verse

7.2.75

चौपाई
ਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਜੁਬਤੀ ਜਗ ਸੋਈ। ਰਘੁਪਤਿ ਭਗਤੁ ਜਾਸੁ ਸੁਤੁ ਹੋਈ।।
ਨਤਰੁ ਬਾ ਭਲਿ ਬਾਦਿ ਬਿਆਨੀ। ਰਾਮ ਬਿਮੁਖ ਸੁਤ ਤੇਂ ਹਿਤ ਜਾਨੀ।।
ਤੁਮ੍ਹਰੇਹਿਂ ਭਾਗ ਰਾਮੁ ਬਨ ਜਾਹੀਂ। ਦੂਸਰ ਹੇਤੁ ਤਾਤ ਕਛੁ ਨਾਹੀਂ।।
ਸਕਲ ਸੁਕਰਿਤ ਕਰ ਬਡ਼ ਫਲੁ ਏਹੂ। ਰਾਮ ਸੀਯ ਪਦ ਸਹਜ ਸਨੇਹੂ।।
ਰਾਗ ਰੋਸ਼ੁ ਇਰਿਸ਼ਾ ਮਦੁ ਮੋਹੂ। ਜਨਿ ਸਪਨੇਹੁਇਨ੍ਹ ਕੇ ਬਸ ਹੋਹੂ।।
ਸਕਲ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਿਕਾਰ ਬਿਹਾਈ। ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਕਰੇਹੁ ਸੇਵਕਾਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਬਨ ਸਬ ਭਾਿ ਸੁਪਾਸੂ। ਸ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਰਾਮੁ ਸਿਯ ਜਾਸੂ।।
ਜੇਹਿਂ ਨ ਰਾਮੁ ਬਨ ਲਹਹਿਂ ਕਲੇਸੂ। ਸੁਤ ਸੋਇ ਕਰੇਹੁ ਇਹਇ ਉਪਦੇਸੂ।।

7.2.74

चौपाई
ਧੀਰਜੁ ਧਰੇਉ ਕੁਅਵਸਰ ਜਾਨੀ। ਸਹਜ ਸੁਹ੍ਦ ਬੋਲੀ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਤਾਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰਿ ਮਾਤੁ ਬੈਦੇਹੀ। ਪਿਤਾ ਰਾਮੁ ਸਬ ਭਾਿ ਸਨੇਹੀ।।
ਅਵਧ ਤਹਾਜਹਰਾਮ ਨਿਵਾਸੂ। ਤਹਦਿਵਸੁ ਜਹਭਾਨੁ ਪ੍ਰਕਾਸੂ।।
ਜੌ ਪੈ ਸੀਯ ਰਾਮੁ ਬਨ ਜਾਹੀਂ। ਅਵਧ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਕਾਜੁ ਕਛੁ ਨਾਹਿਂ।।
ਗੁਰ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਬਂਧੁ ਸੁਰ ਸਾਈ। ਸੇਇਅਹਿਂ ਸਕਲ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀ ਨਾਈਂ।।
ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯ ਜੀਵਨ ਜੀ ਕੇ। ਸ੍ਵਾਰਥ ਰਹਿਤ ਸਖਾ ਸਬਹੀ ਕੈ।।
ਪੂਜਨੀਯ ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਮ ਜਹਾਤੇਂ। ਸਬ ਮਾਨਿਅਹਿਂ ਰਾਮ ਕੇ ਨਾਤੇਂ।।
ਅਸ ਜਿਯਜਾਨਿ ਸਂਗ ਬਨ ਜਾਹੂ। ਲੇਹੁ ਤਾਤ ਜਗ ਜੀਵਨ ਲਾਹੂ।।

7.2.73

चौपाई
ਮਾਗਹੁ ਬਿਦਾ ਮਾਤੁ ਸਨ ਜਾਈ। ਆਵਹੁ ਬੇਗਿ ਚਲਹੁ ਬਨ ਭਾਈ।।
ਮੁਦਿਤ ਭਏ ਸੁਨਿ ਰਘੁਬਰ ਬਾਨੀ। ਭਯਉ ਲਾਭ ਬਡ਼ ਗਇ ਬਡ਼ਿ ਹਾਨੀ।।
ਹਰਸ਼ਿਤ ਹ੍ਦਯਮਾਤੁ ਪਹਿਂ ਆਏ। ਮਨਹੁਅਂਧ ਫਿਰਿ ਲੋਚਨ ਪਾਏ।
ਜਾਇ ਜਨਨਿ ਪਗ ਨਾਯਉ ਮਾਥਾ। ਮਨੁ ਰਘੁਨਂਦਨ ਜਾਨਕਿ ਸਾਥਾ।।
ਪੂੇ ਮਾਤੁ ਮਲਿਨ ਮਨ ਦੇਖੀ। ਲਖਨ ਕਹੀ ਸਬ ਕਥਾ ਬਿਸੇਸ਼ੀ।।
ਗਈ ਸਹਮਿ ਸੁਨਿ ਬਚਨ ਕਠੋਰਾ। ਮਰਿਗੀ ਦੇਖਿ ਦਵ ਜਨੁ ਚਹੁ ਓਰਾ।।
ਲਖਨ ਲਖੇਉ ਭਾ ਅਨਰਥ ਆਜੂ। ਏਹਿਂ ਸਨੇਹ ਬਸ ਕਰਬ ਅਕਾਜੂ।।
ਮਾਗਤ ਬਿਦਾ ਸਭਯ ਸਕੁਚਾਹੀਂ। ਜਾਇ ਸਂਗ ਬਿਧਿ ਕਹਿਹਿ ਕਿ ਨਾਹੀ।।

7.2.72

चौपाई
ਦੀਨ੍ਹਿ ਮੋਹਿ ਸਿਖ ਨੀਕਿ ਗੋਸਾਈਂ। ਲਾਗਿ ਅਗਮ ਅਪਨੀ ਕਦਰਾਈਂ।।
ਨਰਬਰ ਧੀਰ ਧਰਮ ਧੁਰ ਧਾਰੀ। ਨਿਗਮ ਨੀਤਿ ਕਹੁਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ।।
ਮੈਂ ਸਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸਨੇਹਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ। ਮਂਦਰੁ ਮੇਰੁ ਕਿ ਲੇਹਿਂ ਮਰਾਲਾ।।
ਗੁਰ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਨ ਜਾਨਉਕਾਹੂ। ਕਹਉਸੁਭਾਉ ਨਾਥ ਪਤਿਆਹੂ।।
ਜਹਲਗਿ ਜਗਤ ਸਨੇਹ ਸਗਾਈ। ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਨਿਗਮ ਨਿਜੁ ਗਾਈ।।
ਮੋਰੇਂ ਸਬਇ ਏਕ ਤੁਮ੍ਹ ਸ੍ਵਾਮੀ। ਦੀਨਬਂਧੁ ਉਰ ਅਂਤਰਜਾਮੀ।।
ਧਰਮ ਨੀਤਿ ਉਪਦੇਸਿਅ ਤਾਹੀ। ਕੀਰਤਿ ਭੂਤਿ ਸੁਗਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਜਾਹੀ।।
ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਚਰਨ ਰਤ ਹੋਈ। ਕਰਿਪਾਸਿਂਧੁ ਪਰਿਹਰਿਅ ਕਿ ਸੋਈ।।

7.2.71

चौपाई
ਅਸ ਜਿਯਜਾਨਿ ਸੁਨਹੁ ਸਿਖ ਭਾਈ। ਕਰਹੁ ਮਾਤੁ ਪਿਤੁ ਪਦ ਸੇਵਕਾਈ।।
ਭਵਨ ਭਰਤੁ ਰਿਪੁਸੂਦਨ ਨਾਹੀਂ। ਰਾਉ ਬਰਿਦ੍ਧ ਮਮ ਦੁਖੁ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਮੈਂ ਬਨ ਜਾਉਤੁਮ੍ਹਹਿ ਲੇਇ ਸਾਥਾ। ਹੋਇ ਸਬਹਿ ਬਿਧਿ ਅਵਧ ਅਨਾਥਾ।।
ਗੁਰੁ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਪ੍ਰਜਾ ਪਰਿਵਾਰੂ। ਸਬ ਕਹੁਪਰਇ ਦੁਸਹ ਦੁਖ ਭਾਰੂ।।
ਰਹਹੁ ਕਰਹੁ ਸਬ ਕਰ ਪਰਿਤੋਸ਼ੂ। ਨਤਰੁ ਤਾਤ ਹੋਇਹਿ ਬਡ਼ ਦੋਸ਼ੂ।।
ਜਾਸੁ ਰਾਜ ਪ੍ਰਿਯ ਪ੍ਰਜਾ ਦੁਖਾਰੀ। ਸੋ ਨਰਿਪੁ ਅਵਸਿ ਨਰਕ ਅਧਿਕਾਰੀ।।
ਰਹਹੁ ਤਾਤ ਅਸਿ ਨੀਤਿ ਬਿਚਾਰੀ। ਸੁਨਤ ਲਖਨੁ ਭਏ ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਭਾਰੀ।।
ਸਿਅਰੇਂ ਬਚਨ ਸੂਖਿ ਗਏ ਕੈਂਸੇਂ। ਪਰਸਤ ਤੁਹਿਨ ਤਾਮਰਸੁ ਜੈਸੇਂ।।

7.2.70

चौपाई
ਸਮਾਚਾਰ ਜਬ ਲਛਿਮਨ ਪਾਏ। ਬ੍ਯਾਕੁਲ ਬਿਲਖ ਬਦਨ ਉਠਿ ਧਾਏ।।
ਕਂਪ ਪੁਲਕ ਤਨ ਨਯਨ ਸਨੀਰਾ। ਗਹੇ ਚਰਨ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਅਧੀਰਾ।।
ਕਹਿ ਨ ਸਕਤ ਕਛੁ ਚਿਤਵਤ ਠਾਢ਼ੇ। ਮੀਨੁ ਦੀਨ ਜਨੁ ਜਲ ਤੇਂ ਕਾਢ਼ੇ।।
ਸੋਚੁ ਹਰਿਦਯਬਿਧਿ ਕਾ ਹੋਨਿਹਾਰਾ। ਸਬੁ ਸੁਖੁ ਸੁਕਰਿਤ ਸਿਰਾਨ ਹਮਾਰਾ।।
ਮੋ ਕਹੁਕਾਹ ਕਹਬ ਰਘੁਨਾਥਾ। ਰਖਿਹਹਿਂ ਭਵਨ ਕਿ ਲੇਹਹਿਂ ਸਾਥਾ।।
ਰਾਮ ਬਿਲੋਕਿ ਬਂਧੁ ਕਰ ਜੋਰੇਂ। ਦੇਹ ਗੇਹ ਸਬ ਸਨ ਤਰਿਨੁ ਤੋਰੇਂ।।
ਬੋਲੇ ਬਚਨੁ ਰਾਮ ਨਯ ਨਾਗਰ। ਸੀਲ ਸਨੇਹ ਸਰਲ ਸੁਖ ਸਾਗਰ।।
ਤਾਤ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਜਨਿ ਕਦਰਾਹੂ। ਸਮੁਝਿ ਹਰਿਦਯਪਰਿਨਾਮ ਉਛਾਹੂ।।

7.2.69

चौपाई
ਲਖਿ ਸਨੇਹ ਕਾਤਰਿ ਮਹਤਾਰੀ। ਬਚਨੁ ਨ ਆਵ ਬਿਕਲ ਭਇ ਭਾਰੀ।।
ਰਾਮ ਪ੍ਰਬੋਧੁ ਕੀਨ੍ਹ ਬਿਧਿ ਨਾਨਾ। ਸਮਉ ਸਨੇਹੁ ਨ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ।।
ਤਬ ਜਾਨਕੀ ਸਾਸੁ ਪਗ ਲਾਗੀ। ਸੁਨਿਅ ਮਾਯ ਮੈਂ ਪਰਮ ਅਭਾਗੀ।।
ਸੇਵਾ ਸਮਯ ਦੈਅਬਨੁ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਮੋਰ ਮਨੋਰਥੁ ਸਫਲ ਨ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਤਜਬ ਛੋਭੁ ਜਨਿ ਛਾਡ਼ਿਅ ਛੋਹੂ। ਕਰਮੁ ਕਠਿਨ ਕਛੁ ਦੋਸੁ ਨ ਮੋਹੂ।।
ਸੁਨਿ ਸਿਯ ਬਚਨ ਸਾਸੁ ਅਕੁਲਾਨੀ। ਦਸਾ ਕਵਨਿ ਬਿਧਿ ਕਹੌਂ ਬਖਾਨੀ।।
ਬਾਰਹਿ ਬਾਰ ਲਾਇ ਉਰ ਲੀਨ੍ਹੀ। ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਸਿਖ ਆਸਿਸ਼ ਦੀਨ੍ਹੀ।।
ਅਚਲ ਹੋਉ ਅਹਿਵਾਤੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ। ਜਬ ਲਗਿ ਗਂਗ ਜਮੁਨ ਜਲ ਧਾਰਾ।।

7.2.68

चौपाई
ਅਸ ਕਹਿ ਸੀਯ ਬਿਕਲ ਭਇ ਭਾਰੀ। ਬਚਨ ਬਿਯੋਗੁ ਨ ਸਕੀ ਸਾਰੀ।।
ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਰਘੁਪਤਿ ਜਿਯਜਾਨਾ। ਹਠਿ ਰਾਖੇਂ ਨਹਿਂ ਰਾਖਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨਾ।।
ਕਹੇਉ ਕਰਿਪਾਲ ਭਾਨੁਕੁਲਨਾਥਾ। ਪਰਿਹਰਿ ਸੋਚੁ ਚਲਹੁ ਬਨ ਸਾਥਾ।।
ਨਹਿਂ ਬਿਸ਼ਾਦ ਕਰ ਅਵਸਰੁ ਆਜੂ। ਬੇਗਿ ਕਰਹੁ ਬਨ ਗਵਨ ਸਮਾਜੂ।।
ਕਹਿ ਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਮੁਝਾਈ। ਲਗੇ ਮਾਤੁ ਪਦ ਆਸਿਸ਼ ਪਾਈ।।
ਬੇਗਿ ਪ੍ਰਜਾ ਦੁਖ ਮੇਟਬ ਆਈ। ਜਨਨੀ ਨਿਠੁਰ ਬਿਸਰਿ ਜਨਿ ਜਾਈ।।
ਫਿਰਹਿ ਦਸਾ ਬਿਧਿ ਬਹੁਰਿ ਕਿ ਮੋਰੀ। ਦੇਖਿਹਉਨਯਨ ਮਨੋਹਰ ਜੋਰੀ।।
ਸੁਦਿਨ ਸੁਘਰੀ ਤਾਤ ਕਬ ਹੋਇਹਿ। ਜਨਨੀ ਜਿਅਤ ਬਦਨ ਬਿਧੁ ਜੋਇਹਿ।।

7.2.67

चौपाई
ਮੋਹਿ ਮਗ ਚਲਤ ਨ ਹੋਇਹਿ ਹਾਰੀ। ਛਿਨੁ ਛਿਨੁ ਚਰਨ ਸਰੋਜ ਨਿਹਾਰੀ।।
ਸਬਹਿ ਭਾਿ ਪਿਯ ਸੇਵਾ ਕਰਿਹੌਂ। ਮਾਰਗ ਜਨਿਤ ਸਕਲ ਸ਼੍ਰਮ ਹਰਿਹੌਂ।।
ਪਾਯ ਪਖਾਰੀ ਬੈਠਿ ਤਰੁ ਛਾਹੀਂ। ਕਰਿਹਉਬਾਉ ਮੁਦਿਤ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਸ਼੍ਰਮ ਕਨ ਸਹਿਤ ਸ੍ਯਾਮ ਤਨੁ ਦੇਖੇਂ। ਕਹਦੁਖ ਸਮਉ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਪੇਖੇਂ।।
ਸਮ ਮਹਿ ਤਰਿਨ ਤਰੁਪਲ੍ਲਵ ਡਾਸੀ। ਪਾਗ ਪਲੋਟਿਹਿ ਸਬ ਨਿਸਿ ਦਾਸੀ।।
ਬਾਰਬਾਰ ਮਰਿਦੁ ਮੂਰਤਿ ਜੋਹੀ। ਲਾਗਹਿ ਤਾਤ ਬਯਾਰਿ ਨ ਮੋਹੀ।
ਕੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸ ਮੋਹਿ ਚਿਤਵਨਿਹਾਰਾ। ਸਿਂਘਬਧੁਹਿ ਜਿਮਿ ਸਸਕ ਸਿਆਰਾ।।
ਮੈਂ ਸੁਕੁਮਾਰਿ ਨਾਥ ਬਨ ਜੋਗੂ। ਤੁਮ੍ਹਹਿ ਉਚਿਤ ਤਪ ਮੋ ਕਹੁਭੋਗੂ।।

7.2.66

चौपाई
ਬਨਦੇਵੀਂ ਬਨਦੇਵ ਉਦਾਰਾ। ਕਰਿਹਹਿਂ ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਸਮ ਸਾਰਾ।।
ਕੁਸ ਕਿਸਲਯ ਸਾਥਰੀ ਸੁਹਾਈ। ਪ੍ਰਭੁ ਸ ਮਂਜੁ ਮਨੋਜ ਤੁਰਾਈ।।
ਕਂਦ ਮੂਲ ਫਲ ਅਮਿਅ ਅਹਾਰੂ। ਅਵਧ ਸੌਧ ਸਤ ਸਰਿਸ ਪਹਾਰੂ।।
ਛਿਨੁ ਛਿਨੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਕਮਲ ਬਿਲੋਕਿ। ਰਹਿਹਉਮੁਦਿਤ ਦਿਵਸ ਜਿਮਿ ਕੋਕੀ।।
ਬਨ ਦੁਖ ਨਾਥ ਕਹੇ ਬਹੁਤੇਰੇ। ਭਯ ਬਿਸ਼ਾਦ ਪਰਿਤਾਪ ਘਨੇਰੇ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਯੋਗ ਲਵਲੇਸ ਸਮਾਨਾ। ਸਬ ਮਿਲਿ ਹੋਹਿਂ ਨ ਕਰਿਪਾਨਿਧਾਨਾ।।
ਅਸ ਜਿਯਜਾਨਿ ਸੁਜਾਨ ਸਿਰੋਮਨਿ। ਲੇਇਅ ਸਂਗ ਮੋਹਿ ਛਾਡ਼ਿਅ ਜਨਿ।।
ਬਿਨਤੀ ਬਹੁਤ ਕਰੌਂ ਕਾ ਸ੍ਵਾਮੀ। ਕਰੁਨਾਮਯ ਉਰ ਅਂਤਰਜਾਮੀ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse