई
ਤੇਹਿ ਦਿਨ ਭਯਉ ਬਿਟਪ ਤਰ ਬਾਸੂ। ਲਖਨ ਸਖਾਸਬ ਕੀਨ੍ਹ ਸੁਪਾਸੂ।।
ਪ੍ਰਾਤ ਪ੍ਰਾਤਕਰਿਤ ਕਰਿ ਰਧੁਸਾਈ। ਤੀਰਥਰਾਜੁ ਦੀਖ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਈ।।
ਸਚਿਵ ਸਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰਧ੍ਦਾ ਪ੍ਰਿਯ ਨਾਰੀ। ਮਾਧਵ ਸਰਿਸ ਮੀਤੁ ਹਿਤਕਾਰੀ।।
ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਭਰਾ ਭਾਰੁ। ਪੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ ਦੇਸ ਅਤਿ ਚਾਰੁ।।
ਛੇਤ੍ਰ ਅਗਮ ਗਢ਼ੁ ਗਾਢ਼ ਸੁਹਾਵਾ। ਸਪਨੇਹੁਨਹਿਂ ਪ੍ਰਤਿਪਚ੍ਛਿਨ੍ਹ ਪਾਵਾ।।
ਸੇਨ ਸਕਲ ਤੀਰਥ ਬਰ ਬੀਰਾ। ਕਲੁਸ਼ ਅਨੀਕ ਦਲਨ ਰਨਧੀਰਾ।।
ਸਂਗਮੁ ਸਿਂਹਾਸਨੁ ਸੁਠਿ ਸੋਹਾ। ਛਤ੍ਰੁ ਅਖਯਬਟੁ ਮੁਨਿ ਮਨੁ ਮੋਹਾ।।
ਚਵ ਜਮੁਨ ਅਰੁ ਗਂਗ ਤਰਂਗਾ। ਦੇਖਿ ਹੋਹਿਂ ਦੁਖ ਦਾਰਿਦ ਭਂਗਾ।।

7.2.104

चौपाई
ਗਂਗ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਮਂਗਲ ਮੂਲਾ। ਮੁਦਿਤ ਸੀਯ ਸੁਰਸਰਿ ਅਨੁਕੁਲਾ।।
ਤਬ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਹਹਿ ਕਹੇਉ ਘਰ ਜਾਹੂ। ਸੁਨਤ ਸੂਖ ਮੁਖੁ ਭਾ ਉਰ ਦਾਹੂ।।
ਦੀਨ ਬਚਨ ਗੁਹ ਕਹ ਕਰ ਜੋਰੀ। ਬਿਨਯ ਸੁਨਹੁ ਰਘੁਕੁਲਮਨਿ ਮੋਰੀ।।
ਨਾਥ ਸਾਥ ਰਹਿ ਪਂਥੁ ਦੇਖਾਈ। ਕਰਿ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਚਰਨ ਸੇਵਕਾਈ।।
ਜੇਹਿਂ ਬਨ ਜਾਇ ਰਹਬ ਰਘੁਰਾਈ। ਪਰਨਕੁਟੀ ਮੈਂ ਕਰਬਿ ਸੁਹਾਈ।।
ਤਬ ਮੋਹਿ ਕਹਜਸਿ ਦੇਬ ਰਜਾਈ। ਸੋਇ ਕਰਿਹਉਰਘੁਬੀਰ ਦੋਹਾਈ।।
ਸਹਜ ਸਨੇਹ ਰਾਮ ਲਖਿ ਤਾਸੁ। ਸਂਗ ਲੀਨ੍ਹ ਗੁਹ ਹਰਿਦਯ ਹੁਲਾਸੂ।।
ਪੁਨਿ ਗੁਹਗ੍ਯਾਤਿ ਬੋਲਿ ਸਬ ਲੀਨ੍ਹੇ। ਕਰਿ ਪਰਿਤੋਸ਼ੁ ਬਿਦਾ ਤਬ ਕੀਨ੍ਹੇ।।

7.2.103

चौपाई
ਤਬ ਮਜ੍ਜਨੁ ਕਰਿ ਰਘੁਕੁਲਨਾਥਾ। ਪੂਜਿ ਪਾਰਥਿਵ ਨਾਯਉ ਮਾਥਾ।।
ਸਿਯਸੁਰਸਰਿਹਿ ਕਹੇਉ ਕਰ ਜੋਰੀ। ਮਾਤੁ ਮਨੋਰਥ ਪੁਰਉਬਿ ਮੋਰੀ।।
ਪਤਿ ਦੇਵਰ ਸਂਗ ਕੁਸਲ ਬਹੋਰੀ। ਆਇ ਕਰੌਂ ਜੇਹਿਂ ਪੂਜਾ ਤੋਰੀ।।
ਸੁਨਿ ਸਿਯ ਬਿਨਯ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਸਾਨੀ। ਭਇ ਤਬ ਬਿਮਲ ਬਾਰਿ ਬਰ ਬਾਨੀ।।
ਸੁਨੁ ਰਘੁਬੀਰ ਪ੍ਰਿਯਾ ਬੈਦੇਹੀ। ਤਵ ਪ੍ਰਭਾਉ ਜਗ ਬਿਦਿਤ ਨ ਕੇਹੀ।।
ਲੋਕਪ ਹੋਹਿਂ ਬਿਲੋਕਤ ਤੋਰੇਂ। ਤੋਹਿ ਸੇਵਹਿਂ ਸਬ ਸਿਧਿ ਕਰ ਜੋਰੇਂ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਜੋ ਹਮਹਿ ਬਡ਼ਿ ਬਿਨਯ ਸੁਨਾਈ। ਕਰਿਪਾ ਕੀਨ੍ਹਿ ਮੋਹਿ ਦੀਨ੍ਹਿ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਤਦਪਿ ਦੇਬਿ ਮੈਂ ਦੇਬਿ ਅਸੀਸਾ। ਸਫਲ ਹੋਪਨ ਹਿਤ ਨਿਜ ਬਾਗੀਸਾ।।

7.2.102

चौपाई
ਉਤਰਿ ਠਾਡ਼ ਭਏ ਸੁਰਸਰਿ ਰੇਤਾ। ਸੀਯਰਾਮ ਗੁਹ ਲਖਨ ਸਮੇਤਾ।।
ਕੇਵਟ ਉਤਰਿ ਦਂਡਵਤ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਪ੍ਰਭੁਹਿ ਸਕੁਚ ਏਹਿ ਨਹਿਂ ਕਛੁ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਪਿਯ ਹਿਯ ਕੀ ਸਿਯ ਜਾਨਨਿਹਾਰੀ। ਮਨਿ ਮੁਦਰੀ ਮਨ ਮੁਦਿਤ ਉਤਾਰੀ।।
ਕਹੇਉ ਕਰਿਪਾਲ ਲੇਹਿ ਉਤਰਾਈ। ਕੇਵਟ ਚਰਨ ਗਹੇ ਅਕੁਲਾਈ।।
ਨਾਥ ਆਜੁ ਮੈਂ ਕਾਹ ਨ ਪਾਵਾ। ਮਿਟੇ ਦੋਸ਼ ਦੁਖ ਦਾਰਿਦ ਦਾਵਾ।।
ਬਹੁਤ ਕਾਲ ਮੈਂ ਕੀਨ੍ਹਿ ਮਜੂਰੀ। ਆਜੁ ਦੀਨ੍ਹ ਬਿਧਿ ਬਨਿ ਭਲਿ ਭੂਰੀ।।
ਅਬ ਕਛੁ ਨਾਥ ਨ ਚਾਹਿਅ ਮੋਰੇਂ। ਦੀਨਦਯਾਲ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਤੋਰੇਂ।।
ਫਿਰਤੀ ਬਾਰ ਮੋਹਿ ਜੇ ਦੇਬਾ। ਸੋ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਮੈਂ ਸਿਰ ਧਰਿ ਲੇਬਾ।।

7.2.101

चौपाई
ਕਰਿਪਾਸਿਂਧੁ ਬੋਲੇ ਮੁਸੁਕਾਈ। ਸੋਇ ਕਰੁ ਜੇਂਹਿ ਤਵ ਨਾਵ ਨ ਜਾਈ।।
ਵੇਗਿ ਆਨੁ ਜਲ ਪਾਯ ਪਖਾਰੂ। ਹੋਤ ਬਿਲਂਬੁ ਉਤਾਰਹਿ ਪਾਰੂ।।
ਜਾਸੁ ਨਾਮ ਸੁਮਰਤ ਏਕ ਬਾਰਾ। ਉਤਰਹਿਂ ਨਰ ਭਵਸਿਂਧੁ ਅਪਾਰਾ।।
ਸੋਇ ਕਰਿਪਾਲੁ ਕੇਵਟਹਿ ਨਿਹੋਰਾ। ਜੇਹਿਂ ਜਗੁ ਕਿਯ ਤਿਹੁ ਪਗਹੁ ਤੇ ਥੋਰਾ।।
ਪਦ ਨਖ ਨਿਰਖਿ ਦੇਵਸਰਿ ਹਰਸ਼ੀ। ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਚਨ ਮੋਹਮਤਿ ਕਰਸ਼ੀ।।
ਕੇਵਟ ਰਾਮ ਰਜਾਯਸੁ ਪਾਵਾ। ਪਾਨਿ ਕਠਵਤਾ ਭਰਿ ਲੇਇ ਆਵਾ।।
ਅਤਿ ਆਨਂਦ ਉਮਗਿ ਅਨੁਰਾਗਾ। ਚਰਨ ਸਰੋਜ ਪਖਾਰਨ ਲਾਗਾ।।
ਬਰਸ਼ਿ ਸੁਮਨ ਸੁਰ ਸਕਲ ਸਿਹਾਹੀਂ। ਏਹਿ ਸਮ ਪੁਨ੍ਯਪੁਂਜ ਕੋਉ ਨਾਹੀਂ।।

7.2.100

चौपाई
ਜਾਸੁ ਬਿਯੋਗ ਬਿਕਲ ਪਸੁ ਐਸੇ। ਪ੍ਰਜਾ ਮਾਤੁ ਪਿਤੁ ਜਿਇਹਹਿਂ ਕੈਸੇਂ।।
ਬਰਬਸ ਰਾਮ ਸੁਮਂਤ੍ਰੁ ਪਠਾਏ। ਸੁਰਸਰਿ ਤੀਰ ਆਪੁ ਤਬ ਆਏ।।
ਮਾਗੀ ਨਾਵ ਨ ਕੇਵਟੁ ਆਨਾ। ਕਹਇ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਮਰਮੁ ਮੈਂ ਜਾਨਾ।।
ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਜ ਕਹੁਸਬੁ ਕਹਈ। ਮਾਨੁਸ਼ ਕਰਨਿ ਮੂਰਿ ਕਛੁ ਅਹਈ।।
ਛੁਅਤ ਸਿਲਾ ਭਇ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਈ। ਪਾਹਨ ਤੇਂ ਨ ਕਾਠ ਕਠਿਨਾਈ।।
ਤਰਨਿਉ ਮੁਨਿ ਘਰਿਨਿ ਹੋਇ ਜਾਈ। ਬਾਟ ਪਰਇ ਮੋਰਿ ਨਾਵ ਉਡ਼ਾਈ।।
ਏਹਿਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਉਸਬੁ ਪਰਿਵਾਰੂ। ਨਹਿਂ ਜਾਨਉਕਛੁ ਅਉਰ ਕਬਾਰੂ।।
ਜੌ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਰ ਅਵਸਿ ਗਾ ਚਹਹੂ। ਮੋਹਿ ਪਦ ਪਦੁਮ ਪਖਾਰਨ ਕਹਹੂ।।

7.2.99

चौपाई
ਪ੍ਰਾਨਨਾਥ ਪ੍ਰਿਯ ਦੇਵਰ ਸਾਥਾ। ਬੀਰ ਧੁਰੀਨ ਧਰੇਂ ਧਨੁ ਭਾਥਾ।।
ਨਹਿਂ ਮਗ ਸ਼੍ਰਮੁ ਭ੍ਰਮੁ ਦੁਖ ਮਨ ਮੋਰੇਂ। ਮੋਹਿ ਲਗਿ ਸੋਚੁ ਕਰਿਅ ਜਨਿ ਭੋਰੇਂ।।
ਸੁਨਿ ਸੁਮਂਤ੍ਰੁ ਸਿਯ ਸੀਤਲਿ ਬਾਨੀ। ਭਯਉ ਬਿਕਲ ਜਨੁ ਫਨਿ ਮਨਿ ਹਾਨੀ।।
ਨਯਨ ਸੂਝ ਨਹਿਂ ਸੁਨਇ ਨ ਕਾਨਾ। ਕਹਿ ਨ ਸਕਇ ਕਛੁ ਅਤਿ ਅਕੁਲਾਨਾ।।
ਰਾਮ ਪ੍ਰਬੋਧੁ ਕੀਨ੍ਹ ਬਹੁ ਭਾਿ। ਤਦਪਿ ਹੋਤਿ ਨਹਿਂ ਸੀਤਲਿ ਛਾਤੀ।।
ਜਤਨ ਅਨੇਕ ਸਾਥ ਹਿਤ ਕੀਨ੍ਹੇ। ਉਚਿਤ ਉਤਰ ਰਘੁਨਂਦਨ ਦੀਨ੍ਹੇ।।
ਮੇਟਿ ਜਾਇ ਨਹਿਂ ਰਾਮ ਰਜਾਈ। ਕਠਿਨ ਕਰਮ ਗਤਿ ਕਛੁ ਨ ਬਸਾਈ।।
ਰਾਮ ਲਖਨ ਸਿਯ ਪਦ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਫਿਰੇਉ ਬਨਿਕ ਜਿਮਿ ਮੂਰ ਗਵਾ।।

7.2.98

चौपाई
ਪਿਤੁ ਬੈਭਵ ਬਿਲਾਸ ਮੈਂ ਡੀਠਾ। ਨਰਿਪ ਮਨਿ ਮੁਕੁਟ ਮਿਲਿਤ ਪਦ ਪੀਠਾ।।
ਸੁਖਨਿਧਾਨ ਅਸ ਪਿਤੁ ਗਰਿਹ ਮੋਰੇਂ। ਪਿਯ ਬਿਹੀਨ ਮਨ ਭਾਵ ਨ ਭੋਰੇਂ।।
ਸਸੁਰ ਚਕ੍ਕਵਇ ਕੋਸਲਰਾਊ। ਭੁਵਨ ਚਾਰਿਦਸ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਆਗੇਂ ਹੋਇ ਜੇਹਿ ਸੁਰਪਤਿ ਲੇਈ। ਅਰਧ ਸਿਂਘਾਸਨ ਆਸਨੁ ਦੇਈ।।
ਸਸੁਰੁ ਏਤਾਦਰਿਸ ਅਵਧ ਨਿਵਾਸੂ। ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਿਵਾਰੁ ਮਾਤੁ ਸਮ ਸਾਸੂ।।
ਬਿਨੁ ਰਘੁਪਤਿ ਪਦ ਪਦੁਮ ਪਰਾਗਾ। ਮੋਹਿ ਕੇਉ ਸਪਨੇਹੁਸੁਖਦ ਨ ਲਾਗਾ।।
ਅਗਮ ਪਂਥ ਬਨਭੂਮਿ ਪਹਾਰਾ। ਕਰਿ ਕੇਹਰਿ ਸਰ ਸਰਿਤ ਅਪਾਰਾ।।
ਕੋਲ ਕਿਰਾਤ ਕੁਰਂਗ ਬਿਹਂਗਾ। ਮੋਹਿ ਸਬ ਸੁਖਦ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਸਂਗਾ।।

7.2.97

चौपाई
ਬਿਨਤੀ ਭੂਪ ਕੀਨ੍ਹ ਜੇਹਿ ਭਾੀ। ਆਰਤਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਸੋ ਕਹਿ ਜਾਤੀ।।
ਪਿਤੁ ਸੇਸੁ ਸੁਨਿ ਕਰਿਪਾਨਿਧਾਨਾ। ਸਿਯਹਿ ਦੀਨ੍ਹ ਸਿਖ ਕੋਟਿ ਬਿਧਾਨਾ।।
ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਿਵਾਰੂ। ਫਿਰਤੁ ਤ ਸਬ ਕਰ ਮਿਟੈ ਖਭਾਰੂ।।
ਸੁਨਿ ਪਤਿ ਬਚਨ ਕਹਤਿ ਬੈਦੇਹੀ। ਸੁਨਹੁ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਪਰਮ ਸਨੇਹੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੁਨਾਮਯ ਪਰਮ ਬਿਬੇਕੀ। ਤਨੁ ਤਜਿ ਰਹਤਿ ਛਾ ਕਿਮਿ ਛੇਂਕੀ।।
ਪ੍ਰਭਾ ਜਾਇ ਕਹਭਾਨੁ ਬਿਹਾਈ। ਕਹਚਂਦ੍ਰਿਕਾ ਚਂਦੁ ਤਜਿ ਜਾਈ।।
ਪਤਿਹਿ ਪ੍ਰੇਮਮਯ ਬਿਨਯ ਸੁਨਾਈ। ਕਹਤਿ ਸਚਿਵ ਸਨ ਗਿਰਾ ਸੁਹਾਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਪਿਤੁ ਸਸੁਰ ਸਰਿਸ ਹਿਤਕਾਰੀ। ਉਤਰੁ ਦੇਉਫਿਰਿ ਅਨੁਚਿਤ ਭਾਰੀ।।

7.2.96

चौपाई
ਤੁਮ੍ਹ ਪੁਨਿ ਪਿਤੁ ਸਮ ਅਤਿ ਹਿਤ ਮੋਰੇਂ। ਬਿਨਤੀ ਕਰਉਤਾਤ ਕਰ ਜੋਰੇਂ।।
ਸਬ ਬਿਧਿ ਸੋਇ ਕਰਤਬ੍ਯ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ। ਦੁਖ ਨ ਪਾਵ ਪਿਤੁ ਸੋਚ ਹਮਾਰੇਂ।।
ਸੁਨਿ ਰਘੁਨਾਥ ਸਚਿਵ ਸਂਬਾਦੂ। ਭਯਉ ਸਪਰਿਜਨ ਬਿਕਲ ਨਿਸ਼ਾਦੂ।।
ਪੁਨਿ ਕਛੁ ਲਖਨ ਕਹੀ ਕਟੁ ਬਾਨੀ। ਪ੍ਰਭੁ ਬਰਜੇ ਬਡ਼ ਅਨੁਚਿਤ ਜਾਨੀ।।
ਸਕੁਚਿ ਰਾਮ ਨਿਜ ਸਪਥ ਦੇਵਾਈ। ਲਖਨ ਸੇਸੁ ਕਹਿਅ ਜਨਿ ਜਾਈ।।
ਕਹ ਸੁਮਂਤ੍ਰੁ ਪੁਨਿ ਭੂਪ ਸੇਸੂ। ਸਹਿ ਨ ਸਕਿਹਿ ਸਿਯ ਬਿਪਿਨ ਕਲੇਸੂ।।
ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਅਵਧ ਆਵ ਫਿਰਿ ਸੀਯਾ। ਸੋਇ ਰਘੁਬਰਹਿ ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਕਰਨੀਯਾ।।
ਨਤਰੁ ਨਿਪਟ ਅਵਲਂਬ ਬਿਹੀਨਾ। ਮੈਂ ਨ ਜਿਅਬ ਜਿਮਿ ਜਲ ਬਿਨੁ ਮੀਨਾ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse