चौपाई
ਰਾਮ ਬਿਯੋਗ ਬਿਕਲ ਸਬ ਠਾਢ਼ੇ। ਜਹਤਹਮਨਹੁਚਿਤ੍ਰ ਲਿਖਿ ਕਾਢ਼ੇ।।
ਨਗਰੁ ਸਫਲ ਬਨੁ ਗਹਬਰ ਭਾਰੀ। ਖਗ ਮਰਿਗ ਬਿਪੁਲ ਸਕਲ ਨਰ ਨਾਰੀ।।
ਬਿਧਿ ਕੈਕੇਈ ਕਿਰਾਤਿਨਿ ਕੀਨ੍ਹੀ। ਜੇਂਹਿ ਦਵ ਦੁਸਹ ਦਸਹੁਦਿਸਿ ਦੀਨ੍ਹੀ।।
ਸਹਿ ਨ ਸਕੇ ਰਘੁਬਰ ਬਿਰਹਾਗੀ। ਚਲੇ ਲੋਗ ਸਬ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਭਾਗੀ।।
ਸਬਹਿਂ ਬਿਚਾਰ ਕੀਨ੍ਹ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਰਾਮ ਲਖਨ ਸਿਯ ਬਿਨੁ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀਂ।।
ਜਹਾਰਾਮੁ ਤਹਸਬੁਇ ਸਮਾਜੂ। ਬਿਨੁ ਰਘੁਬੀਰ ਅਵਧ ਨਹਿਂ ਕਾਜੂ।।
ਚਲੇ ਸਾਥ ਅਸ ਮਂਤ੍ਰੁ ਦਰਿਢ਼ਾਈ। ਸੁਰ ਦੁਰ੍ਲਭ ਸੁਖ ਸਦਨ ਬਿਹਾਈ।।
ਰਾਮ ਚਰਨ ਪਂਕਜ ਪ੍ਰਿਯ ਜਿਨ੍ਹਹੀ। ਬਿਸ਼ਯ ਭੋਗ ਬਸ ਕਰਹਿਂ ਕਿ ਤਿਨ੍ਹਹੀ।।

चौपाई
ਜੌ ਨਹਿਂ ਫਿਰਹਿਂ ਧੀਰ ਦੋਉ ਭਾਈ। ਸਤ੍ਯਸਂਧ ਦਰਿਢ਼ਬ੍ਰਤ ਰਘੁਰਾਈ।।
ਤੌ ਤੁਮ੍ਹ ਬਿਨਯ ਕਰੇਹੁ ਕਰ ਜੋਰੀ। ਫੇਰਿਅ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਥਿਲੇਸਕਿਸੋਰੀ।।
ਜਬ ਸਿਯ ਕਾਨਨ ਦੇਖਿ ਡੇਰਾਈ। ਕਹੇਹੁ ਮੋਰਿ ਸਿਖ ਅਵਸਰੁ ਪਾਈ।।
ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਅਸ ਕਹੇਉ ਸੇਸੂ। ਪੁਤ੍ਰਿ ਫਿਰਿਅ ਬਨ ਬਹੁਤ ਕਲੇਸੂ।।
ਪਿਤਰਿਗਰਿਹ ਕਬਹੁਕਬਹੁਸਸੁਰਾਰੀ। ਰਹੇਹੁ ਜਹਾਰੁਚਿ ਹੋਇ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਕਰੇਹੁ ਉਪਾਯ ਕਦਂਬਾ। ਫਿਰਇ ਤ ਹੋਇ ਪ੍ਰਾਨ ਅਵਲਂਬਾ।।
ਨਾਹਿਂ ਤ ਮੋਰ ਮਰਨੁ ਪਰਿਨਾਮਾ। ਕਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ਭਏਬਿਧਿ ਬਾਮਾ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਮੁਰੁਛਿ ਪਰਾ ਮਹਿ ਰਾਊ। ਰਾਮੁ ਲਖਨੁ ਸਿਯ ਆਨਿ ਦੇਖਾਊ।।

चौपाई
ਨਿਕਸਿ ਬਸਿਸ਼੍ਠ ਦ੍ਵਾਰ ਭਏ ਠਾਢ਼ੇ। ਦੇਖੇ ਲੋਗ ਬਿਰਹ ਦਵ ਦਾਢ਼ੇ।।
ਕਹਿ ਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਸਕਲ ਸਮੁਝਾਏ। ਬਿਪ੍ਰ ਬਰਿਂਦ ਰਘੁਬੀਰ ਬੋਲਾਏ।।
ਗੁਰ ਸਨ ਕਹਿ ਬਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀਨ੍ਹੇ। ਆਦਰ ਦਾਨ ਬਿਨਯ ਬਸ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਜਾਚਕ ਦਾਨ ਮਾਨ ਸਂਤੋਸ਼ੇ। ਮੀਤ ਪੁਨੀਤ ਪ੍ਰੇਮ ਪਰਿਤੋਸ਼ੇ।।
ਦਾਸੀਂ ਦਾਸ ਬੋਲਾਇ ਬਹੋਰੀ। ਗੁਰਹਿ ਸੌਂਪਿ ਬੋਲੇ ਕਰ ਜੋਰੀ।।
ਸਬ ਕੈ ਸਾਰ ਸਾਰ ਗੋਸਾਈਂ। ਕਰਬਿ ਜਨਕ ਜਨਨੀ ਕੀ ਨਾਈ।।
ਬਾਰਹਿਂ ਬਾਰ ਜੋਰਿ ਜੁਗ ਪਾਨੀ। ਕਹਤ ਰਾਮੁ ਸਬ ਸਨ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਸੋਇ ਸਬ ਭਾਿ ਮੋਰ ਹਿਤਕਾਰੀ। ਜੇਹਿ ਤੇਂ ਰਹੈ ਭੁਆਲ ਸੁਖਾਰੀ।।

चौपाई
ਰਾਯਰਾਮ ਰਾਖਨ ਹਿਤ ਲਾਗੀ। ਬਹੁਤ ਉਪਾਯ ਕਿਏ ਛਲੁ ਤ੍ਯਾਗੀ।।
ਲਖੀ ਰਾਮ ਰੁਖ ਰਹਤ ਨ ਜਾਨੇ। ਧਰਮ ਧੁਰਂਧਰ ਧੀਰ ਸਯਾਨੇ।।
ਤਬ ਨਰਿਪ ਸੀਯ ਲਾਇ ਉਰ ਲੀਨ੍ਹੀ। ਅਤਿ ਹਿਤ ਬਹੁਤ ਭਾਿ ਸਿਖ ਦੀਨ੍ਹੀ।।
ਕਹਿ ਬਨ ਕੇ ਦੁਖ ਦੁਸਹ ਸੁਨਾਏ। ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਪਿਤੁ ਸੁਖ ਸਮੁਝਾਏ।।
ਸਿਯ ਮਨੁ ਰਾਮ ਚਰਨ ਅਨੁਰਾਗਾ। ਘਰੁ ਨ ਸੁਗਮੁ ਬਨੁ ਬਿਸ਼ਮੁ ਨ ਲਾਗਾ।।
ਔਰਉ ਸਬਹਿਂ ਸੀਯ ਸਮੁਝਾਈ। ਕਹਿ ਕਹਿ ਬਿਪਿਨ ਬਿਪਤਿ ਅਧਿਕਾਈ।।
ਸਚਿਵ ਨਾਰਿ ਗੁਰ ਨਾਰਿ ਸਯਾਨੀ। ਸਹਿਤ ਸਨੇਹ ਕਹਹਿਂ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਤੌ ਨ ਦੀਨ੍ਹ ਬਨਬਾਸੂ। ਕਰਹੁ ਜੋ ਕਹਹਿਂ ਸਸੁਰ ਗੁਰ ਸਾਸੂ।।

चौपाई
ਗਏ ਲਖਨੁ ਜਹਜਾਨਕਿਨਾਥੂ। ਭੇ ਮਨ ਮੁਦਿਤ ਪਾਇ ਪ੍ਰਿਯ ਸਾਥੂ।।
ਬਂਦਿ ਰਾਮ ਸਿਯ ਚਰਨ ਸੁਹਾਏ। ਚਲੇ ਸਂਗ ਨਰਿਪਮਂਦਿਰ ਆਏ।।
ਕਹਹਿਂ ਪਰਸਪਰ ਪੁਰ ਨਰ ਨਾਰੀ। ਭਲਿ ਬਨਾਇ ਬਿਧਿ ਬਾਤ ਬਿਗਾਰੀ।।
ਤਨ ਕਰਿਸ ਦੁਖੁ ਬਦਨ ਮਲੀਨੇ। ਬਿਕਲ ਮਨਹੁਮਾਖੀ ਮਧੁ ਛੀਨੇ।।
ਕਰ ਮੀਜਹਿਂ ਸਿਰੁ ਧੁਨਿ ਪਛਿਤਾਹੀਂ। ਜਨੁ ਬਿਨ ਪਂਖ ਬਿਹਗ ਅਕੁਲਾਹੀਂ।।
ਭਇ ਬਡ਼ਿ ਭੀਰ ਭੂਪ ਦਰਬਾਰਾ। ਬਰਨਿ ਨ ਜਾਇ ਬਿਸ਼ਾਦੁ ਅਪਾਰਾ।।
ਸਚਿਵਉਠਾਇ ਰਾਉ ਬੈਠਾਰੇ। ਕਹਿ ਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਰਾਮੁ ਪਗੁ ਧਾਰੇ।।
ਸਿਯ ਸਮੇਤ ਦੋਉ ਤਨਯ ਨਿਹਾਰੀ। ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਭਯਉ ਭੂਮਿਪਤਿ ਭਾਰੀ।।