verse

7.2.65

चौपाई
ਮਾਤੁ ਪਿਤਾ ਭਗਿਨੀ ਪ੍ਰਿਯ ਭਾਈ। ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਿਵਾਰੁ ਸੁਹ੍ਰਦ ਸਮੁਦਾਈ।।
ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਗੁਰ ਸਜਨ ਸਹਾਈ। ਸੁਤ ਸੁਂਦਰ ਸੁਸੀਲ ਸੁਖਦਾਈ।।
ਜਹਲਗਿ ਨਾਥ ਨੇਹ ਅਰੁ ਨਾਤੇ। ਪਿਯ ਬਿਨੁ ਤਿਯਹਿ ਤਰਨਿਹੁ ਤੇ ਤਾਤੇ।।
ਤਨੁ ਧਨੁ ਧਾਮੁ ਧਰਨਿ ਪੁਰ ਰਾਜੂ। ਪਤਿ ਬਿਹੀਨ ਸਬੁ ਸੋਕ ਸਮਾਜੂ।।
ਭੋਗ ਰੋਗਸਮ ਭੂਸ਼ਨ ਭਾਰੂ। ਜਮ ਜਾਤਨਾ ਸਰਿਸ ਸਂਸਾਰੂ।।
ਪ੍ਰਾਨਨਾਥ ਤੁਮ੍ਹ ਬਿਨੁ ਜਗ ਮਾਹੀਂ। ਮੋ ਕਹੁਸੁਖਦ ਕਤਹੁਕਛੁ ਨਾਹੀਂ।।
ਜਿਯ ਬਿਨੁ ਦੇਹ ਨਦੀ ਬਿਨੁ ਬਾਰੀ। ਤੈਸਿਅ ਨਾਥ ਪੁਰੁਸ਼ ਬਿਨੁ ਨਾਰੀ।।
ਨਾਥ ਸਕਲ ਸੁਖ ਸਾਥ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇਂ। ਸਰਦ ਬਿਮਲ ਬਿਧੁ ਬਦਨੁ ਨਿਹਾਰੇਂ।।

7.2.64

चौपाई
ਸੁਨਿ ਮਰਿਦੁ ਬਚਨ ਮਨੋਹਰ ਪਿਯ ਕੇ। ਲੋਚਨ ਲਲਿਤ ਭਰੇ ਜਲ ਸਿਯ ਕੇ।।
ਸੀਤਲ ਸਿਖ ਦਾਹਕ ਭਇ ਕੈਂਸੇਂ। ਚਕਇਹਿ ਸਰਦ ਚਂਦ ਨਿਸਿ ਜੈਂਸੇਂ।।
ਉਤਰੁ ਨ ਆਵ ਬਿਕਲ ਬੈਦੇਹੀ। ਤਜਨ ਚਹਤ ਸੁਚਿ ਸ੍ਵਾਮਿ ਸਨੇਹੀ।।
ਬਰਬਸ ਰੋਕਿ ਬਿਲੋਚਨ ਬਾਰੀ। ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਉਰ ਅਵਨਿਕੁਮਾਰੀ।।
ਲਾਗਿ ਸਾਸੁ ਪਗ ਕਹ ਕਰ ਜੋਰੀ। ਛਮਬਿ ਦੇਬਿ ਬਡ਼ਿ ਅਬਿਨਯ ਮੋਰੀ।।
ਦੀਨ੍ਹਿ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਮੋਹਿ ਸਿਖ ਸੋਈ। ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਮੋਰ ਪਰਮ ਹਿਤ ਹੋਈ।।
ਮੈਂ ਪੁਨਿ ਸਮੁਝਿ ਦੀਖਿ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਪਿਯ ਬਿਯੋਗ ਸਮ ਦੁਖੁ ਜਗ ਨਾਹੀਂ।।

7.2.63

चौपाई
ਨਰ ਅਹਾਰ ਰਜਨੀਚਰ ਚਰਹੀਂ। ਕਪਟ ਬੇਸ਼ ਬਿਧਿ ਕੋਟਿਕ ਕਰਹੀਂ।।
ਲਾਗਇ ਅਤਿ ਪਹਾਰ ਕਰ ਪਾਨੀ। ਬਿਪਿਨ ਬਿਪਤਿ ਨਹਿਂ ਜਾਇ ਬਖਾਨੀ।।
ਬ੍ਯਾਲ ਕਰਾਲ ਬਿਹਗ ਬਨ ਘੋਰਾ। ਨਿਸਿਚਰ ਨਿਕਰ ਨਾਰਿ ਨਰ ਚੋਰਾ।।
ਡਰਪਹਿਂ ਧੀਰ ਗਹਨ ਸੁਧਿ ਆਏ ਮਰਿਗਲੋਚਨਿ ਤੁਮ੍ਹ ਭੀਰੁ ਸੁਭਾਏ।
ਹਂਸਗਵਨਿ ਤੁਮ੍ਹ ਨਹਿਂ ਬਨ ਜੋਗੂ। ਸੁਨਿ ਅਪਜਸੁ ਮੋਹਿ ਦੇਇਹਿ ਲੋਗੂ।।
ਮਾਨਸ ਸਲਿਲ ਸੁਧਾਪ੍ਰਤਿਪਾਲੀ। ਜਿਅਇ ਕਿ ਲਵਨ ਪਯੋਧਿ ਮਰਾਲੀ।।
ਨਵ ਰਸਾਲ ਬਨ ਬਿਹਰਨਸੀਲਾ। ਸੋਹ ਕਿ ਕੋਕਿਲ ਬਿਪਿਨ ਕਰੀਲਾ।।
ਰਹਹੁ ਭਵਨ ਅਸ ਹਰਿਦਯਬਿਚਾਰੀ। ਚਂਦਬਦਨਿ ਦੁਖੁ ਕਾਨਨ ਭਾਰੀ।।

7.2.62

चौपाई
ਮੈਂ ਪੁਨਿ ਕਰਿ ਪ੍ਰਵਾਨ ਪਿਤੁ ਬਾਨੀ। ਬੇਗਿ ਫਿਰਬ ਸੁਨੁ ਸੁਮੁਖਿ ਸਯਾਨੀ।।
ਦਿਵਸ ਜਾਤ ਨਹਿਂ ਲਾਗਿਹਿ ਬਾਰਾ। ਸੁਂਦਰਿ ਸਿਖਵਨੁ ਸੁਨਹੁ ਹਮਾਰਾ।।
ਜੌ ਹਠ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਬਾਮਾ। ਤੌ ਤੁਮ੍ਹ ਦੁਖੁ ਪਾਉਬ ਪਰਿਨਾਮਾ।।
ਕਾਨਨੁ ਕਠਿਨ ਭਯਂਕਰੁ ਭਾਰੀ। ਘੋਰ ਘਾਮੁ ਹਿਮ ਬਾਰਿ ਬਯਾਰੀ।।
ਕੁਸ ਕਂਟਕ ਮਗ ਕਾਰ ਨਾਨਾ। ਚਲਬ ਪਯਾਦੇਹਿਂ ਬਿਨੁ ਪਦਤ੍ਰਾਨਾ।।
ਚਰਨ ਕਮਲ ਮੁਦੁ ਮਂਜੁ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ। ਮਾਰਗ ਅਗਮ ਭੂਮਿਧਰ ਭਾਰੇ।।
ਕਂਦਰ ਖੋਹ ਨਦੀਂ ਨਦ ਨਾਰੇ। ਅਗਮ ਅਗਾਧ ਨ ਜਾਹਿਂ ਨਿਹਾਰੇ।।
ਭਾਲੁ ਬਾਘ ਬਰਿਕ ਕੇਹਰਿ ਨਾਗਾ। ਕਰਹਿਂ ਨਾਦ ਸੁਨਿ ਧੀਰਜੁ ਭਾਗਾ।।

7.2.61

चौपाई
ਮਾਤੁ ਸਮੀਪ ਕਹਤ ਸਕੁਚਾਹੀਂ। ਬੋਲੇ ਸਮਉ ਸਮੁਝਿ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਰਾਜਕੁਮਾਰਿ ਸਿਖਾਵਨ ਸੁਨਹੂ। ਆਨ ਭਾਿ ਜਿਯਜਨਿ ਕਛੁ ਗੁਨਹੂ।।
ਆਪਨ ਮੋਰ ਨੀਕ ਜੌਂ ਚਹਹੂ। ਬਚਨੁ ਹਮਾਰ ਮਾਨਿ ਗਰਿਹ ਰਹਹੂ।।
ਆਯਸੁ ਮੋਰ ਸਾਸੁ ਸੇਵਕਾਈ। ਸਬ ਬਿਧਿ ਭਾਮਿਨਿ ਭਵਨ ਭਲਾਈ।।
ਏਹਿ ਤੇ ਅਧਿਕ ਧਰਮੁ ਨਹਿਂ ਦੂਜਾ। ਸਾਦਰ ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਪਦ ਪੂਜਾ।।
ਜਬ ਜਬ ਮਾਤੁ ਕਰਿਹਿ ਸੁਧਿ ਮੋਰੀ। ਹੋਇਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਕਲ ਮਤਿ ਭੋਰੀ।।
ਤਬ ਤਬ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹਿ ਕਥਾ ਪੁਰਾਨੀ। ਸੁਂਦਰਿ ਸਮੁਝਾਏਹੁ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ।।
ਕਹਉਸੁਭਾਯਸਪਥ ਸਤ ਮੋਹੀ। ਸੁਮੁਖਿ ਮਾਤੁ ਹਿਤ ਰਾਖਉਤੋਹੀ।।

7.2.60

चौपाई
ਬਨ ਹਿਤ ਕੋਲ ਕਿਰਾਤ ਕਿਸੋਰੀ। ਰਚੀਂ ਬਿਰਂਚਿ ਬਿਸ਼ਯ ਸੁਖ ਭੋਰੀ।।
ਪਾਇਨ ਕਰਿਮਿ ਜਿਮਿ ਕਠਿਨ ਸੁਭਾਊ। ਤਿਨ੍ਹਹਿ ਕਲੇਸੁ ਨ ਕਾਨਨ ਕਾਊ।।
ਕੈ ਤਾਪਸ ਤਿਯ ਕਾਨਨ ਜੋਗੂ। ਜਿਨ੍ਹ ਤਪ ਹੇਤੁ ਤਜਾ ਸਬ ਭੋਗੂ।।
ਸਿਯ ਬਨ ਬਸਿਹਿ ਤਾਤ ਕੇਹਿ ਭਾੀ। ਚਿਤ੍ਰਲਿਖਿਤ ਕਪਿ ਦੇਖਿ ਡੇਰਾਤੀ।।
ਸੁਰਸਰ ਸੁਭਗ ਬਨਜ ਬਨ ਚਾਰੀ। ਡਾਬਰ ਜੋਗੁ ਕਿ ਹਂਸਕੁਮਾਰੀ।।
ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਜਸ ਆਯਸੁ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਸਿਖ ਦੇਉਜਾਨਕਿਹਿ ਸੋਈ।।
ਜੌਂ ਸਿਯ ਭਵਨ ਰਹੈ ਕਹ ਅਂਬਾ। ਮੋਹਿ ਕਹਹੋਇ ਬਹੁਤ ਅਵਲਂਬਾ।।
ਸੁਨਿ ਰਘੁਬੀਰ ਮਾਤੁ ਪ੍ਰਿਯ ਬਾਨੀ। ਸੀਲ ਸਨੇਹ ਸੁਧਾਜਨੁ ਸਾਨੀ।।

7.2.59

चौपाई
ਮੈਂ ਪੁਨਿ ਪੁਤ੍ਰਬਧੂ ਪ੍ਰਿਯ ਪਾਈ। ਰੂਪ ਰਾਸਿ ਗੁਨ ਸੀਲ ਸੁਹਾਈ।।
ਨਯਨ ਪੁਤਰਿ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਢ਼ਾਈ। ਰਾਖੇਉਪ੍ਰਾਨ ਜਾਨਿਕਿਹਿਂ ਲਾਈ।।
ਕਲਪਬੇਲਿ ਜਿਮਿ ਬਹੁਬਿਧਿ ਲਾਲੀ। ਸੀਂਚਿ ਸਨੇਹ ਸਲਿਲ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੀ।।
ਫੂਲਤ ਫਲਤ ਭਯਉ ਬਿਧਿ ਬਾਮਾ। ਜਾਨਿ ਨ ਜਾਇ ਕਾਹ ਪਰਿਨਾਮਾ।।
ਪਲ ਪੀਠ ਤਜਿ ਗੋਦ ਹਿਂਡ਼ੋਰਾ। ਸਿਯਨ ਦੀਨ੍ਹ ਪਗੁ ਅਵਨਿ ਕਠੋਰਾ।।
ਜਿਅਨਮੂਰਿ ਜਿਮਿ ਜੋਗਵਤ ਰਹਊ ਦੀਪ ਬਾਤਿ ਨਹਿਂ ਟਾਰਨ ਕਹਊ।
ਸੋਇ ਸਿਯ ਚਲਨ ਚਹਤਿ ਬਨ ਸਾਥਾ। ਆਯਸੁ ਕਾਹ ਹੋਇ ਰਘੁਨਾਥਾ।
ਚਂਦ ਕਿਰਨ ਰਸ ਰਸਿਕ ਚਕੋਰੀ। ਰਬਿ ਰੁਖ ਨਯਨ ਸਕਇ ਕਿਮਿ ਜੋਰੀ।।

7.2.58

चौपाई
ਦੀਨ੍ਹਿ ਅਸੀਸ ਸਾਸੁ ਮਰਿਦੁ ਬਾਨੀ। ਅਤਿ ਸੁਕੁਮਾਰਿ ਦੇਖਿ ਅਕੁਲਾਨੀ।।
ਬੈਠਿ ਨਮਿਤਮੁਖ ਸੋਚਤਿ ਸੀਤਾ। ਰੂਪ ਰਾਸਿ ਪਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਨੀਤਾ।।
ਚਲਨ ਚਹਤ ਬਨ ਜੀਵਨਨਾਥੂ। ਕੇਹਿ ਸੁਕਰਿਤੀ ਸਨ ਹੋਇਹਿ ਸਾਥੂ।।
ਕੀ ਤਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਕਿ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਨਾ। ਬਿਧਿ ਕਰਤਬੁ ਕਛੁ ਜਾਇ ਨ ਜਾਨਾ।।
ਚਾਰੁ ਚਰਨ ਨਖ ਲੇਖਤਿ ਧਰਨੀ। ਨੂਪੁਰ ਮੁਖਰ ਮਧੁਰ ਕਬਿ ਬਰਨੀ।।
ਮਨਹੁਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਬਿਨਤੀ ਕਰਹੀਂ। ਹਮਹਿ ਸੀਯ ਪਦ ਜਨਿ ਪਰਿਹਰਹੀਂ।।
ਮਂਜੁ ਬਿਲੋਚਨ ਮੋਚਤਿ ਬਾਰੀ। ਬੋਲੀ ਦੇਖਿ ਰਾਮ ਮਹਤਾਰੀ।।
ਤਾਤ ਸੁਨਹੁ ਸਿਯ ਅਤਿ ਸੁਕੁਮਾਰੀ। ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਪਰਿਜਨਹਿ ਪਿਆਰੀ।।

7.2.57

चौपाई
ਦੇਵ ਪਿਤਰ ਸਬ ਤੁਨ੍ਹਹਿ ਗੋਸਾਈ। ਰਾਖਹੁਪਲਕ ਨਯਨ ਕੀ ਨਾਈ।।
ਅਵਧਿ ਅਂਬੁ ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਿਜਨ ਮੀਨਾ। ਤੁਮ੍ਹ ਕਰੁਨਾਕਰ ਧਰਮ ਧੁਰੀਨਾ।।
ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਸੋਇ ਕਰਹੁ ਉਪਾਈ। ਸਬਹਿ ਜਿਅਤ ਜੇਹਿਂ ਭੇਂਟੇਹੁ ਆਈ।।
ਜਾਹੁ ਸੁਖੇਨ ਬਨਹਿ ਬਲਿ ਜਾਊ ਕਰਿ ਅਨਾਥ ਜਨ ਪਰਿਜਨ ਗਾਊ।
ਸਬ ਕਰ ਆਜੁ ਸੁਕਰਿਤ ਫਲ ਬੀਤਾ। ਭਯਉ ਕਰਾਲ ਕਾਲੁ ਬਿਪਰੀਤਾ।।
ਬਹੁਬਿਧਿ ਬਿਲਪਿ ਚਰਨ ਲਪਟਾਨੀ। ਪਰਮ ਅਭਾਗਿਨਿ ਆਪੁਹਿ ਜਾਨੀ।।
ਦਾਰੁਨ ਦੁਸਹ ਦਾਹੁ ਉਰ ਬ੍ਯਾਪਾ। ਬਰਨਿ ਨ ਜਾਹਿਂ ਬਿਲਾਪ ਕਲਾਪਾ।।
ਰਾਮ ਉਠਾਇ ਮਾਤੁ ਉਰ ਲਾਈ। ਕਹਿ ਮਰਿਦੁ ਬਚਨ ਬਹੁਰਿ ਸਮੁਝਾਈ।।

7.2.56

चौपाई
ਜੌਂ ਕੇਵਲ ਪਿਤੁ ਆਯਸੁ ਤਾਤਾ। ਤੌ ਜਨਿ ਜਾਹੁ ਜਾਨਿ ਬਡ਼ਿ ਮਾਤਾ।।
ਜੌਂ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਕਹੇਉ ਬਨ ਜਾਨਾ। ਤੌਂ ਕਾਨਨ ਸਤ ਅਵਧ ਸਮਾਨਾ।।
ਪਿਤੁ ਬਨਦੇਵ ਮਾਤੁ ਬਨਦੇਵੀ। ਖਗ ਮਰਿਗ ਚਰਨ ਸਰੋਰੁਹ ਸੇਵੀ।।
ਅਂਤਹੁਉਚਿਤ ਨਰਿਪਹਿ ਬਨਬਾਸੂ। ਬਯ ਬਿਲੋਕਿ ਹਿਯਹੋਇ ਹਰਾੂ।।
ਬਡ਼ਭਾਗੀ ਬਨੁ ਅਵਧ ਅਭਾਗੀ। ਜੋ ਰਘੁਬਂਸਤਿਲਕ ਤੁਮ੍ਹ ਤ੍ਯਾਗੀ।।
ਜੌਂ ਸੁਤ ਕਹੌ ਸਂਗ ਮੋਹਿ ਲੇਹੂ। ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਹਰਿਦਯਹੋਇ ਸਂਦੇਹੂ।।
ਪੂਤ ਪਰਮ ਪ੍ਰਿਯ ਤੁਮ੍ਹ ਸਬਹੀ ਕੇ। ਪ੍ਰਾਨ ਪ੍ਰਾਨ ਕੇ ਜੀਵਨ ਜੀ ਕੇ।।
ਤੇ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹਹੁ ਮਾਤੁ ਬਨ ਜਾਊ ਮੈਂ ਸੁਨਿ ਬਚਨ ਬੈਠਿ ਪਛਿਤਾਊ।

Pages

Subscribe to RSS - verse