चौपाई
ਬਚਨ ਬਿਨੀਤ ਮਧੁਰ ਰਘੁਬਰ ਕੇ। ਸਰ ਸਮ ਲਗੇ ਮਾਤੁ ਉਰ ਕਰਕੇ।।
ਸਹਮਿ ਸੂਖਿ ਸੁਨਿ ਸੀਤਲਿ ਬਾਨੀ। ਜਿਮਿ ਜਵਾਸ ਪਰੇਂ ਪਾਵਸ ਪਾਨੀ।।
ਕਹਿ ਨ ਜਾਇ ਕਛੁ ਹਰਿਦਯ ਬਿਸ਼ਾਦੂ। ਮਨਹੁਮਰਿਗੀ ਸੁਨਿ ਕੇਹਰਿ ਨਾਦੂ।।
ਨਯਨ ਸਜਲ ਤਨ ਥਰ ਥਰ ਕਾੀ। ਮਾਜਹਿ ਖਾਇ ਮੀਨ ਜਨੁ ਮਾਪੀ।।
ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਸੁਤ ਬਦਨੁ ਨਿਹਾਰੀ। ਗਦਗਦ ਬਚਨ ਕਹਤਿ ਮਹਤਾਰੀ।।
ਤਾਤ ਪਿਤਹਿ ਤੁਮ੍ਹ ਪ੍ਰਾਨਪਿਆਰੇ। ਦੇਖਿ ਮੁਦਿਤ ਨਿਤ ਚਰਿਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ।।
ਰਾਜੁ ਦੇਨ ਕਹੁਸੁਭ ਦਿਨ ਸਾਧਾ। ਕਹੇਉ ਜਾਨ ਬਨ ਕੇਹਿਂ ਅਪਰਾਧਾ।।
ਤਾਤ ਸੁਨਾਵਹੁ ਮੋਹਿ ਨਿਦਾਨੂ। ਕੋ ਦਿਨਕਰ ਕੁਲ ਭਯਉ ਕਰਿਸਾਨੂ।।

चौपाई
ਰਘੁਕੁਲਤਿਲਕ ਜੋਰਿ ਦੋਉ ਹਾਥਾ। ਮੁਦਿਤ ਮਾਤੁ ਪਦ ਨਾਯਉ ਮਾਥਾ।।
ਦੀਨ੍ਹਿ ਅਸੀਸ ਲਾਇ ਉਰ ਲੀਨ੍ਹੇ। ਭੂਸ਼ਨ ਬਸਨ ਨਿਛਾਵਰਿ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਬਾਰ ਬਾਰ ਮੁਖ ਚੁਂਬਤਿ ਮਾਤਾ। ਨਯਨ ਨੇਹ ਜਲੁ ਪੁਲਕਿਤ ਗਾਤਾ।।
ਗੋਦ ਰਾਖਿ ਪੁਨਿ ਹਰਿਦਯਲਗਾਏ। ਸ੍ਤ੍ਰਵਤ ਪ੍ਰੇਨਰਸ ਪਯਦ ਸੁਹਾਏ।।
ਪ੍ਰੇਮੁ ਪ੍ਰਮੋਦੁ ਨ ਕਛੁ ਕਹਿ ਜਾਈ। ਰਂਕ ਧਨਦ ਪਦਬੀ ਜਨੁ ਪਾਈ।।
ਸਾਦਰ ਸੁਂਦਰ ਬਦਨੁ ਨਿਹਾਰੀ। ਬੋਲੀ ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਮਹਤਾਰੀ।।
ਕਹਹੁ ਤਾਤ ਜਨਨੀ ਬਲਿਹਾਰੀ। ਕਬਹਿਂ ਲਗਨ ਮੁਦ ਮਂਗਲਕਾਰੀ।।
ਸੁਕਰਿਤ ਸੀਲ ਸੁਖ ਸੀਵਸੁਹਾਈ। ਜਨਮ ਲਾਭ ਕਇ ਅਵਧਿ ਅਘਾਈ।।

चौपाई
ਅਸ ਬਿਚਾਰਿ ਉਰ ਛਾਡ਼ਹੁ ਕੋਹੂ। ਸੋਕ ਕਲਂਕ ਕੋਠਿ ਜਨਿ ਹੋਹੂ।।
ਭਰਤਹਿ ਅਵਸਿ ਦੇਹੁ ਜੁਬਰਾਜੂ। ਕਾਨਨ ਕਾਹ ਰਾਮ ਕਰ ਕਾਜੂ।।
ਨਾਹਿਨ ਰਾਮੁ ਰਾਜ ਕੇ ਭੂਖੇ। ਧਰਮ ਧੁਰੀਨ ਬਿਸ਼ਯ ਰਸ ਰੂਖੇ।।
ਗੁਰ ਗਰਿਹ ਬਸਹੁਰਾਮੁ ਤਜਿ ਗੇਹੂ। ਨਰਿਪ ਸਨ ਅਸ ਬਰੁ ਦੂਸਰ ਲੇਹੂ।।
ਜੌਂ ਨਹਿਂ ਲਗਿਹਹੁ ਕਹੇਂ ਹਮਾਰੇ। ਨਹਿਂ ਲਾਗਿਹਿ ਕਛੁ ਹਾਥ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ।।
ਜੌਂ ਪਰਿਹਾਸ ਕੀਨ੍ਹਿ ਕਛੁ ਹੋਈ। ਤੌ ਕਹਿ ਪ੍ਰਗਟ ਜਨਾਵਹੁ ਸੋਈ।।
ਰਾਮ ਸਰਿਸ ਸੁਤ ਕਾਨਨ ਜੋਗੂ। ਕਾਹ ਕਹਿਹਿ ਸੁਨਿ ਤੁਮ੍ਹ ਕਹੁਲੋਗੂ।।
ਉਠਹੁ ਬੇਗਿ ਸੋਇ ਕਰਹੁ ਉਪਾਈ। ਜੇਹਿ ਬਿਧਿ ਸੋਕੁ ਕਲਂਕੁ ਨਸਾਈ।।

चौपाई
ਕਾ ਸੁਨਾਇ ਬਿਧਿ ਕਾਹ ਸੁਨਾਵਾ। ਕਾ ਦੇਖਾਇ ਚਹ ਕਾਹ ਦੇਖਾਵਾ।।
ਏਕ ਕਹਹਿਂ ਭਲ ਭੂਪ ਨ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਬਰੁ ਬਿਚਾਰਿ ਨਹਿਂ ਕੁਮਤਿਹਿ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਜੋ ਹਠਿ ਭਯਉ ਸਕਲ ਦੁਖ ਭਾਜਨੁ। ਅਬਲਾ ਬਿਬਸ ਗ੍ਯਾਨੁ ਗੁਨੁ ਗਾ ਜਨੁ।।
ਏਕ ਧਰਮ ਪਰਮਿਤਿ ਪਹਿਚਾਨੇ। ਨਰਿਪਹਿ ਦੋਸੁ ਨਹਿਂ ਦੇਹਿਂ ਸਯਾਨੇ।।
ਸਿਬਿ ਦਧੀਚਿ ਹਰਿਚਂਦ ਕਹਾਨੀ। ਏਕ ਏਕ ਸਨ ਕਹਹਿਂ ਬਖਾਨੀ।।
ਏਕ ਭਰਤ ਕਰ ਸਂਮਤ ਕਹਹੀਂ। ਏਕ ਉਦਾਸ ਭਾਯਸੁਨਿ ਰਹਹੀਂ।।
ਕਾਨ ਮੂਦਿ ਕਰ ਰਦ ਗਹਿ ਜੀਹਾ। ਏਕ ਕਹਹਿਂ ਯਹ ਬਾਤ ਅਲੀਹਾ।।
ਸੁਕਰਿਤ ਜਾਹਿਂ ਅਸ ਕਹਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ। ਰਾਮੁ ਭਰਤ ਕਹੁਪ੍ਰਾਨਪਿਆਰੇ।।

चौपाई
ਧਨ੍ਯ ਜਨਮੁ ਜਗਤੀਤਲ ਤਾਸੂ। ਪਿਤਹਿ ਪ੍ਰਮੋਦੁ ਚਰਿਤ ਸੁਨਿ ਜਾਸੂ।।
ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਕਰਤਲ ਤਾਕੇਂ। ਪ੍ਰਿਯ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਪ੍ਰਾਨ ਸਮ ਜਾਕੇਂ।।
ਆਯਸੁ ਪਾਲਿ ਜਨਮ ਫਲੁ ਪਾਈ। ਐਹਉਬੇਗਿਹਿਂ ਹੋਉ ਰਜਾਈ।।
ਬਿਦਾ ਮਾਤੁ ਸਨ ਆਵਉਮਾਗੀ। ਚਲਿਹਉਬਨਹਿ ਬਹੁਰਿ ਪਗ ਲਾਗੀ।।
ਅਸ ਕਹਿ ਰਾਮ ਗਵਨੁ ਤਬ ਕੀਨ੍ਹਾ। ਭੂਪ ਸੋਕ ਬਸੁ ਉਤਰੁ ਨ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਨਗਰ ਬ੍ਯਾਪਿ ਗਇ ਬਾਤ ਸੁਤੀਛੀ। ਛੁਅਤ ਚਢ਼ੀ ਜਨੁ ਸਬ ਤਨ ਬੀਛੀ।।
ਸੁਨਿ ਭਏ ਬਿਕਲ ਸਕਲ ਨਰ ਨਾਰੀ। ਬੇਲਿ ਬਿਟਪ ਜਿਮਿ ਦੇਖਿ ਦਵਾਰੀ।।
ਜੋ ਜਹਸੁਨਇ ਧੁਨਇ ਸਿਰੁ ਸੋਈ। ਬਡ਼ ਬਿਸ਼ਾਦੁ ਨਹਿਂ ਧੀਰਜੁ ਹੋਈ।।