verse

7.2.45

चौपाई
ਅਜਸੁ ਹੋਉ ਜਗ ਸੁਜਸੁ ਨਸਾਊ। ਨਰਕ ਪਰੌ ਬਰੁ ਸੁਰਪੁਰੁ ਜਾਊ।।
ਸਬ ਦੁਖ ਦੁਸਹ ਸਹਾਵਹੁ ਮੋਹੀ। ਲੋਚਨ ਓਟ ਰਾਮੁ ਜਨਿ ਹੋਂਹੀ।।
ਅਸ ਮਨ ਗੁਨਇ ਰਾਉ ਨਹਿਂ ਬੋਲਾ। ਪੀਪਰ ਪਾਤ ਸਰਿਸ ਮਨੁ ਡੋਲਾ।।
ਰਘੁਪਤਿ ਪਿਤਹਿ ਪ੍ਰੇਮਬਸ ਜਾਨੀ। ਪੁਨਿ ਕਛੁ ਕਹਿਹਿ ਮਾਤੁ ਅਨੁਮਾਨੀ।।
ਦੇਸ ਕਾਲ ਅਵਸਰ ਅਨੁਸਾਰੀ। ਬੋਲੇ ਬਚਨ ਬਿਨੀਤ ਬਿਚਾਰੀ।।
ਤਾਤ ਕਹਉਕਛੁ ਕਰਉਢਿਠਾਈ। ਅਨੁਚਿਤੁ ਛਮਬ ਜਾਨਿ ਲਰਿਕਾਈ।।
ਅਤਿ ਲਘੁ ਬਾਤ ਲਾਗਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਾ। ਕਾਹੁਨ ਮੋਹਿ ਕਹਿ ਪ੍ਰਥਮ ਜਨਾਵਾ।।
ਦੇਖਿ ਗੋਸਾਇਿ ਪੂਿਉਮਾਤਾ। ਸੁਨਿ ਪ੍ਰਸਂਗੁ ਭਏ ਸੀਤਲ ਗਾਤਾ।।

7.2.44

चौपाई
ਅਵਨਿਪ ਅਕਨਿ ਰਾਮੁ ਪਗੁ ਧਾਰੇ। ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਤਬ ਨਯਨ ਉਘਾਰੇ।।
ਸਚਿਵਸਾਰਿ ਰਾਉ ਬੈਠਾਰੇ। ਚਰਨ ਪਰਤ ਨਰਿਪ ਰਾਮੁ ਨਿਹਾਰੇ।।
ਲਿਏ ਸਨੇਹ ਬਿਕਲ ਉਰ ਲਾਈ। ਗੈ ਮਨਿ ਮਨਹੁਫਨਿਕ ਫਿਰਿ ਪਾਈ।।
ਰਾਮਹਿ ਚਿਤਇ ਰਹੇਉ ਨਰਨਾਹੂ। ਚਲਾ ਬਿਲੋਚਨ ਬਾਰਿ ਪ੍ਰਬਾਹੂ।।
ਸੋਕ ਬਿਬਸ ਕਛੁ ਕਹੈ ਨ ਪਾਰਾ। ਹਰਿਦਯਲਗਾਵਤ ਬਾਰਹਿਂ ਬਾਰਾ।।
ਬਿਧਿਹਿ ਮਨਾਵ ਰਾਉ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਜੇਹਿਂ ਰਘੁਨਾਥ ਨ ਕਾਨਨ ਜਾਹੀਂ।।
ਸੁਮਿਰਿ ਮਹੇਸਹਿ ਕਹਇ ਨਿਹੋਰੀ। ਬਿਨਤੀ ਸੁਨਹੁ ਸਦਾਸਿਵ ਮੋਰੀ।।
ਆਸੁਤੋਸ਼ ਤੁਮ੍ਹ ਅਵਢਰ ਦਾਨੀ। ਆਰਤਿ ਹਰਹੁ ਦੀਨ ਜਨੁ ਜਾਨੀ।।

7.2.43

चौपाई
ਰਹਸੀ ਰਾਨਿ ਰਾਮ ਰੁਖ ਪਾਈ। ਬੋਲੀ ਕਪਟ ਸਨੇਹੁ ਜਨਾਈ।।
ਸਪਥ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਭਰਤ ਕੈ ਆਨਾ। ਹੇਤੁ ਨ ਦੂਸਰ ਮੈ ਕਛੁ ਜਾਨਾ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਅਪਰਾਧ ਜੋਗੁ ਨਹਿਂ ਤਾਤਾ। ਜਨਨੀ ਜਨਕ ਬਂਧੁ ਸੁਖਦਾਤਾ।।
ਰਾਮ ਸਤ੍ਯ ਸਬੁ ਜੋ ਕਛੁ ਕਹਹੂ। ਤੁਮ੍ਹ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਬਚਨ ਰਤ ਅਹਹੂ।।
ਪਿਤਹਿ ਬੁਝਾਇ ਕਹਹੁ ਬਲਿ ਸੋਈ। ਚੌਥੇਂਪਨ ਜੇਹਿਂ ਅਜਸੁ ਨ ਹੋਈ।।
ਤੁਮ੍ਹ ਸਮ ਸੁਅਨ ਸੁਕਰਿਤ ਜੇਹਿਂ ਦੀਨ੍ਹੇ। ਉਚਿਤ ਨ ਤਾਸੁ ਨਿਰਾਦਰੁ ਕੀਨ੍ਹੇ।।
ਲਾਗਹਿਂ ਕੁਮੁਖ ਬਚਨ ਸੁਭ ਕੈਸੇ। ਮਗਹਗਯਾਦਿਕ ਤੀਰਥ ਜੈਸੇ।।
ਰਾਮਹਿ ਮਾਤੁ ਬਚਨ ਸਬ ਭਾਏ। ਜਿਮਿ ਸੁਰਸਰਿ ਗਤ ਸਲਿਲ ਸੁਹਾਏ।।

7.2.42

चौपाई
ਭਰਤ ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯ ਪਾਵਹਿਂ ਰਾਜੂ। ਬਿਧਿ ਸਬ ਬਿਧਿ ਮੋਹਿ ਸਨਮੁਖ ਆਜੁ।
ਜੋਂ ਨ ਜਾਉਬਨ ਐਸੇਹੁ ਕਾਜਾ। ਪ੍ਰਥਮ ਗਨਿਅ ਮੋਹਿ ਮੂਢ਼ ਸਮਾਜਾ।।
ਸੇਵਹਿਂ ਅਰੁ ਕਲਪਤਰੁ ਤ੍ਯਾਗੀ। ਪਰਿਹਰਿ ਅਮਰਿਤ ਲੇਹਿਂ ਬਿਸ਼ੁ ਮਾਗੀ।।
ਤੇਉ ਨ ਪਾਇ ਅਸ ਸਮਉ ਚੁਕਾਹੀਂ। ਦੇਖੁ ਬਿਚਾਰਿ ਮਾਤੁ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।।
ਅਂਬ ਏਕ ਦੁਖੁ ਮੋਹਿ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਨਿਪਟ ਬਿਕਲ ਨਰਨਾਯਕੁ ਦੇਖੀ।।
ਥੋਰਿਹਿਂ ਬਾਤ ਪਿਤਹਿ ਦੁਖ ਭਾਰੀ। ਹੋਤਿ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਨ ਮੋਹਿ ਮਹਤਾਰੀ।।
ਰਾਉ ਧੀਰ ਗੁਨ ਉਦਧਿ ਅਗਾਧੂ। ਭਾ ਮੋਹਿ ਤੇ ਕਛੁ ਬਡ਼ ਅਪਰਾਧੂ।।
ਜਾਤੇਂ ਮੋਹਿ ਨ ਕਹਤ ਕਛੁ ਰਾਊ। ਮੋਰਿ ਸਪਥ ਤੋਹਿ ਕਹੁ ਸਤਿਭਾਊ।।

7.2.41

चौपाई
ਨਿਧਰਕ ਬੈਠਿ ਕਹਇ ਕਟੁ ਬਾਨੀ। ਸੁਨਤ ਕਠਿਨਤਾ ਅਤਿ ਅਕੁਲਾਨੀ।।
ਜੀਭ ਕਮਾਨ ਬਚਨ ਸਰ ਨਾਨਾ। ਮਨਹੁਮਹਿਪ ਮਰਿਦੁ ਲਚ੍ਛ ਸਮਾਨਾ।।
ਜਨੁ ਕਠੋਰਪਨੁ ਧਰੇਂ ਸਰੀਰੂ। ਸਿਖਇ ਧਨੁਸ਼ਬਿਦ੍ਯਾ ਬਰ ਬੀਰੂ।।
ਸਬ ਪ੍ਰਸਂਗੁ ਰਘੁਪਤਿਹਿ ਸੁਨਾਈ। ਬੈਠਿ ਮਨਹੁਤਨੁ ਧਰਿ ਨਿਠੁਰਾਈ।।
ਮਨ ਮੁਸਕਾਇ ਭਾਨੁਕੁਲ ਭਾਨੁ। ਰਾਮੁ ਸਹਜ ਆਨਂਦ ਨਿਧਾਨੂ।।
ਬੋਲੇ ਬਚਨ ਬਿਗਤ ਸਬ ਦੂਸ਼ਨ। ਮਰਿਦੁ ਮਂਜੁਲ ਜਨੁ ਬਾਗ ਬਿਭੂਸ਼ਨ।।
ਸੁਨੁ ਜਨਨੀ ਸੋਇ ਸੁਤੁ ਬਡ਼ਭਾਗੀ। ਜੋ ਪਿਤੁ ਮਾਤੁ ਬਚਨ ਅਨੁਰਾਗੀ।।
ਤਨਯ ਮਾਤੁ ਪਿਤੁ ਤੋਸ਼ਨਿਹਾਰਾ। ਦੁਰ੍ਲਭ ਜਨਨਿ ਸਕਲ ਸਂਸਾਰਾ।।

7.2.40

चौपाई
ਸੂਖਹਿਂ ਅਧਰ ਜਰਇ ਸਬੁ ਅਂਗੂ। ਮਨਹੁਦੀਨ ਮਨਿਹੀਨ ਭੁਅਂਗੂ।।
ਸਰੁਸ਼ ਸਮੀਪ ਦੀਖਿ ਕੈਕੇਈ। ਮਾਨਹੁਮੀਚੁ ਘਰੀ ਗਨਿ ਲੇਈ।।
ਕਰੁਨਾਮਯ ਮਰਿਦੁ ਰਾਮ ਸੁਭਾਊ। ਪ੍ਰਥਮ ਦੀਖ ਦੁਖੁ ਸੁਨਾ ਨ ਕਾਊ।।
ਤਦਪਿ ਧੀਰ ਧਰਿ ਸਮਉ ਬਿਚਾਰੀ। ਪੂੀ ਮਧੁਰ ਬਚਨ ਮਹਤਾਰੀ।।
ਮੋਹਿ ਕਹੁ ਮਾਤੁ ਤਾਤ ਦੁਖ ਕਾਰਨ। ਕਰਿਅ ਜਤਨ ਜੇਹਿਂ ਹੋਇ ਨਿਵਾਰਨ।।
ਸੁਨਹੁ ਰਾਮ ਸਬੁ ਕਾਰਨ ਏਹੂ। ਰਾਜਹਿ ਤੁਮ ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਨੇਹੂ।।
ਦੇਨ ਕਹੇਨ੍ਹਿ ਮੋਹਿ ਦੁਇ ਬਰਦਾਨਾ। ਮਾਗੇਉਜੋ ਕਛੁ ਮੋਹਿ ਸੋਹਾਨਾ।
ਸੋ ਸੁਨਿ ਭਯਉ ਭੂਪ ਉਰ ਸੋਚੂ। ਛਾਡ਼ਿ ਨ ਸਕਹਿਂ ਤੁਮ੍ਹਾਰ ਸੋਚੂ।।

7.2.39

चौपाई
ਆਨਹੁ ਰਾਮਹਿ ਬੇਗਿ ਬੋਲਾਈ। ਸਮਾਚਾਰ ਤਬ ਪੂੇਹੁ ਆਈ।।
ਚਲੇਉ ਸੁਮਂਤ੍ਰ ਰਾਯ ਰੂਖ ਜਾਨੀ। ਲਖੀ ਕੁਚਾਲਿ ਕੀਨ੍ਹਿ ਕਛੁ ਰਾਨੀ।।
ਸੋਚ ਬਿਕਲ ਮਗ ਪਰਇ ਨ ਪਾਊ। ਰਾਮਹਿ ਬੋਲਿ ਕਹਿਹਿ ਕਾ ਰਾਊ।।
ਉਰ ਧਰਿ ਧੀਰਜੁ ਗਯਉ ਦੁਆਰੇਂ। ਪੂਛਿਂ ਸਕਲ ਦੇਖਿ ਮਨੁ ਮਾਰੇਂ।।
ਸਮਾਧਾਨੁ ਕਰਿ ਸੋ ਸਬਹੀ ਕਾ। ਗਯਉ ਜਹਾਦਿਨਕਰ ਕੁਲ ਟੀਕਾ।।
ਰਾਮੁ ਸੁਮਂਤ੍ਰਹਿ ਆਵਤ ਦੇਖਾ। ਆਦਰੁ ਕੀਨ੍ਹ ਪਿਤਾ ਸਮ ਲੇਖਾ।।
ਨਿਰਖਿ ਬਦਨੁ ਕਹਿ ਭੂਪ ਰਜਾਈ। ਰਘੁਕੁਲਦੀਪਹਿ ਚਲੇਉ ਲੇਵਾਈ।।
ਰਾਮੁ ਕੁਭਾਿ ਸਚਿਵ ਸ ਜਾਹੀਂ। ਦੇਖਿ ਲੋਗ ਜਹਤਹਬਿਲਖਾਹੀਂ।।

7.2.38

चौपाई
ਪਛਿਲੇ ਪਹਰ ਭੂਪੁ ਨਿਤ ਜਾਗਾ। ਆਜੁ ਹਮਹਿ ਬਡ਼ ਅਚਰਜੁ ਲਾਗਾ।।
ਜਾਹੁ ਸੁਮਂਤ੍ਰ ਜਗਾਵਹੁ ਜਾਈ। ਕੀਜਿਅ ਕਾਜੁ ਰਜਾਯਸੁ ਪਾਈ।।
ਗਏ ਸੁਮਂਤ੍ਰੁ ਤਬ ਰਾਉਰ ਮਾਹੀ। ਦੇਖਿ ਭਯਾਵਨ ਜਾਤ ਡੇਰਾਹੀਂ।।
ਧਾਇ ਖਾਇ ਜਨੁ ਜਾਇ ਨ ਹੇਰਾ। ਮਾਨਹੁਬਿਪਤਿ ਬਿਸ਼ਾਦ ਬਸੇਰਾ।।
ਪੂਛੇਂ ਕੋਉ ਨ ਊਤਰੁ ਦੇਈ। ਗਏ ਜੇਂਹਿਂ ਭਵਨ ਭੂਪ ਕੈਕੈਈ।।
ਕਹਿ ਜਯਜੀਵ ਬੈਠ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਦੈਖਿ ਭੂਪ ਗਤਿ ਗਯਉ ਸੁਖਾਈ।।
ਸੋਚ ਬਿਕਲ ਬਿਬਰਨ ਮਹਿ ਪਰੇਊ। ਮਾਨਹੁਕਮਲ ਮੂਲੁ ਪਰਿਹਰੇਊ।।
ਸਚਿਉ ਸਭੀਤ ਸਕਇ ਨਹਿਂ ਪੂੀ। ਬੋਲੀ ਅਸੁਭ ਭਰੀ ਸੁਭ ਛੂਛੀ।।

7.2.37

चौपाई
ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਟ ਬਿਕਲ ਭੁਆਲੂ। ਜਨੁ ਬਿਨੁ ਪਂਖ ਬਿਹਂਗ ਬੇਹਾਲੂ।।
ਹਰਿਦਯਮਨਾਵ ਭੋਰੁ ਜਨਿ ਹੋਈ। ਰਾਮਹਿ ਜਾਇ ਕਹੈ ਜਨਿ ਕੋਈ।।
ਉਦਉ ਕਰਹੁ ਜਨਿ ਰਬਿ ਰਘੁਕੁਲ ਗੁਰ। ਅਵਧ ਬਿਲੋਕਿ ਸੂਲ ਹੋਇਹਿ ਉਰ।।
ਭੂਪ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੈਕਇ ਕਠਿਨਾਈ। ਉਭਯ ਅਵਧਿ ਬਿਧਿ ਰਚੀ ਬਨਾਈ।।
ਬਿਲਪਤ ਨਰਿਪਹਿ ਭਯਉ ਭਿਨੁਸਾਰਾ। ਬੀਨਾ ਬੇਨੁ ਸਂਖ ਧੁਨਿ ਦ੍ਵਾਰਾ।।
ਪਢ਼ਹਿਂ ਭਾਟ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿਂ ਗਾਯਕ। ਸੁਨਤ ਨਰਿਪਹਿ ਜਨੁ ਲਾਗਹਿਂ ਸਾਯਕ।।
ਮਂਗਲ ਸਕਲ ਸੋਹਾਹਿਂ ਨ ਕੈਸੇਂ। ਸਹਗਾਮਿਨਿਹਿ ਬਿਭੂਸ਼ਨ ਜੈਸੇਂ।।
ਤੇਹਿਂ ਨਿਸਿ ਨੀਦ ਪਰੀ ਨਹਿ ਕਾਹੂ। ਰਾਮ ਦਰਸ ਲਾਲਸਾ ਉਛਾਹੂ।।

7.2.36

चौपाई
ਚਹਤ ਨ ਭਰਤ ਭੂਪਤਹਿ ਭੋਰੇਂ। ਬਿਧਿ ਬਸ ਕੁਮਤਿ ਬਸੀ ਜਿਯ ਤੋਰੇਂ।।
ਸੋ ਸਬੁ ਮੋਰ ਪਾਪ ਪਰਿਨਾਮੂ। ਭਯਉ ਕੁਠਾਹਰ ਜੇਹਿਂ ਬਿਧਿ ਬਾਮੂ।।
ਸੁਬਸ ਬਸਿਹਿ ਫਿਰਿ ਅਵਧ ਸੁਹਾਈ। ਸਬ ਗੁਨ ਧਾਮ ਰਾਮ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ।।
ਕਰਿਹਹਿਂ ਭਾਇ ਸਕਲ ਸੇਵਕਾਈ। ਹੋਇਹਿ ਤਿਹੁਪੁਰ ਰਾਮ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਤੋਰ ਕਲਂਕੁ ਮੋਰ ਪਛਿਤਾਊ। ਮੁਏਹੁਨ ਮਿਟਹਿ ਨ ਜਾਇਹਿ ਕਾਊ।।
ਅਬ ਤੋਹਿ ਨੀਕ ਲਾਗ ਕਰੁ ਸੋਈ। ਲੋਚਨ ਓਟ ਬੈਠੁ ਮੁਹੁ ਗੋਈ।।
ਜਬ ਲਗਿ ਜਿਔਂ ਕਹਉਕਰ ਜੋਰੀ। ਤਬ ਲਗਿ ਜਨਿ ਕਛੁ ਕਹਸਿ ਬਹੋਰੀ।।
ਫਿਰਿ ਪਛਿਤੈਹਸਿ ਅਂਤ ਅਭਾਗੀ। ਮਾਰਸਿ ਗਾਇ ਨਹਾਰੁ ਲਾਗੀ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse