चौपाई
ਕੁਅੁ ਕੁਅਿ ਕਲ ਭਾਵਿ ਦੇਹੀਂ।।ਨਯਨ ਲਾਭੁ ਸਬ ਸਾਦਰ ਲੇਹੀਂ।।
ਜਾਇ ਨ ਬਰਨਿ ਮਨੋਹਰ ਜੋਰੀ। ਜੋ ਉਪਮਾ ਕਛੁ ਕਹੌਂ ਸੋ ਥੋਰੀ।।
ਰਾਮ ਸੀਯ ਸੁਂਦਰ ਪ੍ਰਤਿਛਾਹੀਂ। ਜਗਮਗਾਤ ਮਨਿ ਖਂਭਨ ਮਾਹੀਂ ।
ਮਨਹੁਮਦਨ ਰਤਿ ਧਰਿ ਬਹੁ ਰੂਪਾ। ਦੇਖਤ ਰਾਮ ਬਿਆਹੁ ਅਨੂਪਾ।।
ਦਰਸ ਲਾਲਸਾ ਸਕੁਚ ਨ ਥੋਰੀ। ਪ੍ਰਗਟਤ ਦੁਰਤ ਬਹੋਰਿ ਬਹੋਰੀ।।
ਭਏ ਮਗਨ ਸਬ ਦੇਖਨਿਹਾਰੇ। ਜਨਕ ਸਮਾਨ ਅਪਾਨ ਬਿਸਾਰੇ।।
ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਮੁਨਿਨ੍ਹ ਭਾਵੀ ਫੇਰੀ। ਨੇਗਸਹਿਤ ਸਬ ਰੀਤਿ ਨਿਬੇਰੀਂ।।
ਰਾਮ ਸੀਯ ਸਿਰ ਸੇਂਦੁਰ ਦੇਹੀਂ। ਸੋਭਾ ਕਹਿ ਨ ਜਾਤਿ ਬਿਧਿ ਕੇਹੀਂ।।
ਅਰੁਨ ਪਰਾਗ ਜਲਜੁ ਭਰਿ ਨੀਕੇਂ। ਸਸਿਹਿ ਭੂਸ਼ ਅਹਿ ਲੋਭ ਅਮੀ ਕੇਂ।।

चौपाई
ਸਿਯ ਸੁਂਦਰਤਾ ਬਰਨਿ ਨ ਜਾਈ। ਲਘੁ ਮਤਿ ਬਹੁਤ ਮਨੋਹਰਤਾਈ।।
ਆਵਤ ਦੀਖਿ ਬਰਾਤਿਨ੍ਹ ਸੀਤਾ।।ਰੂਪ ਰਾਸਿ ਸਬ ਭਾਿ ਪੁਨੀਤਾ।।
ਸਬਹਿ ਮਨਹਿਂ ਮਨ ਕਿਏ ਪ੍ਰਨਾਮਾ। ਦੇਖਿ ਰਾਮ ਭਏ ਪੂਰਨਕਾਮਾ।।
ਹਰਸ਼ੇ ਦਸਰਥ ਸੁਤਨ੍ਹ ਸਮੇਤਾ। ਕਹਿ ਨ ਜਾਇ ਉਰ ਆਨੁ ਜੇਤਾ।।
ਸੁਰ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਕਰਿ ਬਰਸਹਿਂ ਫੂਲਾ। ਮੁਨਿ ਅਸੀਸ ਧੁਨਿ ਮਂਗਲ ਮੂਲਾ।।
ਗਾਨ ਨਿਸਾਨ ਕੋਲਾਹਲੁ ਭਾਰੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਮੋਦ ਮਗਨ ਨਰ ਨਾਰੀ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਸੀਯ ਮਂਡਪਹਿਂ ਆਈ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਸਾਂਤਿ ਪਢ਼ਹਿਂ ਮੁਨਿਰਾਈ।।
ਤੇਹਿ ਅਵਸਰ ਕਰ ਬਿਧਿ ਬ੍ਯਵਹਾਰੂ। ਦੁਹੁਕੁਲਗੁਰ ਸਬ ਕੀਨ੍ਹ ਅਚਾਰੂ।।

चौपाई
ਬਹੁਰਿ ਕੀਨ੍ਹ ਕੋਸਲਪਤਿ ਪੂਜਾ। ਜਾਨਿ ਈਸ ਸਮ ਭਾਉ ਨ ਦੂਜਾ।।
ਕੀਨ੍ਹ ਜੋਰਿ ਕਰ ਬਿਨਯ ਬਡ਼ਾਈ। ਕਹਿ ਨਿਜ ਭਾਗ੍ਯ ਬਿਭਵ ਬਹੁਤਾਈ।।
ਪੂਜੇ ਭੂਪਤਿ ਸਕਲ ਬਰਾਤੀ। ਸਮਧਿ ਸਮ ਸਾਦਰ ਸਬ ਭਾੀ।।
ਆਸਨ ਉਚਿਤ ਦਿਏ ਸਬ ਕਾਹੂ। ਕਹੌਂ ਕਾਹ ਮੂਖ ਏਕ ਉਛਾਹੂ।।
ਸਕਲ ਬਰਾਤ ਜਨਕ ਸਨਮਾਨੀ। ਦਾਨ ਮਾਨ ਬਿਨਤੀ ਬਰ ਬਾਨੀ।।
ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਹਰੁ ਦਿਸਿਪਤਿ ਦਿਨਰਾਊ। ਜੇ ਜਾਨਹਿਂ ਰਘੁਬੀਰ ਪ੍ਰਭਾਊ।।
ਕਪਟ ਬਿਪ੍ਰ ਬਰ ਬੇਸ਼ ਬਨਾਏ ਕੌਤੁਕ ਦੇਖਹਿਂ ਅਤਿ ਸਚੁ ਪਾਏ।
ਪੂਜੇ ਜਨਕ ਦੇਵ ਸਮ ਜਾਨੇਂ। ਦਿਏ ਸੁਆਸਨ ਬਿਨੁ ਪਹਿਚਾਨੇਂ।।

चौपाई
ਨਯਨ ਨੀਰੁ ਹਟਿ ਮਂਗਲ ਜਾਨੀ। ਪਰਿਛਨਿ ਕਰਹਿਂ ਮੁਦਿਤ ਮਨ ਰਾਨੀ।।
ਬੇਦ ਬਿਹਿਤ ਅਰੁ ਕੁਲ ਆਚਾਰੂ। ਕੀਨ੍ਹ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਸਬ ਬ੍ਯਵਹਾਰੂ।।
ਪਂਚ ਸਬਦ ਧੁਨਿ ਮਂਗਲ ਗਾਨਾ। ਪਟ ਪਾਡ਼ੇ ਪਰਹਿਂ ਬਿਧਿ ਨਾਨਾ।।
ਕਰਿ ਆਰਤੀ ਅਰਘੁ ਤਿਨ੍ਹ ਦੀਨ੍ਹਾ। ਰਾਮ ਗਮਨੁ ਮਂਡਪ ਤਬ ਕੀਨ੍ਹਾ।।
ਦਸਰਥੁ ਸਹਿਤ ਸਮਾਜ ਬਿਰਾਜੇ। ਬਿਭਵ ਬਿਲੋਕਿ ਲੋਕਪਤਿ ਲਾਜੇ।।
ਸਮਯਸਮਯਸੁਰ ਬਰਸ਼ਹਿਂ ਫੂਲਾ। ਸਾਂਤਿ ਪਢ਼ਹਿਂ ਮਹਿਸੁਰ ਅਨੁਕੂਲਾ।।
ਨਭ ਅਰੁ ਨਗਰ ਕੋਲਾਹਲ ਹੋਈ। ਆਪਨਿ ਪਰ ਕਛੁ ਸੁਨਇ ਨ ਕੋਈ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਰਾਮੁ ਮਂਡਪਹਿਂ ਆਏ। ਅਰਘੁ ਦੇਇ ਆਸਨ ਬੈਠਾਏ।।

चौपाई
ਜੇਹਿਂ ਬਰ ਬਾਜਿ ਰਾਮੁ ਅਸਵਾਰਾ। ਤੇਹਿ ਸਾਰਦਉ ਨ ਬਰਨੈ ਪਾਰਾ।।
ਸਂਕਰੁ ਰਾਮ ਰੂਪ ਅਨੁਰਾਗੇ। ਨਯਨ ਪਂਚਦਸ ਅਤਿ ਪ੍ਰਿਯ ਲਾਗੇ।।
ਹਰਿ ਹਿਤ ਸਹਿਤ ਰਾਮੁ ਜਬ ਜੋਹੇ। ਰਮਾ ਸਮੇਤ ਰਮਾਪਤਿ ਮੋਹੇ।।
ਨਿਰਖਿ ਰਾਮ ਛਬਿ ਬਿਧਿ ਹਰਸ਼ਾਨੇ। ਆਠਇ ਨਯਨ ਜਾਨਿ ਪਛਿਤਾਨੇ।।
ਸੁਰ ਸੇਨਪ ਉਰ ਬਹੁਤ ਉਛਾਹੂ। ਬਿਧਿ ਤੇ ਡੇਵਢ਼ ਲੋਚਨ ਲਾਹੂ।।
ਰਾਮਹਿ ਚਿਤਵ ਸੁਰੇਸ ਸੁਜਾਨਾ। ਗੌਤਮ ਸ਼੍ਰਾਪੁ ਪਰਮ ਹਿਤ ਮਾਨਾ।।
ਦੇਵ ਸਕਲ ਸੁਰਪਤਿਹਿ ਸਿਹਾਹੀਂ। ਆਜੁ ਪੁਰਂਦਰ ਸਮ ਕੋਉ ਨਾਹੀਂ।।
ਮੁਦਿਤ ਦੇਵਗਨ ਰਾਮਹਿ ਦੇਖੀ। ਨਰਿਪਸਮਾਜ ਦੁਹੁਹਰਸ਼ੁ ਬਿਸੇਸ਼ੀ।।