verse

7.1.306

चौपाई
ਬਰਸ਼ਿ ਸੁਮਨ ਸੁਰ ਸੁਂਦਰਿ ਗਾਵਹਿਂ। ਮੁਦਿਤ ਦੇਵ ਦੁਂਦੁਭੀਂ ਬਜਾਵਹਿਂ।।
ਬਸ੍ਤੁ ਸਕਲ ਰਾਖੀਂ ਨਰਿਪ ਆਗੇਂ। ਬਿਨਯ ਕੀਨ੍ਹ ਤਿਨ੍ਹ ਅਤਿ ਅਨੁਰਾਗੇਂ।।
ਪ੍ਰੇਮ ਸਮੇਤ ਰਾਯਸਬੁ ਲੀਨ੍ਹਾ। ਭੈ ਬਕਸੀਸ ਜਾਚਕਨ੍ਹਿ ਦੀਨ੍ਹਾ।।
ਕਰਿ ਪੂਜਾ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਬਡ਼ਾਈ। ਜਨਵਾਸੇ ਕਹੁਚਲੇ ਲਵਾਈ।।
ਬਸਨ ਬਿਚਿਤ੍ਰ ਪਾਡ਼ੇ ਪਰਹੀਂ। ਦੇਖਿ ਧਨਹੁ ਧਨ ਮਦੁ ਪਰਿਹਰਹੀਂ।।
ਅਤਿ ਸੁਂਦਰ ਦੀਨ੍ਹੇਉ ਜਨਵਾਸਾ। ਜਹਸਬ ਕਹੁਸਬ ਭਾਿ ਸੁਪਾਸਾ।।
ਜਾਨੀ ਸਿਯਬਰਾਤ ਪੁਰ ਆਈ। ਕਛੁ ਨਿਜ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟਿ ਜਨਾਈ।।
ਹਰਿਦਯਸੁਮਿਰਿ ਸਬ ਸਿਦ੍ਧਿ ਬੋਲਾਈ। ਭੂਪ ਪਹੁਨਈ ਕਰਨ ਪਠਾਈ।।

7.1.305

चौपाई
ਕਨਕ ਕਲਸ ਭਰਿ ਕੋਪਰ ਥਾਰਾ। ਭਾਜਨ ਲਲਿਤ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰਾ।।
ਭਰੇ ਸੁਧਾਸਮ ਸਬ ਪਕਵਾਨੇ। ਨਾਨਾ ਭਾਿ ਨ ਜਾਹਿਂ ਬਖਾਨੇ।।
ਫਲ ਅਨੇਕ ਬਰ ਬਸ੍ਤੁ ਸੁਹਾਈਂ। ਹਰਸ਼ਿ ਭੇਂਟ ਹਿਤ ਭੂਪ ਪਠਾਈਂ।।
ਭੂਸ਼ਨ ਬਸਨ ਮਹਾਮਨਿ ਨਾਨਾ। ਖਗ ਮਰਿਗ ਹਯ ਗਯ ਬਹੁਬਿਧਿ ਜਾਨਾ।।
ਮਂਗਲ ਸਗੁਨ ਸੁਗਂਧ ਸੁਹਾਏ। ਬਹੁਤ ਭਾਿ ਮਹਿਪਾਲ ਪਠਾਏ।।
ਦਧਿ ਚਿਉਰਾ ਉਪਹਾਰ ਅਪਾਰਾ। ਭਰਿ ਭਰਿ ਕਾਰਿ ਚਲੇ ਕਹਾਰਾ।।
ਅਗਵਾਨਨ੍ਹ ਜਬ ਦੀਖਿ ਬਰਾਤਾ।ਉਰ ਆਨਂਦੁ ਪੁਲਕ ਭਰ ਗਾਤਾ।।
ਦੇਖਿ ਬਨਾਵ ਸਹਿਤ ਅਗਵਾਨਾ। ਮੁਦਿਤ ਬਰਾਤਿਨ੍ਹ ਹਨੇ ਨਿਸਾਨਾ।।

7.1.304

चौपाई
ਮਂਗਲ ਸਗੁਨ ਸੁਗਮ ਸਬ ਤਾਕੇਂ। ਸਗੁਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸੁਂਦਰ ਸੁਤ ਜਾਕੇਂ।।
ਰਾਮ ਸਰਿਸ ਬਰੁ ਦੁਲਹਿਨਿ ਸੀਤਾ। ਸਮਧੀ ਦਸਰਥੁ ਜਨਕੁ ਪੁਨੀਤਾ।।
ਸੁਨਿ ਅਸ ਬ੍ਯਾਹੁ ਸਗੁਨ ਸਬ ਨਾਚੇ। ਅਬ ਕੀਨ੍ਹੇ ਬਿਰਂਚਿ ਹਮ ਸਾੇ।।
ਏਹਿ ਬਿਧਿ ਕੀਨ੍ਹ ਬਰਾਤ ਪਯਾਨਾ। ਹਯ ਗਯ ਗਾਜਹਿਂ ਹਨੇ ਨਿਸਾਨਾ।।
ਆਵਤ ਜਾਨਿ ਭਾਨੁਕੁਲ ਕੇਤੂ। ਸਰਿਤਨ੍ਹਿ ਜਨਕ ਬਾਏ ਸੇਤੂ।।
ਬੀਚ ਬੀਚ ਬਰ ਬਾਸ ਬਨਾਏ। ਸੁਰਪੁਰ ਸਰਿਸ ਸਂਪਦਾ ਛਾਏ।।
ਅਸਨ ਸਯਨ ਬਰ ਬਸਨ ਸੁਹਾਏ। ਪਾਵਹਿਂ ਸਬ ਨਿਜ ਨਿਜ ਮਨ ਭਾਏ।।
ਨਿਤ ਨੂਤਨ ਸੁਖ ਲਖਿ ਅਨੁਕੂਲੇ। ਸਕਲ ਬਰਾਤਿਨ੍ਹ ਮਂਦਿਰ ਭੂਲੇ।।

7.1.303

चौपाई
ਬਨਇ ਨ ਬਰਨਤ ਬਨੀ ਬਰਾਤਾ। ਹੋਹਿਂ ਸਗੁਨ ਸੁਂਦਰ ਸੁਭਦਾਤਾ।।
ਚਾਰਾ ਚਾਸ਼ੁ ਬਾਮ ਦਿਸਿ ਲੇਈ। ਮਨਹੁਸਕਲ ਮਂਗਲ ਕਹਿ ਦੇਈ।।
ਦਾਹਿਨ ਕਾਗ ਸੁਖੇਤ ਸੁਹਾਵਾ। ਨਕੁਲ ਦਰਸੁ ਸਬ ਕਾਹੂਪਾਵਾ।।
ਸਾਨੁਕੂਲ ਬਹ ਤ੍ਰਿਬਿਧ ਬਯਾਰੀ। ਸਘਟ ਸਵਾਲ ਆਵ ਬਰ ਨਾਰੀ।।
ਲੋਵਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਦਰਸੁ ਦੇਖਾਵਾ। ਸੁਰਭੀ ਸਨਮੁਖ ਸਿਸੁਹਿ ਪਿਆਵਾ।।
ਮਰਿਗਮਾਲਾ ਫਿਰਿ ਦਾਹਿਨਿ ਆਈ। ਮਂਗਲ ਗਨ ਜਨੁ ਦੀਨ੍ਹਿ ਦੇਖਾਈ।।
ਛੇਮਕਰੀ ਕਹ ਛੇਮ ਬਿਸੇਸ਼ੀ। ਸ੍ਯਾਮਾ ਬਾਮ ਸੁਤਰੁ ਪਰ ਦੇਖੀ।।
ਸਨਮੁਖ ਆਯਉ ਦਧਿ ਅਰੁ ਮੀਨਾ। ਕਰ ਪੁਸ੍ਤਕ ਦੁਇ ਬਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਬੀਨਾ।।

7.1.302

चौपाई
ਸਹਿਤ ਬਸਿਸ਼੍ਠ ਸੋਹ ਨਰਿਪ ਕੈਸੇਂ। ਸੁਰ ਗੁਰ ਸਂਗ ਪੁਰਂਦਰ ਜੈਸੇਂ।।
ਕਰਿ ਕੁਲ ਰੀਤਿ ਬੇਦ ਬਿਧਿ ਰਾਊ। ਦੇਖਿ ਸਬਹਿ ਸਬ ਭਾਿ ਬਨਾਊ।।
ਸੁਮਿਰਿ ਰਾਮੁ ਗੁਰ ਆਯਸੁ ਪਾਈ। ਚਲੇ ਮਹੀਪਤਿ ਸਂਖ ਬਜਾਈ।।
ਹਰਸ਼ੇ ਬਿਬੁਧ ਬਿਲੋਕਿ ਬਰਾਤਾ। ਬਰਸ਼ਹਿਂ ਸੁਮਨ ਸੁਮਂਗਲ ਦਾਤਾ।।
ਭਯਉ ਕੋਲਾਹਲ ਹਯ ਗਯ ਗਾਜੇ। ਬ੍ਯੋਮ ਬਰਾਤ ਬਾਜਨੇ ਬਾਜੇ।।
ਸੁਰ ਨਰ ਨਾਰਿ ਸੁਮਂਗਲ ਗਾਈ। ਸਰਸ ਰਾਗ ਬਾਜਹਿਂ ਸਹਨਾਈ।।
ਘਂਟ ਘਂਟਿ ਧੁਨਿ ਬਰਨਿ ਨ ਜਾਹੀਂ। ਸਰਵ ਕਰਹਿਂ ਪਾਇਕ ਫਹਰਾਹੀਂ।।
ਕਰਹਿਂ ਬਿਦੂਸ਼ਕ ਕੌਤੁਕ ਨਾਨਾ। ਹਾਸ ਕੁਸਲ ਕਲ ਗਾਨ ਸੁਜਾਨਾ ।

7.1.301

चौपाई
ਗਰਜਹਿਂ ਗਜ ਘਂਟਾ ਧੁਨਿ ਘੋਰਾ। ਰਥ ਰਵ ਬਾਜਿ ਹਿਂਸ ਚਹੁ ਓਰਾ।।
ਨਿਦਰਿ ਘਨਹਿ ਘੁਰ੍ਮ੍ਮਰਹਿਂ ਨਿਸਾਨਾ। ਨਿਜ ਪਰਾਇ ਕਛੁ ਸੁਨਿਅ ਨ ਕਾਨਾ।।
ਮਹਾ ਭੀਰ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰੇਂ। ਰਜ ਹੋਇ ਜਾਇ ਪਸ਼ਾਨ ਪਬਾਰੇਂ।।
ਚਢ਼ੀ ਅਟਾਰਿਨ੍ਹ ਦੇਖਹਿਂ ਨਾਰੀਂ। ਲਿਂਏਆਰਤੀ ਮਂਗਲ ਥਾਰੀ।।
ਗਾਵਹਿਂ ਗੀਤ ਮਨੋਹਰ ਨਾਨਾ। ਅਤਿ ਆਨਂਦੁ ਨ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ।।
ਤਬ ਸੁਮਂਤ੍ਰ ਦੁਇ ਸ੍ਪਂਦਨ ਸਾਜੀ। ਜੋਤੇ ਰਬਿ ਹਯ ਨਿਂਦਕ ਬਾਜੀ।।
ਦੋਉ ਰਥ ਰੁਚਿਰ ਭੂਪ ਪਹਿਂ ਆਨੇ। ਨਹਿਂ ਸਾਰਦ ਪਹਿਂ ਜਾਹਿਂ ਬਖਾਨੇ।।
ਰਾਜ ਸਮਾਜੁ ਏਕ ਰਥ ਸਾਜਾ। ਦੂਸਰ ਤੇਜ ਪੁਂਜ ਅਤਿ ਭ੍ਰਾਜਾ।।

7.1.300

चौपाई
ਕਲਿਤ ਕਰਿਬਰਨ੍ਹਿ ਪਰੀਂ ਅਾਰੀਂ। ਕਹਿ ਨ ਜਾਹਿਂ ਜੇਹਿ ਭਾਿ ਸਾਰੀਂ।।
ਚਲੇ ਮਤ੍ਤਗਜ ਘਂਟ ਬਿਰਾਜੀ। ਮਨਹੁਸੁਭਗ ਸਾਵਨ ਘਨ ਰਾਜੀ।।
ਬਾਹਨ ਅਪਰ ਅਨੇਕ ਬਿਧਾਨਾ। ਸਿਬਿਕਾ ਸੁਭਗ ਸੁਖਾਸਨ ਜਾਨਾ।।
ਤਿਨ੍ਹ ਚਢ਼ਿ ਚਲੇ ਬਿਪ੍ਰਬਰ ਬਰਿਨ੍ਦਾ। ਜਨੁ ਤਨੁ ਧਰੇਂ ਸਕਲ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਛਂਦਾ।।
ਮਾਗਧ ਸੂਤ ਬਂਦਿ ਗੁਨਗਾਯਕ। ਚਲੇ ਜਾਨ ਚਢ਼ਿ ਜੋ ਜੇਹਿ ਲਾਯਕ।।
ਬੇਸਰ ਊ ਬਰਿਸ਼ਭ ਬਹੁ ਜਾਤੀ। ਚਲੇ ਬਸ੍ਤੁ ਭਰਿ ਅਗਨਿਤ ਭਾੀ।।
ਕੋਟਿਨ੍ਹ ਕਾਰਿ ਚਲੇ ਕਹਾਰਾ। ਬਿਬਿਧ ਬਸ੍ਤੁ ਕੋ ਬਰਨੈ ਪਾਰਾ।।
ਚਲੇ ਸਕਲ ਸੇਵਕ ਸਮੁਦਾਈ। ਨਿਜ ਨਿਜ ਸਾਜੁ ਸਮਾਜੁ ਬਨਾਈ।।

7.1.299

चौपाई
ਬਾੇ ਬਿਰਦ ਬੀਰ ਰਨ ਗਾਢ਼ੇ। ਨਿਕਸਿ ਭਏ ਪੁਰ ਬਾਹੇਰ ਠਾਢ਼ੇ।।
ਫੇਰਹਿਂ ਚਤੁਰ ਤੁਰਗ ਗਤਿ ਨਾਨਾ। ਹਰਸ਼ਹਿਂ ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਪਵਨ ਨਿਸਾਨਾ।।
ਰਥ ਸਾਰਥਿਨ੍ਹ ਬਿਚਿਤ੍ਰ ਬਨਾਏ। ਧ੍ਵਜ ਪਤਾਕ ਮਨਿ ਭੂਸ਼ਨ ਲਾਏ।।
ਚਵ ਚਾਰੁ ਕਿਂਕਿਨ ਧੁਨਿ ਕਰਹੀ। ਭਾਨੁ ਜਾਨ ਸੋਭਾ ਅਪਹਰਹੀਂ।।
ਸਾਵਰਨ ਅਗਨਿਤ ਹਯ ਹੋਤੇ। ਤੇ ਤਿਨ੍ਹ ਰਥਨ੍ਹ ਸਾਰਥਿਨ੍ਹ ਜੋਤੇ।।
ਸੁਂਦਰ ਸਕਲ ਅਲਂਕਰਿਤ ਸੋਹੇ। ਜਿਨ੍ਹਹਿ ਬਿਲੋਕਤ ਮੁਨਿ ਮਨ ਮੋਹੇ।।
ਜੇ ਜਲ ਚਲਹਿਂ ਥਲਹਿ ਕੀ ਨਾਈ। ਟਾਪ ਨ ਬੂਡ਼ ਬੇਗ ਅਧਿਕਾਈ।।
ਅਸ੍ਤ੍ਰ ਸਸ੍ਤ੍ਰ ਸਬੁ ਸਾਜੁ ਬਨਾਈ। ਰਥੀ ਸਾਰਥਿਨ੍ਹ ਲਿਏ ਬੋਲਾਈ।।

7.1.298

चौपाई
ਭੂਪ ਭਰਤ ਪੁਨਿ ਲਿਏ ਬੋਲਾਈ। ਹਯ ਗਯ ਸ੍ਯਂਦਨ ਸਾਜਹੁ ਜਾਈ।।
ਚਲਹੁ ਬੇਗਿ ਰਘੁਬੀਰ ਬਰਾਤਾ। ਸੁਨਤ ਪੁਲਕ ਪੂਰੇ ਦੋਉ ਭ੍ਰਾਤਾ।।
ਭਰਤ ਸਕਲ ਸਾਹਨੀ ਬੋਲਾਏ। ਆਯਸੁ ਦੀਨ੍ਹ ਮੁਦਿਤ ਉਠਿ ਧਾਏ।।
ਰਚਿ ਰੁਚਿ ਜੀਨ ਤੁਰਗ ਤਿਨ੍ਹ ਸਾਜੇ। ਬਰਨ ਬਰਨ ਬਰ ਬਾਜਿ ਬਿਰਾਜੇ।।
ਸੁਭਗ ਸਕਲ ਸੁਠਿ ਚਂਚਲ ਕਰਨੀ। ਅਯ ਇਵ ਜਰਤ ਧਰਤ ਪਗ ਧਰਨੀ।।
ਨਾਨਾ ਜਾਤਿ ਨ ਜਾਹਿਂ ਬਖਾਨੇ। ਨਿਦਰਿ ਪਵਨੁ ਜਨੁ ਚਹਤ ਉਡ਼ਾਨੇ।।
ਤਿਨ੍ਹ ਸਬ ਛਯਲ ਭਏ ਅਸਵਾਰਾ। ਭਰਤ ਸਰਿਸ ਬਯ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾ।।
ਸਬ ਸੁਂਦਰ ਸਬ ਭੂਸ਼ਨਧਾਰੀ। ਕਰ ਸਰ ਚਾਪ ਤੂਨ ਕਟਿ ਭਾਰੀ।।

7.1.297

चौपाई
ਜਹਤਹਜੂਥ ਜੂਥ ਮਿਲਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਸਜਿ ਨਵ ਸਪ੍ਤ ਸਕਲ ਦੁਤਿ ਦਾਮਿਨਿ।।
ਬਿਧੁਬਦਨੀਂ ਮਰਿਗ ਸਾਵਕ ਲੋਚਨਿ। ਨਿਜ ਸਰੁਪ ਰਤਿ ਮਾਨੁ ਬਿਮੋਚਨਿ।।
ਗਾਵਹਿਂ ਮਂਗਲ ਮਂਜੁਲ ਬਾਨੀਂ। ਸੁਨਿਕਲ ਰਵ ਕਲਕਂਠਿ ਲਜਾਨੀਂ।।
ਭੂਪ ਭਵਨ ਕਿਮਿ ਜਾਇ ਬਖਾਨਾ। ਬਿਸ੍ਵ ਬਿਮੋਹਨ ਰਚੇਉ ਬਿਤਾਨਾ।।
ਮਂਗਲ ਦ੍ਰਬ੍ਯ ਮਨੋਹਰ ਨਾਨਾ। ਰਾਜਤ ਬਾਜਤ ਬਿਪੁਲ ਨਿਸਾਨਾ।।
ਕਤਹੁਬਿਰਿਦ ਬਂਦੀ ਉਚ੍ਚਰਹੀਂ। ਕਤਹੁਬੇਦ ਧੁਨਿ ਭੂਸੁਰ ਕਰਹੀਂ।।
ਗਾਵਹਿਂ ਸੁਂਦਰਿ ਮਂਗਲ ਗੀਤਾ। ਲੈ ਲੈ ਨਾਮੁ ਰਾਮੁ ਅਰੁ ਸੀਤਾ।।
ਬਹੁਤ ਉਛਾਹੁ ਭਵਨੁ ਅਤਿ ਥੋਰਾ। ਮਾਨਹੁਉਮਗਿ ਚਲਾ ਚਹੁ ਓਰਾ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse