चौपाई
ਸਖਾ ਸਮੁਝਿ ਅਸ ਪਰਿਹਰਿ ਮੋਹੁ। ਸਿਯ ਰਘੁਬੀਰ ਚਰਨ ਰਤ ਹੋਹੂ।।
ਕਹਤ ਰਾਮ ਗੁਨ ਭਾ ਭਿਨੁਸਾਰਾ। ਜਾਗੇ ਜਗ ਮਂਗਲ ਸੁਖਦਾਰਾ।।
ਸਕਲ ਸੋਚ ਕਰਿ ਰਾਮ ਨਹਾਵਾ। ਸੁਚਿ ਸੁਜਾਨ ਬਟ ਛੀਰ ਮਗਾਵਾ।।
ਅਨੁਜ ਸਹਿਤ ਸਿਰ ਜਟਾ ਬਨਾਏ। ਦੇਖਿ ਸੁਮਂਤ੍ਰ ਨਯਨ ਜਲ ਛਾਏ।।
ਹਰਿਦਯਦਾਹੁ ਅਤਿ ਬਦਨ ਮਲੀਨਾ। ਕਹ ਕਰ ਜੋਰਿ ਬਚਨ ਅਤਿ ਦੀਨਾ।।
ਨਾਥ ਕਹੇਉ ਅਸ ਕੋਸਲਨਾਥਾ। ਲੈ ਰਥੁ ਜਾਹੁ ਰਾਮ ਕੇਂ ਸਾਥਾ।।
ਬਨੁ ਦੇਖਾਇ ਸੁਰਸਰਿ ਅਨ੍ਹਵਾਈ। ਆਨੇਹੁ ਫੇਰਿ ਬੇਗਿ ਦੋਉ ਭਾਈ।।
ਲਖਨੁ ਰਾਮੁ ਸਿਯ ਆਨੇਹੁ ਫੇਰੀ। ਸਂਸਯ ਸਕਲ ਸੋਚ ਨਿਬੇਰੀ।।

चौपाई
ਭਇ ਦਿਨਕਰ ਕੁਲ ਬਿਟਪ ਕੁਠਾਰੀ। ਕੁਮਤਿ ਕੀਨ੍ਹ ਸਬ ਬਿਸ੍ਵ ਦੁਖਾਰੀ।।
ਭਯਉ ਬਿਸ਼ਾਦੁ ਨਿਸ਼ਾਦਹਿ ਭਾਰੀ। ਰਾਮ ਸੀਯ ਮਹਿ ਸਯਨ ਨਿਹਾਰੀ।।
ਬੋਲੇ ਲਖਨ ਮਧੁਰ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ। ਗ੍ਯਾਨ ਬਿਰਾਗ ਭਗਤਿ ਰਸ ਸਾਨੀ।।
ਕਾਹੁ ਨ ਕੋਉ ਸੁਖ ਦੁਖ ਕਰ ਦਾਤਾ। ਨਿਜ ਕਰਿਤ ਕਰਮ ਭੋਗ ਸਬੁ ਭ੍ਰਾਤਾ।।
ਜੋਗ ਬਿਯੋਗ ਭੋਗ ਭਲ ਮਂਦਾ। ਹਿਤ ਅਨਹਿਤ ਮਧ੍ਯਮ ਭ੍ਰਮ ਫਂਦਾ।।
ਜਨਮੁ ਮਰਨੁ ਜਹਲਗਿ ਜਗ ਜਾਲੂ। ਸਂਪਤੀ ਬਿਪਤਿ ਕਰਮੁ ਅਰੁ ਕਾਲੂ।।
ਧਰਨਿ ਧਾਮੁ ਧਨੁ ਪੁਰ ਪਰਿਵਾਰੂ। ਸਰਗੁ ਨਰਕੁ ਜਹਲਗਿ ਬ੍ਯਵਹਾਰੂ।।
ਦੇਖਿਅ ਸੁਨਿਅ ਗੁਨਿਅ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਮੋਹ ਮੂਲ ਪਰਮਾਰਥੁ ਨਾਹੀਂ।।

चौपाई
ਉਠੇ ਲਖਨੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਵਤ ਜਾਨੀ। ਕਹਿ ਸਚਿਵਹਿ ਸੋਵਨ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਕਛੁਕ ਦੂਰ ਸਜਿ ਬਾਨ ਸਰਾਸਨ। ਜਾਗਨ ਲਗੇ ਬੈਠਿ ਬੀਰਾਸਨ।।
ਗੁ ਬੋਲਾਇ ਪਾਹਰੂ ਪ੍ਰਤੀਤੀ। ਠਾਵਠਾ ਰਾਖੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰੀਤੀ।।
ਆਪੁ ਲਖਨ ਪਹਿਂ ਬੈਠੇਉ ਜਾਈ। ਕਟਿ ਭਾਥੀ ਸਰ ਚਾਪ ਚਢ਼ਾਈ।।
ਸੋਵਤ ਪ੍ਰਭੁਹਿ ਨਿਹਾਰਿ ਨਿਸ਼ਾਦੂ। ਭਯਉ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਹ੍ਦਯਬਿਸ਼ਾਦੂ।।
ਤਨੁ ਪੁਲਕਿਤ ਜਲੁ ਲੋਚਨ ਬਹਈ। ਬਚਨ ਸਪ੍ਰੇਮ ਲਖਨ ਸਨ ਕਹਈ।।
ਭੂਪਤਿ ਭਵਨ ਸੁਭਾਯਸੁਹਾਵਾ। ਸੁਰਪਤਿ ਸਦਨੁ ਨ ਪਟਤਰ ਪਾਵਾ।।
ਮਨਿਮਯ ਰਚਿਤ ਚਾਰੁ ਚੌਬਾਰੇ। ਜਨੁ ਰਤਿਪਤਿ ਨਿਜ ਹਾਥ ਸਾਰੇ।।

चौपाई
ਯਹ ਸੁਧਿ ਗੁਹਨਿਸ਼ਾਦ ਜਬ ਪਾਈ। ਮੁਦਿਤ ਲਿਏ ਪ੍ਰਿਯ ਬਂਧੁ ਬੋਲਾਈ।।
ਲਿਏ ਫਲ ਮੂਲ ਭੇਂਟ ਭਰਿ ਭਾਰਾ। ਮਿਲਨ ਚਲੇਉ ਹਿਂਯਹਰਸ਼ੁ ਅਪਾਰਾ।।
ਕਰਿ ਦਂਡਵਤ ਭੇਂਟ ਧਰਿ ਆਗੇਂ। ਪ੍ਰਭੁਹਿ ਬਿਲੋਕਤ ਅਤਿ ਅਨੁਰਾਗੇਂ।।
ਸਹਜ ਸਨੇਹ ਬਿਬਸ ਰਘੁਰਾਈ। ਪੂੀ ਕੁਸਲ ਨਿਕਟ ਬੈਠਾਈ।।
ਨਾਥ ਕੁਸਲ ਪਦ ਪਂਕਜ ਦੇਖੇਂ। ਭਯਉਭਾਗਭਾਜਨ ਜਨ ਲੇਖੇਂ।।
ਦੇਵ ਧਰਨਿ ਧਨੁ ਧਾਮੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ। ਮੈਂ ਜਨੁ ਨੀਚੁ ਸਹਿਤ ਪਰਿਵਾਰਾ।।
ਕਰਿਪਾ ਕਰਿਅ ਪੁਰ ਧਾਰਿਅ ਪਾਊ। ਥਾਪਿਯ ਜਨੁ ਸਬੁ ਲੋਗੁ ਸਿਹਾਊ।।
ਕਹੇਹੁ ਸਤ੍ਯ ਸਬੁ ਸਖਾ ਸੁਜਾਨਾ। ਮੋਹਿ ਦੀਨ੍ਹ ਪਿਤੁ ਆਯਸੁ ਆਨਾ।।

चौपाई
ਜਾਗੇ ਸਕਲ ਲੋਗ ਭਏਭੋਰੂ। ਗੇ ਰਘੁਨਾਥ ਭਯਉ ਅਤਿ ਸੋਰੂ।।
ਰਥ ਕਰ ਖੋਜ ਕਤਹਹੁਨਹਿਂ ਪਾਵਹਿਂ। ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਹਿ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਧਾਵਹਿਂ।।
ਮਨਹੁਬਾਰਿਨਿਧਿ ਬੂਡ਼ ਜਹਾਜੂ। ਭਯਉ ਬਿਕਲ ਬਡ਼ ਬਨਿਕ ਸਮਾਜੂ।।
ਏਕਹਿ ਏਕ ਦੇਂਹਿਂ ਉਪਦੇਸੂ। ਤਜੇ ਰਾਮ ਹਮ ਜਾਨਿ ਕਲੇਸੂ।।
ਨਿਂਦਹਿਂ ਆਪੁ ਸਰਾਹਹਿਂ ਮੀਨਾ। ਧਿਗ ਜੀਵਨੁ ਰਘੁਬੀਰ ਬਿਹੀਨਾ।।
ਜੌਂ ਪੈ ਪ੍ਰਿਯ ਬਿਯੋਗੁ ਬਿਧਿ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਤੌ ਕਸ ਮਰਨੁ ਨ ਮਾਗੇਂ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਕਰਤ ਪ੍ਰਲਾਪ ਕਲਾਪਾ। ਆਏ ਅਵਧ ਭਰੇ ਪਰਿਤਾਪਾ।।
ਬਿਸ਼ਮ ਬਿਯੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ। ਅਵਧਿ ਆਸ ਸਬ ਰਾਖਹਿਂ ਪ੍ਰਾਨਾ।।