verse

7.2.325

चौपाई
ਦੇਹ ਦਿਨਹੁਦਿਨ ਦੂਬਰਿ ਹੋਈ। ਘਟਇ ਤੇਜੁ ਬਲੁ ਮੁਖਛਬਿ ਸੋਈ।।
ਨਿਤ ਨਵ ਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮ ਪਨੁ ਪੀਨਾ। ਬਢ਼ਤ ਧਰਮ ਦਲੁ ਮਨੁ ਨ ਮਲੀਨਾ।।
ਜਿਮਿ ਜਲੁ ਨਿਘਟਤ ਸਰਦ ਪ੍ਰਕਾਸੇ। ਬਿਲਸਤ ਬੇਤਸ ਬਨਜ ਬਿਕਾਸੇ।।
ਸਮ ਦਮ ਸਂਜਮ ਨਿਯਮ ਉਪਾਸਾ। ਨਖਤ ਭਰਤ ਹਿਯ ਬਿਮਲ ਅਕਾਸਾ।।
ਧ੍ਰੁਵ ਬਿਸ੍ਵਾਸ ਅਵਧਿ ਰਾਕਾ ਸੀ। ਸ੍ਵਾਮਿ ਸੁਰਤਿ ਸੁਰਬੀਥਿ ਬਿਕਾਸੀ।।
ਰਾਮ ਪੇਮ ਬਿਧੁ ਅਚਲ ਅਦੋਸ਼ਾ। ਸਹਿਤ ਸਮਾਜ ਸੋਹ ਨਿਤ ਚੋਖਾ।।
ਭਰਤ ਰਹਨਿ ਸਮੁਝਨਿ ਕਰਤੂਤੀ। ਭਗਤਿ ਬਿਰਤਿ ਗੁਨ ਬਿਮਲ ਬਿਭੂਤੀ।।
ਬਰਨਤ ਸਕਲ ਸੁਕਚਿ ਸਕੁਚਾਹੀਂ। ਸੇਸ ਗਨੇਸ ਗਿਰਾ ਗਮੁ ਨਾਹੀਂ।।

7.2.324

चौपाई
ਰਾਮ ਮਾਤੁ ਗੁਰ ਪਦ ਸਿਰੁ ਨਾਈ। ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਪੀਠ ਰਜਾਯਸੁ ਪਾਈ।।
ਨਂਦਿਗਾਵਕਰਿ ਪਰਨ ਕੁਟੀਰਾ। ਕੀਨ੍ਹ ਨਿਵਾਸੁ ਧਰਮ ਧੁਰ ਧੀਰਾ।।
ਜਟਾਜੂਟ ਸਿਰ ਮੁਨਿਪਟ ਧਾਰੀ। ਮਹਿ ਖਨਿ ਕੁਸ ਸਾਰੀ ਸਾਰੀ।।
ਅਸਨ ਬਸਨ ਬਾਸਨ ਬ੍ਰਤ ਨੇਮਾ। ਕਰਤ ਕਠਿਨ ਰਿਸ਼ਿਧਰਮ ਸਪ੍ਰੇਮਾ।।
ਭੂਸ਼ਨ ਬਸਨ ਭੋਗ ਸੁਖ ਭੂਰੀ। ਮਨ ਤਨ ਬਚਨ ਤਜੇ ਤਿਨ ਤੂਰੀ।।
ਅਵਧ ਰਾਜੁ ਸੁਰ ਰਾਜੁ ਸਿਹਾਈ। ਦਸਰਥ ਧਨੁ ਸੁਨਿ ਧਨਦੁ ਲਜਾਈ।।
ਤੇਹਿਂ ਪੁਰ ਬਸਤ ਭਰਤ ਬਿਨੁ ਰਾਗਾ। ਚਂਚਰੀਕ ਜਿਮਿ ਚਂਪਕ ਬਾਗਾ।।
ਰਮਾ ਬਿਲਾਸੁ ਰਾਮ ਅਨੁਰਾਗੀ। ਤਜਤ ਬਮਨ ਜਿਮਿ ਜਨ ਬਡ਼ਭਾਗੀ।।

7.2.323

चौपाई
ਸਚਿਵ ਸੁਸੇਵਕ ਭਰਤ ਪ੍ਰਬੋਧੇ। ਨਿਜ ਨਿਜ ਕਾਜ ਪਾਇ ਪਾਇ ਸਿਖ ਓਧੇ।।
ਪੁਨਿ ਸਿਖ ਦੀਨ੍ਹ ਬੋਲਿ ਲਘੁ ਭਾਈ। ਸੌਂਪੀ ਸਕਲ ਮਾਤੁ ਸੇਵਕਾਈ।।
ਭੂਸੁਰ ਬੋਲਿ ਭਰਤ ਕਰ ਜੋਰੇ। ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਬਯ ਬਿਨਯ ਨਿਹੋਰੇ।।
ਊ ਨੀਚ ਕਾਰਜੁ ਭਲ ਪੋਚੂ। ਆਯਸੁ ਦੇਬ ਨ ਕਰਬ ਸੋਚੂ।।
ਪਰਿਜਨ ਪੁਰਜਨ ਪ੍ਰਜਾ ਬੋਲਾਏ। ਸਮਾਧਾਨੁ ਕਰਿ ਸੁਬਸ ਬਸਾਏ।।
ਸਾਨੁਜ ਗੇ ਗੁਰ ਗੇਹਬਹੋਰੀ। ਕਰਿ ਦਂਡਵਤ ਕਹਤ ਕਰ ਜੋਰੀ।।
ਆਯਸੁ ਹੋਇ ਤ ਰਹੌਂ ਸਨੇਮਾ। ਬੋਲੇ ਮੁਨਿ ਤਨ ਪੁਲਕਿ ਸਪੇਮਾ।।
ਸਮੁਝਵ ਕਹਬ ਕਰਬ ਤੁਮ੍ਹ ਜੋਈ। ਧਰਮ ਸਾਰੁ ਜਗ ਹੋਇਹਿ ਸੋਈ।।

7.2.322

चौपाई
ਮੁਨਿ ਮਹਿਸੁਰ ਗੁਰ ਭਰਤ ਭੁਆਲੂ। ਰਾਮ ਬਿਰਹਸਬੁ ਸਾਜੁ ਬਿਹਾਲੂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਨ ਗ੍ਰਾਮ ਗਨਤ ਮਨ ਮਾਹੀਂ। ਸਬ ਚੁਪਚਾਪ ਚਲੇ ਮਗ ਜਾਹੀਂ।।
ਜਮੁਨਾ ਉਤਰਿ ਪਾਰ ਸਬੁ ਭਯਊ। ਸੋ ਬਾਸਰੁ ਬਿਨੁ ਭੋਜਨ ਗਯਊ।।
ਉਤਰਿ ਦੇਵਸਰਿ ਦੂਸਰ ਬਾਸੂ। ਰਾਮਸਖਾਸਬ ਕੀਨ੍ਹ ਸੁਪਾਸੂ।।
ਸਈ ਉਤਰਿ ਗੋਮਤੀਂ ਨਹਾਏ। ਚੌਥੇਂ ਦਿਵਸ ਅਵਧਪੁਰ ਆਏ।
ਜਨਕੁ ਰਹੇ ਪੁਰ ਬਾਸਰ ਚਾਰੀ। ਰਾਜ ਕਾਜ ਸਬ ਸਾਜ ਸਾਰੀ।।
ਸੌਂਪਿ ਸਚਿਵ ਗੁਰ ਭਰਤਹਿ ਰਾਜੂ। ਤੇਰਹੁਤਿ ਚਲੇ ਸਾਜਿ ਸਬੁ ਸਾਜੂ।।
ਨਗਰ ਨਾਰਿ ਨਰ ਗੁਰ ਸਿਖ ਮਾਨੀ। ਬਸੇ ਸੁਖੇਨ ਰਾਮ ਰਜਧਾਨੀ।।

7.2.321

चौपाई
ਬਿਦਾ ਕੀਨ੍ਹ ਸਨਮਾਨਿ ਨਿਸ਼ਾਦੂ। ਚਲੇਉ ਹਰਿਦਯਬਡ਼ ਬਿਰਹ ਬਿਸ਼ਾਦੂ।।
ਕੋਲ ਕਿਰਾਤ ਭਿਲ੍ਲ ਬਨਚਾਰੀ। ਫੇਰੇ ਫਿਰੇ ਜੋਹਾਰਿ ਜੋਹਾਰੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਯ ਲਖਨ ਬੈਠਿ ਬਟ ਛਾਹੀਂ। ਪ੍ਰਿਯ ਪਰਿਜਨ ਬਿਯੋਗ ਬਿਲਖਾਹੀਂ।।
ਭਰਤ ਸਨੇਹ ਸੁਭਾਉ ਸੁਬਾਨੀ। ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਨੁਜ ਸਨ ਕਹਤ ਬਖਾਨੀ।।
ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਬਚਨ ਮਨ ਕਰਨੀ। ਸ਼੍ਰੀਮੁਖ ਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸ ਬਰਨੀ।।
ਤੇਹਿ ਅਵਸਰ ਖਗ ਮਰਿਗ ਜਲ ਮੀਨਾ। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਚਰ ਅਚਰ ਮਲੀਨਾ।।
ਬਿਬੁਧ ਬਿਲੋਕਿ ਦਸਾ ਰਘੁਬਰ ਕੀ। ਬਰਸ਼ਿ ਸੁਮਨ ਕਹਿ ਗਤਿ ਘਰ ਘਰ ਕੀ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਕਰਿ ਦੀਨ੍ਹ ਭਰੋਸੋ। ਚਲੇ ਮੁਦਿਤ ਮਨ ਡਰ ਨ ਖਰੋ ਸੋ।।

7.2.320

चौपाई
ਪਰਿਜਨ ਮਾਤੁ ਪਿਤਹਿ ਮਿਲਿ ਸੀਤਾ। ਫਿਰੀ ਪ੍ਰਾਨਪ੍ਰਿਯ ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਨੀਤਾ।।
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮੁ ਭੇਂਟੀ ਸਬ ਸਾਸੂ। ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਹਤ ਕਬਿ ਹਿਯਨ ਹੁਲਾਸੂ।।
ਸੁਨਿ ਸਿਖ ਅਭਿਮਤ ਆਸਿਸ਼ ਪਾਈ। ਰਹੀ ਸੀਯ ਦੁਹੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਮਾਈ।।
ਰਘੁਪਤਿ ਪਟੁ ਪਾਲਕੀਂ ਮਗਾਈਂ। ਕਰਿ ਪ੍ਰਬੋਧੁ ਸਬ ਮਾਤੁ ਚਢ਼ਾਈ।।
ਬਾਰ ਬਾਰ ਹਿਲਿ ਮਿਲਿ ਦੁਹੁ ਭਾਈ। ਸਮ ਸਨੇਹਜਨਨੀ ਪਹੁਾਈ।।
ਸਾਜਿ ਬਾਜਿ ਗਜ ਬਾਹਨ ਨਾਨਾ। ਭਰਤ ਭੂਪ ਦਲ ਕੀਨ੍ਹ ਪਯਾਨਾ।।
ਹਰਿਦਯਰਾਮੁ ਸਿਯ ਲਖਨ ਸਮੇਤਾ। ਚਲੇ ਜਾਹਿਂ ਸਬ ਲੋਗ ਅਚੇਤਾ।।
ਬਸਹ ਬਾਜਿ ਗਜ ਪਸੁ ਹਿਯਹਾਰੇਂ। ਚਲੇ ਜਾਹਿਂ ਪਰਬਸ ਮਨ ਮਾਰੇਂ।।

7.2.319

चौपाई
ਸਾਨੁਜ ਰਾਮ ਨਰਿਪਹਿ ਸਿਰ ਨਾਈ। ਕੀਨ੍ਹਿ ਬਹੁਤ ਬਿਧਿ ਬਿਨਯ ਬਡ਼ਾਈ।।
ਦੇਵ ਦਯਾ ਬਸ ਬਡ਼ ਦੁਖੁ ਪਾਯਉ। ਸਹਿਤ ਸਮਾਜ ਕਾਨਨਹਿਂ ਆਯਉ।।
ਪੁਰ ਪਗੁ ਧਾਰਿਅ ਦੇਇ ਅਸੀਸਾ। ਕੀਨ੍ਹ ਧੀਰ ਧਰਿ ਗਵਨੁ ਮਹੀਸਾ।।
ਮੁਨਿ ਮਹਿਦੇਵ ਸਾਧੁ ਸਨਮਾਨੇ। ਬਿਦਾ ਕਿਏ ਹਰਿ ਹਰ ਸਮ ਜਾਨੇ।।
ਸਾਸੁ ਸਮੀਪ ਗਏ ਦੋਉ ਭਾਈ। ਫਿਰੇ ਬਂਦਿ ਪਗ ਆਸਿਸ਼ ਪਾਈ।।
ਕੌਸਿਕ ਬਾਮਦੇਵ ਜਾਬਾਲੀ। ਪੁਰਜਨ ਪਰਿਜਨ ਸਚਿਵ ਸੁਚਾਲੀ।।
ਜਥਾ ਜੋਗੁ ਕਰਿ ਬਿਨਯ ਪ੍ਰਨਾਮਾ। ਬਿਦਾ ਕਿਏ ਸਬ ਸਾਨੁਜ ਰਾਮਾ।।
ਨਾਰਿ ਪੁਰੁਸ਼ ਲਘੁ ਮਧ੍ਯ ਬਡ਼ੇਰੇ। ਸਬ ਸਨਮਾਨਿ ਕਰਿਪਾਨਿਧਿ ਫੇਰੇ।।

7.2.318

चौपाई
ਜਹਾਜਨਕ ਗੁਰ ਮਤਿ ਭੋਰੀ। ਪ੍ਰਾਕਰਿਤ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਹਤ ਬਡ਼ਿ ਖੋਰੀ।।
ਬਰਨਤ ਰਘੁਬਰ ਭਰਤ ਬਿਯੋਗੂ। ਸੁਨਿ ਕਠੋਰ ਕਬਿ ਜਾਨਿਹਿ ਲੋਗੂ।।
ਸੋ ਸਕੋਚ ਰਸੁ ਅਕਥ ਸੁਬਾਨੀ। ਸਮਉ ਸਨੇਹੁ ਸੁਮਿਰਿ ਸਕੁਚਾਨੀ।।
ਭੇਂਟਿ ਭਰਤ ਰਘੁਬਰ ਸਮੁਝਾਏ। ਪੁਨਿ ਰਿਪੁਦਵਨੁ ਹਰਸ਼ਿ ਹਿਯਲਾਏ।।
ਸੇਵਕ ਸਚਿਵ ਭਰਤ ਰੁਖ ਪਾਈ। ਨਿਜ ਨਿਜ ਕਾਜ ਲਗੇ ਸਬ ਜਾਈ।।
ਸੁਨਿ ਦਾਰੁਨ ਦੁਖੁ ਦੁਹੂਸਮਾਜਾ। ਲਗੇ ਚਲਨ ਕੇ ਸਾਜਨ ਸਾਜਾ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਪਦ ਪਦੁਮ ਬਂਦਿ ਦੋਉ ਭਾਈ। ਚਲੇ ਸੀਸ ਧਰਿ ਰਾਮ ਰਜਾਈ।।
ਮੁਨਿ ਤਾਪਸ ਬਨਦੇਵ ਨਿਹੋਰੀ। ਸਬ ਸਨਮਾਨਿ ਬਹੋਰਿ ਬਹੋਰੀ।।

7.2.317

चौपाई
ਸੋ ਕੁਚਾਲਿ ਸਬ ਕਹਭਇ ਨੀਕੀ। ਅਵਧਿ ਆਸ ਸਮ ਜੀਵਨਿ ਜੀ ਕੀ।।
ਨਤਰੁ ਲਖਨ ਸਿਯ ਸਮ ਬਿਯੋਗਾ। ਹਹਰਿ ਮਰਤ ਸਬ ਲੋਗ ਕੁਰੋਗਾ।।
ਰਾਮਕਰਿਪਾਅਵਰੇਬ ਸੁਧਾਰੀ। ਬਿਬੁਧ ਧਾਰਿ ਭਇ ਗੁਨਦ ਗੋਹਾਰੀ।।
ਭੇਂਟਤ ਭੁਜ ਭਰਿ ਭਾਇ ਭਰਤ ਸੋ। ਰਾਮ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਕਹਿ ਨ ਪਰਤ ਸੋ।।
ਤਨ ਮਨ ਬਚਨ ਉਮਗ ਅਨੁਰਾਗਾ। ਧੀਰ ਧੁਰਂਧਰ ਧੀਰਜੁ ਤ੍ਯਾਗਾ।।
ਬਾਰਿਜ ਲੋਚਨ ਮੋਚਤ ਬਾਰੀ। ਦੇਖਿ ਦਸਾ ਸੁਰ ਸਭਾ ਦੁਖਾਰੀ।।
ਮੁਨਿਗਨ ਗੁਰ ਧੁਰ ਧੀਰ ਜਨਕ ਸੇ। ਗ੍ਯਾਨ ਅਨਲ ਮਨ ਕਸੇਂ ਕਨਕ ਸੇ।।
ਜੇ ਬਿਰਂਚਿ ਨਿਰਲੇਪ ਉਪਾਏ। ਪਦੁਮ ਪਤ੍ਰ ਜਿਮਿ ਜਗ ਜਲ ਜਾਏ।।

7.2.316

चौपाई
ਰਾਜਧਰਮ ਸਰਬਸੁ ਏਤਨੋਈ। ਜਿਮਿ ਮਨ ਮਾਹਮਨੋਰਥ ਗੋਈ।।
ਬਂਧੁ ਪ੍ਰਬੋਧੁ ਕੀਨ੍ਹ ਬਹੁ ਭਾੀ। ਬਿਨੁ ਅਧਾਰ ਮਨ ਤੋਸ਼ੁ ਨ ਸਾੀ।।
ਭਰਤ ਸੀਲ ਗੁਰ ਸਚਿਵ ਸਮਾਜੂ। ਸਕੁਚ ਸਨੇਹ ਬਿਬਸ ਰਘੁਰਾਜੂ।।
ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਿ ਕਰਿਪਾ ਪਾਰੀਂ ਦੀਨ੍ਹੀਂ। ਸਾਦਰ ਭਰਤ ਸੀਸ ਧਰਿ ਲੀਨ੍ਹੀਂ।।
ਚਰਨਪੀਠ ਕਰੁਨਾਨਿਧਾਨ ਕੇ। ਜਨੁ ਜੁਗ ਜਾਮਿਕ ਪ੍ਰਜਾ ਪ੍ਰਾਨ ਕੇ।।
ਸਂਪੁਟ ਭਰਤ ਸਨੇਹ ਰਤਨ ਕੇ। ਆਖਰ ਜੁਗ ਜੁਨ ਜੀਵ ਜਤਨ ਕੇ।।
ਕੁਲ ਕਪਾਟ ਕਰ ਕੁਸਲ ਕਰਮ ਕੇ। ਬਿਮਲ ਨਯਨ ਸੇਵਾ ਸੁਧਰਮ ਕੇ।।
ਭਰਤ ਮੁਦਿਤ ਅਵਲਂਬ ਲਹੇ ਤੇਂ। ਅਸ ਸੁਖ ਜਸ ਸਿਯ ਰਾਮੁ ਰਹੇ ਤੇਂ।।

Pages

Subscribe to RSS - verse